Dark - Seizoen 1 (2017)

Zeker geen enge serie. Zelfs de leeftijdsaanduiding is met twaalf een teken daarvoor.

De serie begint heel erg sterk. Vooral de karakter opbouw en de sfeer zijn heel erg goed, soms zelfs ijzersterk.

Vanaf ongeveer de zesde aflevering treed wat verslapping op. Daar waar de eerste helft echt een karakter gedreven serie was veranderde dit in een uitleg gebeuren zonder dat karakters nog diepere groei doormaken. Jammer.

De serie laat genoeg draadjes voor een tweede seizoen dat zeker een kans gaat krijgen.

Wel nog extra vermelding voor soundtrack en muziek die heel erg subliem en goed is.

Ja doch, een fijn duister (bos)sfeertje hangt er, ondersteund door een lekker onheilspellende score en soundtrack. Strak gemaakt en geacteerd.

Het verhaal steekt aardig vernuftig in elkaar, als een uurwerk met veel radertjes: een hoop personages en onderlinge relaties over meerdere periodes heen. Dat is dan ook zo'n beetje de insteek van Dark, maar gaandeweg switcht het iets te snel heen en weer om feeling te houden met personages.

Te veel lijntjes dus naar mijn smaak, gezien de tijdsduur van de serie. Gelukkig wegen de (naargeestige) sfeerschepping en de doordachte opbouw daar tegenop en heb ik ervan genoten.

Alle 10 afleveringen gezien, echter in een zekere zin ook weer niet gezien. Plottechnisch zal het allemaal wel ontzettend strak en goed doorgedacht in elkaar zitten, maar dat kom me allemaal niet interesseren want geen één karakter kon me boeien.

De serie heet 'Dark' maar op momenten neemt de serie zichzelf zó serieus (de onheilspellende muziek, de onderbelichte cinematografie, geen grap of glimlach te bekennen gedurende de 10 uur) dat het haast komisch wordt. Tevens te veel gezichten om te onthouden, en dat vermenigvuldigen door drie met alle tijdlijnen die (zonder visuele aanduiding) door elkaar heen lopen (en mocht er een tweede seizoen komen komt er nóg eentje bij, God sta ons bij).

Waar alle lovende verhalen vandaan komen is mij een raadsel, heb echt een gevoel dat als dit niet in het Duits maar in het Engels was (en dus makkelijker verteerbaar was voor het grote publiek) er sneller door de deftige presentatie en ingewikkelde plot heen gekeken werd en de over-serieuze toon kritischer werd aangekaart.

Een enorme mindfuck. Ik heb Twin Peaks nooit gezien, maar ik denk dat je deze serie beter daar mee of met Lost kunt vergelijken dan met Stranger Things. Op laatstgenoemde lijkt het namelijk totaal niet.

Het eerste seizoen is mij zeer goed bevallen. Ik hou altijd wel van films over tijdreizen en wetenschappelijke theorieën, maar dat heb ik niet eerder goed uitgewerkt in een serie gezien. Ik zou adviseren om dit niet alleen te kijken. Niet omdat het eng is, maar omdat je eigenlijk constant met iemand wil speculeren over wat er gaat gebeuren en wil natrekken of je het verhaal nog wel volgt.

Dat is misschien ook het minpunt van deze serie: het wil te veel in het eerste seizoen. Zo worden er gelijk drie tijdsperiodes (of eigenlijk vier, als je de laatste scène meerekent) uitgediept. Ik zou er dan zelf voor kiezen om met twee periodes te beginnen en er misschien aan het einde van het seizoen een derde bij te halen. Dit zorgde ervoor dat je de eerste afleveringen constant naar nieuwe personages aan het kijken was en het was lastig bij te houden wie nou wie was.

Verder zat de serie zeer goed in elkaar. Het camerawerk en de muziek waren top, de acteurs kwamen geloofwaardig over en blijf niet met echte plotholes zitten. Ja, er zijn nog veel onbeantwoorde vragen, maar ik ben ervan overtuigd dat deze in de volgende seizoenen beantwoord gaan worden.

Uitstekende serie over twee vermiste kinderen in een klein stadje. Een buitengewoon gelaagd en complex plot (al is het alleen al vanwege de vele personages en verschillende tijden). Het ziet er allemaal goed uit, uitstekend gekozen liedjes en is spannend en donker van toon. De paradox die gepaard gaat met tijdreizen wordt uiteindelijk niet opgelost en wellicht is mede hierdoor het einde wat onbevredigend (ook al kijk ik natuurlijk wel uit naar het tweede seizoen).

Spannende, lekker naargeestige duitse Netflix-serie, complex maar goed te behappen. Het duurt even voor je erin zit en alle personages uit elkaar weet te houden (een hele klus door de verschillende tijdlijnen), maar op gegeven moment valt alles op zijn plek. Goed gespeeld en bijzonder sfeervol (lees: somber) in beeld gebracht, met veel aandacht voor detail. Het wordt al snel duidelijk dat lang niet alles afgerond kan worden in deze tien afleveringen. En jawel hoor; seizoen twee is reeds in de maak.

Prententieuze bagger.

Een volwassen versie van ‘Strange things’ wordt deze serie genoemd. Ik weet niet wie verantwoordelijk is voor deze kwalificatie: het kijkerspubliek? Of dachten de makers hiermee mee te kunnen liften op het succes van de Amerikaanse serie. Echter de eerlijkheid gebied mij te zeggen dat ‘Dark’ het niet verdiend om in de schaduw van ‘Strange things’ te staan en heeft nog niet het tiende van de kwaliteit van deze serie.

De dialogen van ‘Dark’; zijn zo krom als de spreekwoordelijke hoepel, volgestopt met tegeltjes filosofie; het acteren, vooral van de jonge cast is abominabel slecht; de personages reageren stoïcijns op de gebeurtenissen. Daarnaast lopen er te veel personages in de serie rond, en per aflevering worden er om de haverklap nog een paar meer geïntroduceerd zodat het lang duurt voor je iedereen in relatie met iedereen hebt weten te plaatsen. Zeker als het heden en de jaren tachtig zich per scène met elkaar gaan afwisselen wordt het er niet eenvoudiger op. En er is niet echt een personage waarmee je je kan identificeren. Als dan ook nog eens aflevering 8 van dit tijdreisverhaal bijna geheel in het jaar 1953 afspeelt, kan je weer opnieuw beginnen met het oriënteren van wie wie is, zodat de personages helemaal niet meer uit elkaar zijn te houden.

Mysterie na mysterie staspelt zich op, zonder dat het echt spannend wordt. En als je als scenarioschrijver denkt dat je mensen met teksten als “Het begin is het einde en het einde is het begin” (Aflevering 4) op het puntje van hun stoel denkt de krijgen, wordt je zwaar overbetaald. De ontwikkelingen en gebeurtenissen worden geforceerd gebracht, terwijl de verhaallijn in ‘Strange things’ juist zo mooi organisch verloopt.

Zeer zwak is het gegeven dat veel spannende scènes eindigen met het overeind schrikken van een van de protagonisten die ontwaakt uit een nachtmerrie. Een keer is leuk, maar elke aflevering een keer is toch echt te veel van het goede.

Verder wordt er wat drugs verhandelt en loopt er een vreemde hoteleigenares rond, waardoor je de indruk krijgt dat de makers de serie ‘Twin Peaks’ als voorbeeld hebben genomen, doch ook daar kan ‘Dark’ niet aan tippen. Tot slot regent het zo vaak in het plaatsje Winden, waar dit gebroddel zich allemaal afspeelt, dat je je er zelfs als kijker aan gaat irriteren.

Tot slot ontbreekt het de makers van ‘Dark’ aan elke vorm van visie en dat kan je van ‘Stranger things’ niet zeggen. Het bijkt dat er een tweede seizoen wordt gemaakt. Je moet er toch niet aan denken.

Net de laatste aflevering gezien en het wordt in eens een slechte B SF serie!. Ik snap de hype ook niet. Het verhaal is er onnodig complex voor. Voor mijn gevoel had alles ook in 4 afleveringen verteld kunnen worden. Er gebeurt veel maar het is onnodig. Ook de spannende muziek. Super gaaf gemaakt, dat wel maar het wordt continu gebruikt waardoor het totaal niet meer spannend voelt. Ik werd in iedergeval nergens goed verrast. Ook nergens een toffe plottwist.

Het film werk was wel erg goed gedaan en de kleurcorrectie. Dat het vaak regend klopt maar ik vind dat altijd erg fijn. Acteerwerk heb ik me niet aan gestoord.

Aah ik zie nu ook dat het valt onder mysterie, mn vrienden zeiden dat het een SF serie was, en dat laatste is het ook wel een heeeeeel klein beetje. Maar als je van mysterie houdt en vaag blijven om het vaag blijven, tjah dan zit je hier wel goed, het is niet mijn ding in ieder geval.

Don't judge a show by it's first episodes.

Afgelopen nacht heb ik de laatste aflevering van seizoen 2 gezien. Hopelijk hoef ik niet tot mijn verjaardag te wachten voor het derde seizoen, want ik ben inmiddels helemaal om. Na maanden tijd is dit mijn tweede poging. Of eigenlijk derde poging met seizoen 1. Want alweer kwam ik er met moeite in. Bij aflevering 7 was de knop opeens om. Die aflevering greep me erg aan. Vervolgens ben ik opnieuw begonnen omdat ik met een half oog had zitten kijken. Daardoor had ik teveel gemist wat bij een serie als deze niet handig is. Nu ik het beter had kunnen volgen, greep aflevering 8 me zelfs bij de keel. De gedachte 'alles is al gebeurd' kwam in me op en dat gaf me een ijskoud gevoel. Dat vind ik beklijvender dan menig horror film. Al ken ik de theorieën inmiddels wel, deze serie weet er een paar goed met elkaar te koppelen. Wat ik toch wel mis in bijvoorbeeld Fringe. Ook een erg leuke serie, maar die werd me uiteindelijk te chaotisch. Dark weet ergens de filosofische, wetenschappelijke en religieuze achterliggende gedachten naar mijn idee goed te verbinden (of doet mijn hoofd dat onbewust?) en maakt er een prachtig uitziend drama van. Naast het visuele plaatje vind ik de muziek ook geweldig. Enerzijds de heerlijke jaren 80 muziek maar anderzijds ook de muziek die de sfeer zet. (Al is het op sommige momenten iets te aanwezig.) Ik ben in ieder geval helemaal verliefd op Familiar van Agnes Obel.

Agnes Obel performing "Familiar" Live on KCRW - YouTube - m.youtube.com

Hopelijk kan ik net zo gebiologeerd naar seizoen 3 kijken. Ergens ben ik bang dat ze het teveel gaan uitmelken maar ben oh zo nieuwsgierig hoe het verder verloopt. Ik hoop dat seizoen 3 me bij de lurven weet te grijpen.

Dark had lange tijd mijn interesse. Ik ben fan van Twin Peaks en Lost en hoorde dat juist bij fans van die series Dark heel erg in de smaak viel. De serie wordt ook veel vergeleken met Stranger Things, een serie die ik ook geweldig vind, maar ik was ervan op de hoogte dat een grote groep zei dat die vergelijking nergens op sloeg. Ik ging dus zeker niet de serie kijken in de hoop een Duitse reboot van die Amerikaanse serie te zien, maar ik rekende wel nog eens op een 'ouderwets' pakkende mystery-serie.

Helaas is Dark de eerste serie waar ik vroegtijdig mee stop. Normaal gesproken ben ik echt iemand die een serie minstens een heel seizoen lang de kans wil geven en ik heb ook wel degelijk meegemaakt dat series een stijgende lijn doormaakten, maar bij Dark moest ik het echt na vijf afleveringen voor gezien houden. Godallemachtig... Wat een trieste bedoening. De serie neemt zichzelf heel serieus. Dat is prima, maar er lijkt werkelijk geen enkele ruimte voor ook maar iets dat op luchtigheid of hoop lijkt. Alles is grauw, grijs en deprimerend. Het sprak me totaal niet aan.

Na vijf afleveringen heb ik nog geen één naam van een personage onthouden. Ik voel totaal geen band met ze en het was handig geweest als ik die band gevoeld had vóórdat het tijdreizen begint. Ik zie namelijk best een interessant concept: langzaam wordt duidelijk wie de jongere versies van de volwassenen in de moderne tijd zijn, maar het doet niks met me, omdat ik alweer vergeten ben wie die personages zijn.

Ondanks de positieve signalen die erop duidden dat dit mijn ding zou moeten gaan worden, trek ik toch de conclusie dat het geen goede match is tussen mij en deze serie. Ik zou mezelf zeker niet voorbarig willen noemen en ik vind het ook wel jammer, want ik had goede hoop dat dit wel iets voor me zou zijn. Ik vind het mooi om te lezen dat sommige mensen hetzelfde als mij ervoeren en vanaf aflevering 7 of 8 opeens groot fan werden. Ik zeg niet dat dit bij mij niet het geval had kunnen zijn, maar (buiten dat het me sterk lijkt) heb ik geen zin om nog zo lang door te ploegen. Die tijd steek ik liever in een serie waar ik wel met plezier naar kijk.

Ik geef 2 sterren en laat het hier voorlopig bij.

Prima serie die wat raakvlakken heeft met de Back to the Future trilogie en Orson Wells' Time Machine. Interessant verhaal dat op een gegeven moment wel zodanig complex wordt dat er in feite geen minuutje gemist kan worden. Chronologisch raakt het aan een rommeltje wat er ook voor zorgt dat het geheel in seizoen 2 wat inzakt. De start van seizoen 3 is dan weer verrassend. Let dan vooral op de kleine details in de eerste aflevering die gespiegeld zijn ten opzichte van de eerste twee seizoenen. Voorwaarde hiervoor is wél dat de eerste twee seizoenen nog vers in het geheugen zitten. De vormgeving en setting is uitstekend net zoals de cast, waarbij toch wel opvalt hoe goed sommige jonge acteurs presteren. De soundtrack is niet echt gevarieerd. Het is dan wel weer leuk dat ze wat songs van Nena gebruikt hebben. Ook komen sommige geluidseffecten best wel áán (vooral als je een paar dikke sub-woofers hebt staan).

Uiteraard ook nog even een serietje gedurende het Paasweekend en dat werd deze Dark die ik zelf al had gespot op Netflix maar mij ook nog werd aangeraden door vrienden. En ja, dit smaakte me wel hoewel er natuurlijk altijd minpunten te vinden zijn.

Van meet af aan is er sprake van een heerlijke sfeerschepping in een grauw ogend hedendaags Duitsland waar het vanaf het begin bal is met de vermissing van een jongen, samen met de verdwijning van nog een kind in combinatie met een mysterieuze grot die spil lijkt in het geheel kan het semi griezelen een beetje beginnen maar neemt het vooral de vormen van een mysterie aan kracht bijgezet door een stressend en prevelend oudje in het plaatselijke rusthuis dat alles weer op opnieuw is begonnen. Wat zich daarna ontvouwt is toch een complex verhaal te noemen met verleden en heden, iets dat lijkt op een wormgat, een kerncentrale die vanaf oprichting af aan een duistere rol lijkt te spelen, medische experimenten en gevonden en verminkte kinderlijken en verschillende mensen met bedoeling zich bewust of onbewust in de andere tijd begeven.

Normaliter een verhaal dat ik zeg het zal met het vele pseudo intelligente gebabbel en geen houvast aan echte zaken, maar Dark heeft daar het eerste seizoen absoluut niet de focus op en is dat pas een manco die in het tweede seizoen opduikt. Seizoen 1 kenmerkt zich met een zalige sfeer, dito soundtrack, opbouw naar mysterieuze dingen, verdwijningen, vreemde verschijnselen en verschijningen en een constante link met dat er eerder iets gebeurt is en weer opnieuw gebeurt. En zoals reeds gezegd is de soundtrack geweldig gedurende duistere momenten, zijn er werkelijk prachtige shots in het donkere bos of de verwarde man op straat die de sfeerschepping alleen maar ten goede komt en zo heeft Dark zelfs een aantal zorgvuldig opgebouwde kippenvel momentjes zoals wanneer alle lichten beginnen te knipperen en vogels dood uit de lucht vallen. Lekker trouwens het tijdsbeeld van de jaren '80 met de bekende muziek uit die tijd.

De vraag blijft natuurlijk wat er nu precies loos is en waar Dark overgaat, en ik moet zeggen dat een groot minpunt toch wel is dat je praktisch veroordeelt bent tot het volgende seizoen want afwikkeling komt er niet en daar heb ik toch vaak een bloedhekel aan. Hoezo seizoen 1? Hoezo 10 afleveringen? Andere probleem/minpunt is toch wel de behoorlijke overdaad aan karakters en wie wie nu is de verschillende tijdsfases. Ik versla daarop een gegeven volkomen in. Maar goed, waar draait Dark nu uiteindelijk om? Tijdreizen? Een wormhol? Waar komen de verminkte kinderen vandaan? Wie is Noah en de verbrandde man? Of draait dit slechts om voorbestemming? Om een keten van gebeurtenissen die altijd al zo had moeten plaatsvinden en zich echt niet laat veranderen, het noodlot bij wijze van spreken. Het blijft gissen met verschillende karakters die in verschillende tijdsfases grip op de zaak proberen te krijgen en de boel proberen te veranderen, vaak met alleen maar grotere problemen in het verschiet.

Afijn, de vergelijking met Stranger Things kan ik niet beamen want die heb ik niet gezien maar voor een aardige avondje sfeerhappen en piekeren wat er gebeurt volstaat seizoen 1 best wel. Alleen jammer dat de boel dan niet afgewerkt wordt en je verplicht wordt seizoen 2 te gaan kijken voor antwoorden.