Mulholland Dr. (2001)

Ja, klopt opzich wel. Maar ik vond het daar óok lastig te bepalen wat nu werkelijkheid was en wat niet.

Is toch vrij duidelijk? Het segment dat Watts Diane is is de werkelijkheid en waar ze Betty is niet. Zo zou je veel in het juiste perspectief moeten kunnen plaatsen.

In de "city of dreams" is niet altijd duidelijk wat werkelijkheid is. Dat vind ik juist het spannende aan het geheel. Dat is ook wat David Lynch verder uitwerkt in Inland Empire. Zeker in Hollywood lopen illusie en werkelijkheid dwars door elkaar. Er hoeft niet een enkel perspectief te zijn....er kunnen er meerdere zijn.

Het lijkt me voor MD toch duidelijk afgelijnd, waar Lynch illusie en waar hij werkelijkheid neer wou plaatsen. Kan je een voorbeeld van een scène geven waar het niet duidelijk is ?

Het is wel duidelijk maar de theorie van Emmanuel Plasseraud (cinematografie) vind ik ook wel interessant, hij zegt namelijk dat wat de droom moet voorstellen een "Twilight Zone" is. Zou ook prima kunnen natuurlijk.

Het interessante van een droom is dat het elementen van de werkelijkheid opneemt en fascinerend aan de werkelijkheid is dat het droomachtig misleidend kan zijn. B.v: Gevoel van liefde kan je bij de neus nemen. Projectie ligt of licht altijd op de loer...zie Inland Empire. Met deze elementen werkt David Lynch. Bij Lynch is de suggestie die elke scene wekt belangrijker dan een absoluut logisch verhaal. Dat wil niet zeggen dat hij zonder een tijdsvolgorde werkt....maar zijn relatieve logica vergroot de aantrekkkingskracht van het geheel. Door zijn speciale opzet geniet ik intens van elke scéne.....je bent immers geneigd overal iets achter te zoeken om tot een volstrekt logisch plot te komen...Zoeken en goed kijken en herbeleven en nog beter zien gaan hier hand in hand.... Tot je op grenzen stuit.

Het lijk op bed verschijnt op immers verschillende tijdstippen: voor de blauwe doos van Pandora en daarna. Daarom is "The Girl is still missing" de eewig ironische clue. Of zoals die heerlijke Gebroeders Coen dat ook begrepen hebben via een Oosterse wijsheid: "Accept the mystery" (met dank aan xav).

Schilder David Lynch is meer (film)kunstenaar: hij is opzoek naar het effect van (beeld)vormen. Het creeëren van een situatie of een scéne is voor hem een vorm... Als geen ander speelt hij (ironisch!) daar mee. Hij durft een stap verder te gaan dan 99% van de filmers en komt er perfect mee weg....

Volgens mij is Lynch gestart van een duidelijke verhaallijn. “Dit stel ik voor als droom/illusie/wishful thinking ; en dat stel ik voor als waar gebeurd”. Eenmaal dit voor hem duidelijk was, is hij er zijn typische stijl op gaan aanbrengen. De vorm van in beeld brengen, suggereren, schilderen ; of hoe je ‘t ook noemt. Bij veel kijkers is de verwarring daarom groot, en de verhaallijn zoek (en vaak blijven die verweesd en misnoegd achter). Bij anderen is de stijl zo overdonderend, dat een verhaal voor hen niet hoeft (en vaak tref je hier grote bewonderaars aan). Maar in beide kampen vind je mensen die ervan overtuigd zijn dat er geen verhaallijn is. En dit vind ik toch wel kort door de bocht.
Als Betty en Camilla het lijk op bed aantreffen, hoort dit thuis in Diane’s wensdroom. Zij hoopt dat die wensdroom van haar werkelijkheid wordt, en van start gaat, van zodra ze de kogel door haar hoofd jaagt. Later, op het einde van de film, doet ze dit effectief, en is het lijk op bed realiteit.

Er is wel een een globale verhaallijn maar er zijn plotgaten of aspecten die alleen door de kijker tot een geheel gemaakt kunnen worden. Dat bedoel ik met verschillende perspectieven. Het leuke is dat iedereen zo z'n eigen Mulholland Drive kan beleven. Maar wat ook, zeker voor mij, fascinerend is te achterhalen waar David Lynch zijn inspiratie vandaan heeft gehaald. In mijn voorgaande commentaren heb ik daar iets van mijn kijk daarop aangegeven. Lynch speelt een spel met de kijker, maar ook met zijn actrices en acteurs. Deze film gaat immers over film...De actrices hebben zelf aangegeven dat ze niet eens weten waarom ze zo moesten spelen..en de film ook niet altijd begrijpen. Voor mij is 'suggestie' de sleutel om David Lynch zijn universum van droom en werkelijkheid te begrijpen. 'Suggestie' is niet zomaar een woord:

1) Het proces waarbij men iemand op indirecte wijze ertoe brengt een bepaald gedrag te vertonen of een bepaalde mening of overtuiging te accepteren. De term wordt alleen gebruikt wanneer er geen druk, geweld, dwang of of argument wordt gebruikt om gewenste verandering teweeg te brengen.
2) De feitelijke verbale of andere communicatie die in dit proces wordt gebruikt.
(Woordenboek van de Psychologie, A.S. Reber)

Het is duidelijk dat een regisseur, die zijn financiers moet overhalen om zijn film te kunnen produceren en zijn acteurs 'moet' overtuigen om scene op bepaalde manier te spelen... en last but not least zijn kijker wil overtuigen, een speciale verhouding heeft met het begrip 'suggestiviteit'. Kijk naar de "Espresso scene" dat bevat alles, superieur ironisch, wat bovengaande woordenboek ons uitlegt. Vergeet niet dat Lynch niet alleen regisseur is, maar ook zelf het scenario schrijft, de dialogen bedenkt,...etc. Wat voor mij overtuigend is hoe hij met zijn acteurs en vooral actrices omgaat.....het is een subtiel om niet te zeggen diplomatiek mens. Daarom vind ik die filmpjes op YouTube fascinerend en zelfs ontroerend. Laura Harring noemt hem een poëet en dat is geen overdrijving.

"An open mind" verwijst naar wat in de psychologie "suggestibiliteit" wordt genoemd: "een gesteldheid om vatbaar te zijn voor suggesties van anderen". En cafeïne zou hierbij het stimulerende middel kunnen zijn....

Fish? Deze "smart alec" lijkt gelekt te zijn vanuit WikiLeaks...

Gisteren herzien op BD en oh man, wat een ervaring! Het sound design, waar de film grotendeels zijn sfeer vandaan haalt, komt hier enorm goed tot zijn recht. De BD is een aanrader voor iedereen die Mulholland Drive een warm hart toedraagt.

En veel extra´s

Inderdaad. Brengt de film naar een nog hoger niveau. Een Mulholland Drive fan die het blijft doen met de dvd is gewoon geen fan. Period .

Zelfs de dialogen zijn beter.....

Ben 1080p aan 't pindakazen.

Net de blu ray van Wild at Heart gezien, ok daar is het geluid geweldig. Ben ook benieuwd naar herziening van deze.

Wat mij betreft is deze film de miskoop van het jaar.

Een uur lang heb ik geprobeerd de vershillende segmenten van het plot met elkaar te verbinden, maar ik heb het opgegeven.

Deze film is beslist niet aan mij besteed.

Lees dit topic eens door, helderde voor mij een hoop op.

Ik snapte niet veel van deze film. Voordat ik hem beoordeel zal ik hem nog eens moeten kijken. Als dat hetzelfde resultaat geeft, dan is dit gewoon niks voor mij.

Als je de volgende keer in plaats van alleen maar alles te willen snappen, ook kijkt naar het camerawerk en de aankleding, bijvoorbeeld, misschien dat je de film dan om andere redenen kunt waarderen dan alleen maar het verhaaltje

Best wel goede film! Het acteerwerk en de muziek vielen me snel al in positieve zin op, maar de plot doorgronden (als dat al mogelijk is), is een behoorlijke opgave. Daarnaast zijn sommige scènes erg doeltreffend absurd.. De film weet goed te boeien, al moet ik zeggen dat ik het al met al wel een beetje langdradige film vond. Het camerawerk was prima, maar eerlijk gezegd vond ik het niet heel bijzonder.

Achteraf heb ik het e.e.a. nagelezen op imdb, enerzijds bevestigde het wat vage vermoedens die ik al had, maar daarnaast hielp het me ook meer om het grote geheel te zien. Toch moet de film het niet zozeer van zijn plot hebben, maar meer van alles daaromheen.

Sowieso is het droom-concept niet heel erg origineel meer, al geven veel films een verschillende invulling hieraan. De artistieke vrijheid is natuurlijk gigantisch in een droomachtige en surrealistische setting, zie bijvoorbeeld ook Inception - om een recent voorbeeld te geven -, wat ongetwijfeld veel filmmakers er toe drijft om dit in een film te stoppen.

Berichten verplaatst naar David Lynch

Niet aan mij besteed. Saai en ontzettend vaag. Ik heb tijdens een film wel graag enig idee waarnaar ik aan het kijken ben en dat ontbrak hierbij toch wel. Denk niet dat ik deze nog eens een herkansing zal geven. Ik was blij dat hij afgelopen was.

0,5*

Voor iedereen die op zoek is naar de ware gedaante van The Girl.... (alleen bedoelt voor wanhopige zoekers)

Heb de film net afgekeken, het is wel even goed je hoofd erbij houden. En op het eind er nog eventjes over nadenk voordat je het verhaal in zijn geheel snapt. Dat was in ieder geval zo bij mij.

Naomi Watts deed het erg goed en de rest van de cast leverde goed werk af.

Hoe bizar David Lynch zijn films ook maakt, en hoe interessant het is om ze te kijken. Toch vond ik sommige verhaallijnen enigszins overbodig, maar ook moet ik toegeven dat de films van Lynch zijn kracht zouden verliezen als alles gewoon serieus en chronologisch zou zijn.

Toch een goede film, met mooi camerawerk en prima acteer prestaties.

4*

Tjonge, wat een halleluja verhalen allemaal hier.

Ik vond deze film dus helemaal niks. Als ik eerst een studie moet verrichten op diverse websites of fora om een film te kunnen begrijpen of de film nog een aantal malen moet gaan zien... Nee dank je. Ik kijk een film voor mijn plezier en zo'n film daar vind ik geen lol aan.

Waardeloos wat mij betreft!

Je hoeft het toch niet per se 'te begrijpen' om een film goed of vermakelijk te vinden?

Ik wil toch wel graag enigszins een idee hebben waar het over gaat en wat het idee is achter de hele film. Zo'n film als deze is gewoon niet aan mij besteed, ik vind het meer een moeilijke puzzel die de kijker in elkaar moet passen. Niet mijn ding.

Ach, zo moeilijk is de puzzel (wat het gelukkig niet is) toch helemaal niet. Zeker als het je slechts om het enigszins een idee hebben gaan. Wat dacht je van de American Dream van elke naar Hollywood vertrekkende actrice die niet uitkomt. Zoals bij de meeste. Dromend van succes ligt ze op haar verstikkende bedje.....

Vanmiddag maar eens de Blu Ray aangeschaft (18,99 euro). Ziet er piekfijn uit.

Ben er blij mee