• 15.742 nieuwsartikelen
  • 177.917 films
  • 12.203 series
  • 33.971 seizoenen
  • 646.932 acteurs
  • 198.970 gebruikers
  • 9.370.278 stemmen
NL GB
Avatar
 
Avatar van yoda1992
Meer informatie

Meningen

Hier kun je zien welke berichten yoda1992 als persoonlijke mening of recensie heeft gemarkeerd.

BCDEGHJKLMNORSUVW#

Napszállta (2018)

Alternatieve titel: Sunset

yoda1992

wibro schreef:

Sunset is wat ik daaruit begrepen heb meer een existentialistische film. De meeste nare dingen gebeuren gewoon zonder dat wij weten waarom. Leef ermee lijkt de regisseur te zeggen maar dat laatste schijnen wij maar niet te kunnen. Alles moet verklaard worden. Filmliefhebbers die dat vinden kunnen deze mooi vormgegeven mysterieuze film maar het beste links laten liggen.

De film was niet heel symbolisch of metaforisch bedoeld leek mij. In films waarin karakters symbool staan voor iets, waarin je zelf een diepere filosofische laag moet vinden, die films hanteren doorgaans een zeer rustig tempo. Er is weinig plotontwikkeling, maar de gebeurtenissen die je goed te zien krijgt zijn niet helemaal te bevatten. Ze lijken niet direct logisch. Je wordt gedwongen erover na te denken en zo tot een conclusie te komen. Die zullen ook niet altijd sluitend zijn, en dat kan intrigeren.

Sunset is echter een film met een hogere snelheid. De hele opzet voelt aan als een mysterie (waarom staat dit niet in de genre beschrijving?). Doordat wij - of in ieder geval ik - worden gedwongen zo na te denken over het totale plaatje kunnen de scenes op zich zelf niet een filosofische laag bevatten. De betekenis van de film

moet dan zitten in de gejaagdheid, de eeuwige zoektocht, het mysterie zelf, of een verhouding tussen al het onheil en het uitbreken van WoI.

Maar al deze vormen van uitleg worden niet voldoende gedragen door het script. Er moet een interpretatie in te vinden zijn. Als de bedoeling is dat er geen interpretatie mogelijk is, dat verklaring niet bestaat, dan kan elk willekeurig, onlogische opvolging van actie in een verhaal doorgaan voor kunst. Dat vind ik niet wenselijk. Hierbij even buiten beschouwing gelaten dat er wellicht een ultiem kunstwerk kan zijn dat een oneindig aantal even logische interpretaties te weeg kan brengen, dan wel een ultiem werk van louter esthetische aard kan bestaan, een absolute schoonheid die niet geïnterpreteerd kan worden.

Maar Sunset kan voor mij hier niet onder vallen. En dat brengt mij inderdaad terug bij bekende vragen die het publiek al stelde.

Waarom iedereen zo geheimzinnig doet. Waarom zou haar broer haar niet gewoon proberen over te halen voor zijn kant te strijden? Zijn zaak is toch gerechtvaardigd? Dit vormt bij mij het grootste struikelblok. Waarom zijn de manschappen van de broer - als het al haar broer is - zo trouw aan hem? Zij kunnen niet uit zijn op familiewraak. Maar om geld lijkt het ook niet te doen. Een simpele moordaanslag met een overname door de broer ligt dan meer voor de hand dan platbranden. Waarom willen de manschappen het Irisz Leiter verkrachten en wordt zij later ineens als gelijke beschouwd als hun leider dood is? Er wordt zelfs gesuggereerd dat Irisz al eerder in die soort grot was geweest. Als dat inderdaad het geval was, waarom herkende niemand haar dan in een eerder stadium? En inderdaad, wat wil Irisz van het Leiter bedrijf? Een overname? Dan kan Meneer Brill haar toch echt beter wegsturen. Een basis hebben voor haar zoektocht? Meneer Brill moet wel iets in die trant gemerkt hebben. En waarom geeft niemand duidelijke aanwijzingen aan Irisz? Het is vreemd dat zij allemaal verbonden lijken met de uitkomst van het geheim van 'de broer en de hoedenmaker'. Wat is er met die ouders gebeurd? Zijn ze omgekomen bij een brand? Dan hoeft niemand geheimzinnig te doen. Zijn ze vermoord vanwege een overname van het bedrijf? Dan lijkt het me logisch dan mensen zich enigszins met de broer en zijn gang sympathiseren. Onwetendheid zou betekenen dat ze niet geheimzinnig doen. Het bedrijf heeft veel aanzien in koninklijke kringen maar niet veel macht: ze verschaffen slechts werk aan enkele kleine meisjes en zorgen niet voor onderdrukking. Dat kan bijna niet, hun ingehuurde detectives etc. leggen het dik af tegen de macht van de roversbende.

Wat ik uit het einde haalde was het volgende:

Er werd eerder benadrukt dat de broer op het einde van zijn jeugd spoken ging zien, het kwaad om hem heen. Maar dat kwaad was hij eigenlijk zelf. Irisz heeft ook deze rol opgenomen maar doet dit vrijwillig. Eerst met de 'uitverkiezing' al was dit wellicht bedoelt als offer. Later kleed zij zich als de rovers. Zij staat dus gelijk aan hen, en de anderen behandelen haar zo. In de laatste scene wordt de loopgraaf getoond met alleen maar mannen. Irisz zit aan het einde, zij is de enige vrouw, een verpleegster. Mensen mochten zich aanmelden voor de oorlog. Zij waren niet verplicht. Ik zie het zo dat Irisz zich vrijwillig heeft aangemeld en wist dat er overal hel en vernietiging om haar heen zou zijn. Ze kiest bewust voor deze hel en vindt zo rust.

Een tweede, samengaande interpretatie is een koppeling tussen het kapitalisme en het ontstaan van de oorlog. Grote bedrijven steunden oorlogscampagnes. Zij hadden een aandeel in de industrie. Dit lijkt ook voor het bedrijf Leiter te gelden gezien hun nauwe banden met het koningshuis. Er is zodoende ook een verband tussen een niet functionerend koningshuis, waarbij men zich alleen bezig houdt met (vreemde / fetisj-achtige) eigenbelangen. Zij bekommeren zich niet om de echte wereld en kunnen de wereld in oorlog storten. Het zijn dan echter nog wel degelijk de 'gewone' mensen die hen daarin helpen. Dit betreft dus het bedrijf Leiter, maar ook de kwaadwillendheid van individuen. Alle personages grommen, zuchten, ademen luid in deze film. In combinatie met het geweld, de donkere belichting maakt hen dit tot een soort beesten. Ja, het kwaad zit in de mens.

Niemand in de Stad (2018)

yoda1992

Leuk coming of age verhaal dat veel thema's aansnijdt: het spelen van identiteitsrollen, het gat tussen familie verwachtingen en eigen idealen, het omgaan met onzekerheden van het volwassen leven, de kloof tussen (bepaalde) mannelijke liefdesidealen en de werkelijkheid, en de relatie tussen hedonisme en de banaliteit van het bestaan.

Ik heb zeker genoten van enkele bekende typeringen van de studententijd (ik ben niet aangesloten op een vereniging) en het overtuigende acteerwerk. Ik stoor me vaak aan het acteerwerk in NL films, dat waarschijnlijk ook te maken heeft met de scripts (onlogische zinnen). Dit was nu echter in orde, mede doordat de regisseur een 'realistische' film probeerde te maken. Het scenario is ook vaak een minpunt, maar was nu ook op kleinere overgangen na dik in orde.

Genre is ook wel degelijk komedie.