Ryuhei Kitamura

Je hebt van die regisseurs ... geweldige talenten, zolang ze gedwongen worden creatief te zijn. Geef ze een echt budget, en wat rest zijn oninteressante films waar hun talent maar heel af en toe weet door te dringen.

Kitamura begon z'n carriere met Heat After Dark. Samen Met Down To Hell voorbodes van Kitamura's talent. Heat After Dark is vooral wat aftasten. Vreemde personages, geen verhaal, een film die op niks anders mikt dan een zekere coolheidsfactor. En dat lukt ook best, al is Kitamura hier nog net iets te onervaren om echt sterk werk af te leveren.

Heat After Dark is de prequel van Versus, en Kitamura's eerste kennismaking met "het bos". Een fijn filmpje wat Kitamura's vooruitgang illustreert, maar toch vooral blijft steken op een hele hoop potentieel.

Een potentieel dat zou losbarsten met Versus. Niet veel meer dan een no-budget vriendenfilmpje, maar het betekende wel de start van Kitamura's echt carriere, waar ook z'n productiemaatschappij - Napalm Films - mee van wist te profiteren. Maar ook Tak Sakaguchi, hoofdrolspeler in Versus en voormalig bendelid, wist met dit filmpje een leuke draai aan z'n leven te geven. Een mix van humor, gore, zombies, samurai, gunplay, swordplay enz. Alles wat cool is werd in Versus gepropt. De hele film speelt zich af in een bos vol freaks, die af en toe aan K Ishii's films doen terugdenken. Alleen overheerst de humor en het gore aspect hier duidelijk. Wat Kitamura hier zonder budget klaarspeelt is groots.

Na deze film kwam het geld. Alive is Kitamura's eerste echte teleurstelling. Gebaseerd op een erg sterke manga, verloopt vooral het eerste uur erg sfeervol. Dan blijkt dat Kitamura z'n centjes gespaard heeft voor totaal misplaatste en vreselijk lelijke CGi, en gaat het op het einde helemaal mis. Jammer, want Kitamura bewijst wel weer dat hij met weinig middelen veel sfeer kan opwekken.

Hierna gooit Kitamura zich op twee kleinere projecten. The Messanger maakt deel uit van het Jam Films project. Een omnibus die ondertussen aan z'n derde editie toe is en beginnend talent de kans geeft hun ding te doen. Kitamura maakt een boeiend en stijlvol kortfilmpje gespeend van allerlei overbodige nonsens, en bewijst weer dat hij het best is wanneer hij gewoon de camera laat spreken.

Kitamura en Tsutsumi waren zo snel klaar met hun filmpje dat ze met elkaar een extra uitdaging aangingen. Daaruit vloeide Aragami (en 2LDK van Tsutsumi). Weer een creatief en sfeervol filmpje van Kitamura, hoewel toch net te lang om echt geweldig te zijn. De middelen en vooral de tijd waren erg beperkt, maar toch. Tsutsumi wist er meer mee aan te vangen.

Kitamura keert terug naar het geld, en maakt Azumi, z'n minste film totnogtoe. Nogal saai samuraifilmpje waar z'n talent maar erg schaars aan de oppervlakte verschijnt. Enkel op het laatst, de scene met de 360° vertikale swing, zien we weer de echte Kitamura. De rest gaat te hard gebukt onder een poppy blockbustertje. In dit soort films kan hij te weinig z'n eigen stempel drukken.

Kitamura blijft zweren bij de mangaverfilmingen en stort zich op Sky High (van dezelfde mangaka als Alive). Stilaan gaat het beter met Kitamura, en weet hij z'n bankrekening beter onder controle te houden. Af en toe nog wat misplaatste CGi, maar z'n coolheid is er weer. Paar erg sterke gevechtsscenes en knappe set pieces. Geen geweldige film, maar voor een high budget Kitamura een stevige stap voorwaarts.

Tussendoor knutselt Kitamura aan Longinus, een kortfilm (40 minuten) op hetzelfde niveau van The Messenger, en wordt hij gevraagd om de cinematics van Metal Gear Solid voor zijn rekening te nemen. Best een eer.

Maar niks vergeleken bij Godzilla: Final Wars. Na 50 jaar besluit Toho dat het even genoeg is geweest met Godzilla films, Kitamura krijgt de eer om de voorlopig laatste film te regisseren. En voor het eerst speelt hij het ook klaar om met een groot budget een echt leuke film af te leveren. Final Wars is een groteske, luidruchtige actieklucht van de bovenste plank. Puur vertier en volgens mij ook meteen de beste Godzilla (in ieder geval van diegene die ik gezien heb).

Ondertussen is Kitamura klaar met LoveDeath, 180 minuten durende actiefilm die veel goeds voorspelt, maar hopelijk de gehele lengte zal kunnen boeien. Na een herwerkte Versus (wat extra scenes hier en daar) volgt er binnekort ook nog een Versus 2. Iets waar Kitamura al erg lang over spreekt.

Fijne regisseur, die erg leuke films kan maken, maar vooral moet oppassen dat hij niet buigt onder studiodruk en grote bedragen. Versus blijft het hoogtepunt wat mij betreft, maar uit elk van z'n films valt steeds wel een goeie dosis fun te puren.

Officiële site

Slecht nieuws voor de toekomst van Kitamura:

Cruise in een film van Kitamura. Een hollywood versie van versus hoef ik ook niet direct te zien.

Hele bericht is http://community.livejourna... te vinden

Versus is geweldig, Azumi en Sky High vond ik ook goed te pruimen, Final Wars was grappig en Aragami best aardig, maar Midnight Meat Train is te suf voor woorden. Het enige leuke aan die film is Vinnie Jones.