Meningen

Sterk sociaal-realistisch drama, dat me veel deed denken aan het hierboven al genoemde Deux Jours, Une Nuit van de broers Dardenne. Beide zijn stevig geëngageerd en goed geacteerd, maar opvallend genoeg slagen ook allebei deze films er niet in tot een geheel bevredigend einde te komen. 3,5*

Goede film, maar niet echt indrukwekkend. Daarvoor vond ik het toch teveel formulewerk en kwamen de personages voor mij onvoldoende tot leven (Cumberbatch kende ik niet maar vond ik hier vooral een acteur die iemand met een gedragsstoornis 'imiteerde', en Knightley's rol was leuk maar niet echt geloofwaardig). Het sterkste deel vond ik de vaststelling dat het oplossen van de code slechts een deel van het probleem was, en het gebruik ervan vervolgens minstens zo moeilijk - iets waar ik tot dat punt in de film ook niet bij stil had gestaan. Het onbekende verhaal van een onbegrepen man met een belangrijke rol in de gebeurtenissen van WO II deed me wel denken aan The King's Speech, waarbij ik die laatste in mijn herinnering toch iets beter vond. The Imitation Game doet vrijwel niets fout, maar er was ook niets dat me echt de film introk. 3*

Wat de laatste Batman al van een topscore afhield geldt voor deze film nog sterker: de regisseur besteedt veel te veel aandacht aan het vertellen van een onnavolgbaar verhaal (in krankzinnig tempo), dat natuurlijk niet meer is dan een slap excuus om moddervette actiescènes te tonen. Volgens mij zou de film beter zijn als je met volle aandacht naar het spel met de zwaartekracht zou kunnen kijken (steden die kantelen!), en er niet telkens op gewezen werd hoe doortimmerd het verhaal erachter nu in elkaar steekt - dat verhaal blijft belachelijke hocus-pocus. Als bijkomend voordeel zouden Nolans films dan een gezondere speelduur kunnen hebben. 3*

Heerlijke film die op zijn sterkst is als de regisseur zich opnieuw uitleeft met lang uitgesponnen dialogen, die in tegenstelling tot zijn eerdere films nu niet zozeer hilarisch zijn, maar wel de spanning tot bijna ondraaglijke niveaus doen stijgen. En natuurlijk met een glansrol voor Landa. Daarnaast is ook deze film weer een ode aan de cinema zelf, waarbij ik met name een aantal scènes in de bioscoop van een fijne genegenheid voor het medium vond getuigen. 4*