menu

Big Eyes (2014)

mijn stem
3,10 (363)
363 stemmen

Verenigde Staten / Canada
Drama / Biografie
106 minuten

geregisseerd door Tim Burton
met Amy Adams, Christoph Waltz en Krysten Ritter

Het verhaal van de legendarische schilderes Margaret Keane en haar echtgenoot Walter. De beroemde schilderijen waarop kinderen met grote ogen te zien zijn worden bekend door de commercieel ingestelde Walter, die op den duur ook krediet opeist voor het artistieke proces. Zijn verlegen vrouw, de echte artiest, blijft ondertussen stilletjes op de achtergrond.

  • vrijdag om 23:35 uur op TV (NPO 2)

TRAILER

https://www.youtube.com/watch?v=OPBpYKJhu9g

Wanneer je deze, als ook andere ingevoegde media op de site wilt zien, dan moet je hier even toestemming voor geven.

Met het tonen hiervan wordt er mogelijk door een andere partij cookies geplaatst en/of wordt je ip-adres geregistreerd, zonder dat MovieMeter hier invloed op heeft. Lees ons privacybeleid voor meer informatie over hoe MovieMeter met je privacy omgaat.

zoeken in:
avatar van arno74
3,0
Onderhoudende en luchtige film die ook nog fijn wegkijkt. Dat Burton deze heeft geregisseerd valt nergens aan af te zien, maar dat wil niet zeggen dat het een slechte film is, al stelt het zijn fans wellicht teleur. Het is een zeer vermakelijke film geworden, alleen echtgenoot Walter wordt nogal over de top neergezet en hoort eigenlijk meer in een komedie thuis, verder heb ik er weinig op aan te merken. 3*

avatar van RuudC
2,5
Onderhoudend is een van de weinige positieve opmerkingen die ik kan maken. Tim Burton maakte met Ed Wood eerder al een biopic en die keuze viel in elk geval te begrijpen. Big Eyes voelt in de eerste plaats totaal niet aan als een film van Burton en eigenlijk vraag ik me nog steeds af of dit verhaal het echt waard is om verfilmd te worden? Waarom Burton het toch doet? Ik durf mijn handen er voor in het vuur te steken dat hij het doet, omdat hij de kunst van de hoofdpersone, Margaret Keane, mooi vindt. Meer niet.

Veel meer is er ook niet eigenlijk. Natuurlijk gaat de film er om dat Margaret's man de credits opeist en dat dit uiteraard niet fair is, maar is dit echt zo bijzonder? Gaat het zo slecht met Tim Burton dat hij geen budget meer krijgt voor films die passen bij zijn stijl? Big Eyes blinkt nergens in uit. Christoph Waltz is ook niet erg sterk in deze film (vind hem sowieso wat overschat) en naarmate het einde dichterbij komt, verliest deze prent alle degelijkheid en is het slot zelfs echt corny. Past voor geen meter en ik kreeg vooral de indruk naar een matige kinderfilm te kijken. Flauw gedoe allemaal.

avatar van Theunissen
3,0
Aardig en kleurrijk schildersdrama, welke gebaseerd is op ware gebeurtenissen en waar ik eerlijk gezegd nooit van heb gehoord en hetzelfde geldt voor de kunstwerken die Margaret Keane heeft gemaakt (ik ben dan ook een beetje een cultuurbarbaar, hoewel ik schilderijen van Salvador Dalí wel mooi vindt).

In deze film draait het om de bescheiden schilderes Margaret Keane (goed gespeeld door de mooie Amy Adams) en haar echtgenoot Walter Keane (goed en overtuigend gespeeld door Christoph Waltz die wederom een leuk en irritant typetje neerzit), waarbij de laatste op een zeer commerciële manier schilderen/posters/kaarten verkoopt waarop kinderen te zien zijn met grote ogen. Margaret Keane maakt ze en Walter Keane verkoopt ze en eist ook alle krediet op voor het artistieke proces (hij ondertekent ze alleen en verkoopt ze dan alsof hij ze heeft gemaakt). Zo wilt hij o.a. erkenning krijgen in de kunstwereld die het echter geen kunst vindt, maar eerder kitsch. Margaret Keane vindt het in eerste instantie niet erg dat haar man haar schilderen verkoopt (wordt namelijk aardig wat geld mee verdient) onder zijn naam en houdt zich ook netjes op de achtergrond. Maar op een gegeven moment begint het op haar geweten te werken en wilt ze zelf erkenning hebben, welke zelfs leidt tot een rechtszaak en daar draait het dan allemaal om in deze film.

Het verhaal is opzicht wel interessant en vermakelijke en ook met de uitvoering van het verhaal zit het wel goed. Dat komt sowieso door de vele kleurrijke beelden (iets waarin regisseur Tim Burton natuurlijk goed in is), fraaie landschappen en omgevingen, decors en de aankleding, maar ook door beide hoofdrolspelers Amy Adams en Christoph Waltz die gewoon goed en leuk acteren. Het is jammer dat Krysten Ritter maar een kleine rol heeft in deze film, want ik vind haar altijd een fraaie verschijning om te zien. Het einde van de film vond ik goed en leuk (was zelfs komisch) en het was ool mooi om na het einde nog een beetje te weten te komen wat er met Margaret Keane en Walter Keane (hield tot zijn dood vol dat hij de schilderijen met de kinderen met de grote ogen heeft gemaakt) is gebeurt.

Hier en daar is de film misschien wat saai en langdradig, maar al met al was dit een aardige en vooral een vermakelijke Drama film om eens gezien te hebben.

avatar van Decec
3,0
Een redelijk drama/biopic/misdaad/romantiek film...
Goed verhaal...
Redelijk acteerwerk...
Mooi HD kwaliteit breedbeeld...
Prima achtergrond geluid/muziek
(Dolby Digital)...
Ouderwetse opname auto...

avatar van Dievegge
3,5
Margaret Keane heeft wat te verduren gehad. Haar schilderijen waren razend populair, maar ze werden bespuwd door kunstcritici en het auteurschap werd opgeëist door haar echtgenoot. De echte Margaret Keane (°1927) heeft een cameo als vrouw op een bankje, na een kleine twaalf minuten.

Die schilderijen met grote, waterige ogen hebben een kitscherig, sentimenteel kantje, maar ze spreken wel aan. In ogen kun je gevoelens lezen, die hier worden uitvergroot. Amy Adams is ideaal voor deze rol, deels omdat ze zelf wijde ogen heeft. Make-up en camera's zijn soms aangewend om ogen groter te doen lijken, ook bij het dochtertje. Margarets waanvoorstelling in de supermarkt, waarbij iedereen haar aankijkt met Keane-ogen, werkt goed.

Dit is een van de beste rollen van Amy Adams. Ze speelt een individuele kunstenares die weinig van doen heeft met het kunstwereldje. Het is een getalenteerde vrouw die eerst op haar kop laat zitten, maar dan voor zichzelf op leert te komen. Krysten Ritter als de vriendin en de twee actrices die de dochter op verschillende leeftijden spelen, zijn ook oké.

Iets minder geslaagd is de uitwerking van Walter Keane. In het begin komt hij charmant over. Het begint met een klein leugentje en groeit uit tot iets ergers. Dit lijkt aannemelijk, totdat we te weten komen dat z'n Parijse schilderijen ook niet van hem zijn. Hij was dus al een bedreven oplichter, wat in tegenspraak is met hoe z'n personage in het begin neergezet wordt. Op het einde legt Christoph Waltz het er wat te dik op, zoals wanneer hij het huis in brand wil steken. De scène waarin hij een recensent aanvalt met een vork is fictief..

Fans van Tim Burton zijn hier niet enthousiast over, maar het kan wel een ander publiek aanspreken. Kort na het verschijnen van dit atypische werk scheidde de regisseur van z'n vrouw Helena Bonham Carter. Zou het kunnen dat zij...? Ach, nee.

avatar van fappie
3,5
arno74 schreef:
Dat Burton deze heeft geregisseerd valt nergens aan af te zien, maar dat wil niet zeggen dat het een slechte film is, al stelt het zijn fans wellicht teleur.
Dat lijkt me wel erg overdreven. Je ziet het wel aan de felle kleuren en de momenten waarop mensen grote ogen krijgen. Maar ik kan me voorstellen dat je dat zegt vergeleken met zijn andere films.

avatar van Brabants
3,5
Dit biografisch drama was in goede handen met Tim Burton als regisseur en was vooral boeiend, fris en leuk om naar te kijken. Het dromerige karakter van Margaret en het gebruik van kleuren ligt deze regisseur nou eenmaal goed. Ook het vormgeven van een decor wat ruim een halve eeuw oud is komt bijzonder fraai en sfeervol tot uiting. De cast zorgt ook voor uitstekende prestaties met name Christoph Waltz als zijnde de charlatan.

avatar van Onderhond
3,5
Fijne Burton.

Begrijp de kritiek niet dat zijn hand niet herkenbaar zou zijn in deze film. Het duistere is misschien wat wég, maar da's nooit echt de sterkste kant geweest van Burton. Wel het sprookjesachtige, en dat is hier nog volop aanwezig, ondanks dat het een biopic betreft.

Meteen ook het meest positieve aan de film. Biopics zijn vaak oersaaie films, grijze muisjes met een veel te rigide structuur en véél te serieus gebracht. Daar laat deze film zich niet aan vangen. Burton voelt zich goed in de 60s, schildert alles in felle, mooie kleuren en geeft de film een fanasierijke finish.

Personages zijn larger than life, ondanks dat wordt het verhaal achter de film geen pure kolder. Waltz is leuk, Adams oké (al heeft ze niet al te veel werk). Terence Stamp vond ik nog de meest opvallende figuur. Meestal kleine rolletjes, maar toch vaak een meerwaarde. Muziek van Elfman was een beetje onopvallend, die van Del Rey wat underused, al dragen beiden wel bij tot het sprookjesachtige sfeertje.

Vond het een fijne film. Mooie manier om een apart verhaal te vertellen, mét stempel van de regisseur. Het gebeurt zelden dat je dat kan zeggen over een biopic.

3.5*

avatar van Fonzzz002
4,0
Als iemand die weleens werk van Margaret Keane heeft gezien, maar niet bekend was met haar achtergrondverhaal was dit een hele interessante film om gezien te hebben. Het is fijn om de naam Tim Burton, die voornamelijk wisselvallige fantasiefilms heeft gedaan, weer terug te zien in een realistische dramafilm.
Op het eerste gezicht oogt Big Eyes als een “onontdekte artiest / volg je droom om groot te worden” verhaal, maar al vroeg slaat het een richting uit die ik niet eerder heb gezien in het genre. Het vertelt een opmerkelijk waargebeurd verhaal over hoe iemand met een passie voor schilderen omgaat met haar relatie, waarvan haar man liegt over de rechten van de schilderijen. Er wordt veel tijd besteed aan het onderbouwen van de relatie tussen Margaret en Walter, waardoor de keuzes die ze later maken in het verhaal logisch aanvoelen. Samen met Margaret begon ik stapsgewijs meer te twijfelen over Walter, totdat deze twijfel oversloeg in haat. Andere aspecten van Margarets leven worden redelijk op de achtergrond gezet zoals haar vriendschappen of de relatie met haar dochter, maar de film weet voldoende over deze onderwerpen te zeggen om een duidelijk beeld te krijgen hoe het ongeveer in elkaar zat. Het wist waar de focus te zetten zodat het tempo van het verhaal goed in elkaar zat, zonder afleidingen.

Persoonlijk vond ik de film qua cinematografie tegenvallen. Bij Ed Woods, een andere levensverhaal film van Burton, wist hij een filmstijl te gebruiken die ode bracht aan de artiest waar het op gebaseerd is. Big Eyes lijkt dit op sommige momenten te willen doen, maar omdat de rest van de film zo standaard is gefilmd vormen deze scenes een ongepast contrast. Er heerste een licht-geromantiseerde toon door de film heen waardoor het niet een ruwe en realistische feel had, terwijl de film wel een hyperrealistisch verhaal probeert te vertellen. Ook dit was een sfeerkeuze die ik niet geheel gepast vond voor het onderwerp. Neemt niet weg dat ik het verhaal en de acteerprestaties goed vond, maar de stijl die ze kozen om het te vertellen had anders gekund.

Een aangename verrassing die mij aanzette om me meer te verdiepen in de artiest. Een interessant levensverhaal die anders is dan andere levensverhaalfilms die ik heb gezien. De filmstijl is ietwat standaard en ik had het beter gevonden als de sfeer hyperrealistisch was, of het een artistieke ode aan de schilderes was.

4*

avatar van missl
3,5
Prima film over een creatieve maar stilte vrouw die door haar man ondergesneeuwd wordt. Men spreelt erg goed (vooral richting het einde) vrouw speelt wat suf. Mooi in beeld gebracht met mooi kleurgebruik.

3,5
Ben het eigenlijk tot op de punt komma eens met onderhond. Ook wel eens leuk
Leuke film. Een echte Burton film toch wel. Vond vooral de toon fijn. Het is behoorlijk fragmentarisch en veel dingen gaan wel erg snel, maar das vaak in een biopic met behoorlijke tijdspanne. Maar het is een kleurrijke Burton film met humor, niet te veel drama en zelfs thrillerelementen. Heb me prima vermaakt.

avatar van Baboesjka
3,0
Ik heb deze film vooral bekeken omdat de kunst van Margaret Keane mij erg aanspreekt, en ik vind Tim Burton een goede regisseur. Ik verwachtte niet dat ik deze film geweldig zou vinden, maar wel leuk om eens te zien, en dat was inderdaad het geval. Amy Adams vind ik erg fijn acteren, maar Christoph Waltz vind ik nogal overdreven en daar stoorde ik me aan. Ik kon hem niet echt serieus nemen in deze film. Het verhaal vind ik redelijk interessant. Kijkt makkelijk weg. 3*.

avatar van Donkerwoud
3,0
De archetypische filmstijl van Tim Burton zit deze biopic over Margaret Keane wat in de weg. Begrijp me niet verkeerd: het ziet er spic en span uit, en hij tovert de jaren vijftig, jaren zestig op het scherm als een prettige, nostalgische droomwereld. Maar juist voor dit verhaal - over een vrouw die cru geconfronteerd wordt met haar eigen ondergeschikte positie - voelt het allemaal te luchtig en te vrijblijvend. Christoph Waltz is fijn om naar te kijken als de louche zakenman, waar je zowel een biertje mee wil drinken als dat je hem op zijn smoelwerk wil rammen. Amy Adams speelt een fijne, ingetogen rol als de kunstenares. Aardig thema ook: heeft de kunst waarde omdat de timide Margaret het met hart en ziel maakt, of omdat Walter het met zijn charisma aan de man brengt?

4,5
Een mooi verfilmd verhaal. Tim Burton heeft films gemaakt die flink ''over-the-top" zijn met onrustige cameravoering (die overigens wel functioneel waren voor die films). Maar hier vertelt hij dit verhaal zonder veel opsmuk, zij het dat de kleur van de film kunstmatig aandoet. Maar dat werkt hier allerminst negatief. Goede vertolkingen waarbij je geïrriteerd raakt door de louche Mr. Keane en de zichzelf zo erg wegcijferende Mrs. Keane. Maar dat werkt toch wel goed in deze film. Weinig of niets op aan te merken dus, wat mij betreft. Vandaar mijn hoge waardering.

avatar van K. V.
3,5
Deze was op tv en ook eens meegepikt. Een prima verhaal die me eigenlijk wist te boeien van begin tot einde. Ook de cast deed het prima en verder zag de film er prima uit. Ik had geen verwachtingen bij deze film, maar heb me er prima mee vermaakt, vond hem wel het bekijken waard.

avatar van Fisico
3,5
Big Eyes is naar verluidt een vrij accurate verfilming van het leven en het werk van Margaret Keane en haar slinkse echtgenoot Walter. Ik was niet zozeer bekend met het werk van Keane, althans niet van de hype en impact die het had in de jaren 60. Of je deze schilderijen nu kitscherig, lelijk of mooi vindt, is eigenlijk ondergeschikt aan het verhaal.

Burton, toch vooral bekend om zijn fantasyfilms, brengt hier een mooie creatie van de romantische jaren 60. Hij stopt alles misschien een beetje te veel in een fleurig jasje, want ik kan me best voorstellen dat dit in werkelijkheid voor Margaret een pak minder was. Wegens financiële problemen rolt ze in het gewiekste strategische plan van Walter om in zijn naam verder te schilderen. Walter, een eersteklas oplichter met een enorm ego en uitstraling bezit de kunst om zijn producten aan de man te brengen. Niet alleen de verkoop van producten is zijn handelsmerk, ook de manier waarop hij mensen manipuleert en laat doen wat hij wil (in het bijzonder zijn stiefdochter en Margaret), behoort tot zijn talenten. Het gaat zelfs verder wanneer blijkt dat hij even goed kan schilderen als mezelf met dat verschil dat hij mensen kan overtuigen dat hij het écht kan. Waltz zet hier een charismatische aangename vertolking neer van Walter. Een plezier om bezig te zien. Ook Amy Adams overtuigt me in elke film die ik van haar zie.

Het toon ook nog maar eens aan hoe manipulatief iemand kan zijn wanneer je jezelf dient weg te cijferen ten koste van je eigen leven en toekomst. Margaret wordt zo geketend door haar man dat ze zelfs de opvoeding van haar dochter op het spel zet, dat ze zich laat vernederen op de vernissage, dat ze niet of nauwelijks vrienden heeft en dat ze steeds weer haar eigen geheimpje moet meezeulen en de grootheidswaanzin van haar man moet aanhoren. En toch weet ze dat het dankzij haar man is dat ze zoveel succes heeft. Zonder hem was de marketing van haar schilderijen nooit van de grond gekomen. Interessant om even bij stil te staan. Het enige wat me wat stoort is of we Margaret wel moeten zien als de onderdanige vrouw passend in het heersende filosofie van die tijd?

De rechtbankscène vond ik iets minder. Iets te veel kolder en weinig overtuigend. Voor de rest een erg fijne film, prima, maar niet geweldig. Een dikke 3,5*!

avatar van RaoulDuke
3,0
geplaatst:
Niet geheel geslaagde, maar wel heel genietbare poging van Burton om inzicht te geven in de frictie tussen kunstenaarsschap en commercie.
Het jaren 60 tijdsbeeld is in de film prachtig vorm gegeven en 'n lust voor het oog.
Amy Adams doet het geweldig, maar Waltz neigt, zeker naar het einde, net iets teveel naar 'n karikatuur om de film geloofwaardig te doen overkomen.

Gast
geplaatst: vandaag om 23:09 uur

geplaatst: vandaag om 23:09 uur

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.