In Blood & Gold worden we meegenomen naar de nadagen van de Tweede Wereldoorlog. We volgen een gedeserteerde Duits soldaat genaamd Heinrich in een wanhopige poging thuis te geraken om zijn dochter te vinden. Zijn zoektocht raakt echter verstrengeld met een gevaarlijke strijd tegen troepen van de Schutzstaffel, die op jacht zijn naar een verborgen schat van joods goud. Terwijl hij door het door oorlog verscheurde landschap navigeert, wordt hij geconfronteerd met morele dilemma's en intense confrontaties, waarbij hij moet balanceren tussen zijn verlangen om zijn verleden achter zich te laten en de noodzaak om recht te doen aan de slachtoffers van de oorlog. Met elke stap komt hij dichter bij de waarheid over de schat, en ook dichter bij zijn eigen innerlijke confrontatie met de verschrikkingen van zijn verleden en de hoop voor een betere toekomst.
Blood & Gold is het werk van de Duitse regisseur Peter Thorwarth, onder meer bekend van films als Die Welleen Blood Red Sky. In de film zijn rollen weggelegd voor de Duitse acteurs Pirate of the Carribbean-ster Alexander Scheer en 1917-acteur Robert Maaser, maar ook Roy McCrerey, Florian Schmidtke en Marie Hacke maken een verschijning. McCrerey kun je kennen van films als Kidnapping Mr. Heinekenen The Patriot,en Schmidtke speelt onder meer in van Barbaren, een andere Duitse Netflix Original. Hacke heeft op haar beurt een rol in de populaire televisieserie Outlander.
De WOII-film is sinds mei vorig jaar te zien op de streamingdienst en werd relatief goed ontvangen door de critici, die tot een nette 67%-score komen op Rotten Tomatoes. "Het is voorspelbaar maar strak geënsceneerd en goed qua tempo, en als je door Netflix scrolt op zoek naar iets fris, is het geen slechte keuze voor entertainment waarbij je even je hersenen uit kunt schakelen," zo schrijft Leslie Felperin van The Guardian, terwijl Andrew Morgan van What's On Netflixspreekt van een 'indrukwekkende en plezierige toevoeging aan de groeiende lijst met variaties op de klassieke western.' Op MovieMeter vinden velen Sisu aanzienlijk beter, maar kan men desondanks van de titel genieten. "Sisu is in alles de betere, maar niettemin is dit zeer genietbaar bloederig vermaak, en van films waarin nazi's worden afgeknald, krijg ik nooit genoeg," zo schrijft joolstein.
Blood & Gold is sinds al enige tijd te zien op Netflix.
Eergisteren Sisu, gisteren Blood & Gold. Ik had gehoord dat het een leuke companion piece was en zowaar nog iets toffer dan Sisu. Met het eerste ben ik het eens, met het tweede niet helemaal. Het scheelt niet heel veel, maar de Finse film vond ik ook nog eens prachtig geschoten, en heeft in Aatami gewoon een erg tot de verbeelding sprekende protagonist.
Los van de vergelijking echter is Blood & Gold een heerlijke popcornfilm, die WOII met actie en spaghetti-western vermengt.
3,4*
Ben benieuwd wat anderen vinden die ze op die manier hebben gekeken.
Ben benieuwd wat andere vinden die ze op die manier hebben gekeken.
Ik heb ook eerst Sisu gezien en daarna Blood and Gold. Hoewel het allebei uitstekende genre films zijn, vond ik de tweede titel persoonlijk aangenamer om te zien. Die liep naar mijn gevoel veel vlotter door en had toch wat meer inktzwarte humor in de aanbieding.
Ik was Sisu alweer vergeten. Blijkbaar vergeleek ik ‘m met een Febo-cheeseburger midden in de nacht: op specifieke momenten best aardig binnen te houden. Zal Blood & Gold een dezer dagen ook eens een kans geven dan.
Ik zag Sisu eerst en ging op een vrije ochtend vorig jaar Blood & Gold bekijken. Maanden daarvoor had ik de trailer gezien en ik vond dat de makers te veel Inglourious Basterds poogden te imiteren. Maar ik was alsnog aangenaam verrast, er zat veel meer hart, ziel en kunde ik dan ik verwachtte.
Reacties (4)