Mulholland Dr. (2001)

Die ene grote twist was wel te begrijpen, maar het ging mij juist om die kleine dingen.

Zoals dat je in een kruiswoordpuzzel wel het uiteindelijke woord weet waar het om gaat, maar niet al de afzonderlijke antwoorden op de vragen. Dan blijf je toch met een leeg en deels onbevredigd gevoel achter, hetgeen ik dus had met deze film.

Ik las net weer even Een samenvatting + korte uitleg en dan herinner ik me weer de vage dingen, waar ik zelf geen flauw benul van had wat ze inhielden in eerste instantie (cowboy, telefonerende man, blauwe doosje etc.)

Ik vond de sfeer e.d. wel heel mooi en de grote twist is ook wel origineel, waardoor ik nog op 3 sterren uitkom.

Is ie Surrealistisch ? Dan ga ik hem vanavond huren !

Er wordt te snel over 'puzzel' gesproken vind ik.

Als ik naar een schilderij van Jeroen Bosch of Salvador Dali kijk ben ik totaal gefascineerd, alhoewel ik niet alles kan duiden. Maar dat hoeft ook niet. Ik loop niet weg omdat ik denk...trucje...puzzeltje...

Het surrealistisch gehalte is bij Lynch nog nooit zo functioneel geweest als in Mulholland Dr.

Want uiteindelijk is het gegeven 'wat is nu echt en wat niet' ook het thema van de film. De schijn en werkelijkheid van Hollywood.

Daarbij ben ik het met Kappeuter eens dat Mulholand Dr. juist een toegankelijkere film is dan Lost Highway.

Puzzel is geen goed woord. Maar ik vond geen ander. Maar ik zei eigenlijk al "maar bovenal....." omdat ook ik vind dat je niet de plot met twist als enige element van deze film moet beschouwen. Je moet de film als zeker niet benaderen als een puzzel. Dan mis je alle schoonheid. Naderhand is denken over het plot een aardige bijkomstigheid.

Ik heb boven alles genoten van prachtige scenes. Een fenomenale sfeertekening. (het verschil tussen het eerste en tweede deel is zo fantastisch gedaan). Een ontroerende film.

En in mijn emotie schrijf ik Badiament voor Badalamenti. Kun je nagaan hoe zijn muziek me raakte.

Nee dank u.

1 ster voor de scene met de stofzuiger (die op zich nergens op sloeg)

Goed gezien NERD, David Lynch maakt heel vaak scenes die gewoon nergens op slaan. Scherp opgemerkt.

Is dat sarcastisch bedoeld?

In ieder geval, of dat nou iets is voor David Lynch of niet, deze film was gewoon vervelend verwarrend.

Straight Story en Elephant Man had ik hier gelukkig geen last van, maar dat waren dan ook heel andere films.

Ja oké, sorry NERD, maar als ik lees...wat nergens op slaat...word ik wat cynisch. Niet persoonlijk bedoeld.

Als je (wat heel normaal is) de film totaal niet begrijpt, ben je niet degene die kan vaststellen of scenes nergens op slaan.

Maar je hebt gelijk dat Straight Story en Elephant MAn duidelijker zijn.

Tsja, soms zijn er films die je niet eens 100% hoeft te begrijpen om ze te kunnen waarderen (o.a. Donnie Darko), maar toen deze film afgelopen was vond ik hem gewoonweg vervelend.

En ja, ik heb ondertussen al die uitleggen, theorien en wat nog meer gelezen. Heeft niet echt geholpen mijn mening te veranderen.

Tja ik versta er ook niet zoveel van eigenlijk hoor...

Het zal wel aan mij liggen maar ik was perfect mee met het verhaal tot aan het tweede helft. Toen zag die lesbische scenes en was ik compleet niet meer mee!

Kan een mens dan zo afgeleid worden door een paar blote borsten? Of was het verhaal dan echt zo complex, vraag ik me af. Uiteindelijk vond ik het nog een knappe film maar ik zit toch nog met een paar grote vraagtekens. Waarschijnlijk zal mij veel duidelijk worden bij het herbekijken van deze film. Dus ga ik nog geen quotatie geven.

Of we het nu begrijpen of niet, het hele sfeertje is wel lekker Lynch-achtig met veel prachtige scenes. Ik vond bijvoorbeeld het koffiedrinken door de mafia-achtige filmbaas erg mooi. Je waant je inderdaad in een droom en dat is in dit geval bepaald niet onprettig. 4 sterren.

Angelo Badalamenti himself. En hij zet inderdaad een onvergetelijk karakter neer (ook al is hij maar enkele minuten in beeld).

Die heeft toch ook (bijna) alle muziek in de film gecomponeerd..??

Heb ook de soundtrack, klinkt echt geweldig...

Dit is naar mijn mening (1 van) de allerbeste film(s) allertijden, echt alles aan de film is geweldig: het verhaal, de karakters, acteerprestaties van beide hoofdrolspeelsters, camerawerk, muziek en dialoog. Vooral de 'duistere, mysterieuze, surrealistische en onheilspellende sfeer die Lynch weet te creeren in de film is fantastisch (je zit continu op het puntje van je stoel) Ook zit er af en toe hele subtiele humor in de film..!

Kortom: een ongeevenaard meesterwerk van David Lynch dat enorm verslavend werkt. (kijk 'm 1x en je wilt 'm meteen weer zien en weer...)

Vandaag de mogelijkheid gehad om 'm in de bios te zien, ge-wel-dig! Als in een trance heb ik deze film ervaren, ook al was het minstens de tiende keer dat ik 'm zag. Die geluidseffecten... Als er één film is die ontzettend goed tot z'n recht komt in de bioscoop, dan is het deze wel.

superfilm, David Lynch kan er wat van.

.

Ik kan niet wachten tot ik hem op DVD heb. Hij staat op het verlanglijstje voor kerst, wat als nadeel heeft dat ik hem niet eerder kan kopen. Maar komen gaat-ie er! Wat een pareltje, poeh!

helemaal mee eens.. daarbij komt: 'De prijs is binnen, maar je bent contenter als je hem verdiend'
Ik bezit de gave niet om zo intens als Ramon K (beweert) van een film te genieten waarvan ik de draad kwijt ben (of er nog losse eindjes aan zitten). Het komt op mij over als iemand die een mop helemaal het einde vindt, maar hij snapt hem niet. 'Nee, de manier van vertellen. Timing, typetjes en opbouw; prachtig!'
dat gaat er bij mij niet in..

dus gingen we maar eens op onderzoek uit.. en het stuk van Da Jando strookt met mijn gedachte.
al is er al met al weinig discussie over club silencio. Volgens mij maakt Diane het omgekeerde mee als de zageres, die flauwvalt, maar haar stem doorgaat. Betty leeft namelijk Diane's ideale leven. Dit duurt daardoor langer dan Diane's leven, waardoor het onvermijdelijk (want de chronologie zit er nog wel in) is dat de 'bandopname' (stem) afloopt terwijl betty's leven (performance) doorgaat. Dit is op het moment dat Betty en Rita het huis van Diane inkruipen, waar ze het lijk vinden. Is dit dan ook de reden dat dat lijk zo onherkenbaar is? Want anders wordt je wel heel crue uit je droom geholpen

een mooi moment vond ik (achteraf) toen betty en rita belde met diane. Betty zei toen 'it's strange calling yourself' en op het moment van kijken, denk je dat ze het over Rita heeft, die misschien wel zichzelf belt. Maar betty belt zichzelf, al heeft ze het dan nog niet door.. of misschien ergens diep van binnen.

Ik irriteerde mij aan het 'acteren' van Rita. Misschien is dit wel doordat in Diane's droom zij een veel betere acteur is dan Rita.. maar ik vrees dat dat een beetje te ver is doorgedacht

behalve nostalgische films (lees: een asterix, een home alone of een gvr) kijk ik nooit films twee keer. Maar ik vrees dat ik er toch aan moet geloven wat deze film betreft (net als dat ik van adaptation nog eens na moet genieten)..
misschien komt dan het kippevel die de film hoger zal tillen dan 4 sterren

Oh, maar dit soort films moét je gewoon minstens twee keer zien!

De eerste keer, zo hoor ik vaak, wordt het kijkplezier teveel verpest doordat men krampachtig probeert te zoeken naar verbanden en dergelijke. Je moet het dan gewoon over je heen laten komen en rustig op je in laten werken. De tweede keer is alles meestal veel duidelijker en daarna wordt de film alleen maar beter!

Aaaah, ik krijg steeds meer zin om deze nog een keer te zien!

Ik heb deze film gisteren gezien, en ik begon toch echt aan mijn verstand te twijfelen. We zaten met zijn tweeen aandachtig te kijken, maar waren allebei van het 1 op het andere moment volledig de draad kwijt.

Sowieso een aantal personages die hun opwachting maken, maar verder nauwelijks een rol spelen.

Ik heb inmiddels wel begrepen dat je de film (minstens) twee keer moet bekijken, om hem enigszins te begrijpen. De commentaren die ik inmiddels heb gelezen geven me in elk geval alvast een duw in de goede richting.

Nog geen ** van mijn kant, eerst nog een keer kijken.

Hoe onbegrijpelijk ook, de film bleef wel boeiend

Hmm. Een van de hoofdrolspelers is al een tijdje overleden. Die scene komt 2/3 van het verhaal.

Het is veel surrealisme waarbij de vrouwelijk hoofdrolspeelster teruggaat naar LA en eigenlijk in haar hoofd veel herinneringen ophaalt en vooral zich inbeeld hoe het anders had kunnen zijn.

Als je de aanknopingspunten vindt (DIONYSOS) wordt de film inderdaad veel beter.

Een mind-krakertje.

Stukje vaag...

meesterlijk, op 3kwart van de film was de spanning zo hoog, dat ik hem ff op pauze moest zetten,. geniaal

Weet iemand waar ik een ned. site kan vinden met een 'mogelijke' uitleg cg. toelichting van deze film ?

Die op de moviegids.be is niet echt een toevoeging...

Even een paar berichten terug scrollen. Daar staat een link naar een goede uitleg. Of lees anders meer in het spoiler topic van de film op onze site.

Jeetje, ik kon alles nog redelijk volgen.... tot het laatste stuk. Ik snap het nog niet echt, maar zal er vannacht eens over nadenken.

4 sterren, aangezien hij me wel op het puntje van mijn stoel hield en zeer mooi gefilmd is....

Vandaag ein-de-lijk besteld .

Ben wel benieuwd, het is al een aardig tijdje geleden dat ik hem gezien heb. Eens kijken of-ie uiteindelijk beter is dan Lost Highway, van welke de eerste keer kijken toch een grotere impact had.

Weet iemand mischien wanneer we een nieuwe film van Lynch kunnen verwachten? Is hij momenteel ergens aan bezig?

Toch maar een half sterretje erbij gedaan, nadat ik hem nogmaals heb gekeken....

Zou iemand mij kunnen vertellen waar de film uberhaupt over gaat. Vooral het laatste half uur vond ik te vaag voor woorden. Of is het echt dat 'aparte' van Finch wat ik niet onder de knie krijg?