Meningen

In veel opzichten pijnlijk standaard. Hoopte nog enigszins op een positieve verrassing omdat dit soort verhalen me wel liggen (hoe cliché de synopsis ook al overkwam). Zat er niet in dus.

Waar het acteerwerk zo slecht nog niet was, de karakters die zij moesten invullen waren dat zeker wel.

De ‘badguy’ was zo ‘bad’ nog niet, want: schuldgevoelens (gesymboliseerd door de kerk).

De ‘uitverkoren’ Eric O’Neill had het moeilijk, want: ruzie thuis.

De kille en harde baas van Eric, was eigenlijk best menselijk, maar was nou eenmaal workaholic (woonde hélemaal alleen en had zelfs geen kat… ach gut).

En nou breng ik het wel heel simplistisch, maar echt veel meer werd er ook niet gedaan om het eendimensionale karakter van de hoofdpersonen te verhullen. Nu kan een film met simpele karakters best lekker wegkijken, in dit geval werd het met de minuut saaier. Er gebeurde gewoon niet veel en dan is het ontbreken van sterke karakters een groot gemis. Dit terwijl de muziek pretendeerde (constant pathetisch pianogejengel) dat empathie voor de hoofdpersonen onontkoombaar was.

2*

Zie al een paar keer voorbij komen dat het ontbreken van een verhaal als een gemis wordt ervaren. Maar in dit sprookje is Max de baas of, in dit geval, koning. En Max is een kind en daarom super egoïstisch, volstrekt arbitrair en ogenschijnlijk onredelijk boos . Het mag daarom ook niet echt een verrassing zijn dat elke vorm van een logische verhaallijn ontbreekt. Als er een fort moet worden gebouwd, wordt er een fort gebouwd. Als het tijd is voor een moddergevecht, wordt er een moddergevecht gehouden. Dat hierbij het idee en de uitwerking daarvan leuker is dan het uiteindelijke resultaat is zeer herkenbaar van vroeger.

Ouder worden is echter onontkoombaar en hoe fijn het ook is om hutten te vernietigen als er iets naars gebeurd, ook in de monsterwereld wordt Max geconfronteerd met aandacht die gedeeld/verdeeld moet worden en stervende zonnen. Had van tevoren verwacht dat hierbij steeds geswitcht zou worden tussen de wereld van Max en de echte wereld. Dit zou waarschijnlijk ook een stuk minder kritiek opleveren ten aanzien van het ontbrekende verhaal. Goede keus van Jonze om dit niet te doen en alles te laten afspelen in de wereld van Max. Stuk interessanter en authentieker. Levert ook erg leuke dialogen op:

K.W.: So obviously, you have no home or family?

Max: I have one of those but...

K.W.: Did you ate them all?

Max: No!! No, I just bit one of them, that's all...

Als er aan het einde van het verhaal toch geen alwetende koning blijkt te zijn, is het ontroerend om te zien hoe Max hier zijn berusting in kan vinden en daarmee een stukje ouder is geworden. Dat de film er visueel erg mooi uitziet is ook al meerdere keren gezegd en kan ik alleen maar beamen.

4*