Een van de eerste manieren waarop mensen van jongs af aan hun individualiteit beginnen uit te drukken, is door middel van kleding. Of je je nou casual kleedt of juist altijd in pak te zien bent, of je nou alternatief of 'normaal' bent, de mensen om je heen kunnen veel leren over jou als persoon door de kleding die je draagt. Ook in films werkt het zo. Het kostuum dat een personage in een film draagt, kan ons net als in het echte leven veel context geven over de achtergrond of zelfs de beweegredenen van het personage.

Zoals ook Tom Hanks' Forrest zegt in Forrest Gump: "Mijn mama zei altijd: je kan een hoop leren over een persoon door hun schoenen." En dat geldt niet alleen voor schoenen, maar voor alles wat een kostuumontwerper uitkiest voor een personage om te dragen. Aan alleen de kostuums al kan je zien in welke periode de film zich afspeelt, wat voor werk het personage doet, hoe rijk of arm hij of zij is en hoe hij of zij wil overkomen. Daarnaast kan een kostuum ook meer vertellen over de ontwikkeling van een personage door in de loop van het verhaal te veranderen. Niet zo gek dus, dat de kostuumontwerper een essentieel deel van de crew is, die bij de meeste films en series veel voor het zeggen heeft.

Opvallen

Sommige kostuums zijn gemaakt om naar de achtergrond te verdwijnen, terwijl andere kostuums een personage juist naar de voorgrond plaatsen door het gebruik van felle kleuren en opvallende ontwerpen. Neem bijvoorbeeld de originele Willy Wonka & the Chocolate Factory uit 1971. De meeste personages in deze film dragen kleding die typisch is voor de periode waarin de film speelt. De kleuren zijn niet erg uitgesproken en veel van de personages vallen niet zo op. Willy Wonka, de excentrieke eigenaar van een snoepfabriek, draagt echter een jasje in een felle kleur paars, die niet goed binnen de kleding uit die periode past maar een combinatie is van stijlen uit verschillende eerdere en latere tijdperken. Dit laat zien dat hij niet alleen wereldvreemd is, maar ook zijn tijd ver vooruit. Ook in Tim Burtons remake van de film, Charlie and the Chocolate Factory, wordt Willy Wonka, gespeeld door Johnny Depp, met zijn kostuum neergezet als een opvallend en uniek persoon.

Buitensluiten

Dit is niet de enige film van Tim Burton waar een personage door middel van zijn kleding buiten de rest van de cast wordt geplaatst. Neem bijvoorbeeld Edward Scissorhands, dat zich afspeelt in een wereld waarin de meeste mensen zich kleden in extreem kleurrijke, nette outfits die doen denken aan een reclame voor huisvrouwen uit de jaren vijftig, terwijl Edward, ook al vertolkt door Johnny Depp, altijd een zwarte outfit draagt die je het beste kan omschrijven als gothic. Hiermee wordt extra duidelijk gemaakt dat Edward er niet bij hoort, en dat hij een ongewenst persoon is in de wereld waarin hij leeft. 

Ook Tyler Durden, Brad Pitts personage in Fight Club is een opvallend personage in elke scene waarin hij verschijnt. Waar de rest van de personages in deze film vooral kleding in een donker kleurenpalet dragen, contrasteren zijn kleren in elke scène. Zijn rode jasje en te kleine shirts laten zien dat hij niet meedoet met de normale maatschappij. Hierdoor kan een oplettende kijker al snel weten dat dit personage niet thuishoort in de 'gewone' wereld. 

Ontwikkelen

Naast het tonen van de sociale, financiële of professionele status van een personage, kan kleding ook veel laten zien over de ontwikkeling van een personage. Een goed voorbeeld van de ontwikkeling van karakters laten zien door kleding, is de wereldberoemde serie Game of Thrones. In deze serie zijn er verschillende voorbeelden te benoemen van personages wiens kleding veel vertelt over hun persoonlijke verhaal. Neem bijvoorbeeld drie van de vrouwelijke hoofdpersonen in de serie. Cersei Lannister, Sansa Stark en Daenerys Targaryen begonnen hun verhaal stuk voor stuk in luchtige, zwierige jurken in lichte of felle kleuren, vaak kleuren die passen bij de kleuren van hun familiewapens. Terwijl ze later in de serie allemaal kiezen voor donkere kleuren en dikkere, gestructureerde stoffen. Vooral de kostuums van Cersei en Sansa lijken naar het einde toe bijna op de harnassen die hun mannelijke tegenspelers al de hele serie dragen. Voor elk van deze vrouwen betekent deze kleding dat ze de sociale ladder hebben weten te beklimmen. In een wereld die voor de oorlog vooral gedomineerd was door mannen, maken zij nu de dienst uit, ondanks hun tegengestelde belangen in het verhaal reflecteren hun jurken eenzelfde soort ontwikkeling. 

Een ander personage dat zijn ontwikkeling duidelijk maakt met een kostuum, is Al Pacino's Michael Corleone in The Godfather. Aan het begin van de films valt Corleone nog op in zijn legeruniform, hij verzet zich tegen het nette kostuum dat de maffioso om hem heen dragen. Hoe verder het verhaal vordert, hoe meer hij een soortgelijk pak gaat dragen. Dit laat zien dat hij steeds verder het leven van de maffia wordt ingezogen, met alle gevolgen van dien. 

In elke film zijn er keuzes gemaakt bij het maken van kostuums, die bijna altijd wel invloed hebben op hoe we een verhaal begrijpen. Hoe zou je je voelen over Willy Wonka in Charlie and the Chocolate Factory, als hij gewoon een grijs pak met een stropdas had gedragen? Waarschijnlijk was zijn personage je amper bijgebleven, of was de hele film anders geweest. Zonder de iconische looks van onze favoriete filmpersonages, zouden de films simpelweg niet hetzelfde zijn.