Na het lezen van de gemixte reviews lagen mijn verwachtingen laag, en misschien werkte dat juist in het voordeel van deze film. Sinners bleek verrassend vermakelijk. Het is zo’n film waarbij je het meeste plezier hebt als je je verstand op nul zet en gewoon meegaat in de sfeer.
Niet alles wordt even goed uitgelegd en logisch is het verhaal lang niet altijd, maar dat stoorde me minder dan verwacht. De personages zijn namelijk leuk en charismatisch, en dat maakt veel goed. Juist daardoor is het jammer dat de film zo duidelijk inzet op “één verhaal, één film”. Er zat zichtbaar potentie in een vervolg: Smoke en zijn neefje Sammie als vampierjagers, de terugkeer van de Native Americans die de eerste vampier opjoegen, of zelfs de twee overlevende vampieren uit de end-credits als nieuwe tegenstanders. Ook figuren als Delta Slim hadden gerust meer ruimte mogen krijgen.
Die kansen laat de film liggen, en dat voelt als een gemiste mogelijkheid. Tegelijk lijkt dat een bewuste keuze van de makers. Sinners is geen film om diep te analyseren of hoge verwachtingen bij te hebben, maar wel eentje die prima wegkijkt. Leuk om een keer gezien te hebben, zolang je er niet te veel bij nadenkt.
