Belgica (2016)

Ik vond de vorige films van Van Groeningen geweldig, maar bij deze vraag ik me een beetje af wat nu eigenlijk het doel van deze hele exercitie was. Het is een nogal fragmentarisch relaas over de opkomst en ondergang van een café annex nachtclub, en hoewel de film een mooi sfeervol beeld schetst en er een aantal aardige scenes voorbij komen, levert het niet echt een sterk samenhangend geheel op.

Het is aardig geacteerd en leuk gefilmd allemaal, maar met ruim twee uur wel aan de lange kant en vaak een tikkeltje saai.

Dus nee, ik vond er niet veel aan. Volgende keer beter?

Ik treed de bemerkingen van hierboven bij.

Vanaf het begin van de film krijg ik het gevoel 'en waarom zou mij dit allemaal moeten interesseren?'

Wat ik wel heb geleerd is dat je blijkbaar nooit moet werken als je een café runt...

Sfeervol en goed gespeeld, plus een vette soundtrack van Soulwax, maar de plot van dit belgische drama laat flink te wensen over. Vooral naar het einde toe breekt dit behoorlijk op. Het aankijken waard, maar met een speelduur van ruim twee uur gewoonweg te lang.

Dan zeggen ze om de haverklap 'Poep'.

Een film van bijna twee uur die nergens, maar dan ook nergens over gaat. De scènes in het café duren te lang (Dat geldt trouwens ook voor de hele film, die had zeker een half uur korter gekund) en zijn gewoonweg vervelend .Loop met een camera door elk willekeurig druk bezocht café en je hebt dezelfde beelden,. Totaal niet interessant dus. De muziek is in één woord afgrijselijk. Een beetje verhaal met ontwikkelingen zit er niet in en dan opens is de film (In dit geval: Gelukkig) afgelopen.

Ik vind de vlaamse films de laatste jaren best wel okee, we hebben goede regisseurs. Deze film draait om de sfeer, en we hebben ook goede acteurs. Kijk ook even op de website van Charlatan, leuk!

Ik heb me steendood verveeld. Er gebeurt werkelijk niets interessants in deze film. Aan sfeer ontbreekt het in mijn ogen compleet. De film duurt ook veel te lang, want er zit helemaal geen variatie in. En de muziek kon mij ook helemaal niet bekoren. In zo'n café zou ik geen voet binnen zetten. Ik heb hem gratis kunnen bekijken op Telenet via een Play aanbieding maar het was verloren tijd. Banaal drama dat een wrange smaak achterlaat, en de poster is ook al afgrijselijk.

Het is waar dat de film eigenlijk te lang uitvalt (het eerste uur is het beste) en niet het niveau haalt van "De Helaasheid der Dingen", waar de karakterschets toch wel duidelijker en sterker uitviel. Gemeenschappelijk is wel dat het verhaal zich situeert rond mensen die in eerste instantie niet de ernst en discipline opbrengen om het te maken.

Sterk punt in "Belgica" is natuurlijk de sfeerschepping (de opening van het café !) en enkele scènes waarin door beide hoofdpersonages en ook door Hélène De Vos overtuigend wordt geacteerd.

Niet groots maar toch een verdienstelijke film van Felix van Groeningen, bekroond voor de muziek op het Filmfest in Oostende.

Terloops : Westvlamingen zullen in de beeldspraak van hun dialect - deze keer wel ruw en rauw - wel een pluspunt in de film gevonden hebben.

De nieuwe van Van Groeningen vind ik wel geslaagd. Het is niet zijn beste film, maar de sterke punten uit zijn andere films komen ook hier terug, en Van Groeningen is wel een heer en meester in het creëren van sfeer en herkenbare situaties. Dat ruwe versterkt dat ook wel, de taal is heel overtuigend en hoe de personages zich gedragen is uiterst realistisch, op dat vlak zijn zijn films echt wel wereldklasse. Bij andere films krijg je dat gevoel minder of zelfs niet. Als je er dan in slaagt om een boeiend verhaal te vertellen, dan heb je je job goed gedaan. Neen, er is misschien niet echt een begin- of een eindpunt, maar in feite zal geen enkel verhaal uit het dagelijks leven dat kennen. Die structuur is dan ook niet nodig, en haalt je zelfs vaker meer uit een verhaal dan in een verhaal. Goede acteerprestaties, en best wel geslaagd.

Deze stond, na een hele resem horrorfilms ook op mijn lijstje en toen ik de trailer voor het eerst zag in de cinema, wou ik deze zeker eens zien. En ie is me reuze meegevallen, lekker sfeertje, had meteen zin om zelf in die kroeg/zaal binnen te stappen Goed acteerwerk ook en het dialect stoorde helemaal niet, integendeel het past bij deze film. 8/10

Uitstekende film over een man die zijn jongere broer gaat helpen als die een eigen cafe opent. De relatie tussen de twee broers en de hele sfeer in het cafe wordt goed en geloofwaardig neergezet (dat laatste ook vanwege de prima muziek). Tom Vermeir zet zijn rol als oudere broer sterk neer. Misschien wat aan de lange kant, maar toch een kleine 4.0 sterren.

Treurige uitputtingsslag... alsof je als kroegbaas alleen maar aan het roken, zuipen, snoepen

en neuken bent... miste werkelijk alle logica en inleving.

Het scenario van Belgica is schrikbarend pover en de film wordt ook nog eens erg chaotisch verteld. Dat de muziek en de sfeer soms dik in orde zijn, houdt de film nog wel een halfuurtje op de been, maar daarna is het doorbijten geblazen.

Een redelijk drama film...

Redelijk verhaal...

Redelijk acteerwerk...

Drugs is niets...

Mooi HD kwaliteit breedbeeld...

Prima achtergrond geluid/muziek

(Dolby Digital)...

Niet te moeite waard...

Redelijk, maar zeker geen hoogvlieger. Van iemand met het talent van Van Groeningen verwacht je iets meer durf en iets minder voorspelbaarheid. Als na een kleine drie kwartier film de beide broers gelukzalig staan te dansen in hun café , besef je als kijker meteen welke richting de rest van het verhaal opgaat. En dat resultaat is weinig opzienbarend, aan het slot is het vooral much ado about nothing. De broers krijgen de deksel op hun neus, maar uiteindelijk wel de mogelijkheid voor een herkansing, dus so what?. Van Groeningen heeft Belgica trouwens volgepropt met opzwepende beats en aardige muziek(waarschijnlijk een beetje fan van het Nederlandse Naar de Klote!?), wat op zich wel lekker klinkt, maar weinig toevoegt aan de dramatisch bedoelde vertelling. Aerts en Vermeir in de hoofdrollen hebben zeker charisma, en dat zorgt ervoor dat je je in ieder geval nog enigszins betrokken voelt bij dit verhaal, maar dit had op zeker beter gekund en gemoeten.

Deze eindelijk ook eens bekeken en vond het geen misse film. Het is wel een beetje een specialere film, maar desondanks toch wel het bekijken waard. De cast deed het goed en kwam overtuigend over. Een afwisselende soundtrack en visueel zat het ook wel goed.

'k had niet echt verwachtingen, maar hij is me zeker niet tegengevallen.

Knappe prent: cast, regie, hoofdrollen, muziek, sfeer, intensiteit... Felix Van Groeningen zet de Vlaamse film echt op de wereldkaart, tussen de grote namen. Ik vond de film wel wat te lang. Op de duur was het wat teveel van hetzelfde, en de plot was in disproportie daarmee nogal dun en afgeraffeld.

Na het geweldige De Helaasheid der Dingen en het heftige The Broken Circle Breakdown vind ik dit een tegenvaller van Van Groeningen. Het ziet er best realistisch uit allemaal en de film heeft zo zijn momenten, maar het verhaal over de opkomst en voorspelbare teloorgang van een nachtclub spreekt mij onvoldoende aan. Daar kan zelfs het gedegen acteerwerk niet tegenop.

Een film over een plek, een mogelijkheid, een idee – meer dan over mensen. Was de bedoeling andersom? Nou ja. Dan is dat toch even niet gelukt. Oppervlakkige typeringen, lege dialogen, hoog spektakelgehalte en vooral hippe muziek. Met, ja daar moet een mens wel eerlijk over zijn, een soundtrack die erg aanstekelijk werkt. Amai nog nie.

En, let wel: Tom Vermeir in een hoogst virtuoze vertolking, Stef Aerts overtuigend. Maar ook: Hélène De Vos stereotiep en Sara De Bosschere regelrecht schreeuwerig. Tot op het niveau van de cast kortom een film die evenwicht en diepgang mist. Alweer een Van Groeningen over zogezegd gewone mensen die niet weet te overtuigen.

2,5*

Die Belgen weten het toch altijd weer voor elkaar te krijgen...

Deze gimmick van Groeningen draait om de twee eeuwig puberende broers Jo en Frank die een kroeg runnen... althans... Frank die zijn monotone huis tuin en keuken leventje inwisselt voor het ruige leven in de kroeg van Jo. Wat we vervolgens krijgen is een aaneenschakeling van bruisende feestelijke scenes, gecombineerd met vlotte muziek, het gevoel alsof je zelf in een roes de feesten mag meemaken... maar ook de snelle nadelen die om de hoek komen kijken wanneer de politie zijn eerste bezoek doet en Frank toch wel al snel te agressief en roekeloos is. Ook de schreeuwerige echtgenoten van de broers weten de boel erg ingewikkeld te maken.

En zoals je het van de gemiddelde Belgische film mag verwachten... de sfeer is vrij rauw en de toewerking is relatief fataal en er is genoeg plaats voor onderkoelde humor.

4,0*

Een film die met veel bombarie werd aangekondigd, maar uiteindelijk toch niet zoveel publiek lokte naar de zalen destijds (om het woord flop niet in de mond te nemen). Na de film gezien te hebben, begrijp ik ook waarom. Ik kon me amper vereenzelvigen met de film, het boeide me maar matig. Een typische rise and fallverhaal van een bruine kroeg. Het verhaal is weinig vernieuwend, weinig spannend, ...

Dan maar aandacht besteden aan andere zaken. Gelukkig kon ik daar wel beter weg mee. In eerste instantie een zeer goede Stef Aerts, die ik net als in Adem, erg goed vond acteren. Ook Tom Vermeir deed het zeer goed. De montage, camerawerk, belichting en muziek zat ook erg goed, dus daaraan lag het zeker niet. Jammer dat ik met deze film van Van Groeningen niet hetzelfde ervoer als bij The broken circle breakdown of De helaasheid der dingen.

Het is doorbijten naar het einde. Twee uren vond ik best lang voor deze film. De sfeer zat prima, maar de film mist wat creativiteit, wat schwung om het echt aangenaam te maken. Een nipte voldoende met 3,0*.

Ik vind de film best meevallen. Het is een vrij pretentieloze weergave van het (Gentse) uitgangsleven in een bruin café in een volksbuurt, met al zijn voor en tegenspoed erbij. Geknipte personages die kleur geven aan het verhaal.

Je moet wel wat vertrouwd zijn met die (Gentse) omgeving en mentaliteit om deze film op zijn waarde te schatten. Ondanks de negatieve kritieken die hier te lezen zijn, blijf ik erbij dat het een geslaagd geheel is met prima vertolkingen, prima geselecteerde omgeving die de film extra kleur geven.

Wel aardig, maar lang niet zo goed als Van Groeningens vorige werk.

Wat een geweldige soundTrack heeft deze film, soulwax in topvorm. De film is inderdaad een enigszins plotloos, maar ik denk dat je vooral de sfeer moet proeven. Het is als een avond flink op stap, op het eind weet je niet meer precies waar en met wie je bent en de volgende dag mis je een stukje van de film.

Een enorme lange zit.

De muziek was wel aardig, maar voor de rest kon het me na 40 minuten allemaal niet meer zo boeien, en had ik de neiging hem af te zetten, had veel vlotter gekund.

Niet slecht, maar toch wel minder pakkend dan ik in eerste instantie had verwacht. De cast is redelijk en het geheel is best sfeervol, het is alleen jammer dat het verhaal wat rafelig is. De film werkt meer kleine plotjes af, dan dat het één rode lijn volgt. Leuk voor tussendoor.

Niet vooruit te branden. Goede film als je in slaap wil vallen.

Film over twee broers die samen een café gaan runnen, er zitten wat aardige scenes in, ook een paar slechte scenes. Het dobbert een beetje van voorval naar voorval, drijft voornamelijk op broer Frank, maar eigenlijk beginnen we na een minuut of 40 toch wat onrustig op de klok te kijken en wordt het de tweede helft ook niet echt beter. Ach er bestaan nog wel veel slechtere films, maar je kan beter een pintje in de kroeg gaan pakken.

Vrienden hadden me verteld dat ze film niet goed was, en ik kan ze na het bekijken geen ongelijk geven.

Veel te lang uitgesponnen verhaal dat heel saai is.

Ondanks de goede cast is dit een film die je beter voorbij laat gaan.

Dit is inderdaad een film waarbij het vooral om de sfeer gaat. De muziek, het feesten, gekleurd licht, drank, drugs en seks passen wat dat betreft goed in het plaatje, en ik kwam er wel een beetje in. De optredens vind ik best tof, het één meer dan het ander, en qua acteerwerk vind ik het niet slecht, maar ik heb veel betere films van Felix van Groeningen gezien (Beautiful boy, The broken circle breakdown). Dit is qua verhaal gewoon niet helemaal mijn ding. Ik ben niet erg geraakt. Wel een voldoende. 3*