Mulholland Dr. (2001)

Je kunt een film zo moeilijk maken als je zelf wilt. Als hij genoegen neemt met het in grote lijnen begrijpen van een film, wat is daar mis mee? Persoonlijk vind ik het ook genoeg en ik kijk een film niet vanwege de kleine details, maar vanwege het grote plaatje. De kleine details vergeet je toch snel.

Overigens kunnen kleine details even goed zijn in films die qua verhaal kant-en-klaar zijn. Dat is niet specifiek iets van diepere films.

Mooi gesproken chevy, ik ben het roerend eens met je.

Blu-Ray review.

Ik verwacht 'm de komende dagen thuis. Erg veel zin mijn favoriete film nu eindelijk op het format te zien waar ie thuishoort. Gaat echt een enorme impuls geven aan de MD ervaring.

Die scene dat die oudjes veranderen in ratten heeft iemand daar een verklaring voor daar had ik wel mijn grootste vraagteken bij.

Gisteren heb ik deze film nog eens bekeken (voor de vierde of vijfde keer) en ik blijf erbij dat veel verklarende theoriën véél te ver gezocht zijn. Net als in Lost Highway vervaagt de grens tussen droom en realiteit. De vraag hoe-het-precies-in-mekaar-zit blijft eveneens open.

Gister de Blu-Ray gezien van deze film die zo ver van de rest staat, nooit heeft een film mij zo weten te beroeren, en nu dan eindelijk op BR. Nu dan eindelijk op Blu-Ray en wat een meerwaarde. Erg scherpe high definition, mooie kleuren en contrast, stabiele grainy look. Zo is Mulholland Drive bedoeld. Kwaliteitsverschil vergeleken met de dvd transfer is echt schrijnend, dat ik het bij mijn voorgaande veertig kijkbeurten heb moeten doen met de DVD. Qua sfeer krijgt MD ook een impuls met deze 1080p resolution.

Uitstekende BR transfer, fijne uitgave ook. MD komt zo goed tot zijn recht hier op BR, zal 'm volgende week nog wel een keer opzetten.

Ik hoorde wel klachten over het hoesje. Het zwart zou makkelijk loslaten.

Ik krijg de blu-ray binnenkort binnen.

Artwork van de hoes is mooi maar laat inderdaad snel los (bij mij zat ie ook al wat los), maar gelukkig is de content zo'n meerwaarde dat dit een instant buy is voor elke liefhebber van deze film.

Audio is trouwens ook enorm scherp, vooral door het gespeel van Lynch met noize komt zo veel beter uit de verf. Maakt het allemaal nog onheilspellender.

Bedankt voor de tip!

My pleasure .

Heb geprobeerd,maar na 30 minuten heb ik hem uitgedaan. Veel te traag.

Goeie film hoor.
sublieme sfeerschepping, en het camerawerk vond ik echt zalig omnaar te kijken. Sommige scenes vond ik wel te traag (bv de scene waar ze auditie ging lopen, of de scene in club silencio), maar daarom niet overbodig.

De traagheid van die eerste scene is volgens mij nodig om de kijker grondig onder te dompelen in een ongemakkelijk gevoel, voor de tweede is ze van belang om het effect te bekomen dat je na de aankondiging dat alles wat je ziet illusie is, je dit weer vergeten bent als die zangeres neervalt maar de stem gewoon blijft doorzingen. Op enkele minuten tijd is de illusie alweer zo sterk geworden dat we er tijdens de eerste kijkbeurt intrappen.

Iksnap de achterliggende bedoeling wel; maar mijn punt is dat ik het soms storend vind, dat Lynch soms iets te veel zijn scenes gaat rekken of scenes gaat toevoegen, die niet noodzakelijkerwijze een meerwaarde voor de film zouden kunnen betekenen. Alsof hij overal toch maar zijn illusies/symboliek/ideeën wil inproppen.
Natuurlijk gaat het hier wel om Lynch; hij maakt immers zulke films, maar trage scenes zoals deze heb ik liever in het begin van een film voorgeschoteld, dan op het einde. (cfr de silencio scene)

Ben het ook voor een groot gedeelte met je een, maar ik denk wel dat de film hoger had kunnen staan in de toplijst als het allemaal iets duidelijker geworden was.

Naomi Watts had trouwens wel een Oscar mogen krijgen voor haar rol. Ik vind haar echt geweldig spelen.

Ik hou van vage films dus ik hou van dit. Na het zien van Rabbits wist ik het zeker: Lynch spreekt mij aan. Ik begin echter eerst met Eraserhead.

Nou op aanraden van wat kameraden deze film bekeken, maar ik kan het allemaal niet goed plaatsen, en vond het wat tegenvallen. Hoewel ik opzich wel hou van films waarbij personages wisselen of de grens tussen werkelijkheid en dromen vaag is (bv. Identity/Donnie Darko/Vanilla Sky/Fight Club/etc.).

Ik geef geen beoordeling omdat ik al tamelijk moe was en beter een eenvoudige actie/komedie had kunnen kijken. Misschien dat ik hem ooit ga herzien, maar ik ben bang van niet.

Zou deze film wel degelijk een tweede kans geven al is het alleen maar voor de borsten van Naomi , maar zeker na de tweede kijkbeurt zul je het gaan waarderen.

Bij een tweede kijkbeurt zijn de borsten van Naomi inderdaad beter te plaatsen.

De borsten van Naomi hebben me van een negatieve beoordeling weerhouden

Zoveel verschillende interpretaties over deze film op internet. Zag op wikipedia wel een interpretatie waar ik zelf ook een beetje aan dacht.

En dan is deze film van Lynch nog vrij toegankelijk

Vind je ? Ik vind The Elephant Man en Lost Highway toegankelijker.. mja.. verschilt natuurlijk per persoon. Zie trouwens aan je top 10 dat je daar ook wel wat mee hebt .

Lost Highway toegankelijker dan Mulholland Drive? Moet je me effe uitleggen hoor, want ik vond de laatste toch echt een stuk makkelijker te behappen, te meer omdat de scheiding droom-realiteit in deze film een stuk duidelijker naar voren komt.

Vind deze toegankelijker dan LH ja .

Verschilt per persoon natuurlijk, maar persoonlijk vind ik LH wel wat dieper op zn Lynch dan, maar ik kan ze oneindig vaak kijken zonder verveeld te raken.

Check nr.250 op Imdb... IMDb Top 250

Met andere woorden?