Meningen

De term 'horror' was absoluut van toepassing, mijn groeiende afgrijzen in aanmerking nemend toen ik begon te beseffen dat ik naar een onbegrijpelijke, pretentieuze kutfilm zat te kijken. Precies wat ik had gehoopt toen ik hoorde dat Von Trier een ‘horror’ ging maken dus.

De film gaat over complexe mensen met bijzonder moeilijke emoties. Hoe ik dat weet? Nou, dat is natuurlijk duidelijk te merken doordat de vrouw tijdens het neuken steevast in janken uitbarst. Zeer complex. En omdat een vechtpartij altijd uitmondt in neuken. En daarna weer janken natuurlijk. Een ware kermis van ingewikkelde emoties die de cinemafijnproever uiteraard op waarde weet te schatten.

Tussen de onbegrijpelijke emoties door blijft ook het horror-aspect niet onderbelicht. Al vroeg in de film zoomt L. Von Trier bijvoorbeeld, zonder enige verklaring of aanleiding overigens, in op een vaas bloemen en wordt de kijker tegelijk vergast op enge geluiden. Of wat te denken van die shot van een paar berkenboompjes in combinatie met enge geluiden. Het nut van de scènes is me nog steeds niet duidelijk, vooral omdat iedere context volledig ontbrak, maar ik moet zeggen dat de adrenaline bij mij wel begint te stromen als ik een bos bloemen of een paar berken zie.

Dan zijn er nog die geweldig uitgewerkte karakters, levensecht, wat een genie is die Von Trier toch. Kind gaat dood. Moeder gaat janken, masturberen, man slaan en dan neuken, janken en dan neuken, man slaan en dan janken… en dan weer neuken. Enfin, de gebruikelijke kost bij iemand die een kind verliest, neem ik aan.

Vader daarentegen is veerkrachtiger van geest. Hij begint al snel vol goede moed therapie te geven aan moeder. In tegenstelling tot moeder de vrouw is hij goed gehumeurd en lijkt hij zich niet al te druk meer te maken over dat incidentje met dat kind dat uit het raam flikkerde. Misschien was het een onsympathiek kind, ik weet het niet, maar hij was er in ieder geval erg snel overheen. Gaf de film wel wat luchtigs, moet ik zeggen.

Als kers op de taart was er het schitterende camerawerk. Bij wijze van cameraman had men een parkinsonpatiënt uitgerust met een shouldercam. Tjongejongejongejonge, was me dat even non-conformistisch. Echt nog NOOIT gezien. Dat die Von Trier het aandurft, zo’n stijlbreuk met zijn eerdere werk. Shouldercam, hoe komt die man erop.

Voor mij maakte het de film in ieder geval extra confronterend. Ik voelde me veel meer betrokken bij de gebeurtenissen omdat ik ‘in het echte leven’ ook altijd alles op en neer schokkend waarneem. Had dus echt het idee dat ik erbij was.

Absoluut een aanrader deze prent. Zit nog na te genieten van alle onbegrijpelijke emoties waar ik getuige van ben geweest. Niet kijken als je fobie hebt voor bossen bloemen, want dan zit er wel een heel eng shot in deze parel van een film.

P.S. Ook niet kijken als je bang bent voor stijve piemels. Dit is een film voor liefhebbers en die lijden natuurlijk niet aan die kleinburgerlijke angst voor close-ups van copulaties en erecties. In 1998 vond ik het porno-gegeven enorm vernieuwend in ‘Idioterne’ en elf jaar later vind ik het nog steeds buitengewoon vernieuwend. Ben niet zo burgerlijk dat ik dat niet vernieuwend vind ofzo.

EDIT: typo

Gisteren dacht ik: "ik doe het eens andersom". D.w.z. in plaats van een toffe film te zoeken en erachter te komen dat Christian Bale erin speelt, kijk ik gewoon welke film ik van hem nog niet heb gezien en zeer grote kans dat de film de moeite waard is. 'Equilibrium' combineerde Baile met een Moviemeter score van 3,4. Dat was makkelijk dus.

Helaas. Zo werkt het toch niet helemaal blijkbaar.

Het verhaal van Equilibrium moet iets voorstellen van een kruising tussen '1984' en 'The Matrix'. Zoals meer mensen, getuige de post hierboven, blijkbaar al opgemerkt hebben. Ook 'Minority Report' schijnt volgens de makers van de film tot een van de inspiratiebronnen te behoren.

Groot verschil met voornoemde films is dat het verhaal van Equilibrium totaal onzinnig is. Niet interessant, niet doordacht, geen ethische dilemma's. Wat overblijft is een soort zeikerig moralisme wat totaal irrelevant is, omdat alle mensen ter wereld het er toch wel mee eens zijn. Niet dat een film allerlei ethische dilemma's moet opwerpen (heb weinig films vaker gezien dan 'Commando'), maar als een film uitgebreid de '1984' gaat uithangen, verwacht ik wel íets interessanters. Of op z'n allerminst iets wat niet zo zeikerig is.

Sommige films wordt wel verweten dat de kijker wordt behandeld alsof ie dom is. Dat zou in deze film ook het geval kunnen zijn. Zie bijvoorbeeld het kiekje van twee verliefde mensen; ter verduidelijking is er in grote koeienletters 'FREEDOM' op geschreven. Tja...

Maar toen ik verder keek, kreeg ik eigenlijk meer het idee dat de schrijver script zelf gewoon niet al te snugger is. Neem de scene met de puppy. Zo'n absurd cliché dat het uitstekend in een komedie zou passen.*

Dan is er de vormgeving in deze film. Dat houdt ook niet echt over. De CGI is lelijk, de kleding verstoort de illusie meer dan dat 'ie helpt. Soldaten die constant een motorhelm op hebben bijvoorbeeld. Dit zou je kunnen wijten aan een laag budget, ik wijt het aan slechte keuzes.

Enige positieve wat ik aan deze film kan noemen, is de actie. De vecht- en schietscènes zijn mooi gechoreografeerd en dat is waarschijnlijk de enige reden dat ik het zowaar tot het einde gered heb.

*)

Het cliché van puppies als ultieme schattigheid en appellerend aan 'gevoel' werd bijvoorbeeld in Futurama gebruikt. Het gezelschap wil toegang tot een stad waar alleen robots mogen komen. Het volgende gesprek tussen (als robots vermomde) mensen en robotschildwachten vindt plaats:

Robot #1: "Administer the test."

Robot #2: "Which of the following would you most prefer? A: a puppy, B: a pretty flower from your sweety, or C: a large properly formatted data file?"

Robot #1: "Choose!" (Leela and Fry whisper)

Fry: "Uh, is the puppy mechanical in any way?"

Robot #2: "No, it is the bad kind of puppy."

Leela: "Then we'll go with that data file!"

Robot #2: "Correct."

Robot #1: "The flower would also have been acceptable."

Robot #2: "You may pass."

Zeer grappig, maar in 'Equilibrium' moet je het serieus gaan nemen