Mulholland Dr. (2001)

The shit's about to hit the fan.... Fanboy revolt incoming...

Wat lijkt te beginnen als een redelijk standaard thriller ontpopt zich na ruim een uur tot een bizarre hersenkraker. Ik ben nog nooit zo verward geweest toen een film was afgelopen, ik begreep er werkelijk helemaal niets van. Bij het ontwaken van Diane was ik compleet de draad kwijt en begreep ik er werkelijk niets meer van. Gelukkig leven we in het tijdperk van het grote internet en wist het spoilertopic al een heleboel antwoorden te bieden, maar nog steeds blijft veel in het duister gehuld. Des te meer reden dus om deze film nog eens te gaan zien.

Mijn eerste Lynch, ik wilde al een tijdje wat van de man gaan zien en Mulholland Drive leek me wel een geschikte eerste kennismaking met deze regisseur. Blijkbaar is deze film nog redelijk simpel vergeleken met The Rabbits of Inland Empire, er staat me dus nog een hoop te wachten. Maar wat een briljant script heeft deze film, ook nog eens bomvol met verwijzingen en hints.

Het camerawerk in de film is erg fijn, elke keer was het weer bloedstollend spannend als de camera rustig om een hoek heen gleed, de hele film was trouwens ontzettend spannend, lang niet meer zo op het puntje van mijn stoel gezeten, al zat ik op een bank.

Het acteren was ook prima, al wist ik me af en toe een beetje te storen aan die Naomi Watts, maar dat zal vooral aan het personage gelegen hebben want toen ze Diane speelde vond ik het een stuk minder irritant.

Visueel was de film ook erg mooi, denk aan de verschijning van de cowboy, de nachtelijke scénes in Hollywood en Club Silencio. Overigens nog een van de grootste vraagtekens voor mij in de film, wat had dat in godsnaam te betekenen?

Al met al echt een film die door je hoofd blijft spoken en die me nog zeker enige tijd bij zal blijven, en ook eentje die ik graag nog eens herzie, wie weet begrijp ik er dan wat meer van.

Hup Lost Highway next! Fijn geschreven trouwens.

Ja die staat ook nog op mijn lijstje, al kan dat je zo onderhand wel weg...

En bedankt!

Een waardige film uit het David Lynch oeuvre.

Naomi Watts is extra reden om hem te zien

Op 't moment een van mijn favoriete films! Erg intressant verhaal, waar ik bij de eerste kijkbeurt de draad volledig kwijt raakte. Ik heb de film nu enkele malen gezien en blijf nieuwe dingen ontdekken.

Wat me ook erg opviel was het feit dat wanneer de film zich overdag afspeelde, hij nog ontzettend spannend was. Vooral de verschijning achter de Winkie's. Ik ben me nog niet vaak zo te pletter geschrokken

Het verhaal is de eerste kijkbeurt erg vaag, maar na hier wat rond te hebben gekeken, viel de 2e kijkbeurt toch alles wat meer op zen plek. Dan zie je aan het einde trouwens ook de genialiteit van de film:)

En dan vergeet ik natuurlijk de scene inclub Silencio. Jezus, wat een beklemmende sfeer:D

wat een supervage film zeg!! ik begreep er helemaal niks van! vanalles bij mekaar geplakt en dat moet dan uiteindelijk één verhaal worden. begrijp niet hoe deze in de top 250 komt.....

Zucht........tja, zo kun je de film inderdaad benaderen. Dan heb je dus eigenlijk nog een hoge score gegeven.

Dat jij het niet prettig vind als je een film niet begrijpt, maakt hem niet slecht. Maar als je niet van deze film stijl houd, zou ik Lynch maar helemaal vermijden.

Deze film vond ik dus helemaal niks. Met een plaats in de top 250 en het genre mystery/thriller had ik toch wel wat beters verwacht. Deze film was vaag, saai en spontaan was de film afgelopen. nouja spontaan....hij mocht wel een uur korter zijn. Ik snapte er niks van en het boeit me te weinig om even uit te zoeken hoe en wat.

pure tijdverspilling deze film

chevy, nee.

pfffff.......mag ik voor jou dan de Lion King voorstellen? Wildedieren, simpel verhaal en reuze spannend.

Beetje flauw. Kan toch gewoon zijn dat je een keer de verkeerde film opzet. Zo aan zijn stemmenlijst te zien is dit dan ook niet echt zijn ding, je hoeft je niet gelijk op je pik getrapt te voelen natuurlijk.

The Lion King voorstellen is wel bijzonder random. Is ook een prima film trouwens.

Tja, wellicht hebben jullie gelijk. Maar dit zijn toch reacties die regelmatig terug komen en die ik echt niet kan begrijpen. Puur omdat een film anders is dan je verwacht hoeft toch niet tot zo'n suffe reactie te leiden? En dan ook nog de totale onwil je er een beetje in te willen verdiepen.......

Ik vond de Lion king niet zo goed, overigens.ik heb het meer op jungleboek. Lion king was niet random. Maar goed, discussies over die films moeten we elders voeren.

Misschien heeft Driello stiekem Mulholland Dr. gemaakt.

Nee,dat wasDavid L. Ik heb er wel in meegespeeld. ik was een van de palmbomen op de set.

Sprakeloos,

Ik wil al een lange tijd een recensie schrijven over deze film, maar hoe? En waar moet ik beginnen? Want ik ben immers verlieft, verlieft op elk detail van deze film, ik houd van de mysterieuze beginscène; Mullholland Dr, geeft het fel knipperende bord aan, het is donker, de remlichten van de limousine die op het punt staat rechts af te slaan branden. Een zoom-in afgewisseld door fraai camerawerk en editing ondersteund door de geheimzinnige soundtrack gecomponeerd door Angelo Badelementi. 2GATI23 is het kenteken van de zwarte limousine, bijna onleesbaar, een onbelangrijk detail misschien, maar het weerspiegeld de sfeer van de film, de sfeer die in elke scène weer terug te vinden is.

Ook van de scène die daar op volgt, krijg ik vlinders in mijn buik. Er valt weinig te zeggen zo op het oog, maar mijn gevoel, het warme gevoel van binnen, maakt het speciaal, een spontane glimlach, het vuur van de film. Naomi, een actrice waar ik weinig mee heb, zit vol met talent, talent dat ze goed verborgen heeft, maar in Mulholland Dr. feller schijnt dan de zon. Niet alleen het duo Laura en Naomi weet mij te raken, ook de mooie belichting, van de tuin, en club silencio raken mij diep, dat brengt mij metteen bij één van de mooiste scènes van de film. De mystiek is voelbaar, de dame(s) realiseren het zich, Rebekah del Rio, de close up op Naomi zegt wel duizend woorden, de emotie, tranen springen in mijn ogen, kippenvel, kon ik dit moment maar eeuwig herbeleven. Geniet nog even, zo lang het kan, dan komt de blauwe box in zicht, de box van pandora, het einde, het einde van deze schitterende droom.

Want wie in pandora's box wil leven, moet de onverdragelijke realiteit onder ogen komen, het verdriet is daar, het vingeren is niet langer uit plezier maar uit boosheid, verlangen en verdriet, alles word opeens helder, maar de herrinneringen staan als een ltteken in haar geest gekerfd. Ik wil dit niet langer, het hoeft niet meer, een schot door het hoofd, een einde aan alle flashbacks, een einde van het eeuwige verlangen naar haar.

Dood is het verleden, een herinnering slechts, immers het kan niets meer toevoegen aan zichzelf, noch aan de toekomst die zich weliswaar toont, zwanger van het leven, als het ongerept heelal, zoals mijn gedachten van morgen, waarvan evenmin kan worden gezegd, dat zij al tot het leven behoren.

Op verlieft na, een hele mooie recensie

Dank. Ik ben er zelf nog niet helemaal tevreden over, aangezien ik eigenlijk over elke scene, elk mierkuttig detail graag iets wil vertellen, zeker de espresso scene, hilarisch gewoon.

Wat een bizarre film

De acteurs, de editing en cameravoering, allemaal erg goed, maar het verhaal was te vaag en ontoegankelijk voor woorden. Misschien in de toekomst dat ik deze film beter ga vinden maar dit is niet iets voor nieuwe filmfans

Misschien niet Mocht je het genre wel interessant vinden zijn er genoeg toegankelijkere films hoor, o.a. Stay (2005). Of gewoon over een paar jaar een herziening natuurlijk.

Bedankt voor de tip Ik heb al het spoilertopic van Mulholland Drive doorgelezen dus ik snap al iets meer.

Sjezusmina wat een film. Al die theorien enzo, het heeft iets weg van Inception. Dit soort films verdienen naar mijn idee meer aandacht, omdat er veel meer achter zit. De kijker moet zelf gaan nadenken, ontdekken, verklaren, bepalen, onderzoeken, speuren, zoeken, analyseren, verkennen, aftasten, inspecteren en uitpluizen. Niet bepaald een leanback filmpje te noemen vind ik.
En hoewel ik altijd op details let zakte ik weg vanaf 1 uur en 40 minuten. Ik wist niet waar ik aan was begonnen en opeens waren er allerlei toestanden waar ik mijn vraagtekens bij had en ik hoopte maar dat het nog enigzins duidelijk werd. Niets, nul komma noppes.
De muziek is prima, ik ben geen echte kenner maar ik kreeg er geen kippenvel of krokodillenhuid van.
Noami Watts speelt slecht, ze kan er niks van. Mwa... daar kun je eigenlijk niet omheen, ze speelde de sterren van de hemel. Maar ook Laura en Justin kunnen een mooi personage neerzetten.
Ik had niet verwacht dat er lichamelijk contact zou komen tussen de twee schoonheden. Dat was best sexy.
Wat ik gek vond is die rook die onder het bed vandaan kwam, nadat ze zelfmoord had gepleegd.

Gelukkig heb ik 'm gedownload dus ik kan me hersenen laten kraken op momenten dat ik zelf wil.
Toenet zag ik even het einde terug en toen legde mijn vader zijn hand op m'n schouder. Dat was wel effe een hartverzakking.

Ik heb toenstraks al de mening van HarmJanStegenga doorgespit maar Mulholland Drive, hier ben ik nog niet klaar mee. Prachtige zang trouwens in het theater.

Inception is toch gewoon duidelijk. Word kant en klaar uitgelegd wat daar allemaal gaande is.

Dit is meer je eigen interpretaties erop los laten. Het word hier niet verklaard.

Ik zit in ieder geval met hetzelfde gevoel opgescheept. (Inception gaf ik maar twee sterren btw)

Inception laat je achter met een gevoel van "Was dit het nou?", Mulholland Drive met een gevoel van "Wat was dít nou?!"

Mooi gesproken