Basket Case 3: The Progeny (1992)

Ik ga aan dit deel geen woorden meer vuil maken, al heeft de tweede helft van de film heeft me soms aangenaam verrast, maar dat zegt meer over Basket Case 2 dan over deze film. Ik vraag me trouwens nog steeds af wat de makers van deze film bezield heeft om drie delen te produceren.

Hij Had niets beters te doen, denk ik

Leuke anecdote. De gebruikte dvd inkoper bood me 0,50ct inruilwaarde voor deze dvd. En dat was in een jaar dat dvd flink wat meer waard waren dan nu, jaar 2000.

Derde deel die een beetje teveel van het goede brengt. Deel twee wist de perfecte balans te vinden maar The Progeny is me teveel een comedy en, hoewel dat goed had kunnen uitpakken, wil het hier niet helemaal werken omdat het puur en simpel niet altijd grappig is. Toch een erg geslaagde trilogie waarvan het eerste deel een tijdloze cult classic is. Henenlotter rocks!

3*

Na het iets betere deel gaat het hier weer compleet fout. Humor zou ik het niet willen noemen, het is meer een luchtige film met veel plastieke en rubbere mannetjes.

Veel nieuw monsterdesign is er niet, wat best jammer is. Enige leuke is de kroost van Bilail maar erg veel doen ze nu ook weer niet. De robo-Bilail is een ware aanfluiting, blijft ook zo dat wanneer de echte gore in beeld zou moeten komen de scene snel stopt en men verder gaat met het verhaal.

No-budget crap die gewoon erg slecht is. Hoofdrolspeler is één van de grootste losers die zich ooit acteur heeft proberen noemen, de soundtrack is de noemer geluid onwaardig, grappig is het allerminst, goor evenmin.

Waarom je deze film dan wel moet kijken? Geen idee, ik kan niks bedenken. Vooral ook niet doen dus. Geldt voor de gehele serie trouwens.

0.5*

Oh mijn god, waar heb ik me toe verlaagd?

Dezelfde vermakelijke prul, maar begint aan humor in te boeten.

Tijd om te stoppen.

3*

De film sluit niet helemaal lekker aan op deel 2 en ik had in het begin dan ook even wat moeite om "over te schakelen" naar dit verhaal.

De eerste helft heeft nog niet enorm veel te bieden, want de road trip van de freaks is niet enorm interessant op enkele scènes na (van dat Disney gehalte liedje moest ik wel lachen).

De tweede helft heeft wat meer te bieden dan het begin. De ene knotsgekke scène volgt de andere n een lekker rap tempo op. Ik kan de humor wel waarderen, van het vreemde nageslacht tot de dochter van de sheriff die ineens een gevangenen fetish blijkt te hebben.

Doordat de tweede helft een lekker tempo houd door de afwisselende scènes en de knotsgekke humor, heb ik hier erg van genoten. Een apart einde van wat misschien wel één van de vreemdste trilogieën uit het horrorgenre is.

Ik kan over het algemeen Henenlotter's werk wel waarderen en ook deze laatste van de Basket Case trilogie keek ik met groot gemak en hier en daar plezier uit.