Meningen

Remember that kid everyone ignored on Valentine's Day?
- He remembers you.

Standaard slasher. Vooral veel formulewerk waarin een gemaskerde moordenaar een groep vriendinnen vermoord. De link wordt al snel gemaakt naar een voorval uit het verleden, maar kent niet al te veel grote verrassingen. Een leuke cast met blikvangers Denise Richards als eyecandy en David 'Angel' Boreanaz, maar ook een kleine rol van Katherine Heigl die op de vlucht in het mortuarium zich verstopt in een lijkenzak, waarna de moordenaar haar keel doorsnijdt . De film bevat een aantal fijne kills, onder meer met een pijl en boog en een boormachine in het water waarna kortsluiting ontstaat een redelijk sfeertje en het wordt zo nu en dan ook nog wel wat spannend. Einde daarentegen zorgde voor de grootste verrassing toen de moordenaar bekend werd. Eerlijk is eerlijk, ik had het niet zien aankomen.

Waar was de horror? Een vraag die ik na het zien van Vampire Clan niet kan beantwoorden. Er zit namelijk helemaal geen enkel moment van horror in. Deze film deed mij dan ook meer denken aan een misdaad/drama waarin dus geen sfeer aanwezig is en waarin zelfs spanning volledig ontbreekt. Een tergend trage film die vol zit met dialoog en op werkelijk geen enkel moment voor vermaak zorgt. Een moeizame zit was het dan ook uiteindelijk.

Een behoorlijk aparte film waar je goed in het verhaal moet blijven om het te kunnen volgen. Het is een film met weinig dialoog, maar vond dat juist sterk omdat het voor mij wel een toegevoegde waarde was zodat het wat meer mysterieus bleef de gehele speelduur. Vanaf het eerste moment is het erg sfeervol en tegelijk vond ik het ook wat beklemmends hebben. De bewegende schaduwen zonder de aanwezigheid van een persoon, was mooi verwerkt. De bewegende doodshoofden in het huis zorgden ook voor een extra sfeer. Het verhaal is wat moeilijk te volgen door de wisseling tussen realiteit en droom. Het levert dan ook weer enkele interessante momenten op wanneer Allan doorschijnend is (mooi in elkaar gezet) en de persoon in de kist die veranderde in een skelet . Richting het einde volgt er nog een sterke scene met meel en een happy end als de vloek die de aanleidingen in deze film waren wordt verbroken . Gezien het jaartal van deze film, vond ik het erg mooi in elkaar gezet.

Het derde deel uit de reeks, welke met Ryan Reynolds in het eerste deel een goede van Wilder had. Opvolger The Rise of Taj was al behoorlijk minder qua niveau, en zo ook Freshman Year. Van Wilder wordt nu neergezet door Jonathan Bennett , van wie ik nog nooit heb gehoord, als een vrij suffe hoofdrolspeler die totaal geen goede invulling biedt aan van Wilder. De humor is constant veel te flauw en zeker niet leuk en het verhaal is zwak. Het verhaal bevat met het personage Kaitlin nog een hoogtepunt, maar meer leuks heeft Van Wilder: Freshman Year eigenlijk niet te bieden.

En weer gaat de familie Griswold op vakantie, dit keer naar Las Vegas. De plek om te gaan gokken, en dat is dan ook wat Clark Griswold met veel plezier doet. Geeft dan ook weinig aandacht aan zijn gezin, maar eigenlijk vermaakt een ieder zich wel in Vegas, waarin zoon Rusty na vader Clark nog de leukste rol heeft eigenlijk. Het is inhoudelijk na vier films meer een herhaling maar het vermaakt toch weer prima. Extra leuk is dat Randy Quaid weer terugkeert met zijn personage Eddie.

Zo sterk als de poster is The Video Dead helaas niet. De eerste keer dat die zombie op tv voorbij kwam waarna 'het' uit de tv kwam zag dat er nog gaaf uit. Maar daarna is het een zeer matige productie die teveel komedie als sub genre wil toevoegen. De zombie met de pruik die aan het lachen en dansen was, het lijk wat in de wasmachine ronddraaide het was totaal niet mijn humor. De personages zijn erg zwak, er wordt belabberd geacteerd en eigenlijk is het enige wat nog wel degelijk was de gore en dan met name wanneer die zombie met een kettingzaag in tweeën wordt gesneden . Qua sfeer zelfs niet interessant en ook de spanning valt te wensen over. The Video Dead is niet meer dan een matige horrorfilm.

Hoewel het verhaal in de verste verte niet origineel is, is het laatste werk van Roger Moore als 007 toch een vermakelijke afsluiter geworden. Hij speelt het nog wel aardig (ondanks als ik mij niet vergis zijn leeftijd van 58 jaar), maar je ziet dat hij toch te oud ervoor is geworden. Toch qua uitwerking en actie is de film gewoon een prima wegkijker met enkele degelijke rollen.

Een actiefilm waarin de gamewereld in de echte wereld overgaat waardoor de personages uit het spel het echte leven binnenstappen. Een film zoals je in het algemeen wel in de lijn der Don 'The Dragon' Wilson films kan verwachten. Een zwak, flinterdun verhaal, met de nodige belabberde effecten, maar ook met de nodige actie wat bij tijd en wijle zo nu en dan redelijk vermaakt. Hoogstaand wordt het uiteraard niet, maar dat is wel te verwachten bij Wilson. Op zich zijn het geregeld leuke films als je tegen het b genre kan, en zo is het ook met Virtual Combat, al is het hier bij vlagen.

Helaas, het verhaal klonk leuker dan dat het uiteindelijk was. Inhoudelijk was er dan ook meer uit te halen uit deze film die hier als horrorfilm staat omschreven maar eigenlijk gewoon een thriller is. Een thriller met een degelijk verhaal, maar waar spanning enigszins te vaak ontbreekt en waar gore ontbreekt. Visiting Hours had wat mij betreft dan beter tot zijn recht gekomen als het een horrorfilm zou betreffen, want nu is het dan ook eigenlijk alleen Michael Ironside die als moordenaar indruk maakt.

Behoorlijk oorlogsdrama. Had eigenlijk meer een film verwacht die zich enkel zou focussen op drama en waar er geen ruimte voor actie zou zijn. Hoewel spaarzaam, is er wel actie aanwezig. Die momenten zijn dan ook vrij spectaculair als er tweemaal een pittige confrontatie tussen de guerilla's en het leger is. Tussendoor speelt de film zich af in een steeds grimmiger wordende sfeer en moet de hoofdpersoon omgaan met de vele emoties die deze burgeroorlog met zich meebrengt. Een indrukwekkend portret over kindsoldaten die op jonge leeftijd uit hun eigen omgeving worden meegenomen om in het leger te vechten. De rol van de jonge Chava die zijn vrienden één voor één geliquideerd ziet worden wordt vrij sterk vertolkt.