Pitch Perfect 2 (2015)

Zo leuk en fris als de eerste film was zo flauw en uitgekauwd lijkt deze. Wat een tegenvallend vervolg. Het begin is hilarisch, maar daarna zakt de film in als een plumpudding. Erg flauw allemaal, het komt niet goed uit de verf. Jammer. Er had zoveel meer in kunnen zitten. 2 *

Een van de weinige keren dat ik een sequel beter vind dan het origineel. De a cappella covering van allerlei songs is zonder meer erg genietbaar. Om het nog leuker te maken heeft men de moeite genomen de talrijke muziekmomenten met zoiets als een verhaaltje aan elkaar te rijgen. Maar dat verhaaltje doet er verder niet toe, zij het dat de bruuskerende oneliners van John Michael Higgins best aankomen. Klein, maar verdienstelijk regiedebuut van Elizabeth Banks.

John: "This could be the most significant conflict between America and Germany in history!"

Gail: "...Crack a book, John"

Beter dan verwacht. De liedjes zijn nog steeds het sterkste deel van de film en het acteren is erg wisselend. De grappen (vooral van Rebel Wilson/Fat Amy) zijn niet allemaal geslaagd maar gelukkig hebben we John en Gail nog. Heerlijk commentaar. Anna Kendrick is een beetje vlak maar acteert wel goed en Hailee Steinfeld is een aardige aanvulling voor de Barden Bellas maar de humor van haar is wel erg fout en ongrappig. Gelukkig hebben we Das Sound Machine en actrice Birgitte Hjort Sorensen nog die beide voor een aantal muzikale en humoristische hoogtepunten zorgen. Het einde is erg feel good maar dat weet je van te voren. Je zit na de film toch met een glimlach op de bank en dat is een compliment waard. Dat komt ook door de extra scène met Adam DeVine. Briljant.

De eerste Pitch Perfect was, ondanks het enorm voor vrouwelijk bestemd tintje, een aangename muzikale film die het genre weer wat nieuw leven gaf na de eindeloze verzadigde step up films en na-apers. De film vond het nieuw water niet uit maar was wel amusement met een hart en enkele muzikale hoogtepunten.

De opvolger is met grote onderscheiding een succes te noemen. De film haalde in Amerika alleen al in het openingsweekend méér op dan zijn voorganger in de totale run. Elizabeth Banks, die voor het eerst écht de regiestoel op zich nam, mocht dus van een geslaagd (financieel) debuut spreken... Alleen de kwaliteit van de film zélf was niet zo geslaagd als zijn voorganger.

Dat de (muzikaal) talentvolle cast terugkwam was natuurlijk al een pluspunt. Alleen werden ze niet echt geholpen door het script. Waar de voorganger nog voor een relatief cliché maar solide uitgewerkt aan elkaar verweven verhaal zorgt maakt Pitch Perfect 2 de fout die vele komedies maken. De film onthoud wat werkte in deel 1 maar verbind het niet aan elkaar waardoor de film nu écht aanvoelt als een aaneenschakeling van de muzikale intermezzo's en de tussenstukken niet veel meer voorstellen. Daardoor verzadigen de muzikale stukken ook een beetje en zijn er minder hoogtepunten te bespeuren dan bij de voorganger. Nochtans had het uitgangspunt van de film wél potentieel. Het feit dat de meesten afstuderen en ze de 'Bella-groep' achter zich zullen moeten laten had véél beter en dieper uitgewerkt kunnen worden. Alleen word dit thema er te pas en onpas bijgehaald maar daardoor komt het nooit uit de verf. De film voelt gewoon in alles wat te geforceerd aan. Zo is de Battle in het midden wel zeer makkelijk uitgelegd en mist het de magie die de voorganger had bij het lege zwembad. Dat de komische nooit behouden is, wat Pitch Perfect gebruikt om zich wat af te scheiden van de menigte in het genre, is wel een pluspunt. Door voor de iets groffere en plattere humor te gaan neigt het soms wat naar een R-rated film (al is het dat zeker niet) en houd het wel fris en onderhoudend. De finale zelf, al mag ze wel zeer cliché zijn, zorgt dan wel voor het muzikale hoogtepunt met de beste mash up van allemaal.

Pitch Perfect 2 haalt het niveau van de voorganger te vaak niet. Door een los en geforceerd script en minder hoogtepunten in de muzikale stukken zorgen vooral de komische nooit, de nog steeds muzikaal talentvolle cast en uiteindelijk de finale toch voor een aardig vermakelijk filmpje waar weliswaar veel meer had uit kunnen gehaald worden

Ik vond het vervolg minder goed dan het het origineel. De zang was in deze film wel beter, maar het verhaal was gewoon niet interessant. De liefde die ik in het origineel zo leuk vond, werd in deze film totaal verwaarloosd en maakte plaats voor een nieuw stel dat ik verre van interessant vond. Ik vind dat het vervolg beter weg had kunnen blijven en ze het bij het origineel hadden moeten laten.

Leuk vervolg op het eerste deel.

Leuk voor liefhebbers van talentenjachtshows of songfestival ed.

Wel geinig dat Snoop Dog en Banks meedoen, maar wat is die hoofdrolspeelster toch een irritant mens en denkt ze te kunnen zingen ook.

Ik vind dat ze wel aardig kan zingen hoor.

Waar het eerste deel nog vermakelijk was, is pitch perfect nu echt het spoor bijster. Het gebrek aan verhaallijn zorgt ervoor dat het lijkt alsof ze gewoon willekeurige scenes achter elkaar hebben gezet. Ik vrees voor het debacle wat deel 3 zal worden.

Zo heel, heel, heel af en toe gebeurt het dan dat een deel twee eigenlijk beter is dan het origineel. Vond ik tenminste, maar het ging mij dan ook niet om de romantiek uit deel 1 (te flauw) of om de muziek zelf (te zoet). Waarom dan wel - vooral eigenlijk om de wat absurde situaties, en de politiek incorrecte bespiegelingen van Fat Amy en de commentatoren. Nog steeds veel te braaf, maar er zit wel wat verbetering in, en de tijd tussen dat zij hun scenes hebben wordt net op het randje van goed genoeg ingevuld met zang en dans. Tenminste, zo werkt het voor mij.

Anna Kendrick steelt net als in het vorige deel wel de show, ondanks geduchte concurrentie van Steinfeld. Als de makers nou eens op het idee gekomen waren om ze een karakter mee te geven, was het misschien nog iets van een film geworden.

Aardige en leuke vervolgfilm, van ongeveer hetzelfde niveau als zijn voorganger. Het acteerwerk wordt weer prima ingevuld en het geboden verhaaltje is onderhoudend in de uitvoering. 3 Sterren.

Dit tweede deel had (zoveel) beter kunnen zijn dan het eerste deel. Het verhaal vond ik in ieder geval beter, maar ik krijg vreselijke hoofdpijn van Das Sound Machine. Dit is overigens geen toeval, ook toen ik hem de eerste keer keek, kreeg ik hoofdpijn van ze. Vandaag het geluid dan ook maar steeds zachter gezet als ze in beeld waren.

Ik zie dat er ook mensen zijn die hen als een kracht van dit vervolg zien, maar ik vind hen echt een tegenvaller. Het is niet zo dat ze slecht presteren, ze doen wat ze moeten doen en voeren dat prima uit. Maar zodra ze beginnen met optreden, wat een gekrijs! Het is niet eens dat hun stem zo slecht is, het is duidelijk dat ze wel degelijk iets kunnen. Mijns inziens dan ook een fout van de productie geweest en niet van deze acteur en actrice.

De rest van de film vind ik prima, weinig op aan te merken. Ondanks het negatieve van Das Sound Machine, ging deze film voor mijn gevoel veel sneller dan de eerste. Wat dat betreft is het dan ook positief. De humor komt in dit deel wat beter over dan in het eerste, alleen Steinfeld wist haar humor totaal niet over te brengen. De stereotypes komen hier (helaas) wel wat meer naar voren, dit had van mij niet zo gehoeven. Dat vond ik in het eerste deel juist zo sterk. Waarom een of andere domme Mexicaan (?), dit was totaal onnodig en had ook geen toegevoegde waarde. Uiteindelijk scoort deze film dan ook een 0,5* lager dan het eerste deel: 3*. Ben benieuwd naar het derde deel, maar ben een beetje bang dat het concept daarmee volledig wordt uitgemolken.

Dit is een rommelig, verhalend zwak en ook muzikaal inferieur vervolg. Zo zie je maar dat het verhaaltje van deel 1 zo slecht nog niet is. De plaatselijke VVV van Kopenhagen heeft ook flink meebetaalt aan de productie denk ik zo. Toch nog 2,5 omdat ik wel een boon heb voor Kendrick, men zichzelf niet te serieus neemt en er nog wel een paar keer gelachen kan worden.

Mwa.

Niet echt mijn reeks, maar dusdanig vlot gebracht deze Pitch Perfect films. Ik heb de "Cup Song" dingen altijd strontvervelend gevonden dus dat was ook niet echt top. Gelukkig kon ik Kendrick en de rest best wel pruimen in deze film.

Een film vol met flauwe humor en niet echt een film waar ik echt om kon lachen. Elizabeth Banks is ook een behoorlijk vervelende actrice. Voor de rest zijn de personages wel prima, Anna Kendrick past wel in haar personage. Liedjes zijn ook wel leuk.

Een film die nergens op uitblinkt, maar wel vrij vlot is. Om echt te kunnen lachen kan je misschien iets anders opzetten, want dit soort films spreken alleen maar een bepaald soort publiek aan, een publiek waar ik dus niet echt bij hoor.

Deze film vind ik wel wat minder dan de eerste film, vooral muzikaal kon hij me niet helemaal bekoren.

Hoewel, en dat gebeurt wel meer met dit soort films, het einde weer voor emoties zorgt.

Dus al bij al de moeite waard om eens te bekijken, maar ik hoop dat nummer 3 terug beter is.

Same same.

Banks was in deel 1 als mede-commentator naast Higgins vooral verantwoordelijk voor de incorrecte humor die wél natuurlijk aanvoelde, dus toen zij naast productie ook de regie voor dit deel twee voor haar rekening nam, hoopte ik op een perfectionering van het eerste deel. En hoewel het tempo wat gestroomlijnder is en de film niet onder stoelen of banken steekt, dat het op dezelfde punten mikt als zijn voorganger, het schiet nog altijd even vaak mis.

Dezelfde flirt met grofheid (die nooit doorzet), sterke verdeling onder de typetjes (de Mexicaanse vond ik wel een geinige toevoeging) en de romance (even knullig voort- als opgezet), die ondergaat een soort Sunset-Sunrise-ontwikkeling. De wedstrijden worden het mondiale podium opgetild, dus we hebben duidelijk dat gevoel van méér; de succes-rate van de grappen blijft hetzelfde. Af en toe een salvo, veel meh. Overall iets minder pit ook, lijkt het.

Das Sound Machine was wel een fijne tegenstander en de dynamiek met de Bella's werkt constant op de lachspieren. Ik ga deel 3 nog wel een keer kijken, maar de kans dat ze die crew met handsokken uit deel 1 nu wél meer ruimte geven is klein, vrees ik. Gemiste kans. 2,5*

Doordat het verrassingseffect er af is nét ietsje minder dan deel 1, maar nog steeds heel erg leuk en vrolijkmakend. De reden van alle slechte commentaren hierboven ontgaat me totaal.

4,0*

Het is absoluut geen slechte reeks maar er zitten helaas net wat teveel puberale grapjes in.

Echter ook wel een aantal geinige zoals die super politiek incorrecte jury haha.

In de lijn van de voorganger. Het halfslachtige Glee-gehalte is wat verdwenen en Hailee Steinfeld valt goed mee als nieuwkomer. De grappen blijven wel zweven tussen dumb & dumber, op het randje van zatte nonkel (flirtend met discriminerende opmerkingen) en af en toe een ietwat geslaagde zwartgallige uitspraak. Liefhebbers van het eerste deel zullen dit wel goed vinden, maar de film doet niet echt iets speciaal en is wat te dom en zoutloos om echt te schitteren.

Deze lag wel in het verlengde van de vorige film. Een tof filmpje die niet super verrassend was, maar toch leuk wegkeek. Cast deed het goed en de soundtrack was ook wel leuk. Het einde was wel nog verrassend en goed gedaan.

Pitch Perfect was echt geweldig dus ik kon niet wachten op Pitch Perfect 2. Uiteindelijk vind ik – in tegenstelling tot vele anderen – deel één leuker doordat er in Pitch Perfect 2 soms wat inkakmomentjes waren, maar ik heb wel enorm genoten van dit tweede deel. Vooral de liedjes van de Duitse concurrenten vond ik erg gaaf (en stiekem zelfs beter dan de Barden Bellas). Maar gezien het al best lang geleden is dat ik deel één heb gezien kan het ook best wezen dat ze redelijk op één lijn liggen en dat ik gewoon teveel verwachtte van deel twee.

Dit uitstekende vervolg op Pitch Perfect geeft meer ruimte aan de ondersteunende personages dan het origineel, verbreedt het repertoire en richt zich meer op saamhorigheid dan op individuele obstakels en het resultaat mag er zijn. Het optreden van de Bella’s voor president Obama in het Kennedy Center loopt uit op een fiasco waardoor de groep geschorst uitgesloten wordt van een wereldtournee. De schorsing is alleen terug te draaien als de Bellas wereldkampioen worden in Denemarken en dat lijkt een onmogelijke taak. De jury heeft iets tegen Amerikanen en de torenhoge favorieten zijn Das Sound Machine, het Duitse acapella-antwoord op Kraftwerk en de beoogde vervangers voor de Bellas. De meiden nemen draconische maatregelen om hun niveau op te krikken en vinden in Emily [Hailee Steinfeld], de dochter van een legendarische Bella [Katey Segal], een bron van inspiratie. Een hoger budget en dus meer spektakel, maar Banks verliest nooit uit het oog waar het werkelijk om gaat: de kracht van saamhorigheid. Banks en John Michael Higgins zijn opnieuw van de partij met als de hilarische televisiecommentatoren.