Belgica (2016)

Ik vond het een erg inspirerende film. Misschien een detail maar de shots van kontjes met een stukje schaamlip uit het slipje vond ik echt superb. Het is een klein detail dat weet ik, maar in details schuilt perfectie... Nou is deze film niet perfect, maar die shots waren het wel. een dikke 7 van mijn kant!

Wij zijn de ark van fucking Noah!

De nieuwe Felix Van Groeningen, het is toch altijd wel iets om naar uit te kijken. Zijn laatste 2 films in de cinema gaan zien en eigenlijk bij allebei op een verschillende manier weggeblazen. Net zoals met The Broken Circle Breakdown deed de krant De Standaard een actie dat je gratis (je moet natuurlijk wel een krant aanschaffen) naar een voorstelling kon gaan kijken en na wat geschuif met datums, want uiteraard geldt dat ticket niet voor alle voorstellingen, gisteren dan toch voor kunnen gaan zitten.

Met De Helaasheid Der Dingen had Van Groeningen een uitstekende roman als bronmateriaal en bij The Broken Circle Breakdown kon hij rekenen op het uitstekende toneelstuk van Johan Heldenbergh & Mieke Dobbels maar hier maakt hij gebruik van zijn eigen jeugd om de film een smoel te geven. Van Groeningen zijn vader was namelijk een tijd uitbater van De Charlatan, het café waar Belgica op geïnspireerd is, en het gevoel ontsnapt me dan ook niet dat dit vooral een film is geworden voor de mensen die gekend zijn met die wereld. Belgica duurt dan ook meer dan 2 uur en dat is eerlijk gezegd een halfuurtje te lang. Van Groeningen doet zijn uiterste best om het leven ten tijde van Belgica tot leven te wekken, en slaagt daar trouwens voor lange tijd wonderwel in, maar na de zoveelste snuifbeurt en tripscène had ik het wel weer gehad. Wat overblijft is een ietwat standaard rise & fall verhaal dat bij vlagen erg onaf aanvoelt. Zo wordt er nooit verder ingespeeld op Frank's aanval op Dos Santos (de Spanjaard die een fikse rammeling krijgt in de steeg) en de gerechtelijke gevolgen ervan. Ofwel haal je die scène met de politie er gewoon uit ofwel werk je het verder uit. Dit oogt gewoon onaf.

Soundtrack zit trouwens wel goed. De gebroeders Soulwax nemen die muziek voor hun rekening en dat levert een aantal puike nummers op. Het zal niet zo'n vaart lopen als The Broken Circle Breakdown Bluegrass Band, maar The Shitz zijn met How Long al geruime tijd te horen op onder andere Studio Brussel en het nummer is nog een lang leven beschoren volgens mij. Qua cast is het echter niet allemaal zo positief. Oorspronkelijk was Matthias Schoenaerts gecast voor de rol van Frank, maar die stapte uit de productie waardoor Tom Vermeir letterlijk en figuurlijk in the picture kwam. Een goede keuze en ook Stef Aerts is uitstekend als de andere helft van de twee broers, maar de bijrollen zijn soms vrij belabberd. Ik heb Charlotte Vandermeersch nog vrij hoog zitten, maar hier is ze niet op haar plaats. Wel veel toffe cameo's trouwens van onder andere Roland en Bent Van Looy.

Degelijke film, dat wel, maar ik verwacht toch nog net iets meer van Van Groeningen. Het is dan ook wat een terugval te noemen na twee geweldige films en ik vermoed dat de regisseur iets te dicht stond bij de originele gebeurtenissen waardoor hij er niet in slaagt om het even meeslepend en indrukwekkend neer te zetten zoals het ongetwijfeld in zijn geheugen zit. Moet eigenlijk zijn ouder werk maar is gaan zien.

3.5*

Het verhaal is niet het beste van deze film .

Het is een rise and fall film .

Dat is wat ik al eerder las en het klopt ! Halverwege overwoog ik uit de zaal te lopen maar toch blijven zitten tot het end ; weer een rise momentje .

Ik vind deze film niet meer waard dan 2,5 ster.

Fijne film, dat wil zeggen, prima sfeertje. Het verhaal is wat dun en een beetje belerend. Het nachtleven is gevaarlijk voor wie er vatbaar voor is. Pas op, hoor. De tegenstelling tussen beide broers is me iets te veel uit het boekje. Voorspelbaar zeg. En toch heb ik me prima vermaakt. Vooral de scenes waarin niets gebeurde, waarin het gewoon feest was, deden me goed. Ik kreeg spontaan zin mij te bezatten. Ik herinner mij niet of ik dat ook daadwerkelijk gedaan heb, dus waarschijnlijk wel.

(Gezien op 14/04/16)

Wie zich laat meeslepen met het geweldige ritme van de film, meegaat in het verhaal en zich laat 'pakken' dor de aanstekelijke soundtrack, zal deze prent een toekomst geven in zijn of haar filmgeheugen.

Een ode aan de echtheid van een broederliefde.

Ga dat zien!!

Ik hou erg van rauwe Vlaamse films, inclusief moddervet (voor mij vrij lastig onverstaanbaar, maar wel erg mooi) accent. Deze film heb ik me ook erg goed mee vermaakt. Coole muziek, drank, drugs, sex, opkomst, ondergang, drama, humor en dat in België. Ik vond het een erg te gekke film!

1 toonig het gaat over sex feesten snuiven verhaderen snuiven weer sex weer feesten beetje ruzie weer sex weer snuiven weer verhaderen en weer feesten einde

De iets mindere helaasheid der dingen.

Waarbij ik dan vooral bedoel dat het bruine groezelige vlaamse gevoel wat minder de overhand heeft dan in die film, maar toch wel weer een grote rol speelt. Niet positief wat mij betreft, de sfeer die daaruit spreekt ligt me niet zo - en fris en vernieuwend is het nou ook bepaald niet.

Dan de kroeg zelf. Net als bij Studio 54 heb ik wat het gevoel dat de film leuk is voor de 'stamgasten' die erbij geweest zijn, maar voor buitenstaanders wat minder. Dat het een ietwat fictieve kroeg is maakt daarbij niet zoveel uit - er zijn er zat die herkenbaar hetzelfde patroon volgen, een tijdje goed lopen en dan weer van sfeer en/of eigenaar verwissen. Meestal met een zelfde soort achtergrond, vermoed ik dan...

Van de acteurs was ik ook al niet zo kapot. Gemiddeld is het wel redelijk, maar er zitten ook wel wat lelijke scenes tussen. Waar ik dan ook wat lelijke editing meende te zien overigens. En de speelduur is zeker in de tweede helft van de film echt wel wat te lang.

Blijft over de muziek. Niet mijn smaak, maar evengoed een paar erg leuke liedjes.

Dan zijn er schijnbaar twee versies, blij dat ik de goeie versie gezien heb.

Het nachtcafé epos van Van Groeningen, geïnspireerd door de Charlatan in Gent, is echt wel een goede film geworden. Niet zo intens als Broken Circle Breakdown, maar de film had enkele sterke momenten. Veel is te danken aan de sterke prestatie van Tom Vermeir (met een sappig Westvlaams accent) als de oudere broer Frank, die zijn banaal gezinsleventje wil ontvluchten door in zijn broers café te gaan werken, maar opgeslokt wordt door de draaimolen van het nachtleven : drugs, sex en rock'n roll! De uitbater, jonge broer Jo, is veel nuchterder en zakelijker ingesteld. Gevoeliger ook. Stilaan begint dit nachtelijk bestaan een zware tol te eisen en worden de broers uiteen gedreven. . Als ex klant van de Charlatan heeft deze film me uitermate geboeid : de echte uitbater Gerald Claes kreeg zelfs een cameo, en de opstelling van de bar, tafels e.d. is perfect nagebootst (film is gedraaid in een ander café). Het was de Charlatan niet, maar dat zag je er niet aan.

Echter na anderhalf uur heb je het allemaal wel gezien en begint de film wat repetitief en aan de lange kant te worden. Korter was krachtiger. Uiteraard een goede soundtrack door Soulwax samengesteld. Paste heel goed bij het decadente Charlatan gebeuren. Al moet ik zeggen dat ik persoonlijk nooit voor een hete stoeipartij werd uitgenodigd daar

Waarom sommigen dit een rise and fall film noemen ontgaat me toch. De Charlatan bestaat nog steeds en is nog altijd enorm populair.

Seks, drugs en feesten, altijd leuk. Wederom weer een aardige film van onze zuiderburen. Een prima verhaal en prima acteerwerk, ook lekkere muziek en een vette soundtrack van Soulwax. Het einde vond ik helaas iets te simpel, daarom net geen 3,5 maar toch het kijken wel waard.

Perfect verwoord, eens met mijn bovenbuurman

Een aardige film maar de muziek vond ik vreselijk !

En waarom moet het woord fuck zo vaak in deze film..

hou het puur belgies alstubliefd...

3 sterren

Betere Van Groeningen. Wat mij betreft zelfs zijn beste. Ik was vooral onder de indruk van de audiovisuele klasse van de discoscènes in de eerste helft van de film. Dat was welgekomen na het toch ietwat zoutloze Broken Circle Breakdown. Zelden kan een regisseur je zo goed meetrekken in de sfeerschepping: euforie en kippenvel. De soundtrack, de belichting, het camerawerk, de montage: één voor één boenk erop! Benaderde het niveau van Gaspar Noé.

Bij 'the fall' laat Van Groeningen het audiovisuele helaas een beetje los, een breit hij een eerder plotgedreven hoofdstuk aan het verhaal. Dat gedeelte sleept wat lang aan, en is ook vrij conventioneel. Hopelijk zien we binnenkort een film waarin Van Groeningen voluit gaat voor beleving, eerder dan voor het verhaal. In zijn haast psychedelische trance wil ik gerust de volle twee uur verdrinken.

Mijn God wat een bout film en wat er over blijft wordt gewoon kapot gemaakt door de echt meest vreselijke soundtrack...

Tsja, over gebrek aan smaak valt niet te twisten.

Zo zie je maar ieder zijn ding btw nog hoofdpijn....

Hoe kun je dit nou niet mooi (of beter gezegd GEWELDIG!) vinden?

De Propere Fanfare Belgica

Er zaten ook muziekstijlen in die normaal niet zo mijn smaak zijn, maar ook die vond ik in de bioscoop erg te gek klinken.

Turn of the Lights - Belgic...

Ieder zijn smaak toch....?

Nee, dat vind ik niet.

Een Belgische 'good brother, bad brother movie' gebakken in de pan met één van de andere filmen van Van Groeningen : 'Dagen zonder lief' en afgekruid met seks, drugs en rock&roll. Dit laatste is ruim te interpreteren, er komen namelijk vele muziekgenres aan bod in de film. Deze muziek bracht voor mij ook enige nostalgie naar boven, de film lijkt me zich af te spelen in een tijdperk waarin ik ook een jonge snaak was die al eens uitging. Dus ja de muziek was dus voor mij meer dan ok. De film heeft voldoende sfeer en je wordt als het ware meegezogen in de feestjes... maar dat is het dan ook. Het verhaal is vrij standaard en voorspelbaar. Echt veel gebeurd er niet en de film is me dan ook iets te lang. Boven het gemiddelde komt hij voor mij niet.

Helaas op mijn honger blijven zitten. Het acteerwerk is niet slecht, maar het verhaal op zich overdreven en bevat uiteindelijk weinig inhoud.

inhoudelijk mss niet top en mss wel voor beperkt publiek, maar voor wie er van houd absoluut meesterwerkje.

Zeker geen onaardige film, maar om het nou een meesterwerk te gaan noemen! Het gaat over twee broers die een club beginnen, met alle ellende wat er allemaal bij komt te zien. Beetje goede en slechte broer idee, alleen zijn ze niet echt allebei goed te noemen. Leuk om eens te hebben gezien, in het begin vond ik het trouwens te veel meer een videoclip met veel muziek en beelden, maar voor sommigen maakt dat misschien juist de film? Veel Rock 'n Roll, Drank & Drugs!

Toch een kleine tegenvaller. Felix is een fantastisch regisseur, ikzelf heb 20 jaar in Gent gewoond en voldoende feestjes in de Charlatan meegemaakt. Goeie muziek maar het verhaaltje is flinterdun. En dat mag op zich, maar dan had de sfeerschepping nog beter gekund.

Zeker en vast niet slecht deze belgica. Filmt boeit en gaat nergens echt vervelen. Wel een beetje typisch rise and fall verhaaltje. Cast doet het goed. Muziek was ook goed. Maar ook zeker niet de beste film van Felix Van Groeningen. 7/10

"De gelaarsde kat"

Ik denk dat het wel een flinke meerwaarde heeft wanneer je bekend bent met het bronmateriaal, maar

Als langdurig student in Groningen die niet vies was van een avondje uit, en met een aantal jaar achter de bar, val ik ook weer niet in het diepe met dit partyrelaas. The Broken Circle Breakdown vond ik zeer sterk, De Helaasheid der Dingen wat minder. Tornado heeft me Dagen zonder Lief al getipt, maar de beurt was nu eerst aan Belgica, met de 2016 eindlijst in het hoofd.

Tom Vermeir (in een recast omdat Matthias Schoenaerts uitviel) en Stef Aerts zijn het hart van de film, en bij tijd en wijle hun interacties met anderen, al zijn niet alle bijrollen even sterk ingevuld. De soundtrack krijgt een niet onbelangrijke tweede plaats, al is het moeilijk in de voetsporen te treden van het nagalmend succes dat de soundtrack van The Broken Circle Breakdown had. Desondanks is dit de juiste sound voor de film, als je het mij vraagt, en die link die Walter S. plaatste met de muziek tijdens de opening van de Belgica vond ook ik een geweldige scène. Heerlijk. Nothing wrong with a bit of theatricality now and then. Al was het eerder musicality, als je het mij vraagt...

Ik ben zelf blij dat ik uit de horeca ben, om sommige van de redenen die je in deze film ziet: je moet sterk in je schoenen staan om in balans te blijven en je leven naast het feestgedruis in stand te houden (voor de goede orde: zo bont als deze broers heb ik het nooit gemaakt ). De film zelf lijkt daar af en toe ook mee te worstelen, met die balans. Maar er zijn genoeg momenten en kwaliteiten om de minpunten te compenseren.

3,5*

Enorme tegenvaller na het prachtige De Helaasheid der Dingen en de prettige wegkijker Dagen Zonder Lief. Was aanvankelijk erg onder de indruk van het bijna documentair ogende camerawerk, maar na verloop van tijd ging ik me zitten ergeren aan het dunne en soms zelfs voorspelbare plot, waar ook nog eens flink wat lijntjes open blijven liggen. En ik had het op den duur wel een beetje gezien met alle bandjes en optredens in de bar.

Mooi sfeerbeeld, rauw neergezet, maar voor mij was het toch te mager. Jammer omdat ik hier echt met de beste verwachtingen in ging.

2,5*