MH370: The Plane That Disappeared (2023)

Opinions are like assholes, everyone has got one...

Het filmdagje sloot ik af met het beginnen van een documentaire en welteverstaan deze over de verdwijning van Malaysia Airlines. En hoewel ik van plan was slechts één aflevering te zien liep dat toch even anders en kon ik mij niet meer losrukken van het beeld en bleef ik kijken, niet zo zeer gefascineerd over wat de conclusies nu zijn of het onderzoek uitwijst, maar vooral dat jan-en-alleman tegenwoordig maar ongebreideld zijn mening kan uitbraken.

Een raadsel is het, en een raadsel blijft het ondanks de geanalyseerde signalen van Inmarsat die het toestel een zuidelijke koers toedichten en dit eigenlijk de enige aanwijzingen zijn na het verlies van communicatie. Uiteraard levert het alleen maar vraagtekens op, want hoe dan? En wie? Maar vooral waarom? Hoe kan het dat alles uitviel? Waarom de tegengestelde koers die bovendien over een Australische luchtmachtbasis ging? En waarom zou gezagvoerder captain Zaharie dit gedaan hebben mocht hij zelfmoord willen plegen zoals beweert wordt. Waarom dat toestel niet meteen head on in de grond of water? Treffend is natuurlijk de frustratie en onzekerheid van familie en nabestaanden, maar ik denk dat dit in het geval van de mensen en personeel die probeerden te achterhalen wat er met het toestel gebeurd is niet veel anders is. Een onoplosbare puzzel, een bron van frustratie ook voor hen als er geen enkele aanwijzing is, en wie eventueel verwacht met deze documentaire een klip en klaar antwoord te krijgen wat er nu precies, of waarschijnlijk, met het toestel gebeurd is zal bedrogen uitkomen en in die zin schiet de documentaire dan ook tekort. Want er komt natuurlijk geen antwoord...

Maar het schets wel een ander interessant en niet minder stuitend beeld, namelijk het beeld van de social media en de gemiddelde mens, smartphone ridder, laptopwijsneus of sofa-kruisvaarder die in het kader van het hedendaagse zelfbewustzijn niets meer gelooft en zelf alles beter weet tot complottheorieën aan toe. En het is me wat met wat er tegenwoordig rond gaat aan gekke ideeën, net als in het geval van MH370. Want de regering, de autoriteiten, schoten te kort, zoals Jeff 'misschien' Wise de hele tijd beweert. Hoezo, was je erbij? In tegenstelling tot Wise zelf die maar van alles kan beweren en theorieën te over kan bedenken, dingen waar ook geen enkel bewijs voor is en puur aannames, en hooguit uit de Aviation group gegooid wordt en voor gek verklaard wordt, kan een autoriteit of luchtvaartmaatschappij niet zomaar iets beweren of zeggen zonder dat er sluitend bewijs is, en aangezien er amper aanwijzingen zijn wat moeten ze dan in Godsnaam melden? De rol van de social media en journalistiek is in mijn ogen wat dat betreft erg negatief waar de autoriteiten er maar van langs krijgen, de theorieën talrijk zijn ook van De Changy, maar daar verder geen enkel bewijs toe is. Zoals de praatziekeen aandachtsgeile Wise op een gegeven zelf zegt ' er zijn tal van ongegronde ideeën', ach gut nee! Meen je dat nu? Wel eens in de spiegel gekeken?

En zo vervolgd de documentaire zich waarbij iedere ontdekking of aanwijzing, zoals de vele wrakstukken en de rol van Gibson ook alweer in twijfel getrokken wordt. Het vliegt van links naar rechts, met zelfmoord, kapingen en grootse complotten vanuit het Amerikaanse of Russische kamp, waar zelfs nog de spot van aliens voorbij komt. Slechts één keer hoor ik iets zinnigs van De Changy over de Australische luchtmachtbasis, de grootschalige oefeningen van de VS en zou het niet de eerste keer zijn dat een Airliner door het leger neergehaald wordt, dat deden de Russen alswel Amerikanen beide al eens. Als er al sprake van een doofpotaffaire zou zijn die logisch klinkt is dat het, en zouden de wrakstukken op de satelliet foto in de Chinese Zee toch zomaar het wrak kunnen zijn. Hoewel ik daar ook niet zo ingeloof dat je vanuit je woonkamer op je laptop aan de hand van een paar satellietbeelden zo even een wrak ziet liggen. Ja, oké daar ligt iets, maar dat kan net zo goed iets anders zijn, bovendien waarom zijn er dan geen brokstukken aangespoeld aan de kust?

In plaats van een documentaire over wat er nu daadwerkelijk met het toestel gebeurd is lijkt het eerder alsof de bel geluidt waarop alle gekkies, wappies en journalisten met een chronisch gebrek aan aandacht zich kunnen verzamelen om allemaal luidkeels de aandacht te eisen voor hun theorie. En jammer genoeg denk ik achteraf niet eens meer aan het toestel of de slachtoffers, maar vraag ik me eerder af wat er van de mens geworden is en de gemiddelde zich alwetend waant slechts omdat hij een internetverbinding heeft. Als docu over de ramp schiet dit tekort, als beeld over de eigenwijze mens is het daarentegen fascinerend. Ik zie het somber in voor de mens...