Meningen

Kan op geen enkel ogenblik tippen aan de Hammer Dracula's.

Jess Franco heeft nu eenmaal niet het talent van zijn Britse collega's. Ondanks de goede cast is EL CONDE DRACULA een eerder bloedloze griezelfilm. De effecten zijn goedkoop: een aanval door opgevulde beesten, schaduwen van vleermuizen achter het raam....

Het is nooit huiveringwekkend, spijts de zorg voor de decors.

Voor mij is dit geen B-film, maar een erg spannende en orginele film-noir met een op de top gedreven suspense en een aantal verrassingen. Zoals Celluloid Dreams schreef: kort maar krachtig.

Een film zoals Hitchcock ze ook zou gemaakt hebben. Wie van het genre houdt komt hier beslist aan zijn trekken. De film werd genomineerd voor een Oscar. (beste script)

De Nederlandse alternatieve titel is : "De Moordenaars van de Pacific Express".

DVDBeaver

De jonge rechtenstudent Martin neemt een baantje als nachtwaker in het mortuarium van een ziekenhuis, waar de eenzame nachtdiensten al snel een beklemmende ervaring worden. Wanneer een reeks gruwelijke moorden op jonge vrouwen de stad opschrikt, raakt Martin ongewild betrokken bij het politieonderzoek. Terwijl de verdenking steeds sterker op hem valt, ontdekt hij dat de werkelijke moordenaar zich dichter bij hem bevindt dan hij ooit had kunnen vermoeden.

Met "Nattevagten" levert Ole Bornedal een bijzonder geslaagde Deense horrorthriller af die vooral uitblinkt door zijn beklemmende sfeer en zorgvuldig opgebouwde spanning. De duistere gangen van het mortuarium vormen een angstaanjagend decor waarin voortdurend een onheilspellende dreiging voelbaar is. Bornedal combineert psychologische spanning met macabere humor en enkele bijzonder effectieve schrikmomenten. Nikolaj Coster-Waldau overtuigt als de jonge nachtwaker die langzaam verstrikt raakt in een nachtmerrie. Hoewel bepaalde plotwendingen enigszins ongeloofwaardig aandoen, blijft de film bijzonder meeslepend. Vooral de uitstekende sfeerschepping en de zenuwslopende ontknoping maken deze originele thriller tot een absolute aanrader voor liefhebbers van intelligente horrorcinema. 4/5

"Nattevagten – Dæmoner Går i Arv" (2023) van Ole Bornedal heb ik eigenlijk per vergissing aangeschaft op Apple TV omdat ik dacht dat het de schitterende originele versie uit 1994 betrof. Deze sequel kan helaas niet tippen aan de beklemmende sfeer en de originaliteit van zijn voorganger. Het verhaal komt traag op gang en weet aanvankelijk met moeite mijn interesse te wekken. Gelukkig herpakt de film zich tijdens het laatste deel, waarin de spanning behoorlijk wordt opgedreven en enkele geslaagde griezelmomenten volgen. Uiteindelijk een verdienstelijke, maar overbodige terugkeer naar een veel sterker origineel. 2,75/5

Deze film is gebaseerd op een waar gebeurd verhaal en situeert zich in Zuid-Duitsland, begin jaren 1940. De 13-jarige Ernst Lossa, zoon van een reizende koopman en halfwees, is een pientere maar moeilijke jongen. De kindertehuizen en opvoedingsgestichten waar hij tot nu toe heeft gewoond, hebben hem als "onopvoedbaar" bestempeld en hem uiteindelijk vanwege zijn opstandige aard naar een psychiatrische inrichting gedeporteerd. Alle kinderen die niet in het ideaalbeeld van de nationaal-socialistische rassenideologie passen, worden in een dergelijke instelling geplaatst. Dat zijn meestal jongeren met een lichamelijke of geestelijke handicap. Na korte tijd merkt hij dat de kinderen daar worden vermoord onder leiding van de kliniek van Dr. Veithausen. Hij vecht terug en probeert de gehandicapte patiënten te helpen. Uiteindelijk is hij van plan te ontsnappen, samen met Nandl, zijn eerste liefde. Maar Ernst komt in groot gevaar, als de directie en het personeel van het ziekenhuis beslissen over leven en dood van de kinderen…
Dank zij het talent van de jonge acteur Ivo Pietzcker als Ernst Lossa behoudt “Nebel in August” een indrukwekkend neutrale en authentieke expressie. Daarnaast blijft ook de aanwezigheid van andere personages in het geheugen gegrift. Sebastian Koch geeft de hoofdrolspeler Dr. Veithausen een perfide complexiteit door zowel de liefhebbende plaatsvervangende vader van de kinderen te zijn als de overtuigde euthanasie-voorvechter die in zijn kantoor namen van de lijst doorstreept. Ook Thomas Schubert als de manke doktersassistent, Fritzi Haberlandt als de moreel twijfelende verpleegster Sophia en Henriette Confurius als de meedogenloze, fatale schone die de slachtoffertjes vergiftigd frambozensap toedient, zijn overtuigend. De personages zijn echt de geheime triomf van deze zeer aangrijpende film.
Tijdens de Tweede Wereldoorlog zijn veel mensen omgekomen, en niet alleen vanwege de moord op de Joden in de concentratiekampen. Ongeveer 200.000 mensen verloren hun leven door het nationaal-socialistische euthanasieprogramma. Met andere woorden, lichamelijk en geestelijk gehandicapten die geacht werden een last voor de samenleving te zijn, werden gedood. De regisseur Kai Wessel verdient alle lof voor zijn durf om dit trieste en beangstigende hoofdstuk van de menselijke geschiedenis op het doek te brengen. Dergelijke gebeurtenissen mogen niet worden vergeten. Daarom is “Nebel in August” een belangrijke prent. Niet te missen.

Danny Roman is een plichtsbewuste en eerlijke politieonderhandelaar in Chicago. Hij wordt vals beschuldigd van verduistering en de moord op zijn partner. Om zijn onschuld te bewijzen, neemt hij zelf gijzelaars in het kantoor van Interne Zaken gevangen. Hij eist dat collega-onderhandelaar Chris Sabian, die niet tot zijn verdachte eenheid behoort, met hem onderhandelt.

“The Negotiator” is een strak geregisseerde politie-thriller die vooral leeft van de elektrische confrontatie tussen Samuel L. Jackson en Kevin Spacey. Jackson speelt de gedreven, wanhopige Danny Roman met overtuigende woede; Spacey geeft Chris Sabian koelheid, intelligentie en morele scherpte. F. Gary Gray houdt de gijzelingsituatie spanningsvol, terwijl de dialogen en plotwendingen het verhaal voortstuwen. De film is bijzonder boeiend dankzij zijn sterke cast en psychologisch kat-en-muisspel. Een uitstekende negentigerjaren-thriller met een krachtige ontknoping. Minstens 4/5.

Nederlandse titel: "Edgar Poe bij de Levende Doden" Antonio Margheriti's remake van zijn eigen "La Danza Macabra" aka "Castle of Blood", ditmaal in kleur. En ook met muziek van Riz Ortolani. De soundtrack is hier beter dan bij de eerste versie. Wie van ouderwetse gotische horrorfilms (met een vleugje romantiek) houdt, zal zijn hart kunnen ophalen aan deze erg sfeervolle griezelfilm.

Een Italiaanse giallo die oogt als een Rosemary's Baby en Omen rip-off met een heel mooie soundtrack van Pino Donaggio. Ik herinner er mij niet zoveel meer van, maar ik heb hem ooit eens gekocht op Ebay. De DVD-r had Finse ondertitels en de titel was "Venetian Black". Merk dat hij nu uit is op officiële DVD in Italië, helaas zonder ondertitels. Hij is eerder uitgebracht op DVD in Duitsland, maar deze versie is alleen in het Duits (Die Wiege des Teufels) en dus te mijden. Het gegeven is niet onaardig, maar de uitwerking was - voor zover ik mij het kon herinneren toch eerder goedkoop (matige cast).

De Europese alternatieve titel (video) is "Blind Offer".

Op een beperkt bevolkt eiland komen dieren en mensen aan een gruwelijk einde: hun huid wordt compleet weggevreten. Het blijkt dat vraatzuchtige kakkerlakken de boosdoeners zijn. Een uit de hand gelopen experiment is hiervan de oorzaak. Complicaties treden nog op als blijkt dat de genetische gemanipuleerde kakkerlakken moeilijk te verdelgen zijn: ze zijn zelfs immuun voor een dodelijk gifgas.

Matige griezelfilm waarin de speciale effecten naar het einde toe echt karikaturaal worden. Eng is het trouwens nooit. Het oogt ook allemaal déjà-vu want de voorlopers “Squirm” en “Bug” waren toch wat effectiever. De personages zijn kleurloos en de vertolkingen zijn mat. De zeldzame humor werkt ook al niet. De versie die ik zag was weliswaar in 16:9 formaat maar toch niet haarscherp. Geen echte miskleun, maar wel slechts een matig filmpje.

Een sombere, beklemmende misdaadfilm waarbij de advocaat van de beklaagde tijdens de rechtszaak het onschuldige kind wel erg hard aanpakt. Haar ouders, die nog niet lang in het dorp wonen, worden zelfs door de politie tegengewerkt. De verdachte wordt vrijgesproken maar daarmee is het verhaal nog niet ten einde. Een obscure Hammer Film met een relatief weinig bekende maar knappe cast die ondanks de jaren nog steeds effectief overkomt.

Deze horrorthriller won de eerste prijs op het festival van Avoriaz, kreeg nog de Mysfest Award en won ook de prijs op het festival van Sitges. Het is geen slasherfilm, de regisseur zorgde voor een zorgvuldig opgebouwde sfeerschepping. De muziek van Klaus Schulze gelijkt op een mix van Tangerine Dream en John Carpenter. De vertolkingen zijn sober maar degelijk. Ongewone camera-hoeken en slow-motion bewegingen dragen bij tot een stijlvolle cinematografie. Het einde is verrassend. Jammer dat de prent niet op DVD verkrijgbaar is.

Professor Alan Whitmore reist naar Boedapest om zijn vermiste collega te zoeken. Hij raakt verwikkeld in een mysterieus web van religieuze cultussen, occulte geheimen en angstaanjagende gebeurtenissen.

De film onderscheidt zich vooral door zijn visuele stijl en beklemmende sfeer: prachtige cinematografie, barokke aankleding en een traag opbouwende spanning maken het tot een “slow-burner” die de kijker langzaam in een nachtmerrieachtige wereld trekt. Pas na ongeveer 40 minuten barst de film los met inventieve, soms groteske effecten (van specialist Sergio Stivaletti), opvallende kleurgebruik en surrealistische scènes, vaak vergeleken met het werk van Dario Argento en Mario Bava. De unieke sfeer en het gevoel van vervreemding maken “Il Nido del Ragno” bijzonder interessant voor liefhebbers van Italiaanse horror. Dit is een cultklassieker binnen het genre: fascinerend, ongemakkelijk en onweerstaanbaar vreemd.

Werd ten lande destijds uitgebracht onder de titel "Onschuldige Bekoorders". Een poëtisch-realistische film die een beeld ophangt van de Poolse jongeren in het begin van de sixties en de grote affiniteit van hen met de West-Europese jeugd probeerde aan te tonen. Wajda geeft een beschrijving van een eerder amoreel milieu van ontgoochelde en ontredderde jonge mensen, dat hij voorstelde als een nieuwe sociale klasse. Centraal staat een jonge geneesheer die voor zijn vriend een meisje moet inviteren maar zelf door haar gefascineerd wordt. Beiden zijn doorheen hun onvoldaanheid op zoek naar een oprechte relatie. Scenarist Jerzy Skolimovski en de piepjonge Roman Polanski hebben een cameo in de film. Vertolkingen zijn op niveau. Het verhaal boeide mij eerder matig. "Niewinni Czarodzieje" is niet slecht, maar ik heb toch al beter gezien van deze kineast.

Uitgebracht door Second Run DVD in Groot-Brittannië. Poolse versie met Engelse ondertiteling. Print is gerestaureerd maar fullscreen. Maakt deel uit van een 4-delige boxset Polish Cinema Classics.

Polish Cinema Classics [DVD] [1958]: Amazon.co.uk

Beth is recent weduwe geworden nadat haar echtgenoot zelfmoord heeft gepleegd. Nu blijft ze alleen achter in het afgelegen huis dat haar man bouwde. Terwijl ze worstelt met haar verdriet, ontdekt ze dat hij een geheim leven leidde. Nachtelijke geluiden en vreemde verschijningen wekken haar wantrouwen. Beth volgt de sporen en stuit op een sinistere waarheid die de grens tussen rouw en bovennatuurlijk vervaagt.

De film bouwt redelijke spanning op met sfeervolle camerabewegingen en Rebecca Hall levert een goede hoofdrol. Toch blijft het verhaal rommelig en wordt de finale overschaduwd door vage, onbevredigende verklaringen. De horror werkt in momenten, maar mist blijvende impact. Als geheel was “The Night House” voor mij een eerder wisselvallige kijkervaring, die niet volledig zijn potentieel benut en daardoor slechts middelmatig aanvoelt.

Neo-noir over een privédetective die de dochter van een wat oudere Hollywood-actrice moet opsporen. Hierbij wordt hij echter in nog andere zaken verwikkeld.

Het verhaal kon mij slechts op het einde wat boeien, voor het grootste deel was het saai. Veel verschillende elementen komen aan bod, maar het blijft allemaal aan de oppervlakte. De montage vond ik aan de slordige kant. Op de vertolking van Hackman valt uiteraard niets aan te merken, maar het blijft een middelmatige film die ik vlug zal vergeten.

Uit op Blu-ray in de States van Warner. Over de beeldkwaliteit was men hier uitermate positief maar die is mij persoonlijk toch niet zo opgevallen, hoewel ze niet slecht is.

Ik had een vervolg verwacht op "House of Dark Shadows" maar hier blijken geen vampieren in het spel te zitten. Het is de geest van een vrouw, die tweehonderd jaar geleden als heks werd opgehangen, die voor de terreur zorgt. Eigenlijk helt de film soms wat over naar een romantisch drama in plaats van horror, maar toch ontbreekt de nodige suspens niet. Volgens de bronnen die ik heb zouden veertig minuten aan de montagetafel gesneuveld zijn, wat het plot inderdaad soms wat verwarrend maakt. In elk geval staat deze prent toch een trapje lager dan het jaar voordien uitgebrachte "House of Dark Shadows" dat als griezelfilm toch heel wat effectiever is.

Dit keer geen horror van Hammer, maar wel een sciencefictionthriller. Een (fictief) Brits eiland wordt midden in de winter getroffen door een mysterieuze hittegolf. Bovendien worden sommige bewoners nadat ze irriterende hoge tonen gehoord hebben levend verbrand. Een wetenschapper ontdekt dat buitenaardse wezens verantwoordelijk zijn voor de ondraaglijke hitte en de vreemde gebeurtenissen op het eiland.

De film brengt de legendarische acteurs Christopher Lee en Peter Cushing opnieuw samen, wat zorgt voor sterke acteerprestaties. De speciale effecten, met name de weergave van de buitenaardse wezens, zijn beperkt en kunnen voor hedendaagse kijkers gedateerd overkomen. Maar dat kon voor mij de pret niet bederven.

Een sceptische universiteitsprofessor ontdekt dat zijn vrouw reeds jaren zwarte magie beoefent. Hij maant haar aan ermee te stoppen zonder zich bewust te zijn van de gevolgen. Deze Britse horrorfilm van Sidney Hayers naar een scenario van Richard Matheson heeft een beklemmende angstsfeer die aanzwelt tot een geslaagde climax en kreeg een Hugo Award in 1963. De acteurs hebben hun rol erg overtuigend neergezet. De prachtige zwart-witfotografie helpt bij het scheppen van een sinister klimaat, dat de liefhebbers van het genre de gewenste aangename rillingen zal bezorgen. De film is uit op DVD in Engeland, helaas zonder ondertitels.

Barbara en Johnny rijden naar een afgelegen begraafplaats om hun moeders graf bezoeken. Bij hun aankomst aan haar graf worden ze aangevallen door een zielloze strompelende man, die een ondode blijkt te zijn. Hij vermoordt Johnny en Barbara vlucht weg. Ze arriveert bij een oude verlaten boerderij en gaat er schuilen. Daar ontmoet ze Ben, die haar vertelt dat het wemelt van zombies in de stad. In de loop van de nacht blijkt dat er nog een aantal andere mensen ondergedoken zijn in het huis: de boze en laffe Harry Cooper, zijn vrouw Helen en haar ziek dochtertje, plus een jong stel, Tom en Judy. Allen zitten ze met de daver op het lijf. Via de radio vernemen ze dat de doden weer tot leven gekomen zijn en dat ze zich voeden met mensenvlees.

Hoe meer ik “Night of the Living Dead” bekijk, des te meer ik tot de conclusie kom dat dit één van beste horrorfilms is die ooit werd gemaakt. 44 jaar na zijn eerste release staat de film nog steeds als een huis. Het is ongelooflijk dat het destijds zo lang duurde vooraleer hij in de Benelux in de bioscopen werd uitgebracht. “Night of the Living Dead” kreeg eerst alleen een kans op enkele festivals. Dit blijft gewoon één van meest angstaanjagende prenten die ooit getoond werden op het witte doek. Alles wordt hier gedaan om bij de kijker angst te creëren voor het dreigend gevaar. De sfeerschepping is gewoon top. De prachtige zwart-wit fotografie is heel effectief. Regie, montage en vertolkingen zijn uitstekend. Hoewel de karakters van de prent dapper vechten voor hun leven, krijg je steeds meer het idee dat dit eigenlijk een verloren zaak is. Romero’s latere zombiefilms hebben nooit meer zo’n niveau bereikt. En ook de vermakelijke zombiefilms van Fulci staan een trap lager. Ondanks het relatief laag budget wist Romero er hier werkelijk alles uit te halen.

De Blu-Ray die momenteel aantrekkelijk geprijsd is in de UK, heeft een mooie print maar is helaas fullscreen en heeft geen ondertitels. (Het schijnt dat de kineast bewust gekozen heeft voor de ratio 1.33:1.) Een klassieker die door geen enkele griezelfan mag gemist worden.

Night of the Living Dead [Blu-ray]: Amazon.co.uk (3 Blu-Rays voor 20 EUR!)

Een jonge vrouw wordt ten gevolge van een jeugdtrauma - ze was als kind getuige van de moord door haar moeder op haar vader - gekweld door nachtmerries en vreest dat ze net als haar moeder in een krankzinnigengesticht zal belanden. Wordt ze werkelijk gek of is ze het slachtoffer van een boosaardig complot?

Het griezelig oud huis waar ze woont draagt bij tot de spanning. Opnieuw een effectvolle horror-thriller uit de Hammer-stal, nogmaals van Freddie Francis. Een film die deel uitmaakt van de knappe acht-delige (regio 1) Hammer box-set van Universal. (Alle films hebben Engelse ondertitels en de kopies werden digitaal gerestaureerd).

"Nightmares" van Joseph Sargent is een omnibusfilm bestaande uit vier op urban legends gebaseerde segmenten. In “Terror in Topanga” riskeert de aan sigaretten verslaafde Lisa een nachtelijke rit terwijl een ontsnapte krankzinnige moordenaar in de buurt is. “The Bishop of Battle” volgt arcade-addict J.J. Cooney die level 13 bereikt en daarmee digitale vijanden de echte wereld binnenhaalt. In “The Benediction” wordt een aan een geloofscrisis lijdende priester op de snelweg belaagd door een demonische zwarte wagen. Het slotstuk “Night of the Rat” toont een gezin dat wordt geterroriseerd door een onnatuurlijk grote, intelligente rat in hun huis.
"Nighmares" is een verrassend effectieve jaren-80-anthologie. “Terror in Topanga” bouwt fraai paranoia op rond een klassieke “killer in de backseat”-mythe, met Cristina Raines als uitstekende, nerveuze huisvrouw. “The Bishop of Battle” is het bekendste deel: een tijdscapsule over arcade-obsessie die verrassend visueel durft te spelen met de grens tussen game en realiteit. “The Benediction” voelt als een religieuze variant op "The Car" (1977), waarbij Lance Henriksen als twijfelende priester een bijna allegorische confrontatie aangaat. “Night of the Rat” kantelt naar camp, met een grote rat die desondanks grappig eng werkt. Samen leveren de segmenten een sfeervolle, altijd vermakelijke rit door verschillende smaken horror. Zeker al vier keer herbekeken en steeds weer van genoten. 3,5/5

Een feeks die verschillende mensen het leven zuur maakt wordt vermoord. Er zijn verschillende verdachten. Vooreerst haar rijke echtgenoot, eigenaar van een bedrijf van wie ze niet wil scheiden tenzij dat hij een fenomenaal bedrag op tafel legt. Verder is er haar minnaar en zakenpartner, een kunstcriticus die door haar toedoen zijn job verliest en die ze ook dumpt. En dan is er nog haar trouwe jonge assistente van wie ze haar verloofde wil stelen en ook deze laatste omdat zij hem probeert te chanteren. Wanneer haar man, die de hoofdverdachte is wordt vrijgelaten omdat zijn vader “bekent” dat hij de moord heeft gepleegd gaat hij zelf op onderzoek uit. Hij legt hierbij de vindingrijkheid van een detective aan de dag.

Vermakelijke mix van film-noir en whodunit met een geslaagde climax. Vlot geregisseerd en stevig vertolkt. Uit op blu-ray in de States door Olive, een mooie 1:66 print, helaas zonder Engelse ondertitels. Ook te bekijken op YouTube in aanvaardbare kwaliteit.

Een negenjarig meisje gaat gebukt onder de scheiding van haar ouders. Ze is getraumatiseerd en wordt neurotisch. Ze loopt weg als ze hoort dat ze op de rechtbank zal moeten getuigen. Haar eenzame tocht door de drukke wereld is niet zonder gevaar.

De prent schetst het psychologisch effect van een echtscheiding op jonge kinderen die van beide ouders houden. Degelijk geregisseerd en mooi gefotografeerd in zwart-wit, maar helaas geen breedbeeld op de Network UK DVD en ook geen ondertitels. Ook de vertolkingen zijn op niveau. Goed.

George maakt kennis met Edna nadat ze zijn motorfiets aanreed. De twee vreemdelingen reizen vervolgens samen naar het platteland van Engeland. Ze ontdekken dat een nieuw landbouwexperiment met ultrasone geluidsgolven onverwachte gevolgen heeft: het is bedoeld om insecten te doden maar het wekt de doden tot leven. Terwijl zombies beginnen aan te vallen, proberen ze de lokale autoriteiten te overtuigen van het gevaar, maar stuiten op scepsis. De zombies worden steeds agressiever, en de strijd om te overleven wordt steeds wanhopiger.

Jorge Grau's "The Living Dead at the Manchester Morgue" blijft voor mij de beste zombiefilm die ik zag. Sommigen bestempelen het als een rip-off van Romero’s “Night of the Living Dead” maar het verhaal vind ik wel origineel. De prent combineert perfect de traditionele zombiefilm met een sociaal-kritische ondertoon. De film weet een grimmige en dreigende sfeer op te bouwen door zijn prachtige, mistige plattelandsscènes en beklemmende stiltes afgewisseld met een naargeestige soundtrack. De speciale effecten en de gore zijn indrukwekkend, waardoor de dreiging echt voelbaar wordt. De vertolkingen zijn ook beter dan in de films van Lucio Fulci die later zijn gemaakt. De langzaam opbouwende spanning en het rauwe realisme van de personages maken dit tot een bijzondere kijkervaring. Grau bracht ook kritiek op de milieuvernietiging en technologische vooruitgang. Al met al een verborgen parel binnen het zombiegenre, niet te missen voor de griezelfans.

Tommy, een belhamel woont samen met zijn moeder en zijn zus ergens in Engeland vlak voor de Tweede Wereldoorlog. Zijn naïeve moeder beveelt hem aan een job te aanvaarden van een louche zakenman, erg tegen de zin van zijn zus op wie deze laatste een oogje heeft. Tommy steelt geld van een vrachtwagenchauffeur en wil zich nu voordoen als een rijk persoon. Het gaat echter van kwaad naar erger en hij vermoordt een vrouw wanneer hij een tijd later in geldnood zit. Hij moet vluchten voor de politie en wanneer hij omsingeld is weigert hij zich over te geven, omdat hij denkt dat hij zich met een revolver kan verdedigen. Zijn zus probeert hem tevergeefs te overtuigen wat uiteindelijk tot een drama leidt.

Niet onaardige prent met goede vertolkingen, hoewel ik toch wat overacting zag bij Melvyn Hayes, de jongen die voor Tommy speelde. De regie van Jack Lee Thompson is behoorlijk. De Network UK DVD heeft een degelijke print in 16:9 formaat met slechts weinig beschadigingen. Mooie zwart-wit fotografie. Eens te meer is het ontbreken van de (Engelse) subtitles het enige echte minpunt.

Deze film is verlost van de minpunten die de twee vorige prenten in de "Blind Dead" serie hypothekeerden. Hier is de sfeerschepping efficiënt. Wat ik me nog herinner zijn de angstige blikken van de zichtbaar geterrorizeerde bewoners van het nietige dorp, het bloedige satanische ritueel en de mooie beelden van de geruisloze paarden met de middeleeuwse Tempeliers tegen de achtergrond van een stormachtige kust. Zeker genietbaar voor liefhebbers van Euro-Horror uit de jaren zeventig.

Wie de Blind Dead serie volledig wil aanschaffen, is best gediend met de Regio 1 Special Edition van Blue Underground. Daar heb je de 4 films in het Spaans en met Engelse onderschriften. Bij de AnchorBay UK box-set ontbreekt bij sommige films de Spaanse soundtrack, maar die is wel een heel stuk goedkoper.

Een paar scenes zijn compleet overbodig, maar voor de rest is het een degelijke horrorfilm. De DFW DVD is een haastige re-edit. Van 102 minuten naar 84 minuten, met de cruciale scenes intact. Helaas zijn er ook stukken dialoog weggeknipt. Het voordeel van de DFW disk is dat hij de Engelse taal heeft; terwijl de Anchor Bay DVD Spaans is met Engelse ondertiteling. Het fragment waarmee de Benelux DVD start komt in de director's cut pas veel later in de film, en dat was mijns inziens beter. De beelden van de vervallen abdij zijn bijzonder sfeerscheppend.

Johan Falk is een politieagent in Göteborg. Wanneer hij getuige is van een overval op een juwelierszaak overleeft hij een schietpartij slechts op het nippertje. Een van de daders komt om het leven, maar de andere slaagt erin te ontsnappen. Drie mensen hebben zijn gezicht gezien, maar door een informant bij de politie slaagt hij erin hun adres te achterhalen en bedreigt hen. Ze zijn bang en weigeren te getuigen. Maar het is al snel duidelijk dat ze toch voor hun leven moeten vrezen. Johan weet wie de dader is en zoekt hem op, maar wordt erin geluisd. Hij wordt aangeklaagd voor slagen en verwondingen die hij niet heeft toegebracht. De dader heeft blijkbaar veel connecties en looft een gigantische premie uit voor diegene die Johan Falk in de gevangenis vermoordt. Johan weet echter te vluchten. Hij wil kost wat kost het recht doen zegevieren, maar dat wordt hem bemoeilijkt door de politie die op zijn hielen zit...

Deze Zweedse misdaadfilm is een juweeltje. Ik zat werkelijk aan de stoel genageld bij het bekijken van deze prent. Regie en vertolkingen zijn van een heel hoog niveau, er zit veel actie in en het plot is intelligent. Maakt deel uit van een vierdelige Scandinavische thriller box, waarbij de eerste twee films (deze en een vervolg erop) hoogvliegers zijn. Deze films worden anamorphic geserveerd wat ook al een meevaller is. Wat mij betreft een absolute aanrader.

“Non Si Sevizia un Paperino” werd begin de jaren zeventig uitgebracht in de Belgische bioscoop onder de titel “De Lange Nacht van het Exorcisme” hoewel de prent niets met duiveluitdrijving te maken had.

In een afgelegen Zuid-Italiaans dorp worden meerdere jongetjes vermoord, waarna paniek en bijgeloof de gemeenschap beheersen. Journalisten, politie en buitenstaanders proberen de dader te vinden terwijl verdenking en dorpsgeheimen elkaar opstapelen. Fulci gebruikt het misdaadmysterie om hypocrisie, seksuele repressie en collectieve angst bloot te leggen.

“Don't Torture a Duckling” is voor velen een van Lucio Fulci’s sterkste en meest ongemakkelijke films, juist omdat hij minder leunt op gore en meer op sfeer, spanningen en morele ontwrichting. De prent is knap opgebouwd, met een broeierige dorpsomgeving, sterke vertolkingen van Florinda Bolkan en Tomas Milian, en een thematische onderlaag die veel verder gaat dan een klassieke whodunnit. Wat blijft hangen is de kille blik op fanatisme en schuldprojectie, plus de durf om een taboeonderwerp zonder opluchting te benaderen. Het resultaat is een grimmige, intelligent geënsceneerde giallo die nog altijd even vervelend, prikkelend en relevant aanvoelt. 3,5/5

Traditionele Japanse vampierenfilm waarin een naar het Oosten uitgeweken zoon van de beruchte graaf de activiteiten van zijn vader verder zet ten nadele van een stel knappe jonge dames, alvorens een doortastende dokter het recht in eigen handen neemt.

Merkbare invloeden van "Return of Dracula" van Paul Landres , "Horror of Dracula" van Terence Fisher en "Dracula has risen from the Grave" van Freddie Francis.

Alleen voer voor die-hard-fans.