Meningen
Hier kun je zien welke berichten Anatolia als persoonlijke mening of recensie heeft gemarkeerd.
Ladri di Biciclette (1948)
Alternatieve titel: The Bicycle Thief
Onderhond schreef:
Vanaf de zoektocht wordt de film een stuk minder. Het begin was nog aardig om volgen en binnen de context best nog af en toe verrassend. Daarna wordt het veel voorspelbaarder, met makkelijk sentiment. (...)Verder is het kind enorm irritant...
Vanaf de zoektocht wordt de film een stuk minder. Het begin was nog aardig om volgen en binnen de context best nog af en toe verrassend. Daarna wordt het veel voorspelbaarder, met makkelijk sentiment. (...)Verder is het kind enorm irritant...
Niet mee eens. Dit is precies het punt wat mij juist zo bevalt aan klassieke Italiaanse cinema in vergelijking met klassiek Amerikaans. Het sentiment vind ik altijd zeer oprecht overkomen, wat bijvoorbeeld in deze film waarschijnlijk te danken is aan het feit dat de acteurs amateurs, dus als het ware van de straat geplukt zijn.
Het kind vond ik ook bepaald niet irritant: het is een typisch Mediterraans jochie dat zijn omgeving maar al te graag wil laten zien hoe volwassen hij wel niet is (manier van kleden, manier van praten, lichaamstaal etc.). Ik zou het zelfs schattig willen noemen
Goed acteurtje hoor, vooral na die klap die hij kreeg van zijn vader.Het einde is een enorme afknapper. Moralistisch en uitermate voorspelbaar. Had gehoopt dat De Sica als nog een trucje zoals bij de eerder aangehaalde scenes zou uithalen, maar blijkbaar zat dat er niet meer in.
Moralistisch? Sorry, daar kan ik met mijn hoofd niet bij. De vader wordt juist geportreteerd als een totale anti-held. Een man die zijn algehele nederigheid probeert te compenseren, vooral tegenover zijn zoon, met zoiets simpels als een fiets en bereid is daarvoor al zijn principes overboord te gooien. Hij stalkt een arme, oude man; geeft zijn zoontje zonder geldige reden een oorveeg; hij maakt een onschuldige (?) jongeman verdacht om vervolgens uitgejouwd te worden door een menigte in het bijzijn van zijn zoontje (kun je je voorstellen hoe beschamend zoiets moet zijn?); als klap op de vuurpijl besluit hij zélf een diefstal te wagen waarna hij wéér in het bijzijn van zijn zoontje hard wordt aangepakt door een menigte en aan de gevangenis ontsnapt hij slechts dankzij de barmhartigheid van zijn slachtoffer (een simpele figurant) die zijn zoontje deze schande wil besparen. De zoon redt dus de vader en niet andersom. Naar zijn fiets kan hij uiteindelijk fluiten; de Ladri hebben gewonnen.
Moralistisch en voorspelbaar? Leg uit asjeblieft.
Lord of the Rings: The Return of the King, The (2003)
Hoe vaker ik het zie, hoe meer de infantiele en kleffe scènes van de trilogie (het gedrag van de hobbits, de monologen van Legolas, het zwakke acteerwerk van de figuranten, het gezang tussendoor) in het oog springen. Voor nu ga ik slechts een half puntje naar beneden waardoor het voorlopig op een voldoende blijft (immers nog steeds vermakelijk), maar het is niet onwaarschijnlijk dat er in de toekomst drastischere verlagingen volgen.
3,5* > 3*.
