Pitch Perfect 2 (2015)

Vanaf 14 mei 2015 in de bioscoop (Universal)

"De meiden Jesse en Beca"

Is Jesse geen man ??

Pitch Perfect 2 bevat dezelfde ingrediënten als het eerste deel, maar legt extra nadruk op de irritante onderdelen van de film. Méér kinderachtige humor en méér screen-time voor de irritante personages die het bloed onder mijn nagels vandaan halen. De tenenkrommende Fat Amy krijgt een meer eigen verhaallijn, dat wazige Aziatische meisje komt meer in beeld en er wordt ook een nieuwe Bella geïntroduceerd die over de top rare dingen uitkraamt. Zelfs Beca wordt belachelijke grappen gevoerd met de Duitse dame van Das Sound Machine.

Als ik me in het eerste deel al zo irriteerde aan deze mensen en de slechte grappen, is maar de vraag waarom ik nog voor het tweede deel terugkeerde. Maar ik ben een sucker voor de a capella opvoeringen in Pitch Perfect en ik vind het heerlijk om de optredens te zien en te kijken welke nummers ze nu weer hebben gecoverd. Ook hier bij de laatste opvoering met Flashlight hebben de Barden Bella’s mijn hart weer gestolen. Het feel-good-gevoel nam het compleet van me over voor drie minuten tijdens dit optreden en dit zorgde er toch voor dat ik met een glimlach de bioscoopzaal uit liep. Pitch Perfect 2 heeft daarmee wel een half puntje extra gescoord, maar dit betekent niet dat de rest nog te redden viel.

*2

"What an inspiration to girls all over the country who are too ugly to be cheerleaders."

Het eerste deel vond ik niet zo bijzonder, maar uiteindelijk heb ik dit vervolg toch een kans gegeven in de hoop dat het beter zou zijn. Daarbij blijf ik een zwak houden voor Anna Kendrick.

'Pitch Perfect 2' is eigenlijk min of meer een herhalingsoefening; de Barden Bellas moeten wederom hun eigen geluid zien terug te vinden. Niets nieuws onder de zon dus. Wel wordt er iets meer de nadruk gelegd op Fat Amy, die gelukkig minder irritant overkomt. Alleen een beetje jammer dat de langdradig- en voorspelbaarheid al gauw om de hoek komt kijken.

De groep wordt ditmaal aangevuld door Hailee Steinfeld en Chrissie Fit. Waar Steinfeld nog iets leuks toevoegt, lijkt Fit er enkel te zijn voor misplaatste grappen over haar afkomst. Wat dat betreft is te merken dat de humor voornamelijk hit-and-miss is, ondanks een paar geslaagde one-liners en gestoorde situaties. Bovendien had ik graag meer gekheid van Hana Mae Lee's personage willen zien.

Qua muziek zit je als liefhebber zeker gebeiteld. Dit deel biedt namelijk meer covers van oude klassiekers tot aan de hits van nu. Het is een heerlijke trip om welbekende hits in een eigentijds jasje te horen. Tevens zijn de optredens groter van opzet, met een geweldige feel-good finale. Om vooral het - ongefilterde - commentaar van John en Gail niet te vergeten.

Al met al best een aardig vervolg, maar de personages en het verhaal hadden meer substantie mogen hebben. Desondanks is de film over het geheel gezien redelijk onderhoudend. Wel even blijven zitten bij de eindcredits voor een extra scène.

Dikke 2,5 sterren.

Wil je meer, veel meer van hetzelfde? Ga dan naar Pitch Perfect 2. Zit je niet te wachten op overdreven platte, racistische en seksistische humor? Ga dan vooral niet naar Pitch Perfect 2. De over de top aanpak mag dan niet erg goed werken, er wordt wel een risico genomen dat zich zo nu en dan zeker uitbetaald. Een mislukking is dit nummer dus niet, maar een beetje out of tune mag het wel genoemd worden.

'Pitch Perfect 2' Recensie - Filmtakers

Het doet wat het moet doen! Genoeg leuke momenten in deze film om goed bij te kunnen lachen. Meer van hetzelfde. Voorspelbaar, maar goed vermaak.

Pitch Perfect numero uno stond in mijn herinnering als een stompzinnige toestand die alle vormen van logica ontweek. Toendertijd wellicht niet helemaal correct gerelativeerd, maar dit vervolg bleek in ieder geval niet zo tenenkrommend en het was best leuk om de dames hun ding te zien doen, veelvuldig begeleid met muzieknummers die ze vaak zelf zingen. Over de gehele linie natuurlijk ontzettend voorspelbaar, maar dat beoordelingspunt schrap ik in dit geval van de lijst. Na een of andere grap werd ik zelfs een beetje melig en kon ik voortdurend wel lachen van deze -op het eerste gezicht- banale toestanden. De Duitse groep 'Das Sound Machine' kon ik ook wel waarderen (eens wat anders dan anders) en ik vond het wel fijn dat Rebel Wilson (ditmaal als Amy) niet alle aandacht naar zich toe trok.

Toch weer van genoten. Zoals te verwachten zat gelachen en pareltjes van stemmen. Wel meer van hetzelfde maar stoorde me niet.

Van begin tot eind zeker aanstekelijk. Hartstikke tiptop. Leuk dat Elizabeth zichzelf totaal niet serieus neemt. Anna Kendrick heeft haar sporen wel verdiend natuurlijk. Toch vond ik het net iets leuker om oa die andere Anna te zien. Rebel Wilson negeer ik... Maar toch eist ze de aandacht op in 2 scenes. Dat is wat mij aangaat wel een plusje, want ik ben niet zo op haar gericht. Brittany Snow is leuk. Verhaal is mooi in een vorm geschonken. Daar houd ik van. Heel erg. Tel daarbij de lekker in het gehoor liggende liedjes. Dit is gewoon heerlijk kijkvoer en het weet zo te raken. Tijd om de eerste nog eens te zien.

Goh, wat viel deze film zwaar tegen. Neem blauwdruk 1 en pers er 2 uit. Jammer, want een was echt een verrassende film. Helaas deze totaal niet...

Walgelijke film, ik heb echt geen een keer moeten lachen. Één schamele ster voor de a capella die soms wel goed was gedaan.

Pitch Perfect 2. Voor mij een typische 'Take one for the girls' film waarbij ik mijn vriendinnen toch maar hun zin geef en meekijk. En dat terwijl me de koude rillingen al over mijn rug lopen als ik aan Fat Amy denk.

Helaas bleef het niet alleen bij koude rillingen; ik voelde het maagzuur al opborrelen tijdens Wrecking Ball en toen was de film nog niet eens 4 minuten bezig! Oh god, ik hoopte BIJNA dat acuut mijn vliezen zouden breken en ik vroegtijdig zou gaan bevallen. Wat een ellende.

Begrijp me niet verkeerd, ik ben zelf een stevige meid en heb absoluut niks tegen zwaardere vrouwen.. MAAR FAT AMY. KOM OP. En nu ik toch bezig ben hè (Uh-oh, de Pregzilla in mij neemt de overhand), wat heeft dat Kendrick mens toch een VRESELIJK vervelend gezicht. Ze laat me denken aan Nina van GTST, het zouden zo zusjes kunnen zijn met hun arrogante, chagrijnige smoelwerk. Ook al lacht hun mond, de blik blijft hetzelfde als die van Grumpy Cat. Al mag ik waarschijnlijk niks zeggen want mijn gezichtsuitdrukking zal bijna 2 uur hetzelfde zijn geweest.

Enfin. Als ik even bij mezelf te rade ga moet ik me afvragen of ik nou echt zo vreselijk streng ben voor deze film, of dat het gewoon écht bagger is. Ik weet het niet, vertellen jullie het me maar. Om toch iets positiefs te noemen: Ik vind het een hele kunst om vervelende liedjes á la die Taylor Swift zooi nóg tenenkrommender te maken. Kudo's voor dat in ieder geval.

Vervelende personages die nog vervelendere liedjes zingen houden het niveau natuurlijk wel lekker laag, want een verhaal is er sowieso niet. De cliché's vliegen je om de oren en ze proberen zó hard om grappig te zijn dat ze daarmee de plank juist volledig misslaan en al snel op de zenuwen werken. Het lijkt typisch een geval van 'hopen dat deel 2 ook zoveel geld in het laadje zal brengen!' want zelfs de actrices lijken het met tegenzin te doen. Kan Rebel Wilson echt niets anders dan grappen maken over haar overgewicht en obese postuur, terwijl ze haar uiers aanraakt? Nee hè? Die romance met Bumper is ook om misselijk van te worden. Totaal chemieloos, jakkie.

Laat het hier bij jongens, deel 3 is écht, ECHT niet nodig. Geloof mij.

Weer van hetzelfde dus niks mis mee

Veel leuker dan deel 1.... Veel meer grappen en die flinke dame heeft nu een grote rol, zeker een toevoeging! Dit deel draait minder om zang, daardoor leuker dan deel 1

3,5*

Deel 1 was voor mij verrassend vermakelijk, maar ik ging er al niet vanuit dat deel 2 op dat niveau zou zitten. Elizabeth Banks heeft dan ook niet echt kunnen overtuigen bij haar eerste film als regisseuse. Hij is over het algemeen wel vermakelijk, maar het is allemaal wel erg makkelijk. Amper een spanningsboog en de humor moet vooral komen van de commentatoren en Lilly (het Aziatische meisje). En Rebel Wilson ben ik nu wel echt spuugzat. Begint wat triest te worden, continue die 'zelfspot'. De muziek was wel prima en de kleine rol voor Reggie Watts maakt veel goed.

3*

Voorspelbaar vervolg. Toevoeging van die Steinfeld is de grootste domper, nogal ongemakkelijke tiener met 0 komedie in zich. Blijft verder weer íets teveel een Fat Amy show, waarbij ik moet toegeven dat ze hier nog net het voordeel van de twijfel krijgt. Al is de ''haha ik ben dik'' routine na twee keer niet meer te pruimen. Ook dit vervolg is een gare mix van typische chick flick elementen, voorspelbare competition-drama en random opmerkingen. Uitgekauwd van A tot Z (en opvallend matig geregisseerd door Banks; de shows, met name de laatste), maar uiteraard de moeite waard als deel 1 goed smaakte.

Ja hoor.. Een deel 3, het zal me benieuwen.

Announcement PP3

het verhaal was miscjien een beetje saai maar het gezong in de film en de liedjes waren echt heel mooi om naar te horen verder waren de actrises ook wel leuk om naar te kijken ze heben het goed gedaan!

Beetje slap einde, had er meer van verwacht. Desalniettemin toch leuk om te kijken op een doordeweekse dag, thuis.

Kzeg toch eens een poging wagen maar helaas niks voor mij, toch effe blijven kijken vanwege een paar leuke dames .

Vreselijke tegenvaller. In Amerika was dit deel succesvoller dan deel 1. Dus ik hoopte op nog meer mooie a capella liedjes en leuke grappen. Maar de liedjes waren afschuwelijk. En de humor was ver te zoeken. Jammer. Zo fris en nieuw was deel 1. Zo saai en slecht is deel 2.

Heb deze film half uitgekeken op algemeen aandringen van de andere familieleden maar wat een teleurstelling is dit zeg. Rebel Wilson moet zowat de meest degoutante actrice zijn uit de filmgeschiedenis en het verhaal is afschuwelijk. Nadat ik haar bezig zag, had ik al geen oog meer voor de acteerprestaties van de andere dames. Grappig vond ik het ook al niet. Al je zo een film bekeken of trachten te bekijken hebt dan besef je pas wat voor een klassefilm Grease was.

1,5 sterren. Om snel te vergeten en heb al helemaal geen zin om het eerste deel te bekijken

Ik vond de eerste film super, keek dan ook echt uit naar deel 2. Helaas een grote teleurstelling geworden. De nieuwe castleden, zoals Hailee Steinfeld en andere nieuwe Bellas waren totaal niet grappig en werkten me op de zenuwen. Sommige delen van de film vond ik wel goed, maar zelfs Fat Amy, die hilarisch was in de eerste film, en Rebel Wilson is fantastisch, haar grappen waren grotendeels echt niet grappig. Toch kijk ik uit naar PP3, Anna Kendrick was weer fantastisch

Ik vond het toch wel een goede film. Na het lezen van de matige commentaar vreesde ik er wat voor.

De film is wel niet beter dan de 1ste maar hij heeft ook wel erg goede stukken.

Anna Kendrick en Brittany Snow vond ik beiden wel goed spelen en zingen.

Hailee Steinfeld vond ik om de een of andere reden niet echt goed bijpassen.

Eerste film was fris en leuk, deel 2 helaas te weinig van al dat alles. Waarschijnlijk voor jonge tienermeisjes een perfecte film maar voor alle andere doelgroepen eigenlijk gewoon te slecht. Fat Amy/Rebel Wilson zorgt zo nu en dan voor een lach en het commentaarduo zorgt geregeld voor een vileine grap/quote maar de rest van de cast is echt niet in vorm. Vooral hoofdpersoon Anna Kendrick valt hard door de mand, laat weinig acteertalent zien (muziekproducent acteren? gewoon laptopje aan en een koptelefoon op, klaar), en het script neemt alle platgetreden paden vlekkeloos over: kampvuurtje voor emotioneel groepsgesprek? check! janken over mislopen van je toekomst en dan komt het toch weer goed? check! onmogelijke zangwedstrijd winnen? check! Duitsers plat neerzetten als zwarte gothics met zwaar accent? check! enz.

Kortom, mocht het nog niet duidelijk zijn: wat mij betreft een harde afrader.

Een stuk minder dan het vorige deel.

OOk de liedjes vond ik in deze film niet zo leuk als bij de eerste film.

DSM vond ik wel goed.

Beter dan verwacht. De liedjes zijn nog steeds het sterkste deel van de film en het acteren is erg wisselend. De grappen (vooral van Rebel Wilson/Fat Amy) zijn niet allemaal geslaagd, maar gelukkig hebben we John en Gail nog. Heerlijk commentaar.

Het einde is erg feel good maar dat weet je van te voren. Ik had op het einde toch een glimlach op me gezicht en een goed gevoel. De film heeft daarmee extra punten gescoord.

Ook extra punten voor Das Sound Machine. Erg goed gedaan. Zoals hierboven al vermeld moet je blijven zitten voor de extra scène. Adam Devine for the win!

Te veel Fat Amy. Ze was al een van de minst leuken in de eerste film en ze kost ook deze film weer een hogere beoordeling. Steinfeld is ontzettend cute, Kendrick weer lekker droog, maar het is allemaal net wat minder scherp. Higgins en Banks zijn wel weer briljant. Hun delivery is perfect.

Laatste nummer is geweldig en tilt de film toch nog naar 4 dikke sterren. Hoger zit er niet in vanwege Bumper en Fat Amy.

4.0*

I love it!!!!!!!! Ik zou hem wel 3x na elkaar kunnen kijken