Meningen

OK, dit is echt een hele slechte film, maar na 100 minuten kijken naar rentieren op een zonovergoten tropisch eiland en het decolleté van Hayek ben ik echter zo vergevingsgezind, dat het met écht niet lukt om deze film ook maar enigszins te veroordelen.

Pure middelmaat.

Had nog nooit een Spiderman film gezien, noch iets van Spiderman gelezen, dus of deze film eer doet aan de comicserie kan ik niet beoordelen. Persoonlijk vond ik het her en der wat kinderlijk, maar wellicht hoort dat juist wel bij de serie.

Een karakter als Spiderman leent zich uitermate goed voor 3D actie en, ondanks dat ik hier ook andere berichten lees, heb ik af en toe echt genoten wanneer Garfield in 3D door de straten slingerde.

Het verhaal is verder -zoals te verwachten- flinterdun, de badguy is helaas niet zo heel erg 'bad' en afschrikwekkend en de karakters over het algemeen nogal simpel en misschien wel afgeraffeld.

Drie sterren lijkt me het perfecte doorsnee cijfer, voor deze doorsnee film. Ik kan me slecht voorstellen dat de makers hadden gehoopt deze waardering met dit werk te ontstijgen.

Mede door té hoge verwachtingen is deze film toch een beetje aan mij voorbij gegaan.

Toegegeven, het acteerwerk van Kevin Spacey, die normaal gesproken al een aardig pot acteerwerk op de mat weet te leggen, is in deze film écht van een andere planeet. Echter, thema's zoals uiterlijk vertoon, schijngeluk en afkeer zijn wel aanwezig, maar komen niet overtuigend bij mij binnen (met uitzondering van de homofobe buurman die uiteindelijk zelf ook op mannetjes blijkt te vallen). Het hele verhaal over kwetsbare pubers vond ik daarbij wat overdreven, doordat de personages stuk voor stuk wel erg extreem waren.

Uiteindelijk vervangt de regisseur de ene utopie, die van het perfecte leven, door een andere, die van de perfect midlife crisis. En terwijl ik mij kan voorstelen dat dit tot de verbeelding spreekt van velen, is deze film op wezenlijke lessen verder niet te betrappen.

Viel me niet mee.

In de basis heeft deze film mooie ingrediënten. Ik vind het niet erg dat er weinig wordt gesproken in een film, zolang er uit de context maar genoeg af te leiden valt. Helaas is Clooney wat mij betreft een miscast. Iemand met zoveel charisma, zie ik liever in extraverte rollen (e.g. O Borther, Where Art Thou?). Het grootste gedeelte van de overige personages; Larry, Mathilda en de priester, blijven vooral nietszeggend. De beelden voelen daarbij vaak te gestileerd aan. Wat overblijft is een nogal pretentieuse prent, die mijn constant het gevoel gaf dat de regisseur met deze film zijn pet te boven is gegaan.

Ik vond het eigenlijk een beetje much ado about nothing. Behoorlijk langdradig ook nog eens en - voor een fotogenieke locatie als Japan - cinematografisch ronduit zwak.

Dé oorlogsfilm die alle andere generaliseerde.

Over een missie langs een rivier die je dieper en dieper de oorlog in zuigt; en een kolonel die deze rivier duidelijk ook heeft afgelegd en zich inmiddels voorbij de laatste voorpost van het Amerikaanse leger bevindt; die leugenachtige laatste voorpost die overdag telkens weer voor de bühne wordt opgetuigd om vervolgens elke nacht weer net zo makkelijk te worden afgebroken. Wat een symboliek! En wat een apotheose; de soldaat als perfect volmaakte gespleten persoonlijkheid. Bam. Vol-in-je-gezicht-cinema van de bovenste plank.

Het verhaal loopt eigenlijk voor geen meter en een interessante spanningsboog is ook niet te ontdekken. Wel zijn de beelden en vooral de muziek erg fraai. Mede door de korte speelduur wordt het nergens echt geestdodend. Uiteindelijk is dat een behoorlijke prestatie, want dit soort Boeddhistische propaganda in een animatiejasje had veel vervelender kunnen uitpakken.

Met complete afgunst van het genre betracht ik enige coulance in mijn becijfering.

Had ik deze film op de werkelijk kijkervaring veroordeeld, dan had ik hier het absolute minimum voor moeten geven. Onsamenhangend, oninteressant en schreeuwerig. Het ontbrak mij wellicht aan achtergrondinformatie om het verhaal goed te kunnen volgen, waar het vooral aan ontbrak was interesse. Interesse, een goedje, wat zeker door het eerste uur van de film absoluut niet opgewekt werd. Het enige wat daarna volgde was een eindeloze zit richting de aftiteling, vol met schetterende over-the-top actie die mij niet wist te bekoren.