Meningen

De titel verraadt dat het om een Djinn-verhaal gaat. Voor mijn vriendin is dat steeds een no-go. In islamitische culturen zit de angst er heel diep in voor dit soort wezens en die angst wordt traditioneel doorgegeven van oma op kleindochter. Daar hield ik lekker geen rekening mee, maar helaas was de film ook teleurstellend. Een gesluierde vrouw is altijd wat griezelig, maar een gesluierd monster vind ik toch wat te goedkoop en gemakzuchtig. Acteerprestaties waren ondermaats en het script hing met haken en ogen aan elkaar.

Eindelijk nog eens een film van Jason Eisener, dacht ik. Zijn debuutfilm Hobo with a Shotgun behoort tot mijn favoriete films. Hij opteert hier opnieuw voor over the top en cyber en heeft weer een fijne kleurfilter over de lens getrokken. Maar het scenario is beduidend minder, de oneliners ontbreken en ook de actie valt tegen. Geen bloedfonteinen dit keer en ook geen al te extravagante personages. Heerlijk wel hoe hij de ultieme bully's kan neerzetten, en de acteurs doen wel hun best, maar dat was niet voldoende om er echt een knalfilm van te maken.

Leuke en toepasselijke intro, maar vrijwel meteen daarna zakt het langzaam in elkaar. Zoveel gebeurt er niet en zo interessant is het allemaal niet. Script en scenario zijn vrij generiek. Geen meerwaarde deze film, maar als diverteren het enige objectief was, net geslaagd.

Leuke mix tussen drama en komedie. Pete Davidson is een vreemde snuiter en zijn personage allesbehalve aimabel. In dit coming of age verhaal, dat tegelijk een soort biopic is van Davidson zelf, zien we hem dus vooral met het hoofd tegen de muur lopen en domme beslissingen nemen. Wel vermakelijk allemaal.

De film opent heerlijk met de oorwurm Disco Inferno op het bowlingterrein. De sfeer zit meteen heel goed. Het verhaal is hilarisch: een gevallen bowler gaat een amish man tot kampioen maken. Hiariteit gegarandeerd, zou je denken. Veel grappen en grollen zijn echter aan de flauwe kant. Dat gezever met die fake hand ging al snel vervelen en sommige jokes zie je van ver aankomen. Toch zitten er ook doordenkers bij zoals persiflages op reclamespots en andere zaken uit de populaire cultuur van de jaren '90. Bovendien zijn Harrelson en Murray zeer te genieten in hun rollen. Al bij al een standaard komedie zonder kapsones en veel minder grappig dan het eerder uitgekomen Dumb & Dumber van dezelfde makers.

Eindelijk eens een degelijke film van Shyamalan. Zijn derde nog maar, na Sixth Sense en Split. Het verhaal is origineel en goed gebracht. Ik vond Bautista een complete miscast in Army of the Dead, maar eigenaardig genoeg komt hij ergens beter tot zijn recht in een meer ingetogen rol. Hij ziet er nochtans buitenaards uit, maar slaagt er desondanks in om een soort sereniteit uit te stralen. Alle personages zijn eigenlijk best goed gecast, behalve het aziatisch meisje dat vreselijk slecht acteert. Zij deed me denken aan Aubrey Anderson-Emmons die het zo ver bracht dat verderkijken naar Modern Family geen optie meer was.

Fijne en moedige ontknoping ook in deze film.

Film met cultstatus, maar dat houdt nog geen fantastische film in. Op heel veel vlakken hopeloos gedateerd, maar de beelden zijn mooi en de cast beleeft dolle pret. Bij deze sci-fi in middeleeuwse setting spat de kitsch van het scherm, maar gelukkig weet het verhaal ook te boeien en wordt het spektakel voldoende onderhoudend gebracht. De muziek tilt deze avonturenfilm tot epische hoogten.

De prijs voor goorste film van het jaar, kan ongetwijfeld naar deze Taiwanese horrorprent gaan. Wat een boeltje! Heerlijke take on het zombiegenre, met veel splatter en gore. Leukste pandemiefilm ook (covid zorgde duidelijk voor de nodige inspiratie). Na een korte intro is het non stop actie en bij momenten wordt het ook behoorlijk spannend. Uitstekend dus, deze eerste langspeelfilm van de Canadees met Taiwanese roots Jabbaz.