Meningen

Lieve film, maar ook mierzoet. Maar laat ik daar nou net maling aan hebben bij deze prent.

Het leuke vind ik dat het eigenlijk nergens over gaat, maar toch je aandacht erbij houdt.

Er lopen wat kleine verhaallijntjes door elkaar, maar toch ben je benieuwd hoe het allemaal gaat lopen. Alles wordt vervolgens vakkundig in elkaar geweven.

Goed bedacht en prachtig gefilmd. Personages hadden soms wat beter gekund, maar Amelie zelf is een schatje.

Naomi Watts doet haar naam weer eer aan als de beste actrice van Hollywood. Sean Penn ook weer eens goed. Leuk ook om deze 2 weer eens samen te zien na '21 Grams'.

Watts draagt de film en wordt door haar het bekijken waard. Is verder zeker geen slechte film, maar raakt af en toe de kijker volledig kwijt in allerlei ingewikkelde (com)plotjes en schermutselingen.

Had er helaas iets meer van verwacht, maar het verhaal op zich is wel interessant natuurlijk.

2* voor de film, 1,5* weet Naomi Watts er nog extra van te maken.

Wauw, zeer mooie plaatjes in een leuke film. Hier en daar wat komisch, dramatisch en op z'n tijd spannend.
Ergens miste ik toch wel een soort lijn en samenhang naar het heden in de verhaalvertelling. Leek wel een rommeltje te worden naarmate het allemaal vorderde. Ik vond het persoonlijk dan ook niet zo goed te volgen.

De hoofdpersonages vond ik wel wat hebben zo samen. Helaas bouwden ze geen emotionele band met elkaar op om als kijker te omarmen, waardoor het ietwat dramatische einde me nauwelijks raakte. Jammer, want met een druppel meer sentiment was het allemaal wat ontroerender geweest. Voor zover je daarop zit te wachten natuurlijk.

De beelden en kleuren waren van een uitzonderlijk niveau, dat dan weer wel. Mede daardoor mijn voldoende.

Helaas erg zwakke film. De film rust op een onorigineel plot en de schrikeffecten zijn of al eerder gezien in andere films of steeds hetzelfde: vrouw loopt door huis en schrikt van iets. En dat dan de hele film door.

Ik heb het idee dat ze films als Orphan na wilden doen, maar faalt in bijna alle opzichten. Verder een paar aardige scenes maar zelfs de aardige scenes komen niet boven de 3* uit. Met enige plotwendingen en een iets 'grotere' film had dit nog best iets aardigs kunnen opleveren.

Hoofdpersoon ook een wat zoutloos figuur. De vrouwelijke hoofdpersoon had inderdaad een aardige voorgevel. Acteerde ook nog wel redelijk.

Gelukkig geen standaard-boksfilm geworden, dit is veel beter en heeft een juiste uitwerking.

Zag dat Darren Aronofsky de film heeft ge-coproduced, dat was wel duidelijk te zien. Had ook zomaar een Paul Thomas Anderson kunnen zijn, deed me meer dan eens denken aan Boogie Nights met dat theatrale (bijvoorbeeld de rol van de zussen) en het camera-werk. Had van mij zoals vaak wel wat rauwer gemogen, en daardoor mijn enige puntaftrek.

Blijft over een sterk drama met genoeg onderhoudends om de gehele film onverveeld uit te kijken. Acteerwerk vooral van onze Marky Mark ijzersterk. Vond Bale iets minder, af en toe iets teveel typetje. Herkende hem overigens het eerste kwartier niet dus wat dat betreft wel weer ok.

Ik had het filmpje van de aftiteling niet meteen door, maar wat geniaal was dat zeg!

Klinkt vreemd, maar had toch nog wel wát verwacht van deze film....maar het bleek een draak. Misschien - héél misschien - als je de eerste 3 delen niet hebt gezien, kan het je nog een beetje boeien, maar voor mij was dit een ware aanfluiting.

Het leek wel alsof ze de dialogen/tekst gewoon ge'copy/paste hadden van de scenario's van de eerdere delen. Maar er ontbrak hier nog een aantal grote elementen: fun - originaliteit in de kills - een vernietigende voorspelbaarheid waarmee de kills gepleegd zouden worden - een stel lekkere wijven (ok, in dat zwembad liepen er nog wel een paar rond) - slechte belichting, acteurs....etc etc. Alleen het geluid kon er nog mee door.

Gewoon een algehele aanfluiting dus. Kan me niet herinneren dat ik een moment heb genoten.

Toch vreemd, want met een beetje kantelingen in het scenario en misschien een verassingselementje hier en daar had het zomaar een grappig anderhalf uurtje kunnen worden. Nu was het meer een herhaling van zetten en anderhalf uur te lang.

Prachtige film, die naar het einde toe jammergenoeg wat aan klasse en charme inlevert. Al zijn de laatste 10 minuten (incl het dansje) wel weer fenomenaal.

Echt genoten van de soms heel intrigerende scenes, er wordt iets gedaan waardoor je ineens zó dicht in de film wordt opgezogen. Kan het moeilijk uitleggen, maar er zaten een paar zeer indringende scenes tussen. Al je zintuigen worden in werking gezet tijdens deze film. Ook de muziek is lekker en wordt alleen toegepast in omgevingsgerelateerde scenes. Dat maakt het nog realistischer, heerlijk.....

Grappig detail ook dat dieren een prominente rol spelen in de film (paarden, vissen, honden). Leuk gedaan, want het is altijd moeilijk werken met dieren (in films dan).

Op een paar scenes na toch wel een topklasse film. Dat er nagenoeg geen plot is of een verhaal in de zin van een synopsis maakt niets uit. De film kabbelt heerlijk voort en voor je het weet zit je naar de eindcredits te kijken. Voor herhaling vatbaar.

4,5*.....zeker niet minder.

Een beetje vreemd allegaartje, dat vrij ongemakkelijk een heel scala aan films wil zijn.

Het eerste deel in het vliegtuig is vakkundig in elkaar gezet, daarna vervalt de film helaas in een soort drama (met een romantisch subplotje dat, gezien de toch al ruime lengte van de film, totaal overbodig is - dit soort dingen doe je eigenlijk alleen als het een waargebeurd verhaal is, om toch nog bij de werkelijkheid te blijven) met wat vreemd-komische momenten en tegen het einde toe wordt het nog een soort half-half rechtbank-drama. Daarbij ook nog een vrij lange zit, waardoor je de tijd echt zit weg te tikken...

Toch doet Denzel het erg goed, de andere acteurs leken er wat bij elkaar geraapt. Een hele slechte film is het niet, maar een 2e kijkbeurt wordt het never nooit natuurlijk.

Prachtige film met inderdaad bakken vol symboliek, waardoor je flink je koppie erbij moet houden om alle 3 de verhalen te combineren, te vergelijken en uberhaupt te volgen. Prachtig in elkaar geweven door de regisseur, welke ook deels verantwoordelijk is voor het script.

Ook de 'making of' nog een stuk gekeken, waarin duidelijk naar voren komt dat dit een veredeld stuk theater is. Decors zijn echter zeer behoorlijk gedaan en komen fantastisch authentiek over.

Ook mooi dat Aronofsky zei dat zijn voorgaande films een 'voorprogramma' was voor zijn uiteindelijke doel, deze film dus. Hij was er zelf zeer trots op, ook wel eens grappig om een regisseur dat te horen zeggen.

Had deze prent al eens eerder bekeken, maar vond er toen geen snars aan (3*). Deze keer beviel hij me beter en raakte me zelfs tot op het bot. Een beetje inleven, beetje opletten en genieten, dan komt het helemaal goed met deze film.

Zwaar vervelende user dit inderdaad, met z'n 0,5* voor Heat. Nou ja, niet al teveel tijd en aandacht aan besteden.

Fracture. Tja. In 2 x gezien, de eerste keer viel ik in slaap. Als boek was dit waarschijnlijk een slopend spannende thriller geweest, als film toch iets te weinig inhoud. Vond Gosling niet uitermate goed gecast. Als acteur deed hij z'n best, maar de rol was toch niets voor hem zo leek het. De blonde dame daarentegen was zeer prettig om naar te kijken en acteerde ook niet onaardig.

Paar lastig te volgen plotjes ook in het verhaal, ik snapte bijvoorbeeld niet helemaal waarom Nunally op het eind nou zelfmoord pleegde, na de uitspraak van de rechter. Het eind dus dat Gosling uiteindelijk toch iets had gevonden om Hopkins te pakken, was ook net iets te voorspelbaar en gemakkelijk. Na zo'n best pittige film hadden ze dat ook in de trant van de film moeten houden vond ik.

Ach ja, verder best aardig om een keer gezien te hebben hoor. Maar als iemand me hier volgend jaar naar vraagt zeg ik waarschijnlijk dat ik de film nooit gezien heb.

Ben het wel grotendeels eens met bovenstaande reacties. Vond de stem van Langella wel het hoogtepunt van de film, mooie intonatie, vertrouwd en kwam erg zelfverzekerd over. Hoorde natuurlijk ook bij z'n rol, maar vond het toch sterk gedaan.

Verder weinig opmerkelijke gebeurtenissen en ik had me zo erg verheugd op de interviews (omdat de film zich daar als een soort climax naartoe begeleidde) dat ze alleen maar tegen konden vallen. En dat deden ze helaas ook. Mr. Frost werd uit het veld geslagen en zei bijna niets.
Ook kon hij Nixon nergens mee imponeren, behalve aan het eind, maar dat was inmiddels zo voorspelbaar geworden dat het niet echt meer als een K.O. overkwam. Iets meer venijn in de staart had wat dat betreft wel gemogen.

Verder was de opbouw goed/vermakelijk en de rest een aardig kijkspel. Vond wel dat de regisseur van zo'n betrekkelijk 'saai' gegeven toch wel een ietwat spannender film had kunnen maken, zoiets als bij 'A Beautiful Mind' is gedaan bijvoorbeeld. Een relatief slaperig gegeven een boost van verbazing geven. Helaas is dat hier niet echt gedaan.

Hoe dan ook....wat plussen en minnen......een 3*

Prachtige film over liefde, levensgeluk en de problemen van pubers, zat er helemaal in. Echt genoten van de soms ook wel grappige situaties. Weinig bijzonders qua regie, maar alles zat degelijk in elkaar en het was een bij vlagen tragisch verhaal. Net als Lilja 4-ever heel dicht bij de menselijkheid en diens gevoelens en verlangens.

Het laatste zinnetje (toen ze uit het toilet liepen) had van mij wel wat minder vulgair gemogen, hoewel ik er ook wel om moest lachen. Het had wat subtieler afgemaakt mogen worden en had ook graag nog wat beelden gezien van het verliefde stelletje. Het was wel ineens pats-boem-klaar (op de Chocomel-scene na dan). Jammer.

Ook jammer dat het putdeksel-verhaaltje niet meer terug kwam. Elin had achteraf wel wat leukere woorden met de A kunnen vinden (Agnes misschien? Amal?). Het was tijdens de film niets meer dan een flauwe gimmick. Hij had er meer mee kunnen doen. Gemiste kans.

Verder gewoon een heerlijk filmpie met een lach en een traan. Iets minder dan Lilja 4-ever, maar er kan er maar één de beste zijn.

Edit: mooiste scene was het gesprek met d'r vader die vertelde dat later alles goedkomt. Over 25 jaar zijn de populaire meisjes van nu heel gewoon en zijn de meisjes als Agnes gelukkig. Maar papa, dat is pas over 25 jaar. Dat duurt nog zo lang. Ze leeft ook nu, ze wil nu ook gelukkig zijn. Die scene kwam wel goed door bij mij. Briljant.