I'll See You in My Dreams (2015)

Een film met meer onaantrekkelijke acteurs kan ik me niet meer herinneren. Ik kreeg een afkeer van Blythe Danner, Sam Elliott is onder een steen uit gekropen waarin hij jarenlang gelegen had na een goedkope tv serie. En vreselijke cast dus. Het verhaal is ook vreselijk, een verwend oud rijk wijfje verliest haar hondje en dat is nog maar het begin van alle ellende. Het gaat over ouder worden, tenminste dat vermoed ik. En soms, vreemd genoeg heeft de film ook iets eerlijks, tussen alle letterlijke en figuurlijke ellende door. Dan past die verschrikkelijke cast ineens wel weer.Liet me zelfs niet eens geheel koud.. En die scene met die medicinale pot, dat was zelfs leuk!

Aardige tragikomedie over ouder worden en de pieken en dalen, die daarmee onlosmakelijk verbonden zijn. Op onderdelen zeer herkenbaar. Er gebeurt niet zo veel, maar toch is de film niet saai. Eerder bedachtzaam en dat past goed bij deze levensfase. Blythe Danner laat trouwens zien nog steeds een uitstekende actrice te zijn. Film ziet er ondertussen stiekem wel een beetje uit als een reclamespot voor Chardonnay.

Op het eerste gezicht en zeker als je het verhaaltje leest waar de film over gaat lijkt "Ï'll See you in my Dreams" een nogal oubollige en belegen film te zijn. Een beetje treurig en deprimerend drama.

En toch als je eenmaal in het verhaal zit raak je betrokken met hoofdpersonage Blythe Danner als 70 jarige Carol, dame op leeftijd. Met haar innemende ( ook kwa alcohol betreft, iedereen lijkt te zuipen in deze film ) karakter weet zij te ontroeren en gelijk ook te vertederen.

En mede hierdoor is deze ingetogen film toch een plezier om naar te kijken.

Mooie soundtrack ook.

3.5*

Mooie kleine ingetogen film met uitstekende cast een film over liefde , verdriet en vriendschap. De drie vriendinnen waren echt top.

De openingsscenes zetten meteen een trieste toon van eenzaamheid. Bij weduwe op leeftijd gaat de hond dood. Oei!
Die triestheid is er vooral in de beginfase van de film. Het mooie is dat de melancholie gedurende de film blijft als basisgevoel, maar dat er aan dat basisgevoel (door toevallige gebeurtenissen in gang gezet) steeds andere gevoelens worden toegevoegd.
Er komt voorzichtige vrolijkheid bij. Er is iets van voorzichtig genieten. Er is persoonlijke bevrijding en gematigd optimisme. Er ontwikkelt zich moed om opnieuw te proeven van het leven. Er is hoop.
Het is een mooie kleine gevoelvolle en ingetogen film. Over iemand op leeftijd die weer bezieling en durf verzamelt om uit haar gemummificeerde, gecontroleerde en risicoloze bestaan te kruipen. Over iemand die haar onderdrukte verlangen onderkent om weer deel uit te maken van de levende gemeenschap en daar naar gaat handelen.
In de film een paar leuke humorvolle ontmoetingen en scenes. Tevens prettige dialogen over sens- en nonsens onderwerpen.
Ja, een lekker voortkabbelende sfeervolle film. Emotioneel en humorvol.
Het acteerwerk is goed en passend ingetogen. Leuke sidekicks ook.

Aanslepende film, zonder hoogtepunten.

Helemaal eens met Stinissen. Een mooie kleine film die ingetogen blijft en niet de noodzaak voelt om naar een climax toe te werken. De film geeft 'de nieuwe start' vs eenzaamheid goed weer en weet gedurende anderhalf uur goed te boeien.

Goeie film over een weduwe op leeftijd die onverwacht twee nieuwe mannen in haar leven krijgt. Een mooie film over ouder worden, zonder al te zwaar te worden. Geen grootse gebeurtenissen, maar vol kleine momentjes. Het verhaal kabbelt rustig voort, maar je wordt er toch door meegesleept. De cast weet het geheel net wat extra te geven.

Deze was de volgende in het rijtje en vond het wel een prima film. 'k wist niet echt wat te verwachten, maar was wel geïnteresseerd in het verhaal. De cast deed het prima en verder zag de film er goed uit.

Geen grootse film, maar toch wel het bekijken waard.

Soms kom ik even hier kijken omdat ik uit een synopsys niet echt weet wat te verwachten, maar na hier wat reacties gelezen te hebben wist ik het eigenlijk nog steeds niet. Maar dan zegt het cijfer hier gelukkig wel wat meer. Toch maar even lekker aangezet dus.

En ik begrijp nu waarom ik er niet uit kwam. De film is niet echt goed te beschrijven maar geeft wel een goed gevoel, goed geacteerd en irriteert nergens. Een lach en een traan (mits je lekker alleen op de bank zit) en niet echt in een hokje te plaatsen. Gewoon lekker gaan kijken dus !

“You weren't as... preoccupied with just yourself.”

Prima film over een vrouw op leeftijd die moeite heeft met alleen zijn, en opeens twee mogelijke liefdespartners tegen komt. Blythe Danner is fantastisch en vooral haar kaartclubje met de andere oudere dames levert heerlijke scènes op. I'll See You in My Dreams heeft ook echt wat te zeggen over ouder worden en toch nog plezier uit je leven halen, en ondanks wat dramatische ontwikkelingen blijft het allemaal redelijk luchtig en feel good. Helemaal niet erg als het zo goed is uitgevoerd.

Zeventiger Carol [Blythe Danner] heeft na de dood van haar echtgenoot veel van haar levenslust verloren. Haar vriendinnen proberen de moed erin te houden, maar het keerpunt komt pas wanneer Bill [Sam Elliott] haar uit het niets om haar telefoonnummer vraagt... en haar belt! Hoewel ze totaal verschillende levens leiden is er een klik tussen de twee en daardoor ziet Carol weer een toekomst voor haarzelf. Niet al te diepgravend drama blijft interessant door het innemende spel van Danner en Elliott en de sterke ondersteunende cast.

En wederom er weer ingestonken wat betreft genre-aanduiding/beschrijving film. Het onderwerp leek me wel aardig een film over het ouder worden maar is het niet. Het is dan ook beslist geen komedie maar gewoon weer een (sentimenteel) drama en die probeer ik zoveel mogelijk te mijden want daar heb ik het nieuws al voor.
Het begint tragisch. Het eindigt op dezelfde manier maar dan opgewekt. Ze neemt weer een wat oudere hond uit het asiel.
Blythe Danner (Meet the parents/Fockers) ziet er goed uit voor haar leeftijd. Weliswaar zitten er hier en daar wat leuke grappen in en heeft wat tips en herkenbare dingen met het ouder worden maar haar nieuwe vriend gaat plotseling ook dood.

Leuk voor een keer maar voegt uiteindelijk toch niet heel veel toe omdat het drinkende en rijke mensen zijn.

Drama noch komedie: gewoon een bitterzoete film met mooie en berustende overpeinzingen over het leven en alles wat daarin -vroeger of later- op ons af kan komen. Bijzonder sterke dialogen, met name tussen die innemende zwembadjongen en Carol.
Sam Elliott had maar weinig speeltijd en misschien vond ik hem daardoor wat minder uit de verf komen. Echter: zijn kop is ook wat te hard en die snor te groot voor dit subtiele kleinood. De dames van het kaartclubje hielden de stemming er aardig in, maar bij zielige scènes met honden ga ik altijd voor de bijl. Ook hier dus, meteen al.

..mooie hart verwarmde film met mooie oudere acteurs, goed realistisch verhaal met leuke humor...van mij mogen er meer zo gemaakt worden...