Noroi no Yakata: Chi o Suu Me (1971)

Traditionele Japanse vampierenfilm waarin een naar het Oosten uitgeweken zoon van de beruchte graaf de activiteiten van zijn vader verder zet ten nadele van een stel knappe jonge dames, alvorens een doortastende dokter het recht in eigen handen neemt.

Merkbare invloeden van "Return of Dracula" van Paul Landres , "Horror of Dracula" van Terence Fisher en "Dracula has risen from the Grave" van Freddie Francis.

Alleen voer voor die-hard-fans.

Helaas konden wij deze film van regisseur Michio Yamamoto niet zo waarderen. We hebben de meeste Europese films over deze graaf uit Roemenië gezien en vrijwel nooit waren we zo teleurgesteld als in deze "Noroi no Yakata: Chi o Sû Me" uit 1971. En dat heeft niets met de leeftijd van de film te maken maar meer hoe erin gespeeld werd en de presentatie van het geheel.

Jammer genoeg zijn wij waarschijnlijk, ondanks de vele films over deze persoon die we al gezien hebben, niet voldoende die-hard-fans waar "Mac Hammer Fan" hiervoor over schrijft.

Voor ons een tegenvaller maar voor anderen misschien het 'neusje van de beroemde zalm'.

Vandaar onze 4.

Graaf Dracula in het moderne (1971) Japan? Niet helemaal. Maar het lijkt erop dat volgens deze film de graaf ooit een band kreeg met een Japans meisje. De Europese vampier in een oosterse omgeving. Deze gotische horror heeft zijn wortels stevig in de traditie van de Dracula-films van de Britse Hammer-studio's (het herhaalt zelfs de finale van Terence Fisher's versie uit 1958). Het verhaal is over het algemeen routineus. Japanse meisjes met minirokjes worden lastiggevallen door een vampier. De cinematografie die hier wordt getoond is bijzonder goed, De flashbacks uit de kindertijd van Akiko met het huis van de vampier, tegen een bloedrode zonsondergang, zijn eveneens goed geënsceneerd. Misschien zelf wel het beste wat de film had te bieden en sluiten goed aan bij de betekenis van de Japanse titel; "Bloodthirsty Eyes" De film kan niet echt beweren iets nieuws in het genre te brengen, behalve misschien de locatie, maar het is een aardig gemaakte kleine sfeervolle en gotische mix. De film wordt beschouwd als de tweede deel in de Bloodthirsty-trilogie, net als deze film geregisseerd door Michio Yamamoto

Soort Japanse Hammer film. Prachtige widescreen fotografie en sfeervolle art direction. Mooie blu eay uitgave van Arrow.

De film deed me meermaals aan Carpenter’s Prince of Darkness denken. Maar helaas ontbrak het aan zo’n soort soundtrack. Zet hier Carpenter muziek onder en de film zou zo nog twee klassen beter worden.

3,5*