The X-Files - Seizoen 11 (2018)

Ik voel de noodzaak van de mythologie ook gewoon niet zo. In de originele seizoenen voelde je ook bij de monster of the week afleveringen die spanning van het overkoepelende geheel. Daar waren deze stand alone afleveringen altijd fantastisch.. Maar als dan een aflevering voor de rode draad er tussenkwam voelde je je ook op je wenken bediend.

Aankomende week alweer de seizoensfinale. Jammer, had er nog wel een stel gewild. Benieuwd of de mythology story een beetje te pruimen gaat zijn, want het is maar de vraag of er nog meer X-Files in deze setting komt, aangezien Gillian Anderson ermee wil stoppen. En eerlijk, zonder het duo hoeft het van mij niet. Ik vond het destijds zonder Mulder ook niet geweldig.

Komt er na vijftien jaar, tot grote vreugde van de fans, een nieuw seizoen met veel te weinig (goede) afleveringen. Is er groen licht voor een tweede seizoen (wat eigenlijk de echte comeback van Mulder en Scully lijkt te betekenen), begint één van de twee hoofdacteurs al meteen opnieuw te leuteren dat ze er terug mee stopt. Hopelijk duurt het deze keer ook nog een seizoen of drie voor ze het meent.

De slotaflevering viel enigszins mee, maar de verwachtingen waren dan ook erg laag. Dus nee, goed was het alles behalve. Gelukkig lag de focus niet echt op de conspiracies, maar meer op de jacht op William. Nog steeds niet leuk, maar minder ergerlijk. Het einde was tenenkrommend met Scully die nog even komt melden dat ze zwanger is en William die - o wat verrassend - toch nog leeft. Al was het op zich aardig bedacht hoe de Cigarette Smoking Man William neerschiet en Mulder de Cigarette Smoking Man. Het plot rammelde aan alle kanten en dat William plots ook mensen kon laten exploderen was vrij belachelijk. Dan had hij net zo goed zelf de CSM kunnen vermoorden en daarna zelfmoord kunnen plegen / in scène kunnen zetten..

Deze recensie van AV Club beschrijft bijna exact hoe ik er ook over denk: klik

Al met al toch een best aardig seizoen - zeker als je de My Struggle's weglaat - maar ik hoop wel dat ze het hierbij laten. Het is goed zo.

Stuk beter dan verwacht. De aflevering wordt mooi kleinschalig gehouden. Misschien dat William iets te sterk werd neergezet maar de gehele uitwerking was niet slecht richting het einde. Voelde sowieso als afronden van de hele serie. En dat was een goed idee.

De losse afleveringen waren zeker 4* maar omdat my struggle 1 t/m 3 zo zwak waren met een gelukkig betere laatste deel kom ik uit op een 3,5*.

Dus mooi geweest.

Best wel een bevredigend slot van dit seizoen. Een slot waarmee je zelfs als het moet de gehele serie netjes hebt kunnen afsluiten. Want het is maar de vraag of we nog meer X-Files krijgen nu Gillian Anderson heeft gemeld daar weinig interesse in te hebben en het wel af te willen sluiten. Maar goed, als ik nou een ding weet is dat je zulke quotes altijd met een korreltje zou moet nemen. Het zou ook jammer zijn, want ik vind de comeback van de serie best sterk. Seizoen 10 was wisselvallig, maar vermakelijk. Seizoen 11 begint wisselvallig, maar kent wel daarna een ijzersterke reeks afleveringen waarbij Mulder en Scully als duo ook veel beter op elkaar in zijn gespeeld vergeleken met het vorige seizoen waar wel duidelijk te merken was dat het na tig jaar weer een terugkeer kreeg. Beiden zijn hier zichtbaar en plezier weer in hun rol actief. De mythology was niet echt heel goed, maar nog best te pruimen. De losse monster of the week verhalen deden het beter, maar ik vind de wat meer serieuzere verhalen dan wel leuker. De aflevering over artificial intelligence en die in de bos met het het dode jochie vond ik wel het meest opvallend. Wat mij betreft is het hiermee niet voorbij, maar we gaan het zien.

3,5*

Hoop trouwens dat er wat meer stemmen volgen, dan kan die belachelijke 0,5* stem niet meer het lage gemiddelde verpesten wat dit seizoen zeker niet heeft verdiend.

Ook erg tevreden met dit seizoen.

Het grootste minpunt is voornamelijk de eerste mythologie aflevering. Maar ook de laatste heeft er soms last van: beide afleveringen voelen veel te overhaast gemaakt, er gebeurt teveel en ze vliegen van hot naar her. Dat had Carter wel beter kunnen aanpakken. In een old-school seizoen met 20+ afleveringen hadden ze voor dit zelfde verhaal wel 4 of 5 afleveringen gebruikt. Nu proppen ze veel te veel verhaal en wendingen in veel te weinig mythologie minuten.

De monster of the week afleveringen zijn bijzonder sterk. Er zitten een aantal pareltjes tussen die zich met gemak kunnen meten met de goede afleveringen uit de oude reeks. Spanning, humor en gewoon een rustig tempo in deze afleveringen. Dat is de serie waar ik zo gek op ben. Alleen jammer dat de mythologie daarentegen dus weer zo gehaast overkomt. Overigens was het gore gehalte in de laatste episode wel fantastisch. Waren wel een paar juichmomentjes en wat verrassende namen die het loodje hebben gelegd (lag Skinner nou echt dood onder die auto? En Monica's einde is ook wel pfoee...) Wel fijn dat het algehele niveau weer erg goed is

4 0*

I want more!

Eerste aflevering gezien en viel al meteen tegen. Die mythologie afleveringen lijken echt nergens meer op. Waar je in de eerste 5 seizoenen een verhaallijn aangeboden kreeg waar je als kijker echt in wou geloven en die zowel door bedenkers als door acteurs met een geloofwaardige overtuiging werd gebracht krijg je nu, nog eens 6 seizoenen en 20 jaren later, het resultaat voorgeschoteld van een overgekookte soep die men toch nog probeert te serveren. personages die tot op het bot zijn opgebrand roken er nu terug sinister op los, supersoldaten (wat ook al nergens op sloeg) zijn in de verste verte niet meer terug te vinden, Mulder lijkt met zijn filosofisch geleuter uit een film-noir gekropen te zijn en wat men met 'Monica Reyes' heeft uitgestoken is een x-file op zich. Dat personage geeft geen enkele meerwaarde aan de reeks en Annabeth Gish staat zo slecht te acteren dat het onbegrijpelijk is waarom ze heeft besloten hieraan deel te nemen. Jammer voor een personage dat ooit een hoofdrol had in de reeks. Begrijp best dat Robert Patrick geen interesse meer had in deze show. hoop dat de losse afleveringen beter worden dan dit, en dat niet elke file, zoals in het vorige seizoen, verknoeid wordt door triestige familiekwesties die van de makers voorrang moeten krijgen, maar ons als kijker eigenlijk voor geen meter weten te boeien!

In 'This', aflevering 2 van seizoen 11, worden Mulder en Scully opgejaagd als loslopend wild nadat een oude bekende ('Lone Gunmen' Langley) hen vanuit de dood om hulp roept via Mulders smartphone. In ware guerilla-style valt een geheimzinnige organisatie het huis van Mulder binnen en onze twee favoriete FBI-agenten moeten hun dodelijkste skills bovenhalen willen ze dit avontuur overleven. Ondanks het nogal vergezochte scenario vond ik dit een veel betere, spannendere aflevering dan 'My Struggle 3'. Hoewel dit geen typische X-file aflevering was, kwam de mythologie toch beter tot zijn recht dan in aflevering 1 van dit seizoen. Zonder echt mee te spelen voelden 'the Lone Gunmen'volop aanwezig aan, en zelfs Deep Throat' krijgt een speciale vermelding. Carter haalt alles uit de kast nostalgie te verweven met nieuwe verhaallijnen, en slaagt daar met deze aflevering eigenlijk nog wel een beetje in. En Barbara Hershey is onrustwekkend griezelig in haar rol van de mysterieuze Erika Price. Goodbye Old Smoking Bastard, welcome Miss Price!

'Plus One', dubbelgangers doden hun ware ik op een niet al te subtiele manier. Meteen reden genoeg voor Mulder en Scully om op onderzoek te gaan.

Een aflevering die zo uit de oude doos kon komen gekropen, ware het niet dat er te pas en te onpas gebruik wordt gemaakt van de bekende X-files theme en er zonodig een bedscene aan toegevoegd moest worden die (misschien?) lichtjes overbodig is. Carter mikt na drie afleveringen net iets te hard op nostalgie en charme tussen de twee hoofdrolspelers, wat ervoor zorgt dat het geheel regelmatig een beetje geforceerd overkomt. Neemt niet weg dat deze aflevering fijn is om naar te kijken en zeker niet zwakker is dan bepaalde afleveringen uit de topseizoenen van 20 jaar geleden.

Geen plannen voor nieuwe reeks 'X-Files' - Serietotaal.nl

Jammer

Gelukkig.

Ik vind het wel jammer. Kijk altijd met plezier naar nieuwe X-Files afleveringen. 1 van de beste series aller tijden. Ondanks dat Gillian Anderson gezegd heeft er mee te stoppen, heeft bedenker Chris Carter in februari gezegd dat hij de serie wel ziet doorgaan zonder haar. Persoonlijk hoop ik dat dat gaat gebeuren. Ook al missen we Scully dan.

Ondertussen gekeken tot en met aflevering 7 en eigenlijk kabbelt de reeks rustig voort met betere (Rm9sbG93ZXJz) tot minder goede (Kitten) episodes.

Het blijft uiteraard fijn om Mulder en Scully na zoveel jaren opnieuw in actie te mogen zien komen, en toch voelt het allemaal wat overbodig aan.

Eigenlijk was de reeks mooi zoals ze destijds werd afgerond en geven deze twee laatste seizoenen helemaal geen meerwaarde aan 'the X-files', integendeel zelfs.

Ik dank de makers voor de 16 afleveringen die we extra cadeau hebben gekregen, maar zal er niet rouwig om zijn als de stekker er nu definitief wordt uitgetrokken.

Mwoah ... Dat de reeks destijds mooi afgerond was, daar ben ik het niet bepaald mee eens. Maar deze nieuwe seizoenen heb ik nog niet gezien, dus ik kan er verder weinig zinnigs over zeggen.

Met 'Familiar' hebben de makers nog een laatste degelijke aflevering gebracht en toen was het gedaan.

De voorlaatste aflevering (Nothing Lasts Forever) heeft meer weg van wansmakelijke pulp dan van een X-file en de seizoensfinale was al bijna even bedroevend te noemen dan aflevering 1 van dit seizoen.

Één lange achtervolging waarbij ieder personage (na de twee hoofdacteurs) onverbiddelijk koud wordt gemaakt. Zonder ook maar een greintje emotie, gevoel of geloofwaardigheid.

De manier waarop de laatste 10 minuten worden afgehandeld lijken gemaakt door mensen die er zelf geen interesse meer in hebben, beseffen dat 'the future' hen heeft overwonnen en tot 'the believe' zijn gekomen dat er geen andere 'truth' kan zijn.

Het is wat het is, een ietwat overbodig seizoen dat toch maar mooi meegenomen is voor de echte fans van 'the X-files'.

Met mooi afgerond bedoelde ik eigenlijk dat het toen, na 9 seizoenen, best welletjes was geweest. ?

Die laatste dubbelaflevering destijds was uiteindelijk één van de beste van de laatste seizoenen, al was het maar alleen omdat Mulder terug meedeed en men de moeite had gedaan een einde aan de reeks te breien waarin de sfeer van de oudere seizoenen terug te vinden was.

I see.

Had geen grootse verwachtingen, maar eigenlijk is dit nog best een leuk seizoen. Toch net wat beter dan het vorige. Dat komt met name omdat het aantal mythology-afleveringen wat schaarser is. Die bagger ben ik echt al zo lang beu. Chris Carter is alleen nog maar verder van het padje geraakt. Het is nu zelfs zover gekomen dat afleveringen vaak het best zijn als hij niet direct betrokken is.

My Struggle III was, heel toepasselijk, ook zo'n beproeving. Dan moet je weer naar complotonzin kijken die je al lang weer vergeten bent. Het wordt steeds erger. Deze aflevering zit zo volgepropt met complottheorieën dat Fox Mulder in retrospect meer op een Alex Jones-achtig figuur begint te kijken. Ook ligt het tempo nog eens veel te hoog, zonder dat er nou echt wat gebeurt. Wat een puinhoop.

Aflevering twee heeft dezelfde kwaaltjes en is niet meer dan een verkapte mythology-aflevering, zoals dit seizoen er nog een enkeling heeft. Raar ook om Mulder en Scully met huurmoordenaar-skills te zien. Pas in Plus One voelen tempo en sfeer weer echt vertrouwd. En als het weer goed is dan is het seizoen ook weer gelijk ouderwets genieten. Beter dan de laatste paar seizoenen van de originele reeks.

De Darin Morgan-aflevering is direct een van de beste ooit gemaakt. Kitten is een klassieke X-Files-aflevering. Rm9sbG93ZXJz is dan weer erg verfrissend. Dat had zo een Black Mirror-aflevering kunnen zijn.

Vond de zoon van Scully en Mulder overigens weinig boeiend met zijn generieke superkrachten en 90's kapsel. Het had misschien nog kunnen werken als de acteur wat beter was en meer uitstraling had, maar dan nog zou het schrijfwerk hem al onsympathiek hebben gemaakt. Gelukkig houdt Carter het grootste deel van het seizoen zijn afstand. Een dikke 3.0*.

Het tiende seizoen van X-Files was een grotendeels mislukte herrijzenis, waarbij nergens echt duidelijk werd wat de drijfveer erachter was. De beste momenten kwamen dicht in de buurt van de vroegere seizoenen, maar deze momenten waren spaarzaam, en boden nergens iets écht nieuws of uitdagends. Of anders gezegd: het merendeel van de afleveringen was simpelweg ruk. Bovendien ging een groot deel van het seizoen gebukt onder een wisselwerking tussen Scully en Mulder die maar geen vlucht wilde nemen, terwijl juist dat de drijvende kracht was achter zo veel memorabele afleveringen van weleer - voor mij, althans.

Ik had niet vermoed dat seizoen 11 zo’n overwinning op het vorige seizoen zou blijken te zijn. Het heeft een valse start met de onuitstaanbare mythologie-lulkoek van “My Struggle”, en ook de daarop volgende twee afleveringen hebben moeite om te overtuigen. Darin Morgan’s “Lost Art of Forehead Sweat”, waarin de hele serie in een soort bezopen zelfrefererend meta-universum wordt geplaatst, is een eerste geniale schot voor de boeg - dat de makers van de serie Morgan’s volslagen krankzinnige scripts een platform bieden, is misschien wel het grootste mirakel uit de televisiegeschiedenis. Zodra de mythologie de kop opsteekt in “Ghouli” en Gillian Anderson plotseling alleen nog maar wat slaapverwekkende teksten kan oplepelen, is het helaas weer even gedaan met de pret. De uiteindelijke intrede van William in de serie voelt ook als een leeglopende ballon: “It’s like… this power…. I’d see things… terrifying things…”, allemachtig wat een snurkfestijn.

Maar dan komt het: “Kitten”, “Followers”, “Familiar” en “Nothing Lasts Forever”, een salvo aan geweldige afleveringen die ik niet had zien aankomen en die me echt van deze serie laten genieten als vanouds. Het is niet allemaal nieuw of origineel, maar de uitwerking van elk van deze afleveringen is een voltreffer. Het rechtlijnige “Kitten” geeft Skinner eindelijk weer de kans om met bravoure alle verdachtmakingen van zich af te schudden. “Familiar”, waar Mulder en Scully eens temeer worden ingesloten door een besloten dorpsgemeenschap, heeft met Mr. Chuckleteeth de meeste angstaanjagende kindervriend ooit bekokstoofd.

Twee afleveringen van dit seizoen horen tot het beste dat de serie (in zijn geheel!) te bieden heeft. “Followers” (of “Rm9sbG93ZXJz”, maar dat onthoudt natuurlijk geen mens) is de eerste aflevering van de reboot die écht een nieuwe vorm en verhaalstijl heeft, in de traditie van een aantal geweldige afleveringen uit met name seizoen 6, zoals “Monday” of “How the Ghosts Stole Christmas”. Nauwelijks tekst, een aantal geweldige gags (die vis!!), vaak adembenemend mooie en steriele visuals. Maar wat door de overdrijving ook perfect is uitgewerkt, is het ongemakkelijke gevoel van tegenwerkende technologie, het gevoel hebben bespied te worden, de ongevraagde ‘profiling’ door schimmige tech-bedrijven, maar ook die quasi-speelse, quasi-menselijke, onoprecht aanvoelende en daardoor vaak nare en dwingende toon die wordt aangeslagen als via technologie met je wordt gecommuniceerd. Erg Black Mirror, maar ik vind het prima dat de X-Files hun invloed op het TV-landschap van vandaag gewoon even terugclaimt.

“Nothing Lasts Forever” is de beste uitsmijter die ik had kunnen wensen. De beste X-Files-afleveringen hadden memorabele slechteriken, zoals Leonard Betts, “Pusher” Modell, Tooms, en sinds seizoen 11: Barbara Beaumont, een geweldig geschift karakter in de beste traditie van de serie. X-Files is zelden ongemakkelijk goor, maar deze aflevering gaat zo voorbij de grens dat je soms maar met een kuch van ongemak moet wegkijken (”shame to waste a good pancreas!”). Ik moet wel heel erg scheel kijken om niet allerlei David Lynch-referenties in deze aflevering te zien, zoals alleen al de naam “Beaumont”, of het tegelijk hilarische en verontrustende “The Morning After”-intermezzo in het midden, dat wel erg deed denken aan “In Dreams” uit Blue Velvet.

Maar “Nothing Lasts Forever” is meer, en daarmee is het tijd voor een grote onthulling: het einde van deze aflevering biedt de ontknoping die de serie als geheel verdient. Een ontknoping geheel op mijn voorwaarden, dat moet ik erbij melden, want de laatste “My Struggle” beschouw ik als verwaarloosbaar bonusmateriaal dat ik nog niet heb gekeken. Serieus: ik heb voor de rest van mijn leven nu onderhand wel genoeg zigzag-achtervolgingen gezien (shot van een stamp op het gaspedaal, geluid van een bulderende motor, shot van de snelheidsmeter), genoeg rennende vluchtpogingen, niet naar links, niet naar rechts, maar recht vooruit in de baan van de achtervolgende auto, en genoeg uitgespelde gedachten van de hoofdpersoon, opgedreund door een slaapverwekkende voice-over.

Fox Mulder en Dana Scully op jacht, niemand anders in hun team, de zoveelste gluiperd achterna, rennend met getrokken pistolen, zaklampen flitsend door een donker bos of unheimlich uitziende fabriek - het is een bijna iconisch beeld uit mijn jeugd. Maar Scully die Mulder zo vals als een kraai “Joy to the World” toezingt in de bittere kou, Mulder die aan Scully voordoet hoe je moet slaan bij honkbal, Mulder en Scully in zwart/wit dansend op “Walking in Memphis”, en hier: hoe Scully aan Mulder uitlegt waarom ze eigenlijk in God gelooft, wat tegelijkertijd een groot verhaal (haar zieke broer) en een klein verhaal (ze wilde een puppy) ineen is - die momenten maken dat de X-Files zoveel meer is dan een standaard spannende televisieserie. Na “Nothing Lasts Forever” is het wat mij betreft klaar en uit, niet met zo’n dodelijk vermoeiende mythologie-klapper, ook niet met een aflevering die bol staat van overpeinzingen en andere hoogdravende prietpraat. Nee: met hooguit twee minuutjes aan Scully en Mulder, in een kerk, pratend over hun verleden samen, een geheim delend over een mogelijke toekomst, dat we, zoals Laura fluisterde tegen Cooper, als kijker niet te horen krijgen.