Meningen

PTU is op visueel gebied een pareltje. De sfeer, die wordt gecreëerd door middel van de prachtige belichting in de duistere van Hong Kong, is prachtig. Maar de film is verre van een actiefilm. Het is een duistere mengeling van misdaad, drama en thriller elementen en gaat over hoe de teams de misdaad aanpakken. De verschillende groepen en karakters houden elkaar in de gaten en de misdaadbestrijders zwerven vooral wat rond. Het mist een beetje een bepaalde dynamiek, die onder meer door actiescènes had kunnen worden bewerkstelligd. Maar dat is niet wat To wilde voor deze film, helaas. Ook de score van Chung Chi Wing is vrij belabberd. De soms leuke, onlogische keuzes van To op het gebied van muziek zijn mij niet geheel vreemd, maar hier werkt de score van Chung Chi Wing duidelijk niet. Het gitaarthema is eentonig en volkomen misplaatst. Een matige film.

Leuke komedie vol vaart. Sophia Loren wordt wel een keer of 100 geslagen door Marcello Mastroianni, en tel daarbij nog eens 30 schoenen tegen haar kop. De twee zijn goed schreeuwend op elkaar ingespeeld in deze film. Het ''iemand erin luizen'' verhaal zorgt voor prima slapstick momenten. En componist Piero Umiliani schreef een heerlijke old big jazz band achtige score. Een vermakelijke kermisattractie. 3 sterren

Probleem met films waarin kinderen dingen doen die in mijn ogen niet geloofwaardig zijn, is dat ik mij dan enorm ga zitten ergeren. Idem dito bij deze film, maar zo af en toe was het toch best goed. 2.5 sterren

Een wat mindere Holmes film, al zal ik deze ook niet lager als 3 sterren geven. Twee opmerkelijke scenes; Watson die Loch Lomond, een Schots volksliedje, zingt (door Nigel Bruce zelf gezongen) en de afsluiter. In enkele films had Holmes een serieus moraal ter afsluiting van de film. Deze brak daarmee, maar er blijft de knipoog aangezien Holmes nu Watson aanraadt om nooit een acteur te worden. 3 sterren

Indrukwekkend begin van een trilogie, waarbij alle delen van hetzelfde niveau zijn. Het realisme, wat onder andere door het 16mm wordt bewerkstelligt, is een groot pluspunt van deze film. Het is echt een fascinerend om te zien hoe Frank zich steeds dieper in de problemen werkt. Je hebt het al zo vaak gezien in tal van misdaadfilms, maar hier is het zonder opsmuk zoveel indrukwekkender. Bij latere delen werd pas meer muziek en sound design gebruikt, waarbij ik vooral Pusher 3 op dat gebied prijs.

Had wat problemen met de verhaalstructuur in het begin. De vele toevalligheden en samenhang van situaties vond ik ook niet altijd even boeiend. Heden, verleden, fictie, non-fictie... Soms op het randje van wel of niet oversentimenteel. Maar de film raakte mij wel degelijk. Pluspunt daarnaast zijn is de mooie fotografie, muziek en acteerwerk. 3.5 sterren