Insidious: Chapter 3 (2015)

Heel aardige prequel met een paar leuke ideetjes. Verwacht niks wereldschokkends, maar wel prima popcornvoer.

Gister gezien, zeker de moeite waard om te kijken in de bioscoop.

Ben een groot fan van deel 1, deel 2 was iets minder maar deze maakt het toch weer mooi af.

Dit zou wel het laatste deel zijn maar met 'the further' kun je nog veel doen vind ik.

Geen echte Wan, maar komt in de buurt. Bah. De Insidious films zijn een van de weinige (horror)films die me nog kunnen kunnen laten schrikken en die me onder de huid kruipen. I love it.

Hoewel het gelukkig iets minder voorspelbaar is dan ik had verwacht, liep ik wel tegen een paar cliché's aan, zoals de moeizame vader-dochter relatie. Het duurde ook even voordat ik binding had met de personages maar gelukkig fungeerde Elise als rode draad in het verhaal. Zonder haar was het toch een stuk minder "Insidious". Dermot en dochterlief doen het gelukkig ook niet slecht. Visueel ziet het er prima uit, grimmige sfeer en voldoende schrikmomenten.

Halverwege de film komen steeds meer verwijzingen naar deel 1 & 2, waardoor je steeds beter leert hoe de vork in de steel zit. Fijn. Het geheel is niet zo sterk als voorgaande films maar boeiend en onderhoudend genoeg om niet teleur te stellen. Ik slaap altijd minder fijn na het zien van een Insidious film en hoop ook dat ik niet 's nachts hoef te plassen of wakker word van een geluid. Wat dat betreft is de film meer dan geslaagd.

De laatste scene zorgt er ook altijd voor dat mijn hart een slag overslaat. Ben erg benieuwd naar het 'hoe nu verder'. Was het dit? Volgens mij niet.

De "griezelfactor" is bij mij bij deze inmiddels derde Insidious film wel wat weggevallen. Natuurlijk komen er wel een aantal schrikmomenten voorbij, maar de meeste zijn best voorspelbaar.

Verder hebben we in de voorgaande films inmiddels al wat bezoekjes aan "the further" afgelegd. Dus ook de griezeligheid van deze omgeving wist op mij deze keer niet over te komen.

Waardoor de film naar mijn mening toch boeiend blijft is de toevoeging van de nodige dramatiek. Zo hebben we de factor dat hoofdpersonage Quinn Brennan (nog steeds) moeite heeft met het verwerken van het verlies van haar moeder.

Verder vind ik het erg tof dat in deze film Elise Rainier (sterk gespeeld door Lin Shaye) een wat meer centrale rol heeft gekregen. Zij speelt het personage met haar hele hart en ziel en dat is eraan af te zien. Mede daardoor blijft de film boeiend om naar te kijken, ondanks dat de horror wat mij betreft wel weg is.

De Tucker en Specs personages voelden soms wel wat misplaatst aan door de verder behoorlijk serieuze toon van de film, maar ik begrijp de keuze van de makers om hen er toch in te laten.

Over het acteerwerk valt over het algemeen niet veel te mopperen en de soundtrack is wel ok.

Zeker geen slechte film, maar probeer niet al te vast te pinnen op de term "horror film", want dan kom je er maar bekaaid vanaf.

Jammer, ook de Insidious reeks wordt langzaamaan minder interessant. Waar deel 1 voor mij een horrorklassiekertje is geworden, daar zijn deel 2 en 3 vrij simpele vervolgen. Nog altijd acceptabel, maar ze mogen niet in de schaduw van het origineel staan. Ieder deel is spijtig genoeg wat minder boeiend en eng geworden. Ik kreeg bij deel 1 daadwerkelijk rillingen en een beklemmend gevoel toen ik de film voor het eerst zag, maar deze Insidious 3 krijgt dat helaas niet voor elkaar. Er zit nog sporadisch een beklemmend moment in, maar het is veelal weer gericht op goedkope schrikmomenten, terwijl ik deel 1 juist zo goed vond om die nare sfeer en het daadwerkelijk opbouwen naar een heftige climax. We gaan nu voor de derde maal naar de andere wereld toe en de verrassing is daardoor gewoon grotendeels weg.

Gelukkig weet de film wel te boeien en is de rol van helderziende Elise wederom uitstekend. Haar band met de hoofdrolspeelster (die het ook wel aardig deed) is interessant, net als het traumatische verleden met de overleden moeder, waar Insidious om draait.

Voldoende. Maar de rek is wel uit de reeks. Ik hoop niet dat dit a la Saw of Wrong Turn zo'n horrorcashcow wordt waar nog 5 delen van volgen.

3*

Armoedig. Evenals de andere delen. Meest goedkope vorm van (horror)filmmaken dit. Van het uitgekauwde, verscheurde gezin tot aan het bombastische sounddesign. Het is allemaal tergend voorspelbaar formulewerk. Iedere sequentie staat volledig(!!) in het teken van een jumpscare. Het meest verwerpelijke en oudste trucje uit de horrordoos. Een film puur en alleen rondom zulke momenten bouwen móet wel aanslaan bij het grote publiek. Wie echter een gedoseerde, sfeervolle thrill verwacht..

Paar keer hard boe roepen en hopen dat men schrikt. Heeft helemaal niks met 'goed' filmmaken te maken. Het ongeduld waarmee het ook wordt gedaan, is schrijnend. Ondanks dat dit onder de big budget valt, is dit zo goedkoop als ze komen. Oh, en Lin Shaye die een geest 'bitch' noemt Ineens besluit het pulp te worden. Dat leek me wat aan de late kant.. Om nog maar te zwijgen over het zoveelste crinchy optreden van die twee ghostbusters nerds. Zucht...

Vind het juist best knap dat men nog zo’n sterke trilogie heeft weten neer te zetten.

Zeker voor een franchise waarbij al bij de eerste film veel platgetrapte paden zijn bewandeld. Inmiddels kennen we die krakende huizen, donkere gangen en piepende deuren wel. Maar de franchise van Wan en Whannell heeft gelukkig veel meer te bieden. Zoals interessante personages, zoals het personage van een voortreffelijke Lin Shaye, die zich van haar beste kant laat zien. En sfeer, dat is een belangrijke factor voor deze films. Uiteraard kent de film de nodige clichés met mensen die in slakkentempo in een donkere ruimte lopen, met de gebruikelijke jumpscare als afsluiting. Maar Whannell weet gelukkig goed hoe je jumpscares effectief inzet en zet godzijdank tegenover elk lomp schrikmoment een subtielere scène die juist het onderbuikgevoel aanwakkert.

Al met al niet de beste van de trilogie, maar wel noemenswaardig dat een horrorreeks drie films het niveau hoog weet te houden. Hoop ergens dat ze niet te lang doorgaan met de serie (of gewoon bij deze trilogie stoppen), voordat de Insidious franchise wel scheuren gaat vertonen.

Recensie: Insidious: Chapter 3 - schokkendnieuws.nl

3,5 sterren.

"This is how you die!"

De eerste twee delen vind ik geweldig, maar dit vervolg kan helaas geen potten breken. Misschien ligt het wel aan het feit dat Leigh Whannell nu het stokje heeft overgenomen van James Wan.

'Insidious: Chapter 3' moet als prequel fungeren, maar voegt eigenlijk bijster weinig toe aan nieuwe informatie. Bovendien zijn de constante referenties naar de vorige delen iets te veel van het goede. Centraal staat wederom een demon die bezit probeert te nemen van een lichaam en dan mag Elise weer in actie komen, wat natuurlijk gepaard gaat met de nodige strubbelingen.

Jammer genoeg krijg je als kijker nauwelijks binding met de personages, omdat ze niet de kans krijgen om te groeien. Al doet Stefanie Scott het wel aardig. Daarbij wordt het achtergrondverhaal van de demon verwaarloosd, waardoor je maar minieme informatie meekrijgt. Op deze manier worden er wat andere lijntjes uitgezet waar vervolgens niets meer mee wordt gedaan.

Maar het grootste probleem van deze prequel is dat er amper de tijd wordt genomen om de spanning/sfeer op te bouwen, laat staan vast te houden. Whannell weet - tot op een bepaalde hoogte - de stijl van Wan te kopiëren, toch voelt het simpelweg allemaal minder aan. Weliswaar heeft hij een paar interessante ideeën, maar de uitwerking hiervan leidt enkel en alleen tot goedkope jump scares. Dat sommige scènes niet de juiste emoties teweeg brengen spreekt voor zichzelf; Lin Shaye die opeens begint te schelden is lachwekkend.

Al met al een teleurstellend vervolg. Hopelijk keert Wan snel terug naar zijn geliefde genre, want zo kan het niet langer meer. Overigens is laatstgenoemde nog wel kort te zien in een cameo als theaterregisseur.

2,5 Sterren.

The man who can't breathe. The man who lives In the Vents. I heard him saying your name last night. I heard him In your room while you were Gone. He's In there standing right now. standing In your Room.

Helaas toch een flink stuk minder geworden dan zijn voorgangers. Waarbij ik van mening was dat de eerste twee delen op een gelijkwaardig niveau zaten is dit vervolg toch een slag minder en is het niet meer geworden dan vermakelijk kijkvoer. Zoals Richard_Voorhees een aantal berichten boven mij ook al zegt is de griezelfactor hier wat meer aan het wegvallen. Dit is hoofdzakelijk te danken aan ''The man who can't breathe'' en waarnaar ik bovenaan in mijn recensie ook al naar refereer, want griezelig was deze bovennatuurlijke entiteit allesbehalve. De verschijning voelde weinig creatief aan en leek dan ook van de laatste pagina van het ideeën boekje af te komen.

Erg dreigend voelde het allemaal niet aan, en als het dan toch onbehaaglijk begon aan te voelen had dit dan ook weinig met deze factor te maken. Dit is echter een beetje jammerlijk, omdat het overgrote deel van de zogenaamde schrikmomenten om de meneer met het gasmasker draait. Het is ook allemaal minder interessant omdat we weinig van hem afweten, en dit is waarschijnlijk niet gedaan om het allemaal mysterieuzer te maken, maar simpelweg omdat de makers toch geen originele verklaring op hadden kunnen brengen.

Wat dit derde deel dan wel goed maakt is het hele verhaal om de dreigingen heen waarbij er veel sympathie was van mijn kant voor de jonge hoofdrolspeelster. Zelf ben ik mijn moeder op nog jongere leeftijd op dezelfde manier verloren en ik heb vervolgens ook een paragnost opgezocht om met haar in contact te komen, dus dit voelde voor mij herkenbaar aan. Gelukkig liep het voor mij echter wel allemaal wat beter af Ook Elise Rainier is weer aanwezig om het verhaal wat meer body te geven, en ook zitten er gelukkig nog wel enkele beklemmende scene's in die zich met name in ''the further'' afspelen. Echter is het grootste mankement met deze Insidious dat het geheel gewoon niet creepy genoeg is omdat het gevaar waar het hoofdzakelijk allemaal om draait gewoon inspiratieloos en uitgekauwd overkomt. De kracht ligt hem hier meer op de personages en het drama aspect, en het einde was in plaats van huiveringwekkend, zelfs gewoon mooi te noemen. Als je er althans voor openstaat.

Dit derde deel gaat er alsnog vandoor met een nette 3 sterren, maar als horrorfilm schiet het geheel toch echt te kort. Heb hier dan ook geen al te hoge verwachtingen van.

3,0*

Redelijk derde deel. Het verhaal kennen we inmiddels. Vanaf het begin zit de vaart er prima in en de film kijkt lekker weg. Er zitten weer een aantal spannende ( schrik) momenten, hoewel de meeste voorspelbaar zijn. De acteurs doen het verder goed en Shaye lijkt voor haar rol geboren. Tegen de verwachting in is er echter geen aansluiting met het eerste deel. 3.0/3.5

Degelijke derde film in de Insidious reeks. Insidious is een franchise die ik een warm hart toedraag. Ik zal wel meteen toegeven dat dit de minste is van de drie films. Leigh Whannell, acteur en regisseur, heeft de regie op zich genomen. Zeker geen slechte prestatie voor een man die zijn eerste film regisseert. Leigh Whannell is de geestelijke vader van Insidious, Saw en Dead Silence. Drie oerdegelijke films. Whannell weet niet het niveau te halen van regisseur James Wan maar komt wel in de buurt. Insidious: Chapter 3 is een angstaanjagende film die een aantal intense schrikmomenten heeft. Chapter 3 leunt duidelijk wat meer op schrikeffecten en minder verhaal dan in Insidious en Insidious: Chapter 2.

Lin Shaye steekt met kop en schouders uit boven de cast. Shaye's personage Elise Rainier staat nu duidelijk meer op de voorgrond dan in de andere twee Insidious films. Dit is erg fijn want Elise is een hele interessante en mysterieuze vrouw. Het enthousiasme straalt duidelijk af van Shaye's acteerwerk. Het acteren van Dermot Mulroney kon mij niet bekoren. Hij speelt een cliché vader die heel voorspelbaar en vrij saai is. Mulroney zet een prestatie neer die op geen momenten boven de middelmatigheid uitkomt. De film lijdt onder zijn aanwezigheid. Stefanie Scott speelt prima als het meisje Quinn Brenner. De doodsangsten die ze doorstaat zijn overtuigend. Als kijker krijg je vrij snel sympathie met haar.

Insidious: Chapter 3 is een goede horrorfilm die je als horrorfanaat toch echt wel moet afstrepen op je "to see" lijst. De film kent goed gedoseerde humor die de kijkers een paar rustmomenten geven. De personages Tucker en Specs zijn een grappig duo en hun capriolen doen regelmatig denken aan de cartoonserie Scooby Doo. Net zoals in Insidious: Chapter 2 zijn er verwijzingen naar de eerdere films. Dat maakt het allemaal net wat interessanter en zorgt ervoor dat de Insidious reeks langer bestaansrecht heeft. Ik ben eerlijk waar verrast door deze film. Ik had minder verwacht. De kwaliteit en ervaring van schrijver Whannell is duidelijk merkbaar. Bijna alle elementen zijn weer aanwezig. Dat maakt de film vertrouwd maar ook enigszins vernieuwend. De nieuwe entiteit die komt spoken is origineel en hartstikke eng. Ik kijk alweer uit naar de volgende Insidious. Met een beetje geluk staat regisseur James Wan dan weer aan het roer.

3,5*

Ik heb zo'n hekel aan demonen met vieze voeten

Aardig om eens gezien te hebben maar haalt het niet bij deel 1 en 2. Ik hou gewoon niet zo van expliciete demonen. Ik ben meer van de suggestie, dat ligt meer in mijn straatje. Deel 3 is best onderhoudend, daar niet van, maar het zal me niet bijblijven. Ik miste toch wel spanning en het voel-met-de-characters-mee element.

Redelijk derde deel, opgezet als prequel, niet beter of minder dan de eerste twee Insidious-films. Net als de eerdere delen is dit over de hele linie genomen niet echt bijzonder, maar er is wel weer een flinke reeks enge momenten en er zijn veel geslaagde schrik-effecten. Tegen het einde zakt ook hier de boel helaas flink in. Wel leuk om ditmaal een grotere rol te zien voor Lin Shaye, die hier heel goed is. Geregisseerd door scriptschrijver/ akteur Leigh Whannell; regisseur James Wan, die de eerste twee delen inblikte, heeft hier een grappige cameo als theater-regisseur.

Goed vervolg.

Van de eerste zei ik ooit dat de film weinig vernieuwend was, 5 jaar later kan je moeilijk anders dan toegeven dat Insidious stevige boost heeft gegeven aan een halfdood subgenre. Het gevaar van dit derde deel was echter dat Wan het als regisseur voor gezien hield.

Wie echter een beetje heeft opgelet weet dat Whannell co-writer was van de eerste twee films én een goede vriend is van Wan. En met Wan zelf als producent aan boord ben je verzekerd dat deze film op hetzelfde elan als de twee vorige zijn weg verderzet.

Whannell doet het in de opbouw wat mij betreft zelfs iets beter. Je kan jump scares haten wat je wil (beetje zoals sommige mensen niet tegen voice overs, slo-mo's of lens flares kunnen blijkbaar), deze reeks is moeilijk te overtreffen op dat vlak. Het was toch alweer even geleden dat ik met enige spanning naar zulke scenes heb zitten kijken.

Jammer is dat Whannell het enigszins laat afweten tijdens de finale. Het is een beetje kleurloos allemaal en de uiteindelijk demoon weet ook niet 100% te overtuigen. Een bekend euvel, maar iets waar bijv. de eerste Insidious véél beter mee wist om te springen. Verder leuk om Shaye een wat grotere rol te zien hebben en de origin story van het ghost hunter groepje is leuk meegenomen.

Fans van de eerste twee delen kunnen dus weinig verkeerd doen met deze film, of je moet jump scare moe geworden zijn ondertussen, dan kan je dit derde deel maar beter links laten liggen.

3.5*

Vaak bij horror is de inhoud van het verhaal niet belangrijk en draait het echt allemaal om de spanning en de kriebels die je daarvan krijgt. Ook dat is tegenwoordig allemaal het zelfde. De Insidious reeks is een uitzondering. Het verhaal is goed over nagedacht en bij de spanning zit je nog op het puntje van je stoel. De originaliteit ligt dan ook zeker bij het verhaal en opvallend ook bij de soundtrack. De soundtrack bevat hoge tonen en weet precies wanneer die te gebruiken. Het verhaal is een one-liner met één simpel doel, maar wat het zo bijzonder maakt is dat er vele elementen van de voorgaande delen hierin betrokken worden wat zich later weer een groot doel opsteld. En dat is omdat dit verhaal zich nog voor het eerste deel plaatsvind. Voor elke horror fan raad ik deze film aan!

Aardig derde deel...voor mij toch een stukje beter als deel twee als ik mij herinner.
De film heeft een goede sfeer en aardig wat freaky momenten ik vond die kerel met dat zuurstofmasker geweldig en zorgde voor een aantal leuke schrik momentjes.
Visueel zag de film er ook weer prima uit en ook de geluiden waren prima.
Het laatste shot van de film met die duivel/demon vond ik erg slecht en haalt de film naar beneden maar al met al toch een leuke wegkijker.

Je hebt gelijk, tattoobob, ieder zijn ding. Maar zorg wel dat de dingen feitelijk kloppen. Helemaal als je als Leigh Whannell, mee hebt geschreven aan de eerste 2 films. Hoe kan je dan zulke domme fouten maken? Of zijn ze bang dat de jongere filmkijkers de film niet willen zien als geen Whatsapp of iets dergelijks in voor komt? Wat jeroentjuhhhhh betreft... Ik heb geen idee naar wat voor (horror)films deze kijkt, ik ben het alleen met hem eens dat deze film armoedig is.

Prima derde deel.

Geen Wan. Het is dan even afwachten wat dit dan voor deel gaat zijn. Het zal niet de eerste keer zijn dat een horrorreeks per deel minder wordt. Hier is dat nog niet het geval. Het is geen vernieuwende film. Maar het blijft de reeks trouw en heeft een fijne sfeer.

Wan is naast een cameo niet heel ver weg. Camerawerk zit dicht bij wat Wan doet, en de scares werken erg fijn. De cast is ietsjes meer televisie. Maar buiten dat zoontje is het prima te doen. Lin Shaye hoort eigenlijk ook meer bij de reeks dan Wilson en Byron.

3.5 sterren.

Qua horrorfilms zit het me de laatste dagen niet echt mee, want ik heb inmiddels al een slechte (Finders Keepers (2014)) en matige (Hellions (2015)) film gezien en dit derde deel van de Insidious reeks is nu ook niet bepaald hoogstaand (en dan druk ik me nog zacht uit).

Sowieso klopt er al chronologisch niets van het verhaal want het verhaal opent met de tekst "Enkele jaren voor de Lambert openbaring" ! Dat zou dus moeten betekenen dat het verhaal zich voor Insidious deel 1 en 2 zou moeten afspelen en dat zou dan eigenlijk ergens begin jaren 80 moeten zijn. Maar dit verhaal speelt zich gewoon af in de tegenwoordige tijd (hoofdrolspeelster Stefanie Scott, in de rol van Quinn Brenner, zie je o.a. spelen met een smartphone) Ook zie je zelfs een paar keren een foto van Josh Lambert als kind (er wordt zelfs gezegd dat het met hem allemaal is goed gekomen, dus "enkele jaren voor de Lambert openbaring" slaat gewoon nergens op) en is medium Elise Rainier (wederom gespeeld door Elise Rainier) gewoon weer oud. Kortom chronologisch klopt er gewoon helemaal niets van dit verhaal en als men nu gewoon geopend had met "Enkele jaren na de Lambert openbaring", dan was het gewoon goed, logisch en allemaal duidelijk geweest.

Het flauwe verhaal zelf stelt eerlijk gezegd ook weinig voor en vond ik zelfs in de eerste 20 minuten heel saai en slecht. Het verhaal weet ook niet te boeien en wordt ook nergens echt spannend hoewel er wel een paar aardige creepy scenes inzaten, die er ook visueel aardig uitzagen. Echte schrikmomenten heb ik wel niet gezien, maar dat komt omdat ik wel wat gewend ben en de momenten die schrikmomenten hadden moesten voorstellen (o.a. op het bed) zag je al van mijlenver aankomen. Dat het verhaal weinig voorstelt komt mede door hoofdrolspeelster Stefanie Scott (ze wil in contact komen met haar overleden moeder), die werkelijk abominabel slecht acteert. Overigens speelde buiten Stefanie Scott ook Dermot Mulroney (in de rol van de alleenstaande vader van Quinn Brenner) tenenkromend slecht.

Ondanks dat het in deze film niet meer draait om de familie Lambert uit Insidious 1 en 2, zit er geen vernieuwing in het verhaal want o.a. heeft men weer een suf en onnozel Ghostbusters-achtig team (twee personen waarvan de één technisch goed is en de andere eigenlijk alleen kan schrijven/bloggen) toegevoegd en speelt het verhaal zich ook weer grotendeels af in de geestenwereld waar medium Elise Rainier weer doorheen wandelt en ook soms de bekende zwart gekleede oude vrouwelijke geest uit Insidious 1 en 2 tegenkomt (dat maakt "enkele jaren voor de Lambert openbaring" ook weer lekker tegenstrijdig ). Dat Lin Shaye weer de rol van medium Elise Rainier speelt heeft men wel goed gedaan, want zo zit er tenminste nog iets herkenbaars uit Insidious 1 en 2 in deze film en bovendien deed ze het als enige actrice ook nog enigszins verdienstelijk (geregeld wel op de automatische piloot). Het einde van het verhaal vond ik waardeloos en door het gedoe met de geest moeder van Quinn Brenner, moest ik er bijna een teiltje bij pakken om in over te geven.

Gezien het einde zal er ongetwijfeld ook nog een Chapter 4 volgen, waar ik eerlijk gezegd niet op sta te wachten. Ik ben in ieder geval blij dat ik deze film niet in de bioscoop heb gezien en het spreekt natuurlijk voor zich dat deze film niet kan tippen aan het sterke "Insidious (2010)" en het wat mindere (maar nog steeds goed) "Insidious: Chapter 2 (2013)". Leuk geprobeerd door regisseur Leigh Whannell, wat tevens zijn debuut was op het witte doek, maar helaas slecht uitgevoerd.

Degelijk derde deel dat, behalve de medium en de twee nerdy assistenten, eigenlijk heel weinig raakvlakken heeft met de twee vorige films. Het is wat Theunissen hierboven zegt, het script zit wat slordig in elkaar en dat valt op, maar echt om zeep was de film hierdoor niet. Ook beetje spijtig dat de redfaced demon hier niet gebruikt wordt, hoewel het einde van deel 2 daarop inspeelde en ik me erop had verheugd. Er wordt duidelijk gedacht aan een vierde film.

Het was op sommige momenten heftig schrikken (goede jumpscares in deze film, een tweetal hadden me te grazen) en vond het best een enge film, een stuk beter dan de voorganger. De demon is ook best creepy : zo'n oude rochelende geest wil ik zeker niet naast of onder mijn bed . Ik vreesde er wat voor, maar Insidious 3 is me erg bevallen.

Insidious: Chapter 3

Deel één en twee vond ik toch nog wel aardig, waren soms heerlijk spannend en ik vond het fijn deze twee te volgen. Deel drie viel me toch veel meer tegen, het was gewoon een mindere deel en ik heb me eigenlijk geen enkele keer angstig gevonden en ik vond het maar een dooie boel. De geesten zagen er ook gewoon niet uit en wat een verschrikkelijk eind zat er aan vast geknoopt, bah! Het was dus totaal niet mijn deel dit.

Het verhaal was prima te volgen, soms een beetje slapjes maar niet vervelend o.i.d. maar, het acteerwerk kon soms wel stukken beter. Er zit gelukkig nog wel een verband in de films maar het is allemaal wel mager. Het concept vond ik prima, helaas komen er dus nog meer delen aan van de Insidious films, ach ja, laat maar komen haha! Jammer maar het kon beter.

2.0*

Mja.

Ook deel 3 is wederom niet al te best. Tijdens de opbouw is het wachten op de schrikmomentjes. Ook hier weer kan men amper iets anders verzinnen dan de volumeknop vol open te draaien. Desondanks heb ik best kunnen genieten van die scène waarin die demon ramen en deuren sluit.
Vanaf het moment dat die vrouw (wiens naam we weer ontgaat) een hoofdrol krijgt, wordt het allemaal stukken slechter. De finales van de Insidious-films zijn altijd al luidruchtig geweest, hier is het eerder slapstick, met die vrouw die een potje gaat zitten knokken.

Het acteerwerk is verder ook niet al te best, zelfs voor een horrorfilm. Nu zal horror best een moeilijk genre zijn, maar met zo'n sufkop als Dermot Mulroney of de overacting van dat vrouwtje is geen enkele film gediend.

Regisseur Leigh Whannell kan zich zoals gezegd in de opbouw een paar keer laten gelden, maar faalt tijdens de finale. Echt sfeervol vind ik het ook nergens worden, iets wat bij de eerste twee delen meer het geval is.

2

Solide sequel/prequel. Leuk om te zien hoe dit wordt samengesmolten met de andere delen.

De "haunting" is anders dit keer. En daar ligt ook de grote kracht van de film. Het is een stuk enger en spannender dan de vorige delen en blijft ook de gehele film zo. Ik was verbaasd dat mijn hart het nog deed na een aantal erg goede jump scares. Waar ik wat problemen had met de eindes van chapter 1 en 2, hoe ze het enge door de wat zwakke eindes een beetje verpestten, blijft chapter 3 hierin overeind staan. De opbouw is ook best goed. Alhoewel het Elise gedeelte niet helemaal goed uit de verf komt. Voelde wat zwakjes hoe dat opgezet is. Wordt later in de film wel wat beter. Quinn en haar familie zijn een goede vervanger van de Lambert familie alleen zijn de daar niet echt overtuigend. Het zit er wel, maar komt er nergens echt uit. Ook dat oude vrouwtje en wat haar rol in de film is, is wat slecht uitgewerkt. Het einde is perfect dit keer en ook erg leuk uitgespeeld. De epilogue is ook leuk gedaan.

Een steady vervolg en een leuke franchise. En met dit derde deel maakt de franchise zich geheel los van de inspiratie en wordt zo iets met een geheel eigen gezicht.

Onderhoudende horror film met best veel fijne schrikmomenten.Zeker niet de meest originele en ook bij de prestaties van de jongere acteurs kun je zo af en toe je bedenkingen hebben maar mede door de 'creepy' sfeer en de setting heb ik hier best van genoten.Goed.

Aardig meegevallen. Deze prequel, die aardig losstaat van de reeks, is wel het beste wat eruitgekomen is tot nu toe wat mij betreft. De film is heel conventioneel binnen het genre maar doet ook weinig verkeerd. Acteerwerk is oké en ook het verhaal was goed te doen, al was het wat cliché. Vermakelijke tussendoortje, richting de 3*.

Deel 1 blijft favoriet, maar deze is goed. Zoals tegenwoordig veel te weinig in dit genre zitten hier volop elementen in die deze film een echte griezelfilm maken. Hier in de kamer werd genoeg gegild iig

Natuurlijk zijn ze deze reeks redelijk aan het uitmelken, maar ach, zolang het redelijk goede films blijven vind ik dat helemaal niet erg. Ook dit derde deel kan me prima bekoren, en ook al moet de film het weer meer van de jumpscares hebben dan van continu aanwezige spanning, de missie is toch weer geslaagd.

3,5*

7/10 (IMDB)

Erg gecharmeerd van deel een en twee,maar niet echte super liefhebber van de hounted horror.

De films waren gewoon goed gemaakt,met veel schrik effecten,en staken wel wat boven de gemiddelde uit.

Dat deed dit deel niet, maar het blijft toch goed te doen.

Paar keer geschrokken , en de kwaliteit hoe middelmatig dan ook is constant .

Net aan een 3 .

Na deze film hebben we ondanks dat we hem al 2 keer gezien hebben nog eens deel 1 opgezet.

Mijn eerste kennismaking met de Insidious reeks,(ergens best schandelijk), maar hij beviel me eigenlijk wel een beetje.

En ja 'een beetje'. Want ik moet zeggen de spanning wordt prima opgebouwt en de de schrikmomenten zitten er een paar keer goed in. Er wordt daarnaast ook wel aardig gespeeld door de hoofdpersonages. Naast de zeer stereotype spoken jagers natuurlijk. Dat was weer zonde.

Zoetzappige einde, wat te verwachten viel met dit soort films, is toch altijd weer een minpunt. Maargoed, boven dat heb ik me eigenlijk prima vermaakt.

Dit wil zeggen dat ik interesse heb gekregen in de andere Insidious delen!

Na afgelopen week deel 1 en 2 gezien te hebben, meteen maar doorgepakt met nummertje 3.

Zoals ik van te voren al had verwacht, is Chapter 3 beduidend minder dan zijn voorgangers. Whannell probeert het allemaal wel, maar faalt met name in de opbouw van de spanning. Iets wat Wan beduidend beter in de vingers heeft. Veel verder dan enkele (effectieve) scares, en wat vreemde situaties komt hij niet. "The Further" is uiteraard een herhaling van zetten, maar wordt bij lange na niet zo goed uitgewerkt als dat we gezien hebben. Daarmee spant het eerste deel toch duidelijk de kroon. Begrijp me niet verkeerd, het kijkt verder best behoorlijk weg, maar het kan niet tippen aan de eerste 2 delen.

Kleine 3*.