Band of Brothers (2001)

''The only hope you have is to accept the fact that you're already dead. The sooner you accept that, the sooner you'll be able to function as a soldier is supposed to function: without mercy, without compassion, without remorse. All war depends upon it.''

Fantastische cast, geloofwaardige acteerprestaties, spannend, boeiend, interessant & tegelijkertijd heel meeslepend.

Hoge emoties en heftige confrontaties spatten met regelmaat van het scherm af.

Sterke combinatie van drama/oorlog en tevens wordt in elke vertoonde aflevering de sfeer uitermate realistisch weergegeven.

De volle 5 sterren van mijn kant voor 'Band of Brothers (2001)'.

Zonder enige twijfel een van de beste series ooit gemaakt; rauw, realistisch, aangrijpend en spannend tegelijkertijd.

I treasure my remark to my grandson who asked, "Grandpa, were you a hero in the war?" Grandpa said, "No... but I served in a company of heroes".

Band of Brothers is vermoedelijk de beste miniserie ooit gemaakt. Werkelijk alles is perfect aan dit imponerende, ontroerende epos rondom de Easy Company tijdens WO II. Toen de serie een kleine 15 jaar terug verscheen was ik al weggeblazen en kocht ik de serie ook meteen op DVD. Daarna nog tig maal opnieuw gekeken en elke keer weer blijft het briljant.

Je leeft mee met de personages, die je al leert kennen tijdens de trainingen en waarvan je weer afscheid neemt als de oorlog voorbij is. In de tussentijd zijn er velen gesneuveld of getraumatiseerd. Wat ik zo sterk vind is de enorme diversiteit in de afleveringen. Van training tot gevechten in Frankrijk, Nederland, België en Duitsland, elk met de eigen landschappen en sfeer. De afleveringen in Nederland hebben ook behoorlijk veel indruk op me gemaakt, maar de allerbeste en meest beladen aflevering blijft nummer 9, Why We Fight, met de bevrijding van de kampen. Vermoedelijk de beste aflevering ooit gemaakt in een serie. Zo emotioneel, zo pijnlijk en zo confronterend. Iedere keer weer een brok in mijn keel van tijdens het kijken.

De decors, het ijzersterke acteerwerk, de diversiteit, de ongelofelijk mooie themesong (kippenvel waardig) en de muziek algemeen, de details en het feit dat het gewoon helemaal compleet is zorgt ervoor dat ik dit nog vele malen in de toekomst ga kijken en niks minder dan 5* geef.

Kort geleden weer eens herzien (samen met The Pacific) en dit is toch wel een meesterwerk. Knap hoe je zo gaat meeleven met de personages (de wetenschap dat het echt gebeurd is werkt uiteraard mee) en de impact die de gebeurtenissen hebben zijn daardoor enorm.

Bastogne en The Breaking Point zijn voor mij de beste. De waanzin en barre omstandigheden de ze daar moesten doormaken zijn absurd. De ontdekking van het kamp is trouwens ook zo'n moment, ongelofelijk krachtige aflevering.

Currahee en Points zijn twee afleveringen die mij nooit zo boeide, maar met deze herziening zijn ook die flink gestegen. Het is mooi om te zien hoe het team tijdens de training al een band krijgt en hoe die band zich verder ontwikkeld tijdens de oorlog. Zoals de replacements die geen onderdeel van het team worden en een buitenbeentje blijven. Maar ook Webster die bij zijn herintrede ook buitengesloten wordt en maar langzaam weer geaccepteerd wordt. Ook leuk is om te zien hoe Sobel een ongelofelijke egoïst is en er niet tegen kan dat de mensen die hij opgeleid heeft het zo ver schoppen. ("we salute the rank, not the man.")

Het is een indrukwekkende serie die vanuit alle opzichten ongelofelijk sterk in elkaar zit. Voor mij toch wel de beste serie die er is.

5*

Zeer mooi gemaakte mini-serie over Easy Company/101st Airborne Division, met een sterk spelende cast, veel actie en sterke verhalen. Alle 10 afleveringen zijn mooi gemaakt en ook de effecten zijn erg mooi, en qua rauwheid en meeslepend echt in de zelfde trend als Saving Private Ryan. Ook de mini-serie The Pacific uit 2010 is de moeite waard check it out.

Band of Brothers had al lange tijd mijn interesse. Lang geleden dat ik Saving Private Ryan gezien heb, maar dat vond ik wel een sterke film, dus de samenwerking tussen Steven Spielberg en Tom Hanks beloofde wat. Daarnaast heb ik uiteraard heel wat goede verhalen gehoord hierover.

En ik ben het volkomen eens met de lovende reacties. Deze serie greep eigenlijk vrijwel meteen mijn aandacht en heeft deze vervolgens ook niet meer losgelaten. We volgen tien afleveringen lang de Easy Company. In de eerste aflevering wordt een beeld geschetst van de keiharde training die de mannen hebben moeten doorstaan en vanaf aflevering 2 begint voor hen de oorlog. Je leert in de loop van de serie een hoop lieden kennen en het is niet moeilijk om met hen mee te leven. De barre omstandigheden worden ontzettend realistisch in beeld gebracht en je krijgt door het fantastische camerawerk als kijker meermaals het idee dat je er zelf bij bent. De rillingen liepen me dan ook meermaals over mijn rug bij bijvoorbeeld de afleveringen in Normandië en de Ardennen.

Ik vond het mooi dat iedere aflevering een ander facet van de oorlog belicht. Met name aflevering 9 spant de kroon wat betreft emoties. Deze aflevering begint vrij luchtig, maar vanaf het moment dat de soldaten het kamp ontdekken, kan je alleen maar vol ontzetting naar het scherm staren. Het is haast onwerkelijk dat iets dergelijks echt bestaan heeft. De verbouwereerde blikken van de Amerikanen zeggen eigenlijk alles, hetgeen me brengt bij het bijzonder sterke acteerwerk. Ik zou zo niemand kunnen noemen die ik ongeloofwaardig vond of op een andere manier afbraak vond doen aan het geheel. Damian Lewis en Ron Livingston voeren de cast enigszins aan en beiden doen dit uitstekend, maar dat kan ik eigenlijk van iedere acteur zeggen. En dan heb ik het nog niet eens gehad over de schitterende muziek van Michael Kamen.

Deze serie komt binnen. Ik heb met veel bewondering gekeken en ik weet gewoon dat dit er eentje is die je over een aantal jaren weer uit de kast wil halen, dus ik ben blij dat ik deze nu in een mooie uitvoering in mijn collectie heb. Band of Brothers is met name heel oprecht en daardoor erg indrukwekkend. Het is duidelijk zichtbaar dat er goed over nagedacht is en dat alles met respect gebracht wordt. De meest aangrijpende serie die ik tot dusver gezien heb.

5*

Band of Brothers is gebaseerd op de gelijknamige roman van de Amerikaanse schrijver Stephen E. Ambrose. Gefilmd als een miniserie van 10 afleveringen, mocht Band of Brothers destijds als één van de meest prestigieuze tv-projecten ooit heten. Met een budget van 125 miljoen dollar was ze destijds tevens de duurste tv-serie ooit.

De serie is gemaakt in opdracht van het Amerikaanse HBO televisie betaalkanaal, in samenwerking met het Britse BBC en werd geproduceerd door Steven Spielberg en Tom Hanks. Band of Brothers doet dan ook veel denken aan Saving Private Ryan. Maar Band of Brothers oogt veel realistischer. Dankzij de speelduur van bijna 12 uur is er ook voldoende tijd om de karakters goed uit te diepen. Helaas wordt dit te weinig gedaan en dat is ook het enige minpunt van een verder voortreffelijke serie. Aan het einde van de 10 afleveringen weet je eigenlijk nog betrekkelijk weinig over de diverse karakters en kun je ze met moeite uit elkaar houden. Damian Lewis speelt Captain Winters, die min of meer het centrale figuur uit de serie is.

Meer dan drie jaar werd er aan Band of Brothers gewerkt. Aan het begin van elke aflevering vertellen de nog in leven zijnde mannen van Easy Company over hun ervaringen tijdens de oorlog. Het geeft de serie een authentiek gevoel. Visueel ziet de film er prachtig uit en doet deze miniserie qua vormgeving niet onder voor dure Hollywood-films. De serie won talloze prijzen, waaronder 6 Emmy Awards en een Golden Globe.

Band of Brothers is de beste serie over WOII punt. Je volgt de belevenissen van de Easy-Compagnie van de Airborne Paratroopers vanaf het moment dat ze getraind worden tot de verovering van het Adelaarsnest waar Hitler zich schuil hield. De casting is top. Damian Lewis dient als ankerpunt in de rol van Dick Winters, de leider van Easycompagnie. Verder zijn er goede rollen van o.a. Scott Grimes, Neal McDonough en ook Donnie Wahlberg die hier aantoont dat hij een veel betere acteur dan broertje Marky Mark is.

Eindelijk eens volledig gezien. Die eindelijk slaat op het feit dat ik bij de eerste afleveringen steeds ben afgehaakt. Ook deze keer vond ik deze het minste. Te eentonig vooral. Naarmate de serie vordert gebeuren er ook wat andere dingen dan heel de tijd over en weer schieten. Je begint meer de menselijke kant te zien, hoe mensen hebben afgezien, wat ze na de oorlog gaan doen, hoe het hun verandert heeft. Band of Brothers ziet er zeker realistisch uit maar zeker in de eerste afleveringen is het té herhalend. Het hoogetepunt voor mij was zeker aflevering 9. Zeer sterk hoe mensonterend die werkkampen waren.

Veel mensen vinden dit de beste show/film dat ze over de oorlog hebben gezien, voor mij komt het totaal niet in de buurt van films als Schindler's List, The Pianist, Hacksaw Ridge, A Bag of Marbles, As far as my feet will carry me, ... Over een tijdje The Pacific ook maar eens bekijken.

De allerbeste WO 2 serie. Nu pas gezien dankzij de HBOmax aanbieding.

Script, regie, cameravoering, decors, acteurs en noem maar op waren top.

Je wordt de serie ingezogen.

Wat een respect voor al die jongens die hun leven inzetten en gaven voor onze vrijheid.

Je krijgt sympathie en leeft mee met de jongens. Knap gedaan. Hoewel soms wat te sentimenteel, stoort het mij niet.

De echte "brothers" aan het begin van een aflevering maken duidelijk dat deze jongens helden zijn zonder dat zij dat pretenderen.

In de afgelopen weken er door heen gedraaid voor een comment en cijfer hier. Niet dat een herziening perse nodig was want hoe vaak zou ik de serie inmiddels al hebben gezien? Ik denk dat dit al snel naar iedere jaar een keer gaat sinds uitkomst, de keren dat we Bastogne en The Breaking Point rond kerst tussendoor zagen buiten beschouwing gelaten. In principe kan ik de serie praktisch dromen met al zijn karakters, de boekenkast is tevens rijkelijk bedeeld met Band of Brothers zelf, en boeken over Winters, Malarky en Guarnere en Babe Heffron. Sterker, Bastogne en omgeving Bois Jacques is ook geen onbekend terrein en wat was het een vreemde gewaarwording te lopen in dat bos met de vage contouren van de foxholes nog altijd zichtbaar. Net als het Duitse kerkhof in Foy.

En wat waren de verwachtingen hooggespannen in 2001 toen de serie voor het eerst uitgezonden werd. En wat viel het tegen ondanks de medewerking van Steven Spielberg die met Saving Private Ryan een nieuwe weg was ingeslagen qua geweld en realisme. Terwijl de VHS overuren draaide vroeg ik me iedere aflevering weer af wanneer we nu eens wat actie gingen krijgen. Noot; grappig dat Saving Private Ryan zijn oorsprong kent in Band of Brothers want Malarky en Muck hadden een gezamenlijke kennis die naar huis gestuurd werd omdat zijn drie broers reeds gesneuveld waren. Een verhaal dat Spielberg ter oren kwam en daarna uitgroeide tot de betreffende film. Om terug te komen op de actie die schaars bleek, wist ik veel dat dit simpelweg niet hetgeen was waar men op wilde focussen. Maar dat is iets wat ik later ontdekte. Inzicht komt met de jaren.

Waar te beginnen eigenlijk...? De uitstekende acteerprestaties van bijna de hele cast? Acteurs die we daarna zelden weer in een hele bekende of grote rol zagen? Voor sommigen bleek BofB there greatest hour. Voor anderen slechts het begin met een kleine rolletje, namen die er nu toe doen in het geval van Fassbender, Hardy en McAvoy. De soundtrack van Michael Kamen is praktisch iconisch te noemen. De montage en de gritty kleurenfilters zijn passend, de decors met zorg gemaakt, het materiaal zoals in de aflevering Carentan top en dan zijn er nog de afleveringen die ik persoonlijk het beste vind. Bastogne en The Breaking Point steken er wat mij betreft met kop en schouders bovenuit qua sfeer en intensiteit. Bovendien ben ik zelf in die omgeving geweest, liep door Bastogne, zag de gaten in de grond in het Bois Jacques en stond voor het monument van René Lemaire. Trouwens, niet ver van haar gedenkteken ligt op de Avenue de la Gare een fantastisch museum genaamd het 101ste Airborne museum. Om toch ook nog even de aflevering Why We Fight aan te halen die km verschillende redenen ook inslaat als een bom.

Band of Brothers, band van broeders, van Curahee tot Normandië en daar voorbij tot aan de poorten van de hel. Oorlogsactie? Nee, niet zo zeer. Ga dan lekker Saving Private Ryan kijken. BofB gaat met nadruk over de mannen, de band die ze door de jaren heen op opbouwden, lief en leef deelden, voor elkaar klaar stonden, omgingen met verlies van kameraden, hoe ze elkaar er doorheen trokken en hoe hun kijk op het leven er naar voorgoed veranderde. Is er dan niets aan te merken op BofB...? Mwoah...bijna allemaal hebben toch op- en aanmerkingen over het beeld rond Sobel die ze toch allemaal omschrijven als hard, streng en veeleisend, maar waar ze ook allemaal veel respect voor hadden en hem als degene zien die Easy-company gevormd heeft in die zin. Treurig zijn toch de verhalen rond de teloorgang van Sobel, het wegblijven van reünies, zijn poging tot zelfmoord en dood aan ondervoeding. Het schijnt dat zijn zus het totaal niet eens was met het geschetste beeld van haar broer en naar ik meen een kritische open brief in de krant heeft laten plaatsen. Wat Sobel betreft zal het een geval van interpretatie zijn, de fout die echter rond Albert Blythe gemaakt wordt is bizar. Het dromerige en wazige beeld dat rond Blythe geschapen wordt in de aflevering Carentan daargelaten, is het naschrift wel erg bijzonder in de zin dat er gerept wordt over een slecht herstel van zijn verwondingen en dood in '47. De waarheid kon niet veel anders zijn rond deze beroepsmilitair die door Winters omschreven werd als één van zijn betere soldaten, tot zover dat dromerige beeld. Maar er is meer, Blythe wist het tot Master Sergeant te schoppen, maakte meer dan 600 sprongen, vocht in Korea en verzamelde maar liefst drie Purple Hearts, drie Bronze Stars en een Zilver Star en overleed in '67 in Wiesbaden. Ik lees net dat de Easy veteranen in de veronderstelling waren dat hij overleden was en hem totaal uit het oog verloren waren. Toch wel een erg opmerkelijk verhaal en slecht uitgezocht door de productie.

Hoe vaak zou ik de serie inmiddels gezien hebben? Veel doet het we niet toe want een feestje is het iedere keer weer. Beste serie ooit? Buitencategorie, laten we het daar op houden. Een ontzettend goed uitgebalanceerd geheel met een topsoundtrack en goede acteerprestaties is Band Of Brothers zeker.

Na pak en beet 15 jaar weer eens herzien en daarbij vergeten hoe goed het ook alweer was. Duidelijk van de hand van de mannen achter het al even goede Saving Privat Ryan. Visueel zijn de overeenkomsten behoorlijk. De grootste troef van Band of Brothers is toch wel de compleetheid die van de oorlog wordt geschetst. Tussen de snoeiharde (en ook zo in beeld gebrachte) oorlogsvoering door zijn er daarnaast de wekenlange momenten van rust die de totaal onbevangen Amerikanen voor hun kiezen kregen. Dit alles zonder dat het ten koste ging van de pacing van de serie.

Fantastisch ook om iedere aflevering kort de echte helden aan het woord te zien. In de serie zelf overigens uitstekend vertolkt door de immense cast. Nee ik kende lang niet iedereen bij naam, maar dat deerde niet voor de geloofwaardigheid van het broederschap. Ik was blij met de authentieke koppen van de gasten, die stuk voor stuk zo uit de jaren 40 konden komen.

Verder opnieuw een dikke brok in de keel bij aflevering 9. Wat ongelofelijk gruwelijk..

Band of Brothers heeft de tand des tijds uitstekend doorstaan en is nog steeds waanzinnig goed.

4,5*

Indrukwekkende miniserie.

Gebaseerd op het boek van Stephen E. Ambrose, volgt Band of Brothers de evolutie van een groep jonge Amerikaanse gasten vol dromen en jeugdige ambitie die willen strijden voor het vaderland tot een hechte groep geroutineerde, door de oorlog gepokt en gemazelde soldaten. Van de, al onverteerde spaghetti opgevende, zich moeizaam de heuvel Currahee optrekkende youngsters tot de levensbeschouwende (maar ook genietende) veteranen in Zell am See: deze reeks biedt een unieke inkijk in werk en leven aan het front, op de enorm pakkende maar nooit overdreven score van Michael Kamen.

Niet elke aflevering is even sterk (lees: magistraal) en er zijn wel wat slordigheden/fouten ingeslopen (lees daarvoor maar het stuk van Lovelyboy, maar wat mij er toch toe beweegt de maximale score uit te delen, is de achterliggende filosofie. Deze reeks focust namelijk niet op de actie, noch op de grandeur van de bevelhebbers (al spelen die elementen wel mee natuurlijk), maar des te meer op de moedige mannen van Easy Company, op de mens zelf, als wezen met zijn gebreken, kleine kantjes en dommigheid maar evenzeer empathie, (sociale) intelligentie en verbondenheid. Een verhaal over onverbiddelijkheid en compassie. Cynisme en geloof. Humor ook.

Het trainingskamp, de heroïsche doch chaotische landing in Normandië, de hectische inname van Carentan en de Britse hybris van Operation Market Garden: het blijkt allemaal slechts een opmaat richting de ronduit meesterlijke dubbelaflevering om het Ardennenoffensief, met focus op Bastogne en Foy. Tijdens de eerste episode daarvan volgt de camera Doc Roe, wat zo ongeveer de beste keuze moet zijn geweest voor dit deel van het verhaal, omdat de bezigheden en bekommernissen van de hospik van het regiment de gruwel treffend in beeld brengen. The Breaking Point is zo mogelijk nóg beklemmender met enkele waanzinnige scènes en een onbekwame luitenant (kunstmatige promotie en vriendjespolitiek worden hier op de hak genomen), en dat alles door de ogen van Carwood "Lip" Lipton, één van mijn favoriete personages in de serie, niet in het minst door de ijzersterke vertolking van Donny Wahlberg. De grauwheid in de beeldvoering versterkt die effecten enkel.

Daarnaast kan je natuurlijk niet om Why We Fight heen. De titel van de aflevering is afgeleid van een artikel dat één van de soldaten leest (onder auspiciën van toenmalig president Roosevelt is er ook een reeks films onder die titel uitgebracht om de troepen en bij uitbreiding het Amerikaanse volk van de noodzaak van deelname aan deze verschrikkelijke oorlog te overtuigen), maar verwijst natuurlijk vooral naar de beruchte ontdekking van een zogenaamd arbeidskamp. Het zijn dat soort taferelen, waarbij je dolgraag wil wegkijken maar moet blijven kijken om jezelf als menselijk wezen niet te verloochenen. Bikkelharde, confronterende doch essentiële materie, en als je kijkt naar wat er ondertussen allemaal voor gruwelijks heeft plaatsgevonden - nog steeds plaatsvindt - op deze aardkloot, zou je kunnen concluderen dat we helemaal niets leren. Je zou er al even cynisch van worden als Lewis Nixon.

Ik noemde eerder Lip reeds als een favoriet personage, maar ook dat diverse palet aan figuren is een absoluut sterktepunt van deze reeks. Winters, Nixon, Buck, Malarkey, Guarnere, Bull, Luz, Liebgott, Perconte... Het zijn stuk voor stuk memorabele karakters. Het toevoegen van interviews met enkele toen nog levende veteranen op hoge leeftijd is ook een goeie zet gebleken. Op die manier voel je nog meer mee met die mannen, deel je hun rauwe emoties en komt alles veel harder binnen. Band of Brothers is een prachtserie die enkele grootse hoogtepunten kent maar over de ganse lijn weet te overtuigen en te vervoeren. Een universeel verhaal over "kleine" mannen die "grootse" daden stellen. Dankzij de sterke vertolkingen, zéker, maar vooral dankzij de fantastische kerels die zij waren.

5 sterren

Ik had de serie nog nooit gezien. Ik heb ‘m in 3 dagen gekeken. Geweldig! De oorlog op indrukwekkende weergeven.

Als mijn kinderen oud genoeg zijn zal ik zeker stimuleren dat ze deze serie ook kijken, voor hun ontwikkeling.

Het is werkelijk een prachtige tv serie. De muziek is aangrijpend, enorme goede acteurs, goede verhaallijn. Het verhaal, de oorlog grijpt je gewoon bij je strot. Geen seconde van verveeld. Echt enorm genoten! Een dikke vette 5 sterren waard. Knappe prestatie van Tom Hanks en Steven Spielberg. Dit meesterwerk mag je gewoon niet missen!!!

Mooie serie, die ik al heel lang geleden wilde kijken, maar het liep anders. Nu gezien en ook het vervolg al gezien, pacific... Die ik toch een stuk beter vind.. Misschien omdat de strijd tegen de jappen zwaarder was, jungle en een vijand die zich nooit overgeeft..

Deze serie mag er zeker zijn... Heftig en realistisch, goed gemaakt... Maar misschien door de leeftijd wat te rustig... Ik heb de lange verhalen gelezen van anderen, ik hou het kort... Tegenwoordig gaat oorlog totaal anders, met drones en AI etc... Maar nog steeds sterven gewone mensen voor de waanzin van machtswellustelingen die wereldheerschappij nastreven met veel leugens....

Ja hoor, ik weet het heus wel,.....serie is in 2001 uitgekomen en ik heb 'm nu pas gekeken.....Dacht dat het allemaal wel mee zou vallen en dat het een beetje een hype was. Dus. Nu gekeken. Vijf sterren. Geen wonder dat de serie zo hoog scoort, bizar goed. Dacht na 8 afleveringen,...dit wordt een 4-sterren beoordeling. En dan komt aflevering 9 en dan weet je dat je gewoon 5 sterren moet geven. Echt. Wat een acteurs, zeldzaam goed. Echt alles is top aan de serie. Topper.