Meningen

Met het corona gedoe deze tijd heb ik nu alle tijd van de wereld. Dus heb weer na een tijdje de eerste Hobbit film erbij gepakt en weer eens bekeken. En vooral met de bedoeling om de rest van de films van Middle - Earth te bekijken. Ik weet nog goed toen werd aangekondigd dat er een prequel kwam op de LOTR serie was ik verrast maar ook blij. De serie is voor mij een stuk jeugdsentiment waar ik altijd een zwak voor blijf houden. Plus meer tijd in de wereld van Tolkien te spanderen is altijd de moeite waard. Het is een plek waar je je zorgen om je heen even vergeet (wat in deze tijd niet zo erg is).

De productie van The Hobbit liepen hier wat moeizamer vergeleken met LOTR. Oorspronkelijk was Guilermo Del Toro de regisseur en was Peter voornamelijk de co-schrijver en producent. Maar omdat de studio met de rechten zat van het boek (de rechten waren verdeeld over 2 studio's) werd er geen groen licht gegeven om te beginnen met filmen, terwijl ze al ver in productie waren. Uiteindelijk leide dat 't vertrek van Del Toro. Hierdoor kwam het voornamelijk op Peter Jackson de druk te staan wat ze nu moesten doen. Uiteindelijk koos hij er zelf voor en zelf ben ik er wel blij om dat hij de films heeft geregisseerd. Ookal had Del Toro hem gemaakt zou ik nog steeds enthousiast zijn, maar aangezien Peter de LOTR op z'n naam heeft staan en bekend is met de wereld die hij gecreëerd heeft tvoor de tv schermen is er wel een continuïteit. Door dat Peter het overnam kwam de productie in een knel. Heel snel moesten ze met andere ontwerpen en ideeën komen die meer bij Peter's versie zou passen dan bij Del Toro. Waardoor de voorbereidingen nog niet eens de helft van de tijd kreeg die ze wel hadden voor LOTR. Dit is voornamelijk te merken dat hier meer met CGI word gewerkt vergeleken in de vorige films. Daarover wat meer later. De crew wist ook dat ze deze films niet als een LOTR 2.0 moesten gaan zien. Maar als een aanvulling van het bekende verhaal dat ook begon met het boek.

Een boekverfilming is en blijft een lastig iets. Je wil trouw blijven, maar ook ervoor zorgen dat film op z'n eigen poten staat. En ook z'n eigen identiteit heeft. Het boek zelf word ook meer beschouwd als een "kinderboek" vergeleken met LOTR. En dat klopt ook wel. Het fantasy gehalte is hierin ook iets hoger dan in de vervolgen. Althans in mijn ogen. Dat het boek in 3 delen is verdeeld blijft een discussie punt. Veel zeggen dat 't in 2 films gedaan kon, anderen vinden het een goede keuze. Aangezien het boek stukken korter is en directer zou je dat kunnen zeggen. Maar de meeste mensen weten dat de makers veel liefde in het materiaal van Tolkien steken en kijken hoe ze er de beste versie van kunnen maken. Ik zelf ben van mening dat de 3 delen werken. Het geeft net meer adem en meer inhoud dan wat er in't boek gebeurt. Waarbij sommige stukken erg kort zijn en direct zijn worden ze in de films meer uitgebreid en meer diepgang gegeven. Natuurlijk werk dat niet altijd. Plus ik snap ook dat ze de films meer willen verbinden met LOTR. Veel van appendices uit The Return Of The King zijn gebruikt om 't verhaal meer volume te geven en ook om wat meer uitleg te geven wat in het boek weinig gebeurt. Er zitten natuurlijk ook stukken in die totaal niet in het boek staan. En niet ieder zou daar blij mee zijn. De ander wel weer. Maar dat is 't risico met een verfilming van literatuur. De juiste balans zoeken is lastig en het blijft altijd een gok of je de juiste keuzes maak. Uiteindelijk zijn het de fans die uiteindelijk hun mening geven of 't wel of niet geslaagd is.

De film opent met een proloog waarin Bilbo een begin wil maken aan zijn boek over zijn avontuur met de dwergen. Hoe Erebor werd ingenomen door Smaug en gevolgen daarvan. We zien ook kort Frodo voorbij komen voordat hij aan z'n avontuur begint. Terwijl hij naar het bos gaat om op Gandalf te wachten ( de opening van Fellowship begint daarmee) worden we 60 jaar terug in de tijd genomen en zien we een jonge Bilbo. Martin Freeman is gelijk op 't eerste gezicht perfect gecast als Bilbo. De manier hoe hij praat, beweegt en doet past bij het personage. Waarin we eerst Ian Holm zien als een oudere Bilbo die graag weer erop uit wil en bergen wilt zien is de jonge Bilbo voornamelijk een huismuis. Hij moet er niks van hebben en voelt zich best in zijn eigen omgeving. Gandalf probeert Bilbo over te halen om op avontuur te gaan maar Bilbo moet er niks van hebben. Al snel komen we langzaam maar op een leuke wijze kennis te maken met de dwergen die het leven van Bilbo compleet veranderen. Als je al denkt dat Gimli op sommige momenten nog kinderlijk was gooien ze hier er een stukje bovenop. Het is een bende van lawaaimakers die soms 't gedrag vertonen van een kleuter. Maar door de speeltijd heen kent de film ook zo z'n komische momenten die ook echt werken en een knipoog naar 't boek zijn. In dit deel komen ook de liedjes in voor die in het boek ook voorkomt. Dat maak het een net even andere film als dat we kennen. De film draagt ook een veel luchter kwa toon vergeleken met de oudere films. De druk is lichter en het is meer een persoonlijke missie in belang van de dwergen dan van de wereld. Maar Gandalf heeft wel zo zijn redenen dat hij maar te graag de dwergen terug wil zien in Erebor.

Het is een genot om Ian Mckellen weer terug te zien in de rol van Gandalf. De houding, de manier praten passen echt bij het personage en ik kan ook niemand anders erin zien. Ik vind dit dan ook zijn definitieve rol. De wijze oude tovenaar met het hart op de juiste plaats en probeert het beste te doen wat hij kan.

De dwergen zelf zijn zoals ik al zei een stel herrieschoppers. Waarin het boek ze voornamelijk veel op elkaar leken kwa beschrijving kwa wat voor capuchon ze droegen hebben ze in de film hun eigen stijl en identiteit.

Het is wel jammer dat ze minder uitwerking krijgen. Ze worden in dit deel meer als zijfiguren neergezet dan echte volledige personages. Dat is zonde. In het boek krijgen ze dezelfde behandeling. Maar om iedere dwerg een grote uitwerking te geven zou ook teveel van het goede zijn. Zo hebben ze ieder hun karakteristieke momenten en dat zegt gelukkig al iets meer. Thorin is wel de dwerg die meer uitwerking krijgt van allemaal. Hij wil de eer van zijn volk weer herstellen en bewijzen dat dwergen meer zijn dan dat het volk denkt. Maar Thorin worstelt wel met zijn demonen al is dat hier nog niet prominant aanwezig. Daarin tegen moet hij het wel opnemen tegen een sluwe vijand die maar te graag de bloedlijn van Thorin wil vernietigen.

Verhaal technisch zit de film goed in elkaar ookal kent dit deel wel een wat trager tempo. Vooral om de wereld te introduceren en nieuwe personages. Je krijg genoeg de tijd om als nieuwkomer het bezinken en te begrijpen. Ook als je het boek niet gelezen hebt. Je word langzaam meegenomen op avontuur door de ogen van Bilbo. De film heeft een soort van episodic gevoel waarbij ze steeds weer in een situatie komen dat een begin en eind heeft. Dit geeft wel wat meer het idee dat je van hoofdstuk naar hoofdstuk gaat zoals in het boek. Wat eigenlijk wel fijn werkt.

Visueel is er niks om over te klagen. De film ziet er prachtig uit en details die erin zitten maken het af. Je krijg dan ook echt gevoel alsof je naar een andere wereld word geplaatst of een alternatieve geschiedenis ziet die ooit heeft plaatsgevonden. Van Hobbiton, Rivendell, de landschappen, de aardmannen stad. Je gelooft ook echt dat dit Midden Aarde is inplaats van Nieuw Zeeland. Ieder shot zou zo uit een natuur schilderij kunnen zijn. Wat ook weergeeft aan de brede scala dat de wereld is.

De manier hoe 't word gefilmd heeft een goede flow en de montage zorgt voor de juiste momenten van spanning en rust. Soms met de actiescènes word er wel iets te hectisch en snel gemonteerd om de adrenaline te weergeven maar het is geen doorn in het oog. De actie scènes zitten goed elkaar en je kan over het algemeen goed volgen wat er gebeurd met de komische momenten van de dwergen er doorheen gemengd.

1 scène die vooral er tussen uit springt is Riddles in the Dark. Het moment waarop Gollem en Bilbo elkaar ontmoeten en waarop Bilbo de Ene Ring in zijn bezit krijgt. De uitwerking van deze scène is toch wel mijn favoriet. Hoe spanning en humor hier word gemengt met elkaar zet je op 't puntje van je stoel. Het samenspel tussen de twee personages geeft ook een extra laag aan hun beide. Andy Serkis verdient hier dan ook alleen maar lof. Ookal zit hij er maar voor een paar minuten in als Gollem het geeft wel de film net dat extra beetje energie om door te willen komen. In die korte tijd zien we Gollem tegelijk onschuldig en sluw te werk gaan om Bilbo van ze pad te krijgen. En ook de medelijden die Bilbo uiteindelijk krijgt voor het schepsel wat een rol zou spelen in de LOTR films.

En dan de CGI.

De film draagt vergelijken met de vorige films meer CGI. Waarin de vorige films voornamelijk een mengsel zijn van miniatuurs, acteurs in kostuums en special effects om alles tot leven te werken is dat bij deze overduidelijk te zien. Werkt het ternadeel? Ja en nee. Zelf had ik graag gezien dat ze dezelfde werkwijze hadden gehanteerd maar doordat ze met de productie achterliepen( productie van wezens en dergelijke werd nog gedaan tijdens het filmen) waardoor veel fysieke sets meer leunen op computer effecten dan een combi van de genoemde technieken. De crew kwam er al snel achter dat dat niet haalbaar was en dat vooral niet werkte. Vooral voor de wezens is dit geval. Allemaal zijn ze computer georiënteerd. Voornamelijk de beweging en de acties van sommige wezens zijn met het menselijke lichaam niet mogelijk was niet mogelijk in volledige makeup. Daardoor werd er voornamelijk gewerkt met motion capture om toch zoveel mogelijk te kunnen doen wat de mens kan. En eigenlijk werkt dit ook beter voor de film. Waarin ik al zei dat hier 't fantasy gehalte net iets groter lig, is het opzich ook niet vreemd dat ze voor deze weg kozen. Het geeft ook net dat extra verschil met de vorige films en dat dit inderdaad een prequel is. Het maakt de films meer losstaand inplaats dat ze dezelfde routekaart moeten volgen als de vorige films. Het is geen LOTR 2.0

Gollem ziet er in deze film er geweldig uit en in zijn scènes vergeet je eigenlijk ook gewoon dat het een computer personage. De kleine karaktertrekjes maken het af. Het is niet voor niets dat dit personage geprezen werd voor ze geloofwaardigheid en de evolutie in technologie dat het mogelijk is om een CGI personage echt uit te kunnen diepen.

De rest van de wezens zijn goed ookal merk je hier wel meer dat we echt met fantasy wezens te maken hebben. De trollen waar Bilbo het tegen opneemt is een vermakelijke scene die vooral humor met zich meeneemt en de moedigheid van Bilbo. 3 trollen die bekvechten wanneer ze eindelijk kunnen eten en elkaar zitten te afzeiken.

De orcs vond ik iets minder geslaagd. Op Azog nadan. Dit was 't personage waarmee de filmmakers enorm mee stoeide. De juiste balans tussen een wrede brute sterke orc maar ook bloeddorstig. Dat het kinderen geen nachtmerries zou geven. En daarin zijn ze zeker geslaagd. Ookal is't personage wel wat eendimensionaal kwa slechterik, je geloof toch dat deze orc vreselijke dingen heeft gedaan en door en door slecht is.

De aardmannen zijn weer wezens die niet graag zou willen tegenkomen. Of zou willen aanraken. Wezens die al jaren geen zonlicht hebben gezien en van binnen aan 't wegrotten zijn van ziektes en verminking. En dan al helemaal de aardman koning. Een dikke opgezette personage dat maar al te graag zijn soort mishandeld en zichzelf als een edelman ziet. In zijn eigen verbeelding. In deze film ontmoeten we nieuwe en oude personages die ieder iets toevoegen aan de wereld die Tolkien heeft gecreëerd.

En ookal zitten ze niet in het boek komen Galadriel en Saruman hierin terug. Samen met Heer Elrond. Ookal is dit meer fan service het verbind de film wel meer met de oude films en de dreiging die eraan begint te komen.

We ontmoeten nu ook een nieuwe tovenaar genaamd. Radagas. Een tovenaar die 1 is met de natuur en zichzelf ook echt zo ziet. Ecentriek maar ook weer een personage dat een leuke toevoeging geeft aan de wereld en ook aangeeft dat niet altijd elke tovenaar een wijze nuchtere oude man hoeft te zijn. De bekende cliché.

Zijn er minpunten? Tuurlijk. Niet iedereen zou de lange speelduur door kunnen kauwen en op sommigen momenten had de film gerust wat meer tempo kunnen gebruiken. Maar zoals zo vaak in een trilogie is het eerste deel vaak de opzet en die moet je goed neerzetten uiteindelijk. Sommige personages zou niet in ieder zijn smaak vallen of hoe ze zijn verwerkt voor de film. En het grote verschil kwa stijl met de vorige films. Voor de rest vind ik dit een goede opening die je afvraagt wat de dwergen te wachten staat in The Desolation Of Smaug.

Met zoals de LOTR films heeft hier Peter Jackson ook een extended editie voor uitgebracht. Een versie waarin sommige scènes zijn toegevoegd die voornamelijk de loop in de bios versie hinderde. Op deze editie staat natuurlijk ook de geweldige making off features van hoe de film is gemaakt. Dit is al een reden om deze versie te willen hebben al genoeg. Je krijg 9 uur durende een behind the scènes blik van hoe de film tot stand kwam. Alhoewel ik de extended versie zeker een leuke toevoeging vind met de extra scènes het voegt iets minder toe aan een lange film dat 't al is. Het zijn meer kleine knipogen naar het boek. Maar nog steeds de moeite waard. Ik zelf kijk liever de bios versie. Ook omdat ik die wat meer gezien heb en beter vind lopen.

Een rustige opstart voor me marathon maar wel 1 die ik altijd graag bekijk. Ik geef hem een 4*. Had de film iets meer vaart was die wel beter denk ik maar ik snap de extra toevoegingen en de uitbreiding van de wereld. Morgen The Desolation of Smaug.

Het slotstuk van de trilogy en het einde van een tijdperk voor Peter Jackson en co. Wederom slagen ze erin om de film af te sluiten met een groot actiespektakel. De film rond netjes de verhaallijnen af en zet een deur open naar Fellowship of the Ring. En ookal was de productie niet zo soepel als gehoopt hebben ze toch hun best gedaan om er voor te zorgen dat 't zo dicht mogelijk bij het boek te blijven en tegelijkertijd ook dat het aansluit op de LOTR trilogy.

De verhaallijnen van de personages worden netjes afgewerkt ondanks de bombaste actie. Bilbo is niet meer dezelfde hobbit die we ontmoette in de eerste film en de rest van cast krijgt een waardig afscheid. En alhoewel het liefdes verhaal van Tauriel en Kili niet had gehoeven word gelukkig niet over de top gedaan en blijf dat wat meer op de achtergrond. De actie sleurt direct de film in waarin Smaug Meerstad verwoest. Is toch ook wel een hoogtepunt van de film en ook een goede opening om de kijker gelijk in de spanning te zetten. Van de 3 films is dit de meest actievolle en de film slaagt daarin zeker in. De film bouwt zich rustig op naar het grote slagveld en als 't eenmaal begint komt de mayhem groot aan.

De actie word wel goed in beeld gebracht dat alles goed te volgen is. Iets wat in de vorige films een beetje wisselend was. Energieke actiescènes worden hier weergeven die niet eerder in een LOTR film te zien was. Orginele ideeën worden gebruikt en ookal word 't soms wel iets over de top en te cartoon achtig proberen ze wel je te vermaken. De over gebruik aan Cgi is wel duidelijk en heeft zo z'n momenten dat 't ze steekjes laat vallen. Maarja wat verwacht je als een groot slagveld wilt maken met meerdere legers. Maar de momenten dat de Cgi werkt dan is 't bijna niet te merken.

Voor de liefhebbers van LOTR is dit zeker de moeite waard maar je moet 't niet daarmee vergelijken. Dit is een kleinschaliger verhaal maar wel omringt ik de wereld van Tolkien. En ookal heeft de film en de andere delen wel net iets teveel toegevoegde materiaal maak het dat wel groter dan hoe het boek is. Zelf heb ik de extended versie gezien en dit is ook de versie die ik je aanraad. De film loopt veel gladder en voelt niet langdradig. Waarin de bioscoop versie voornamelijk erg gehaastig en sprongerig voelde is dat hier niet het geval en je merkt amper dat dit een verlengde versie is. Dit had dam ook de bioscoop versie mogen zijn. Maar vanwege tijdgebrek kwamen ze er niet aan toe.

Voor degene die een verfilming wilt die wat dichter bij 't boek staat is de Maple Films versie de beste fan edit om aan te raden. Daarin worden alle 3 films samen gevoegd in 1 film van 4 uur met een intermission ertussen. Zeker de moete waard en 1 van de professionele fan edit.

Het middenstuk in iedere trilogy is altijd lastig. Het verhaal moet vooruit maar je wil niet alle antwoorden en twists al weg geven. Plus het moet op z'n eigen benen kunnen staan maar ook de deur sluiten waar de eerste film mee begon en een andere open zetten voor het laatste deel. En dat maakt vaak het middenstuk het ' lelijke eendje'. En dat was oorspronkelijk niet het geval met de tweede Hobbit film. Dit zou de film moeten zijn die alles zou afsluiten en een doorgang zijn naar de LOTR films. Ookal wisten ze dat dit zou werken, vonden ze het toch beter om sommige onduidelijkheden die in het boek voorkwam uit te breiden. Dus haalde ze stukken uit de Appendices van Return of the King om aan te tonen wat Gandalf deed in de tussentijd nadat hij de dwergen achterlaat bij Mirkwood. De ontmoeting tussen Gandalf en Thorin in Bree. Waarin veel mensen dit onnodige filler vinden en dat dit inderdaad later werd geschreven, geeft het wel aan dat Tolkien continu bezig was om The Hobbit uit te breiden. Tolkien wou dan ook sommige stukken van The Hobbit herschrijven om het wat meer aan te sluiten bij LOTR. Maar kwam hier niet meer van toepassing. Dus de filmmakers wilde dan ook meer toevoegen voor een beter resultaat. En dat het niet haastig zou worden. De reactie dat inplaats van 2 films nu 3 films werden gemaakt zorgen voor veel commentaar. Veel mensen vonden het onnodig, aangezien het om een klein simpel boek ging. En dat er onnodig veel filler in zou zitten. Plus mensen waren ook bang dat het puur om een snelle cashgrab ging en zoveel uitmelken als het maar kan. De filmmakers zelf zagen dat niet. Ze zagen het zelf om het werk van een gerespecteerde schrijver zo goed mogelijk naar het scherm te brengen en mensen een totaal beeld te geven. En ook dat de laatste hoofdstukken van het boek een andere toon hadden en dat de sfeer en toon met elkaar zouden botsten. Dus besloten ze zich in dit deel zich meer te richten naar de confrontatie met Smaug. Vergelijkbaar met Gollem in de vorige film. Wat eigenlijk ook wel goed werkt. En ook een belangrijk deel van het boek is. En het moment waar de dwergen naar toe leven voornamelijk. En zo kreeg elke film meer zijn eigen toon en sfeer. Wat in mijn ogen alleen maar ten goede is. Net zoals in de eerste Hobbit film werd wel het een en ander gewijzigd en toegevoegd om wat meer verhaal en omvang te geven. De toevoeging van Legolas, de creatie van Tauriel, aanpassingen van wat personages enz. Veel mensen zien het als fan service en filler. En ik kan dat redelijk begrijpen. Voornamelijk mensen die van het boek houden en vergeleken met de LOTR boeken is dit een wat simpeler en meer recht aan toe boek. Maar ondanks alle aanpassingen vind ik zelf dat de toevoegingen wel werken. En dat geldt ook voor deze film.

De eerste Hobbit film had een wat trage opstart en was duidelijk een opzetje naar een groter avontuur. De introductie van de personages, de wereld en wezens enz. En alhoewel dit niet in het boek zo gebeurt en alles vrij rap gaat snap ik de keuze dat ze in de films het gas wat minder ingedrukt hielden. De filmmakers probeerde ook rekening te houden met mensen die geen kennis had van het boek het wel duidelijk zou zijn waarover de film zou gaan. Dus daarin snap ik keuze van een wat rustigere opzet en verloop van de film.

In deze film is het tempo meer opgevoerd en zijn de rust/actie momenten wat meer gedoseerd. Voornamelijk omdat de dwergen Erebor moeten bereiken voor Durinsdag merk je ook dat de film meer gefocust is in ze toewerking naar een climax. En ook ergens naar toe werken vergeleken met de vorige film. Je was daar meer aan 't afvragen waar het zich naar toe werkt en eindigt. De montage helpt daar zeker ook in en daar is de film ook zeker ingeslaagd.

Het verhaal gaat eigenlijk verder waar we de dwergen achterlieten. Inplaats van een rustige opening worden de dwergen gelijk in de spanning gegooid en dat ze door Azog nog steeds worden achtervolgd. Ze komen steeds in lastigere situaties terecht en de tijd begint steeds meer te dringen om hun doel te bereiken. Bilbo word in deze film meer afhankelijk van de ring en je ziet langzaam al de verslaving te voorschijn komen. Maar de manier waarop de ring word gebruikt is meer als een hulpmiddel. Bilbo word ook steeds meer bewuster dat hij meer te bieden heeft dan die dacht. En word ook meer een onderdeel van de groep dan voorheen. Thorin maakt in deze film een interessante arc. We zien een leider die zichzelf belooft om nooit in dezelfde voetsporen te treden als zijn vader en grootvader. In de zin van verslaving. Steeds meer begin het rijkdom als een virus in Thorins karakter te vestigen. Waardoor je gaat twijfelen of Thorins bedoelingen nog wel steeds goed zijn. En dat je hem in twijfel gaat brengen. Luke Evans zien we als Bard. Een simpele schipper die zijn best doet om de dag door te komen en zijn kinderen op te voeden. Bard is meer een held tegen wil en dank. Iemand die liever achterin staat dan voorin. Maar er wel is voor zijn medemens.

Legolas maakt in deze film niet echt een personage ontwikkeling door. En kan voornamelijk worden gezien als fan service. Voornamelijk voor de actiescènes. We zien wel een wat meer strenge Legolas. Waarin hij in de LOTR films wat meer flexibiler is en filosofischer is dat hier nog niet te vinden. Een jongen die nog in de greep van zijn vader zit en zijn wereld blik is nog erg beperkt.

Tauriel is een nieuw personage dat speciaal voor de film is gecreëerd. Voornamelijk omdat er in het boek een sterk vrouwelijk personage nergens te vinden is. Alhoewel ze hier ook is voor de actiescènes dient ze ook als opzet voor het liefdes verhaal. Of dit echt nodig was is nog steeds een debat tussen veel die hard fans. Ik persoonlijk vind het niet erg maar had wel graag gezien dat ze een niet zo voor de hand liggende keuze hadden gemaakt. Daarin tegen is ze zeker een personage dat een deel uitmaakt in de wereld en ook een belangrijke les leert die in de 3e film wat meer duidelijk word. En waar ook een waarheid inzit.

Thranduil is de elvenkoning en de vader van Legolas. Een koning die liever op z'n troon blijft en niet z'n handen vies maakt. En op elke sluwe wijze zijn zin zou willen krijgen. Een koning die wel om zijn volk geeft maar niks heeft met de wereld om hem heen.

Smaug is daarin tegen een verademing als personage. Waarin draken in films iets schattigs of het simpele vuurspuwen element hebben, word Smaug echt als een personage neergezet met zijn motivaties en wil. Een sluwe en sinister personage dat graag onder je nagels gaat zitten om je diepte geheimen naar buiten te kunnen krijgen. De interactie die Bilbo en Smaug hebben in de film is dan ook een hoogtepunt. Een kat en muis spel dat zich lang ontplooid. Vooral hoe Benedict Cumberbatch het personage inspreekt geeft een extra laag en geloofwaardigheid. Ookal is het een Cgi personage.

Stephen Fry die een corrupte Meester speelt. De baas is over Meerstad en alleen maar om zichzelf denkt en zijn eigendommen. Zijn knecht Alfrid is dan ook meer een slijmbal en wil maar al te graag het leven van Bard zuur maken.

Kwa settings bied de film wel meer variatie in de zin waar we terecht komen. Waarin de vorige film een mengsel was van oude en nieuwe locaties ontdekken we in deze film nieuwe delen van Midden Aarde. Beorn's huis, Mirkwood, Meerstad en uiteindelijk Erebor. We kregen in de eerste film al een klein voorproefje daarvan maar nu zien we meer de breedte en grote ervan. We zien ook meer van Dol Guldur en wie vanaf daar de touwtjes in handen heeft. Het geeft meer de indruk dat de wereld van Midden Aarde zo divers en cultuur georiënteerd is.

De Cgi is netzoals in de vorige film van hoge kwaliteit en netzoals in de vorige film loon het hier ook omdat het fantasy gehalte hoger ligt. Er zijn momenten waarop de Cgi wel wat minder scherp word en dat is vooral tijdens de hectische actie scenes waarin veel beweging is. Dit is niet zozeer een minpunt maar af en toe begin je het verschil wel duidelijk te zien. En dat haalt je af en toe even uit de film. Maar over het algemeen is het nog steeds van hoge kwaliteit. Vooral als Smaug ten doek komt is het toch weer knap werk dat dit uit een pc komt.

De actie zoals ik zei is hier meer gedoseerd en ook meer aanwezig. Waarin de vorige film de actiescènes haastig en van dichtbij werden gefilmd word dat hier stukken minder gedaan. Je ziet nu gelukkig veel meer wat er aan de hand is en dat het van A naar B gaat. Een verbetering dat zeker een waardering is. Daarin tegen is er ook meer variatie en bied iedere actiescène weer iets nieuws.

De muziek zoals altijd is een genot om naar te luisteren. De muziek weet de film erg goed te ondersteunen en voegt zoveel meer lagen eraan toe dat het net iets meer emotie en of diepgang geeft. Meer kracht of spanning. Zelfs op de creepy momenten. Van Howard Shore ken je altijd kwaliteit verwachten.

Ik heb zowel de uitgebreide als de bioscoop versie thuis liggen. Vergeleken met de vorige film voegt de uitgebreide versie ongeveer 25 minuten extra aan materiaal eraan toe. Het meeste is voornamelijk een subplot over de vader van Thrain en wat uitbreiding van sommige scenes. Alhoewel ik de uitgebreide versie zeker kan waarderen kijk ik graag de bioscoop versie. Het tempo loopt vlot en richt zich ook meer op de dwergen. En Ook omdat hoe een subplot word uitgewerkt tegen het einde van de film snap ik dat de filmmakers het hebben verwijderd uit de bios versie. De uitgebreide zou ik dan ook zeker aanraden voor degene die sommige stukken miste uit het boek of graag meer ziet van de wereld van Midden Aarde. Maar ook voor degene die nieuwsgierig naar hoe de film werd gemaakt.

The Desolation of Smaug is een verbetering vergeleken met de vorige film en houd je voor 2,5 uur goed je aandacht vast. De film brengt wat meer variatie en staat ook meer op z'n eigen voeten. Maar voegt ook elementen eraan toe die hun opwachtingen maken in het laatste deel: The Battle Of The Five Armies.

Lord of the Rings... De trilogie die bijna ieder mens wel kan beschrijven als een van de beste ooit gemaakt. Een klassiek verhaal over goed versus kwaad. De liefde en vakmanschap wat er in deze films zit is buiten gewoon en is iets wat niet snel geëvenaard kan worden. En ookal heeft de productie een lange periode gehad is het zeker de moeite waard geweest uiteindelijk. Hoe de scripts zijn geschreven. Dat bijna ieder grote filmstudio het te riskant vond om het te verfilmen of om er maar 1 of 2 films van te maken. Vooral omdat de boeken door veel mensen als '' onfilmbaar'' werden beschouwd. Te veel verhaal, personages, subplots enz. Dat New Line hier wel potentie inzag en juist aangaf om er 3 films van te maken bleek voor de filmmakers een last van hun schouders te zijn. Het gaf hun de ruimte om de boeken zo goed mogelijk neer te zetten zodat ze trouw bleven aan het bronmateriaal maar ook een mooie filmische ervaring neer te zetten.

Dat laatste is dan ook datgene wat mij als een jonge kijker erg aansprak. ik weet nog goed toen er in me basisschool klas werd aangekondigd dat we in de laatste week voor de zomer een film week gingen houden was ik benieuwd wat het werd. Toen de naam Lord of the Rings werd gedropt deed het mijn niks eigenlijk. Ik had nog niet van de films gehoord of gezien en iedereen om me heen zei dat ze echt de moeite waard zijn. Eenmaal de dvd in de speler ging en de film startte werd ik langzaam erg geïnterneerd in de wereld van Tolkien. De personages, de omgevingen, de muziek, alles dat ik zag trok mij enorm aan. Zo enorm dat ik nadat de school dag over was dat ik gelijk naar de free record shop reed om de rest van de films ook te bekijken. Sindsdien is Lord of the rings een jaarlijks iets voor mij om te kijken. En ookal ben ik wat ouder, de films vervelen nooit. Steeds word je erg mooi in de wereld van Midden-Aarde gebracht en blijf je je verbazen dat dit ooit een twijfel was geweest voor grote filmstudio's. Voornamelijk omdat de fantasy genre niet gerand stond voor grote kassuccessen. De meeste waren kleinschalig of over de top, maar nooit dat ze echt iets speciaals hadden. Ze brachten te weinig geld in het laadje. Deze film en de andere delen bleken het product te zijn van het juiste moment en de juiste tijd. De films geven een fantasy wereld aan die geloofwaardig kan zijn en ook het gevoel geef alsof dit in een oude geschiedenis die niet in boeken staat geschreven. Het is voornamelijk de thema's die film overeind houden samen met het sterke acteerwerk, meeslepende soundtrack, grootschalige sets, geloofwaardig miniaturen en wezens. De cgi is dan wel duidelijk verouderd, nog steeds heeft dat wel zijn charme. Op sommige momenten staat de cgi echt overeind als je kijk naar wat huidige films doen en je de invloed van een green screen te overduidelijk is als het gaat om over de top. Hier word het vooral gebruikt om het verhaal voort te kunnen brengen.

Peter Jackson heeft dan ook 2 versies gemaakt van iedere film in de reek. De bios en de verlengde versie. Ik heb beide dan ook gezien en ik heb ook zo mijn manier van hoe ik de films kijk. De meeste kijken alleen de bios versie andere weer de verlengde. Is de 1 beter dan de andere? Dat verschilt. Ben je een van de films en je wil meer zien van wat was weg gelaten? Dan is de verlengde versie voor jou. Ben je een fan van de films maar je vind de bios versies al lang genoeg en the way to go. Dan is dat ook goed. Iedere kijkmanier is goed. Als je maar van de films geniet. Wel zou ik je aanraden als je geïnteresseerd bent om te zien hoe de films zijn gemaakt dan is de verlengde versie ook erg goed om erbij te hebben. Uren aan achter de schermen en interviews zijn opgenomen van de hele productie. van het schrijven van iedere film tot aan de première en het succes ervan. Je krijg dan ook echt een goede indruk hoever deze mensen zichzelf hebben moeten pushen om een geweldige filmervaring ons te geven en de druk die erop stond.

Als ik de reeks weer kijk kijk ik eigenlijk altijd een combi van de biosversie en de verlengde. Alhoewel er zeker scenes inzitten die zeker de moeite waard zijn zitten er ook scenes tussen die je erg uit de film halen of de film onnodig lang uitrekt. Of sommige scenes waar bepaalde dialogen al eerder zijn gezegd en weer worden herhaald. Wat in een boek goed kan werken om je geheugen op te frissen, in een film werkt dat anders. En ik denk dat iedereen wel heeft met sommige films. Het voordeel aan de verlengde versies is dat, ookal zijn ze langer ze zijn verdeeld over 2 disks per film. Zo kan je wat makkelijker voor jezelf bepalen of je ze in 1 keer wil kijken of verdeeld. Zo krijg je dan ook meer het gevoel dat je naar een mini serie kijk inplaats van een lange zit.

De versie die ik dan ook kijk is de verlengde versie van Fellowship. Elke scene die hierin is toegevoegd is eigenlijk van grote waarde en de flow van de film voelt ook veel beter aan. Voornamelijk in de scenes in Hobbiton aan het begin van de film zetten de film in mijn ogen beter op en geeft zelfs de frisse kijker een betere indruk van wat er op het spel staat waarom Frodo de ring weg wilt hebben. Maar ook dat we wat meer van Bilbo te zien krijgen en wat het effect van de ring op hem heeft. hij is veel luchtiger in de extra scenes vergeleken in de biosversie. De extra scenes voelen niet alsof dingen onnodig worden uitgerekt en de dialogen klinken ook nu veel logischer. De film neemt hier wat meer zijn tijd en bouw veel meer naar het punt dat Frodo weg moet inplaats van dat het snel moet gebeuren. Je krijg meer personage verdieping ervoor terug terwijl de vaart er niet door verzwakt.

Dit is eigenlijk wat de rest van de film eigenlijk ook doet. De film houdt je aandacht goed vast zonder dat je denkt dat t telang duurt. Sommige overgangen die ik in biosversie een beetje haastig vond overkomen worden hier netjes afgewerkt zonder dat het tempo dwarsligt. Veel extra scenes zijn dan ook meer gerelateerd aan het boek. Daarom vind ik de verlengde versie van Fellowship de definiteve start om de reeks te bekijken. Hierin worden sommige dingen veel duidelijker die zich in de vervolg films afspelen.

Het sterkte acteerwerk in deze film is ook een deel van zijn succes. zo erg dat ze er mee zijn geassocieerd. Je zou niemand anders in de rol kunnen bedenken. Veel van de jonge acteurs was dit dan ook de grote doorbraak voor andere films of zelfs series. Iedere acteur komt geloofwaardig over in zijn of haar rol zonder te overdrijven. Gandalf is dan ook mijn ogen een uitblinker. De oude wijze man die alle wijsheid heeft maar nog steeds verbaasd kan zijn over de kleinste dingen en opkomt voor de algemene persoon.

De muziek van Howard Shore is erg mysterieus en verleidelijk tegelijkentijd. De score is niet typisch Hollywood wat eigenlijk de film ook sterker maakt. Soms krijg ik wel het idee dat er een lichtelijke kerkmuziek invloed erin verwerkt is. Maar we horen ook muziek dat geweldig past voor een epic avonturen film. Bombastisch, groot opgezet en spektakel. maar ook bij de kleine momenten weet je de muziek je te grijpen. Dit soort type soundtrack hoor je ook niet snel maar het past enorm goed bij de sfeer en setting. het geeft nog dat extra dimensie eraan. De films in het algemeen zou je eigenlijk nooit er zonder kunnen denken.

De cgi en miniaturen werk is voor zijn tijd nog steeds een kunst om naar te kijken. Ookal is de film nu bijna 20 jaar oud...Het staat nog steeds als een huis zoals ik al eerder zei. Dit soort dingen worden eigenlijk niet meer gedaan in het huidige filmmaken. Alles word nu eigenlijk door de computer gedaan. Wat vaak sneller werkt en makkelijker is maar het haalt toch wel een beetje dat realisme eruit. voornamelijk als een miniatuur zo goed gefilmd word dat je niet eens door hebt dat het een miniatuur is. Daar ligt voornamelijk ook de kracht van een miniatuur. Iets groot laten lijken terwijl het nog niet eens de lengte van een been heeft bijvoorbeeld. De illusie werkt hier enorm goed en ook dat maakt de film erg sterk. Zoals ik al zei is de cgi wel verouderd maar dat maakt de film niet minder. Cgi word alleen gebruikt om alleen dat nodige te tonen wat niet mogelijks is. Het is bedoeld om de film te helpen. Niet te dragen.

De sets en de omgevingen zijn dan ook van een ander niveau. Voor de kleinste dingen word er moeite gedaan om Midden-Aarde tot leven te wekken. Zodra je in Hobbiton beland geloof je ook echt dat deze plek bestaat. Niet zomaar iets dat op een parkeerterrein is gebouwd of met cgi opgeknapt is. Wat je ziet is wat je krijgt. Dat geldt natuurlijk niet voor elke locatie en soms vraag je je echt af of het echt is of gedeeltelijk computer effecten en een set. De twee staan in veel scenes enorm goed in balans en haalt je niet uit de film. Ik denk dat er dan ook geen enkel andere locatie Midden Aarde had kunnen creëren dan Nieuw Zeeland. Het is gewoon Midden Aarde. De bergen, de rivieren, de bossen, open weilanden Alles klopt. Je vergeet eigenlijk gewoon dat dit allemaal Nieuw Zeeland is. Wat een groot compliment is naar de filmmakers. Maar ook de rekwisieten die gebruikt worden geven de film nog dat extra laagje van oudheid en geloofwaardigheid. Uit de kostuums zie je dan ook verschillende invloeden van bepaalde tijdperken naar voren komen , maar nooit met het idee dat het een kopie is. Het is echt zn eigen ding.

Zijn er minpunten? Om eerlijk te zijn nee. Voor veel mensen zou de speelduur misschien te lang zijn en dat is iets wat ik ook begrijp. Je kan de film altijd in tweeën splitsen en verder kijken wanneer je wil. Daar is niets voor om te hoeven schamen. Maar de film houd je aandacht goed vast ondanks de lange speelduur. Voor de rest moet dit soort type films je ook grijpen. Al is het de personages, de omgevingen of de muziek. Voor ieder is er wel iets. Wil je een introductie hebben in het fantasy genre maar niet compleet overboord gaan is dit een goede plek om te beginnen. Het verhaal is een klassieke vertelling over goed en kwaad maar bied meer dan dat. Ookal komen er monsters en enge wezens voorbij, de film houd zich sterk door op thema's te focussen waar eigenlijk de boeken ook over gaan. Vriendschap, liefde, eer, zelfvertrouwen en nooit de hoop opgeven. Want in zelfs donkere tijden is er altijd een vonkje licht te vinden.