Jam Films (2002)

Het video-clip achtige begin in CGI zet eigenlijk al gelijk de toon voor deze lekkere verzameling korte films. Een bonte verzameling van de meest uiteenlopende onderwerpen, visies, ideeen en uitwerkingen van huidige Japanse regisseurs. Naast Kitamura en Tsutsumi kende ik de rest van de regisseurs slechts bij naam en was dus zeer benieuwd wat zij zoal te bieden hadden.

Alle clips apart behandelen zou een leuke, maar te tijdrovende taak zijn, dus ik houd het er maar op dat alle segmenten kwalitatief van zeer goede makelij zijn. Ik verwachtte nog enigzins amateuristische filmpjes, maar allen kennen duidelijk hun vak. Het zal je verbazen hoe ongelooflijk snel de tijd voorbij vliegt en vooral dat je achteraf nog veel meer van dit soort filmpjes wilt zien.

Persoonlijk genoot ik noghet meest van de vervreemdende Kendama van Tetuso Shinohara, met een duistere en mysterieuse sfeer, al volgen Arita van Shunji Iwai, dat je op je ziel raakt, en de maffe Justice van Isao Yukisada hier rakelings op.

Onnodig om te concluderen dat iedereen die zich enigzins interesseert in Japanse cinema deze Jam Films gewoon even een keer moet zien.

Aardig om te vermelden is overigens dat Kitamura en Tsutsumi, voor mij toch wel iets mindere filmpjes, zo snel klaar waren, dat ze nog een extra budget kregen om in een week het DUEL te houden, waar respectievelijk Aragami en 2LDK uit voort gekomen zijn.

Dat deze op de site staat ... niet verwacht .

Ben het eens met wat Dopke zei, al vond ik de kortfilm van Kitamura wel veruit de beste. 3.5*

Bestaat trouwens een vervolg van.

Erg fijne collectie filmpjes. Lekker weird, schattig, grappig. Zal ik ze dan maar even allemaal langsgaan? Oké dan..

The Messenger: Erg mooi kleur gebruik, paar schitterende shots, Erg mooi hou donker/licht contrast in gezicht van die vrouw naar voren komt. Ook het verhaal is best oke, beetje cliché met dood en al, maar toch wel mooi uitgewerkt.

Kendama: Erg grappig en speels. Begon beetje twijfelachtig, wist niet wat ik ervan moest denken, maar ontpopte zich in een erg leuk en subtiel filmpje. Erg leuk hoe het ook eindigt. Beetje vervelende muziek, die ik nooit zou luisteren, maar op zich wel in het filmpje past

Cold Sleep vond ik de minste. Deed me allemaal ietsje te kinderachtig en quasi intelligent aan. De wereld vergaat omdat de mensen te slim worden blabla. Het idee van die cell midden in het lokaal vond ik dan weer wel erg mooi. De grafische elementen vond ik niet echt goed uitgevoerd. Jammer, minste dus..

Pandra is een erg weird en absurd. Erg mooie shots in die donkere kamer en prachtige kleuren. Het verhaal is dus nogal geflipt, maar wel leuk. Vrouw die een soort fetisch voor der voeten heeft en daar vanaf wil komen , waarna ze in een soort krocht van likkende mensen komt. Vond het wel wat.

Hijiki vond ik erg goed. Weer erg vreemd, deed me een beetje aan de film “Monday” denken. Een rare kijk op het leven. Vreemd hoe de rollen worden omgedraait. Een gangster zit aan een tafel met mensen die hij gijzelt, maar eindigt zelf als het slachtoffer. Erg mooi en vreemd uitgewerkt. Weer een goed filmpje

Justice was dan echt de vreemdste van het stel. Echt te weird, klappende onderbroeken. Ik heb me in ieder geval rot gelachen. Speelse humor. Mannetje uit ‘Josee the Tiger and the Fish’. Deed het echt heel leuk.

Arita is denk ik toch mijn favoriet. Tuurlijk weer Iwai Schitterende beelden en echt een prachtig subtiel ontroerend verhaaltje. Erg leuke special effects en erg mooie filters. Ook de muziek was erg mooi, wat ik van Iwai verwacht.

Al met al een heel leuke serie filmpjes, en ik verheug me nu al op deel 2 te zien!

Erg leuke verzameling filmpjes!

Vooral Justice, arita, kendama en pandra vond ik erg goed.

The messenger deed me helemaal niets, af en toe wat leuke shots maar daar bleef het bij. Ook cold sleep was niet super, maar had wel wat.

Op naar deel 2

4*

Meestal zijn verzamelfilms niet beter dan de som der delen, deze ook niet, maar hier is het gelukkig weer zo dat bijna alle filmpjes leuk, goed of soms zelfs erg bijzonder zijn.

Hoogtepunt voor mij was Pandora - Hong Kong Leg van Mochizuki Rokuro (wie anders?!). Bijzonder om na zeven jaar eindelijk weer eens wat van zijn hand te zien. Onmiskenbaar lyrisch, hysterisch, rommelig en vervreemdend. Maar geweldig qua sfeer. Ook Hijiki van Tsutsumi Yukihiko was erg fijn. Hoewel die even zijn tijd nodig had, maar er wordt optimaal gebruik gemaakt van de beklemmende sfeer die hij met het camerawerk bereikt.

Van Iwai Shunji een voor hem bekende dromerige, fantasievolle bijdrage (ARITA) die mij ook erg kon bekoren. Meest verrassend vond ik Justice van Yukisada Isao. Dit filmpje had een grappige insteek en ging gelukkig niet te ver in het uitdiepen van een verhaallijn. Een puberfantasie moet iets onbereikbaars zijn per slot van rekening.

De rest waren aardig, hoewel de opening met The Messenger echt de zwakste is, omdat deze geen verrassende invalshoek heeft.

Vind dit toch steeds jammer om lezen. Blijkbaar ben ik één van de weinigen onder filmfans die dit soort films echt kan appreciëren.

Het voordeel hier is dat ze niet als een film met een gemeenschappelijke thematiek of zo worden uitgebracht. En een verzameling van stijlen en verhalen is (met Japan als gemeenschappelijkheid)

Films als Aria, Eros en 11'09"01 zijn echt te wisselvallig, zodat je je daar gaat vervelen of helemaal uit de stemming raakt. Je kunt dat op de koop toe nemen, omdat je het leuk vind om dit soort verschillende invalshoeken te zien. Kan ik (deels) inkomen, maar dat levert haast nooit een écht goede film op.

Three Times zou je ook een episodenfilm kunnen noemen, maar daar werkt het wel. Hoewel de stijlen anders zijn, is het duidelijk dat er een genie aan het werk is, waarbij het ook sterk is dat de zelfde hoofdrolspelers telkens terugkeren.

Die meerwaarde vind ik duidelijk de hoeveelheid stijlen, invalshoeken en creativiteit die in dit soort filmpjes schuilt. In 90 a 120 minuten zit zoveel moois en zonder al te veel filler, waar de meeste speelfilms toch vaak een hoop vulsel bevatten.

Vind dit vaak een veel rijkere ervaring, waar zelfs de slechte filmpjes nog enkele positieve zaken in zich dragen.

Een film als Memories kan ik zeker wel als meesterwerk beschouwen, verder nog een hoop werkjes (Acid House, About Love, ...) die gewoon erg erg goed zijn, en waarvan de verhaaltje gelukkig niet tot speelfilms werden uitgewerkt.

Eigenlijk verwachte ik niks, maar ik ben erg positief verrast

The Messenger is niks voor mij. Alles kwam maar niet overdonderend over en dan heb je met zoiets ook wel gehad. De speciale effecten zijn oké en het verhaal en onderlinge actie is al te vaag en simpel opgezet.

Kendama was een beetje voorspelbaar, maar gelukkig is het wel leuk en grappig uitgevoerd. De sfeer zat er in ieder geval goed in.

Cold Sleep was redelijk, enerzijds kan ik er best wel om lachen, anderzijds voel ik me erg niet intelligent tijdens het lachen.

Pandora - Hong Kong Leg is lekker subliem uitgevoerd, van deze regisseur wil ik wel meer zien. Het verbaasd me overigens dat hij niet zo bekend is geworden, want zijn feature in Jam films is absurd grappig.

Hijiki vind ik na The Messenger de minste van allemaal. Misschien omdat je eerst 3 luchtige en komische filmpjes hebt gezien en bovendien vind ik het maar niet grappig.

Justice was dodelijk voor mijn lachspieren. In het begin heb ik geprobeerd om de toespraak van die docent zo goed mogelijk te volgen, maar ironisch genoeg werd ik ook snel geleidt.

Arita verbaasde me wel, maar ik moest nog even bijkomen van Justice, dus de impact was al een stuk minder.

4 sterren en de sequel ligt binnen handgreep, ik ben benieuwd.

The Messenger deed mij ook niks. Cliché, niet spannend of interessant. Niet echt een goede aftrap.

Kendema was een lekker luchtig filmpje. Leuk geacteerd en lekker feel-good. Beetje voorspelbaar, maar een leuk einde.

Cold Sleep was nogal kinderachtig en zeker niet grappig. Ik had liever de bedscene verder uitgediept gezien

Pandra vond ik erg leuk. Weird inderdaad, haast soft erotisch. Hoe verzin je het. Goed sfeertje en mooie shots en kleurgebruik.

Hijiki was ook best komisch. Grappig als de gijzelaar over de Hijiki begint. Goed einde ook.

Justice was erg komisch en sexy en het leukste filmpje van allemaal. Ook leuk geacteerd van die jongen.

Tot slot nog een weird filmpje, Arita. Leuk, maar toen hij tot leven kwam werd het me allemaal een beetje té.

Al met al een leuke verzameling filmpjes. Ik had er niet veel van verwacht. Vaak heb je met dit soort verzamelingen een paar slechte filmpjes er tussen, in dit geval The Messenger, die erg uit de toon viel, en Cold Sleep. De overige vijf varieerden echter van leuk tot geniaal. De moeite waard. Op naar de sequel.

Jam Films

Na Midnight Meat Train weer een sterke Kitamura. Messenger schept erg snel sfeer, heeft een sterk verhaaltje en is visueel dik in orde.

Kendama is op zich wel aardig (grappig), maar ik vond het verre weg de minste. Net wat te flauw en standaard naar mijn smaak

Coldsleep vond ik dan wél hilarisch. Wat een weird idee, cool kleurgebruik en dat einde ook .

Hong Kong Leg Pandora heeft een paar mooi scènes, maar ik vond de muziek niet zo best, waardoor echt genieten nog niet meeviel.

Hijiki begint met een waarschuwing. Mensen die niet houden van een bad end, die kunnen beter even naar de wc en over een kwartier terug komen. Ik kon er wel om glimlachen. Echt deprimerend was het niet, erg cynisch en droog was het wel. Niet onaardig.

Justice is ook grappig. Leuk hoe zo'n saai lokaaldictaat wordt weergegeven en hoe leerlingen zich tijdens zo'n dictaat weten te vermaken .

Arita vond ik in eerste instantie niet zo boeiend. Tot het moment dat Arita in de fik gestoken wordt. Grappig uitgewerkt.

3.5*

Ik ben wel gaan houden van kortfilms, waarin vaak leuke ideeën zitten die ongeschikt zijn voor langere films. Waarom jezelf die leuke ideeën dan onthouden?

Dit was ook weer een fijne collectie van filmpjes. Niet alles even geslaagd, maar niets is mislukt.

De aankondiging vond ik maar niets, maar het eerste echte filmpje, The Messenger vond ik wel prachtig gestileerd, waar vooral de belichting opviel. Ik snap niet echt wat eraan zou mankeren. Aardig verhaaltje met een leuke twist, en bovendien zat er veel sfeer in. 4.5*.

Kendama was wat minder mooi gestileerd, maar had wel wat meer humor. Wat mij betreft 3,5* waard, want het wordt ruim overtroffen door Cold Sleep, wat een stuk grappiger is. Absurdisme bevalt me altijd erg goed, en die pa was helemaal hilarisch. 4*.

Pandora - Hong Kong Leg is mijn favoriet. Mooi gestileerd, en met een leuk idee. Fantastisch hoe die ouwe vent uitlegt waarom speeksel goed is, terwijl zijn kale schedel gelikt wordt door die andere gast, heerlijk smerig, maar ook zo droog. Leuk, die muziek op traditionele instrumenten, maar misschien was een smerige saxofoon passender geweest, al maakt dat de boel wellicht te plat. 4,5*.

Bij Hijiki valt het cameragebruik en de belichting ook op, maar de afloop was wel erg voorspelbaar. Jammer, want het begon heel erg goed. Je kreeg echt het idee dat het een gewoon gezinnetje was, totdat de rookbom valt. 3,5*.

Justice vond ik het minste filmpje. Ziet er aardig uit, maar op een gegeven moment heb ik de onderbroekjes wel gezien, terwijl daar maar mee wordt doorgegaan. De docent vond ik maar matig acteren. 3*.

Het laatste filmpje, Arita, is het lieflijkste. Leuk met de tekeningen, mooie muziek en een grappig verhaaltje dat wel een beetje onbevredigend einde heeft. Was ook wel nieuwsgierig naar wat het was. Maar met dit soort dingen is het meestal niet goed om alles te verklappen. 4*.

Voor het geheel 4*. Leuk, ik heb zin in de andere Jam Films.

Aardig.

Ik hou hier wel van. Zitten altijd wat mindere filmpjes tussen, maar zolang het bij 10-15 min. blijft, kun je je ook nooit een buil vallen.

Ik vraag me wel vaak af wat de volgorde nou doet voor zo'n omnibus.

In dit geval wordt de toon mooi gezet door The Messenger. Dat creëert een bepaalde verwachting, waarna het speelse Kendama en het kinderlijke Cold Sleep daar dwars tegenin gaan. En daardoor misschien nog wel erger tegenvallen, dan wanneer Cold Sleep de opener was geweest. Maar goed.

Kitamura heeft een mooie kortfilm afgeleverd, waardoor ik weer zin krijg in zijn langspeelwerk. The Messenger is sfeervol, mooi geschoten, goed gedoseerd van kleur voorzien en het spelen met scherpte versterkt het gegeven en de sfeer.

Kendama vond ik niets speciaals hebben en Cold Sleep was ronduit amateuristisch. Zowel het idee als de uitwerking was slap. Visueel wordt er veel geprobeerd, niets komt echt uit de verf.

Pandora had ik verder ook niet veel mee. Het absurdistisch gegeven was wel geinig, maar er wordt zo weinig mee gedaan. Visueel had er veel meer in gezeten. Hetzelfde geldt min of meer voor Hijiki. Grappig gegeven, maar te weinig creatief mee omgesprongen, visueel pover en bovendien erg voorspelbaar.

Justice was cool. Erg effectieve opbouw met een goed muziekje eronder. Perfecte facial expressions van die jongen. Ging misschien net iets te lang door. Misschien wat meer grapjes uit de rest van de klas. Toch erg geslaagd.

Arita was ook erg overtuigend in al zijn lieflijkheid en voelt, vooral voor een kortfilm, erg compleet aan. Leuk gegeven, mooie beelden en muziek. Alles klopt...jammer van dat einde. Alsof er toch een soort punchline in moet zitten.

Altijd leuk, altijd verfrissend, al kan de diversiteit ook nadelig werken. Bovendien zaten hier geen echte pareltjes tussen. Dan zou een grote lijn of algemeen thema de waardering voor het geheel nog sterken, maar ook dat ontbreekt. 3*

PS. Die openingsequentie. Honds. Lelijk.