Weerom een degelijke crime docu uit de stal van Netflix, over de moorden en de doodstraf van de prostituee Aileen Wuornos. Tijdens een interview na de moordzaak gaf ze toe dat ze enkel de eerste moord beging na een vermeende verkrachting door een klant. De zes andere moorden beging ze blijkbaar om minder ernstige redenen, zoals een klant die drugs verhandelde en een andere klant die haar op de hand geslaan zou hebben. Je zult maar zo iemand in je auto laten instappen, hopende op een snelle wip!
Opvallend ook dat veroordeelde seriemoordenaars dikwijls fans aan de buitenzijde hebben (en zelfs mensen die verliefd op hen worden) terwijl ze op de uitvoering van hun doodstraf wachten.
CharlizeTheron lijkt op en klinkt echt als Aileen Wuornos, maar waarom heeft men een fictieve vriendin Selby Wall gecreëerd in plaats van de naam en gelijkenis van haar echte vriendin Tyria Moore te gebruiken? Als je als kijker de echte vriendin kent, dan stoort het wel om deze afwijking van de ware feiten te zien in een film die pretendeert om een biografie te zijn.
De laatste pakweg 5 minuten verprutsen de film. De kijker wordt namelijk de hele tijd op het verkeerde been gezet, doordat hem/haar onjuiste feiten gevoed worden.
Wat een monster, kon hij niet gewoon een echtscheiding aanvragen om met zijn fitness scharrel te leven zonder zijn vrouw en jonge kindjes te vermoorden? En dan nog het lef hebben om haar te beschuldigen van de moord op hun dochters!
Geen horror, niet heel spannend maar wel degelijk gemaakt. Soms gebeurt alles zomaar ineens: Florence spendeert haar hele leven om ghost stories te debunken maar gelooft na enkele vreemde verschijnselen op de kostschool meteen in spoken, Florence wordt na enkele dagen verliefd op Robert nadat er voorheen geen enkele vonkje tussen hen te bespeuren was. De plottwist naar het einde toe deed me ook niet echt uit de zetel vallen.
Alternatieve titel: De Vrouw in Suite 10, 22 oktober 2025, 23:30 uur
Die Kiera doet mij een beetje denken aan Winona Ryder. Beiden mooi maar Winona is mager als een skelet. De film dan: saai, niet spannend, matig geacteerd. Mooie boot, dat dan weer wel!
Soms kunnen (beste) vrienden beter gewoon vrienden blijven. Want eens ze met elkaar het bed delen maar de relatie niet doorgaat, gaat de vriendschap mogelijks ook verloren.
Dit is wel typisch een vrouwenfilm, of een film die mannen meekijken om hun partner te plezieren.
Veel drama, gehuil en gepraat, weinig actie of diepgang. Misschien geef ik een wat hogere waardering dan ik gewoonlijk zou doen doordat het om een Filipijnse film gaat.
