menu

Film / Algemeen / Beoordeling van klassiekers

zoeken in:
avatar van Biosguru
helpdefilm schreef:
(quote)


Nee, en toch is het zo. Er zijn genoeg mensen zoals ik die dat vinden. Misschien wel verreweg de meerderheid. Dus ja, vul het zelf maar in zou ik zeggen.


Ok, ok, dus als de meeste mensen iets vinden, dan is het zo? Ik snap die vijandigheid niet zo goed. Ik kijk klassiekers, jij vindt dat stom. Niemand heeft er toch verder last van dat ik klassiekers kijk? Ja, ok ik ben het niet met je eens dat film nu altijd op dit moment, het aller, aller beste is wat de mens ooit op film (of schijf dan he) gezet heeft. Denk je, dat ik met voldoende argumenten mijn dwaling ga inzien en ook alleen nog maar moderne films ga zien?

Stel je de vraag eens, waarom er mensen zijn die klassiekers kijken?

avatar van Onderhond
Biosguru schreef:
Onderhond

Zeker een goed punt, want ik heb toch sterk de illusie dat mijn smaak nog aan het veranderen is, hoe meer films ik zie. Ik ben nu 45. Het lastige is natuurlijk smaak labelen. Misschien is mijn verbindend element tussen die films uit al die verschillende jaartallen, enkel en alleen vloeiend camerawerk. En kom ik eigenlijk geen stap van mijn smaak sweetspot.

Zoals alle menswetenschappen geldt daarbij ook zo'n beetje de 80/20 regel zeker? Ik ben ondertussen 36 en heb ook nog steeds niet het gevoel dat ik cultureel uitgeblust ben en dat alles vroeger beter was, maar als muziek- en filmliefhebber is het dan ook iets waar ik erg actief mee bezig ben. Kijkend rondom mij is het toch iets wat me sterk is opgevallen. Mensen die vroeger actief naar nieuwe dingen op zoek gingen en gepassioneerd werden door obscure finds, lijken nu ingedommeld, klagen een beetje over het slechte aanbod in de bioscoop/Q-Music en hoe vroeger toch alles beter was. Werk en kinderen lijken de grootste boosdoeners te zijn.

Bij mezelf merk ik ook wel dat m'n absolute favorieten vooral 10-15 jaar eerder gevormd werden, het is toch alweer een jaar of 5 geleden dat ik m'n laatste 5* uitgedeeld heb meen ik. Aan 4* en 4.5* hier geen gebrek, maar het zegt toch wat over de manier waarop je smaak evolueert

avatar van horizons
Op muziekgebied ben ik blijven hangen eind 2006. Daarvoor was het inderdaad meer op zoek naar het "obscure" om het wat zwart-wit te stellen. M'n favoriete muziek is nog steeds de periode 1996-2006 (grofweg) maar waar ik toen niets van een top 40 moest hebben heb ik daar tegenwoordig geen problemen meer mee. Wel met de verschrikkelijk kleine playlist van Q-music...

Met kinderen is het wel leuk om je oude favorieten te herkijken maar ook de nieuwe bioscoop-films en de (vaak wat minder bekende) jeugdfilms. Dus daar klaag ik zeker niet over.

De "film-ontwikkeling" naar de wat "andere" fil, was vroeger wat meer, zakte weg (zal wel gezin/kinderen zijn ) maar is nooit helemaal weg geweest en Netflix opende weer veel deuren.

Dat de kern-smaakvorming voor je dertigste stopt geloof ik wel maar het bijschaven daaromheen daarna is helemaal aan je zelf.

avatar van Biosguru
Onderhond

Ik verzeilde onlangs in een andere discussie over kunst en de vermeende voordelen van kunstconsumptie. Veel van de argumenten voor kunst eindigen met een smaak of appreciatienivo dat je een beter mens maakt. Ik ben wat wars van zulke morele oordelen. Omdat je namelijk expliciet mensen die niet aan kunst doen negatief wegzet. (hihi, ik krijg die waardevrijheid overigens niet direct in klinkende munt terugbetaalt, zoals hierboven te lezen is).

Persoonlijk zie ik het meer als een acquired taste. Dat komt ook meer met mijn eigen beleving overeen. En je kan nog eens een hoek induiken waar je zonder experts of curatoren je eigen baantjes kan trekken. Zo vreet ik op het moment kortfilms. En ben ik me op dat vlak een smaak aan het aanmeten.

Het schijnt niet zon populaire theorie te zijn. Maar ik vondt wel dit fijne essay over acquired taste in kunst, door Kevin Melchionne geschreven. Zoals je ook al opmerkte, het is werk en iets waar je continue mee bezig kan zijn. Misschien stopt het ontwikkelen van je smaak inderdaad als je er geen tijd en moeite meer in stopt. Gemak overwint uiteindelijk alles, zoals ik dat ook al bij technologie opmerkte

Acquired Taste - quod.lib.umich.edu

Ik deel gelukkig nog steeds ***** sterren uit aan moderne films Best lastig want ik heb een behoorlijke haat liefde verhouding met veel moderne arthouse. Vooral contemplatieve cinema is bij mij compleet hit or miss. Gewoon stug door blijven kijken, tot ik weer een Csak a szél of in the Crosswind zie om het goed te maken.

avatar van Onderhond
Biosguru schreef:
Veel van de argumenten voor kunst eindigen met een smaak of appreciatienivo dat je een beter mens maakt. Ik ben wat wars van zulke morele oordelen. Omdat je namelijk expliciet mensen die niet aan kunst doen negatief wegzet.

Ach, kunst is vermaak en bezigheid, een beter mens word je er niet van. Aan dat soort elitaire praat erger ik me ook regelmatig, maar dat wil niet zeggen dat je niet mag benoemen wat je ziet natuurlijk. Als ik vroegere mede-neuzelaars naar weirde electronische muziek nu enthusiaste aankondingen zie plaatsen over een nieuw optreden van Dimitri Vegas & Like Mike, dan is daar toch ergens wat gebeurd

Hoe langer je je verdiept in iets, hoe moeilijk het ook wordt om volledig weggeblazen te worden denk ik. Op een bepaald moment heb je alles wel al een keer in een bepaalde vorm gezien. Nieuwe films bieden dan nog wel interessante nuances of spelen met verwachtingen, maar dat overdonderd worden door iets compleet nieuws en onverwachts, dat wordt steeds moeilijker te evenaren. Waarmee ik zeker niet wil zeggen dat alles maar herhaling is van het verleden (objectief), alleen dat je subjectief alles maar één keer voor de eerste keer kan meemaken

avatar van Onderhond

Iets te lang om zo over over de middag door te spitten (een mens moet ook nog films reviewen enzo), maar hoofdstuk 1 is zeker interessant. Begrijpelijk ook dat dit op tegenkanting stuit, want vele mensen identificeren zichzelf toch met hun smaak en door te zeggen dat het onecht is raak je aan de kern van het individu.

avatar van Biosguru
Helaas zien veel mensen smaak ook als een competitief iets. Acquired taste biedt daar een fraaie uitweg uit. Het is wel heel Individualistisch, maar het haalt in ieder geval het prekerige eraf. Wat je vaak ziet in discussie's over waarom kunst goed is voor de mensen.

Ik kom vast wat anti kunsten over nu. Maar ben toch zeker voor een zo alomvattende aanwezigheid van kunst als maar mogelijk is. Opera is bv veel te duur om te leren waarderen

avatar van -fal
Onderhond schreef:

Ach, kunst is vermaak en bezigheid, een beter mens word je er niet van. Aan dat soort elitaire praat erger ik me ook regelmatig, maar dat wil niet zeggen dat je niet mag benoemen wat je ziet natuurlijk.


Waarom is het elitair als je meer uit kunst haalt dan slechts entertainment?

avatar van -fal
Biosguru schreef:
Opera is bv veel te duur om te leren waarderen


Toegegeven, je zult nooit het decor ruiken of de magie van een meegesleurde volle zaal ervaren, maar online is er veel te zien en beperkt het aanbod zich niet meer tot de traditionele operakitch. Deze site is wel aardig om in de gaten te houden: The Opera Platform - theoperaplatform.eu

avatar van Onderhond
-fal schreef:
Waarom is het elitair als je meer uit kunst haalt dan slechts entertainment?

Jij draait het om. Ik zeg niet dat het elitair is om méér uit kunst te halen, ik zeg dat het elitair is neer te kijken op mensen die dat niet doen.

avatar van -fal
Dan had ik je fout begrepen.

avatar van Onderhond
Staat er allicht ook wat warrig. De eerste zin is persoonlijke beleving, de tweede was een een reactive op de quote van Biosguru.

Ik heb niks zeker tegen mensen die kunst als een trigger voor iets meer ervaren, maar voor mij persoonlijk werkt dat zelden. Het is alleen geen magische en/of unieke trigger die buiten de wereld van de kunst onreproduceerbaar is.

avatar van Biosguru
Kunstconsumptie krijgt de volgende eigenschappen toebedeeld: stimulans voor de economie, het verleden een toekomst geven, empathie vergroten, verbinden, creativiteit vergroten, etc, etc.

Ik zie die vermeende empathie vaak direct verdwijnen als iemand niet om kunst blijkt te geven. Ik lees bijvoorbeeld zelden een boek. Je wilt niet weten wat je dan over je heen krijgt als je dit aan de "juiste" mensen bekent. Alsof je het zielsleven van een insect hebt.

Het doet me denken aan gelovigen die zich niet kunnen voorstellen dat mensen die niet in een god geloven een moraal kunnen bezitten of zich een eigen voorstelling van goed en kwaad kunnen maken. Je kunt je bijvoorbeeld ook zonder boeken in anderen verplaatsen of er een fantasie op nahouden. Gewoon een gesprek met iemand voeren is vaak al voldoende.

avatar van Black Math
Biosguru schreef:
[...]Ik kom vast wat anti kunsten over nu. Maar ben toch zeker voor een zo alomvattende aanwezigheid van kunst als maar mogelijk is. Opera is bv veel te duur om te leren waarderen

Er zijn al kaartjes vanaf 20 euro voor de Nederlandse opera beschikbaar! Toegegeven, je moet ze op de dag dat ze beschikbaar komen bestellen, maar dan lukt het meestal wel om ze te krijgen. Verder staan hele opera's inclusief enscenering gratis op youtube, vaak ook nog in HD.

avatar van Biosguru
Dank voor de Opera tips! Waardeer ik zeer. Was echter meer als voorbeeld bedoeld. Van cultuur die lastig te leren waarderen is, als je er niet direct mee bekend bent en niet in de hoofdstad woont. Ik weet de weg naar youtube

Ik vindt het Engelse museum model mooi (grotendeels gratis). En het Duitse Opera model erg fraai, meer verspreid over het land en betaalbaar.

On topic. Klassieke films en beoordeling daarvan. Ik zie eigenlijk steeds minder klassiekers geprogrammeerd staan in de filmhuizen. Zie ik dat verkeerd? Zo af en toe komt er eens een losse klassieker in de re-release. Maar bv een landelijke toerend Nouvelle Vague overzicht met zeg 20 films en een fijn programma krantje erbij lijkt in mijn ogen verder weg dan ooit. Of 20 Noir's, of 20 Japanse Klassiekers zonder 1 Kurosawa. 20 Westerns. 20 Rainer Werner Fassbinders. etc, etc.

De mogelijkheden zijn eindeloos. De bezoekersaantallen vast waardeloos, maar daar zijn filmhuizen toch voor bedoeld? Mensen de mogelijkheid te bieden hun horizon te vergroten? Die klassiekers gaan nergens heen, tijd om publiciteit en krantje voor te bereiden genoeg.

avatar van Onderhond
Filmhuizen slagen er nog niet in om een gevarieerd aanbod van hedendaagse films aan te bieden. Zoals je zelf al zegt, die klassiekers gaan nergens heen, maar hedendaagse films die door niemand bekeken worden dreigen nooit bestaan te hebben.

avatar van Biosguru
Ja, dat is natuurlijk ook zo. Maar als Netflix als een bedreiging voor filmhuis (klassiekers, etc, etc) gezien wordt. Is het misschien niet direct een idee om ook zoveel mogelijk populair aanbod te draaien. Als in: week na week Amelie, Intouchables, etc, etc.

Maar goed, dat is meer een programmeringsding. Niet direct een beoordeling van klassiekers ding. Toch, uit het oog, uit het hart.

avatar van Onderhond
Nooit in het oog, nooit in het hart

Toch iets wat onrechtstreeks wel met de programmering van klassiekers te maken heeft, want je kan nu eenmaal maar zoveel films programmeren. Verder zie ik vooral dat ze jaren '80 films terug in de bioscoop brengen nu. Dat zijn ondertussen ook klassiekers, alleen zijn sommigen van ons nu al zo oud dat we die nog actief meegemaakt hebben, waardoor ze misschien minder als klassiekers aanvoelen?

Gast
geplaatst: vandaag om 02:47 uur

geplaatst: vandaag om 02:47 uur

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.