Beoordeling van klassiekers

Het gaat er mij om dat helpdefilm wel heel erg kort door de bocht gaat door te zeggen dat niemand meer kijkt naar films uit de jaren 30, 60 en 70 (en over een aantal de jaren 90). Terminator 2, Goodfellas, Taxi Driver, Raging Bull etc. allemaal films die dit jaar opnieuw in de bioscoop te zien zijn geweest omdat er gewoon een groot publiek voor is. Star Wars krijgt een nieuwe trilogie en TFA is gelijk één van de best verdienende films ooit.

En films als Fight Club en American Beauty zijn nu topfilms, en dat zijn ze in 2050 nog steeds. Gooi over 20 jaar Casablanca opnieuw in de bioscoop, en het zal nog steeds een goed verdienende film zijn. Hetzelfde geldt voor de Hitchcock films, die een paar jaar geleden schitterend zijn opgeschoond. Sterke films zijn tijdloos, en helpdefilm blijft maar hameren op de technieken, terwijl het zonde is om je daar alleen op te richten. Vooral Alien heeft veel meer te bieden, en ziet er 'echter' uit dan sommige moderne films.

Nochthans zijn je voorbeelden allemaal Jaren 70 films (of recenter). Er zijn inderdaad geen sloten mensen meer die films uit de jaren '30 kijken, al helemaal niet wanneer je richting mainstream trekt. Dat gevoel heb ik trouwens ook over jaren 50 cinema, een tijdperk dat toen ik net op MM aankwam toch net wat populairder leek dan nu het geval is.

Ben verder ook wel geïnteresseerd in cijfers van rereleases als een Casablanca en hoe die opleveren tov normale bioscoopfilms. Mijn buikgevoel zegt dat dat toch vooral nichevertoningen zijn, die enkel winstgevend/competitief zullen zijn voor een handjevol films uit een volledig decennium.

Het is anders een redelijk eenvoudig sci-fi/horror filmpje, een genre dat nu eenmaal ook steunt op het effect-werk.

Ik heb Casablanca zowel in Groningen als Utrecht in de bios gezien. En ik zou zo weer gaan...

Maar ja, ik kijk ook regelmatig jaren '20 en '30 films

Om het bij Alien te houden; Er was in 2003 een re-release van Alien en hij deed het toen uitstekend in the boxoffice meen ik me te herinneren.

En verder wordt het bewijs toch gewoon geleverd op een site als deze? Deze scoort nog steeds goed en beter dan bijna al het moderne scifi spul. Kijk tussen de top 10 noteringen en je ziet genoeg jonge mensen die hem erin hebben staan.

OK

Ik heb zowel Alien als Aliens óók in de bios gezien de afgelopen 2 jaar. Aliens in 70mm in een stampvolle zaal 1 van Eye, en Alien was dit jaar in Pathé Arena,maar hoe druk dat was weet ik niet meer, gek genoeg.

Terminator 2 laatst was ook druk. En als Die Hard zou komen, zou het ook wel druk zijn denk ik. Er is animo genoeg!

Dat 80s films in vogue zijn is wel duidelijk ja (en die shift naar de 90s is zich inderdaad aan het aankondigen), maar dat zegt niet zoveel over echt oude films. Noch over eenmalige vertoningen etc etc .... daarmee dat ik wel geïnteresseerd was in enkele cijfers eerder dan "toen ik er was, was het keidruk"

Nou ja, ik wil wel met feiten komen Casablanca (1942) - User ratings - imdb.com . Zoals je ziet is Casablanca nog steeds springlevend. Op bij de groep 18-29 jaar en 30-44.

Uit beperkte persoonlijke ervaring sprekend. Ijzeren repetoire klassiekers doen het goed. Dus Kubrick, Jaws, Alien, Casablanca, Citizen Kane, Once upon a time in the west. Maar ook wel Stalker, zulke dingen lopen prima. 1 stap buiten het gebaande klassieker pad en het valt direct bitter tegen op bezoekersaantal vlak.

Om in te haken op dat Alien door een modern publiek weg gelachen zou worden. Omdat het te traag en knullig is. Denk het niet. Er zijn wel bepaalde grote lijnen die door de tijd niet echt veranderen. Je kunt niet tot in het oneindige sneller gaan monteren, betere sfx, plot twists en camerabewegingen toepassen. Het is wat dat betreft niet alleen een technologisch ding, dat steeds beter en beter wordt en oude dingen obsolete maakt. Als in film 2.0, 3.0, 4.0 etc, etc.

Wat is doorgaans de omvang van zulke releases (aantal weken, aantal zalen, aantal per dag)?

Daar zou ik nu niets zinnigs meer over kunnen zeggen. Want mijn kennis komt uit het 35mm tijdperk. Dat was meestal 1 kopie, die dan per speelweek van theater naar theater ging. Twee voorstellingen in totaal was dat bij ons. 20 a 30 mensen per voorstelling. Een klassieker maakte dan een tour door het land, tot elk theater dat hem wilde laten zien, hem had laten zien. Waarbij de grote steden vaak voorrang kregen.

Ik durf de stelling wel aan dat de verkrijgbaarheid van klassiekers op 16mm groter was, op 35mm een stuk minder. Op digitaal nog weer minder. Met elke vertoningstechniek verandering sneuvelen er klassiekers.

Ik vindt Cinematek in Brussel erg gaaf programmeren. Misschien zijn er hier mensen die daar wel eens komen?

Hoezo? Technieken veranderen continu. Dat is een oneindig proces. Er komen ook verschillende technieken op de markt, bijvoorbeeld recent 3D en vervolgens VR.

En dat mensen zeggen dat Alien nog steeds redelijk goed scoorde. Ja, ik zeg toch ook: men kijkt nog wel films van de jaren 80, maar op een gegeven moment wordt de kloof tussen nieuwe technieken en oude films te groot. Dan heb ik het over een periodeverschil van pakweg 50-60-70 jaar, afhankelijk van welke revolutionaire technieken er in die periode zijn geweest. De overgang van zwart-wit beelden naar kleuren-tv is bijvoorbeeld een behoorlijk grote technologische revolutie geweest, hetzelfde geldt voor de overgang van de stomme film naar geluidsfilm. Recent is er wellicht met VR een soortgelijke technologische revolutie gecreeerd. Het zou me niet verbazen als mensen over 20 jaar alleen nog maar VR-films kijken. .

En voor de mensen die zeggen dat Alien nu nog probleemloos uitgebracht had kunnen worden. Dan moet je Alien ook gewoon durven beoordelen naar moderne maatstaven: dan is het gewoon een standaard scifi/horror. Sterker nog, hij is veel te lineair voor deze tijd. Er zit bijna geen twist in. eigenlijk zit er helemaal geen twist in. Los van de sfx, het feit dat er geen twist in zit, kan niet meer in deze tijd. Tenminste het kan wel, maar dan krijg je hordes mensen met kritiek en spreekt men over een film 'waar te weinig in zit'.

Haal je dit weg en plaats je Alien in die tijd, wat ik dus doe, en wat dus ook het meest realistische is, dan spreek je over een basistemplate voor latere horrors en scifi horrors, in die zin dus vernieuwend voor die tijd.

Maar Ridley heeft zichzelf nooit kunnen heruitvinden. En op zich is dat niet verwonderlijk: de man is te rijk om nog genoeg vuur te hebben en zich te willen bewijzen. Een film maken blijft een kunstvorm, de beste kunst wordt gecreeerd wanneer je alles nog te bewijzen hebt. Los van het feit dat het gewoon echt een lastige job is om een top-horrorfilm te maken.

Films als Eden Lake en The Orphan, twee voorbeelden van in mijn optiek toppers qua horror in de laatste tien jaar, waarbij de spanning bij de kijker de hele film door te voelen is, dat is echt een kunst. En dan neem ik in het Genre games Alien: isolation ook als voorbeeld. Het gevoel van spanning dat de makers bij de speler hebben kunnen creeren met zo'n game: petje af. In de tijd van Alien was men nog niet zo bezig met hoe een film emotioneel op de kijker overkwam, of misschien wel, maar op een lager bewustzijnsniveau. Bij het maken van de Game Alien: isolation is dat bijna op een wetenschappelijke manier gebeurd: wanneer laat je bijvoorbeeld de spanning zakken zodat de speler weer 'lucht' krijgt en weer gaat verlangen naar een nieuwe spanningskick, dat is gewoon bijna tot in precisie uitgemeten, ook op basis van het testen van een sample met proefspelers.

Dat doen ze tegenwoordig ook bij veel films: scenes uittesten op een proefpanel, en vervolgens finetunen om het emotionele effect op te schroeven. Dus dat is ook een nieuwe techniek die dan niet zozeer met sfx of dergelijke te maken heeft. Het zou me niet verbazen als ze over 20 jaar electrodes bevestigen op proefpersonen om de hersenactiviteit en lichaamsfuncties te meten. Dat is namelijk de meest betrouwbare wijze om het emotionele effect te testen. Er gaat veel geld in om, dus je mag eigenlijk geen risico's nemen. Als je een film in scenes uitknipt en bij iedere scene het emotionele effect test, en bij iedere scene komen de metingen van de lichaamsfuncties boven een bepaald meetbaar niveau uit, dan heb je simpelweg een topfilm gemaakt. Het zal een zeer betrouwbare meettechniek zijn, veel betrouwbaarder dan wat mensen zeggen. Mensen kunnen zoveel zeggen, maar het oplopen van het hartritme liegt niet.

Als ik dan terugkom op Alien: waar zit hem de kracht van die film in? Ik zou zeggen niet in de plot en de (niet-bestaande) twists, maar in het claustrofobische effect en de vormgeving van het ruimteschip. Scott laat ook nauwelijks ruimteshots zien. Tweede sterke punt is de Alien: dat is gewoon een schot in de roos qua design. Ik kan me nauwelijks een enger wezen voorstellen. Ik zou me echt kapotschrikken als ik dat monster zou zien. Predator met die rare rastalokken haalt het bij lange na niet bij Alien. De designer van dat monster verdient veel meer credits. Waarschijnlijk in een rokerige zolderkamer op een papiertje getekend, die kerel had natuurlijk geen flauw benul dat het zo'n iconisch filmmonster zou worden. Vooral de kop is perfect. Ten derde het feit dat dat wezen zich inplant in iemands lichaam. Spreekt enorm tot de verbeelding, mensen vinden het al fascinerend als ze vliegen eieren zien leggen in andere beestjes, laat staan als dat met de mens gebeurt. En tot slot de acteerprestaties: die waren best goed. Vooral de kapitein springt eruit. Het probleem is dat Weaver een trut van een mens is, althans in die film: onaardig en koel. Daardoor had ik geen binding met haar. Niet voor niets stoppen regisseurs altijd gevoel in de held of heldin. Het is gewoon een beproefd psychologisch concept. Toch is Weaver door deze film een icoon geworden, dusja, wat is wijsheid.

.

Eenmalige voorstellingen werken volgens mij beter dan echte rereleases, een eenmalige voorstelling is een evenement en een evenement geeft mensen een gevoel van urgentie. Maar toen onlangs E.T. eenmalig vertoond werd bij Pathé zat mijn zaal ook niet bepaald vol. Bij Monty Python and the Holy Grail dan weer wel.

Toen 2001: A Space Odyssey eerder dit jaar in EYE te zien was, was dat een relatief succes: in de top 20 met maar één zaal. Aan de andere kant zie ik in de bezoekersoverzichten dat er na 6 weken 2755 bezoekers waren geweest. Dat komt neer op gemiddeld 66 per dag.

Wat bedoel je met kopieën skinny_tie?

helpdefilm Wat is jouw definitie van het begrip modern? Als je denkt dat modern altijd vooruitgang betekent, dan zit je er namelijk volledig naast.

En het is grappig dat jij jezelf toch tegenspreekt

Dit zeg je bij Alien:Covenant, een film die er op visueel vlak prima uitziet.

Heeft dat niet ook te maken met dat veel mensen die die films goed vinden die films al kennen en (veel) gezien hebben, in goede dvd/br uitgave op goede moderne televisies, en dus niet per se nog eens naar de bioscoop hoeven om die film te zien? Elke nieuwe film heeft na enkele weken ook mindere bezoekersaantallen, maar dat maakt de film na enkele weken niet al verouderd en slechter.

De hele stelling dat de populariteit van een film is af te zien aan de bezoekersaantallen rammelt (behalve in de eerste weken van release dan), en dat oude films nooit meer zo populair zouden zijn als ze nu werden uitgebracht is wel lekker provocerend gewauwel, maar ook o zo goedkoop, omdat die stelling eenvoudigweg niet te staven valt met bewijzen.

Oude films zijn al eens uitgebracht, zijn al bekend en zullen dus per definitie nooit meer de bezoekersaantallen halen van toen die films nieuw en voor velen nog onbekend waren.

skinny_tie

Dank je voor je overzicht. Zeer verhelderend. Mooi dat er hier iemand reageert die bezoekersaantallen en kopieen letterlijk kan opzoeken.

helpdefilm

We hebben ooit Alien als klassieker vertoond in het bioscoopje waar ik werkte. Voor de re-release als ik dat zo inschat, want de kopie was maar zo zo en we kregen er een originele set lobbykaarten bij meegeleverd. Dat werkte overigens uitstekend, niemand is er bij weggelopen om maar eens een understatement te maken.

Over nieuwe techniek en verdwijnende klassiekers. Het kost elke keer geld om films om te zetten naar een nieuwe drager. Klassiekers leveren niet veel geld op. Dus dat is dan vaak te duur. Ik heb niets tegen techniek, constateer slechts. Op 16mm waren in mijn beleving meer klassiekers te krijgen. Zo was the Conversation van Coppola op 16mm gewoon te boeken. 35mm viel ie weg. DCP van the Conversation kan waarschijnlijk niet uit.

Ik snap je redenering van oude films die technisch "achterhaald" zijn. En ik snap ook dat mensen moeite hebben met zwart wit films. Maar er blijft een grens zitten aan techniek, mensen kunnen maar zoveel beeld, sfx, twists en hypermontage verstouwen. de tests waar je over spreekt worden gedaan om een product voor zoveel mogelijk mensen behapbaar te maken. Spreekt dat niet een beetje tegen die vooruitgang in techniek? Als we al die techniek gebruiken om iets te maken wat zoveel mogelijk mensen lusten?

Een ander punt waar je in je techiek shock & awe aan voorbijgaat. In Golden Age Hollywood tijd was er niet echt alternatief betaalbaar vermaak. Je kon toen niet op youtube kattenfilmpjes kijken, spotify een slinger geven of er even een jaartje tussen uit gaan in Azie. De bioscoop was bijna het enige betaalbare vermaak.

Mensen gingen in die tijd en masse naar de bioscoop. Zo even uit de losse pols ging men 10 keer zo vaak naar de film als nu. Het zou zo maar eens kunnen, dat je met zon publiek het tempo lager kunt leggen en een veel subtieler verhaal kunt vertellen. Waar je nu misschien wat meer boem moet doen om volk te trekken.

Het blijft lastig om klassiekers te leren waarderen. Als dat al zou moeten overigens. Als je nooit eerder een klassieker zag, is het moeilijk omschakelen. Ik denk ook niet dat die lijsten met wat critici hoog waarderen direct een goede ingang zijn om klassiekers te leren kennen. De stap tussen wat er nu in de multiplexen draait en Citizen Kane is veel te groot.

Persoonlijk, waardeer ik klassiekers eigenlijk steeds meer. Hoe meer ik er zie. Maar dat kan ook prima zijn, omdat ik een tik van Noir molen gehad heb, dat is miz een makkelijk instap in zwart wit klassiekers. Had ik plichtsgetrouw de Sight & Sound lijst afgewerkt, had ik misschien al lang geleden klassiekers opgegeven.

Waar zie jij die grens dan tot uiting komen in de praktijk? Tot er een moment is dat films niet veranderen, valt dat te bezien. Voorlopig gaat de ontwikkeling van films gewoon door, nu met 3D en VR. Met VR zouden zelfs mensen zelf onderdeel van een film kunnen worden, waarbij ze ook eigen keuzes zouden kunnen maken, en dat opent een geheel nieuwe wereld en mogelijkheden.

Ja, maar een klassieker is een klassieker omdat mensen er de term klassieker aan toedichten. Het staat niet op zichzelf, het zijn de mensen die die betekenis eraan geven. En aangezien Hollywood de filmwereld dicteert, zijn het vooral Amerikaanse films die de term klassieker krijgen.

Uiteindelijk is het gewoon maar een film, waar een meetlat langs gelegd kan worden, en die beoordeeld kan worden zoals elke andere film. En wat Alien betreft kom ik dan gewoon tot de conclusie dat ie spanning mist, vanwege de lineaire plotopbouw.

Ja, ik bedoelde van de eerste film. De tweede film zag ik laatst weer en dat was gewoon bijna lachwekkend, gezien vanuit moderne technieken. Deze post plaatste ik voordat ik beide eerste films nog eens had bekeken. Maar ik moest daarna terugkomen op mijn mening. De CGI van Covenant is natuurlijk veel beter. De setting is echter B-achtig. Heeft te maken met de keuze voor decor. De eerste Alien bevat nauwelijks ruimtebeelden. Was dat wel het geval geweest, dan zou de film er een stuk slechter hebben uitgezien vanuit deze tijd. Het zou me niet verbazen als ze toentertijd een soort doek met witte spikkels filmden als zijnde de ruimte.

Wat versta jij eigenlijk onder “ontwikkeling van films”? Verplaats het naar andere kunst. Zijn de schilderijen van Mondriaan meer ontwikkeld dan die van Jeroen Bosch, omdat de techniek van verf maken van Mondriaan meer ontwikkeld was?

Voegt het zelf keuzes maken in VR films iets toe aan films? Is een boek van meer kwaliteit als je zelf het einde kunt kiezen?

Denk je dat kunst maken beter gaat als de techniek beter wordt?

Nee, dat kun je daar niet mee vergelijken, simpelweg omdat technologie bij films zo'n belangrijke component is, veel belangrijker dan welke kwast je gebruikt. Er zijn nog steeds (beroemde) schilders die schilderijen zoals die van rembrandt maken, of kubisitsche schilderijen, of zoals die van Van Gogh. Er is echter geen regisseur ter wereld die technologieen en technieken van 1979 gebruikt om een film te maken van nu. Dat zegt genoeg over de onvergelijkbaarheid van schilderen en films.

Kunst is kunst, en ik wil dat woord niet gebruiken, maar een film wordt wel degelijk beter van betere technieken. De setting van aliens 2 op de planeet ziet er nep en gemaakt uit, als een soort musicaldecor. Zouden de technieken van nu gebruikt worden, dan zou het er veel beter en echter uitzien. Als iemand dan nog ontkent dat de omgeving door technieken niet beter wordt, dan weet ik het ook niet. Persoonlijk kan ik oude films niet waarderen. Als ik de personages in Aliens 2 op een planeet zie komen waarbij de kraters die stoom uitblazen eruitzien als papier machee, ja, dan kan zo'n film me al niet meer boeiend. Dat staat te ver af van deze tijd. Dan heb ik het niet eens over de acteerprestaties. Die vrouw met een bandana die dan op extreem overdreven wijze met een machinegeweer rondloopt, dat kan gewoon niet meer in deze tijd.

Nou ja, dat is een beetje het lastige als je zo helemaal in het hier en nu zit en niets van filmgeschiedenis en klassiekers af weet. Resolutie van 70mm film is nog steeds hoger dan de huidige digitale projectie. 3D is al minstens 2 keer langs geweest om de cinema te redden. En Tararantino heeft laatst nog een camera die voor het laatst was gebruikt in 1966 afgestoft om the Hatefull Eight te filmen.

Does The Hateful Eight's 70mm roadshow really impact the future of film? | The Verge - theverge.com

3D is overigens al voor de zoveelste keer weer op zijn retour in de bioscoop. Dat 20 a 25% van de mensen misselijk wordt van 3D zal daar iets aan bijgedragen hebben. Ik heb zon donker bruin vermoeden dat VR ook in die percentages scoort op wagenziekte.

Mjah, er zal heus wel een keer voor een shotje een camera uit 1960 gebruikt worden. Neemt niet weg dat men tegenwoordig gewoon met moderne technieken werkt.

En 3D is op z'n retour inderdaad om de redenen die jij aangeeft. Techniek is nog niet echt soepel. 3D is gewoon een voorloper van VR. VR wordt echt wel groot. VR zal op termijn de grootste revolutie sinds internet worden. De mogelijkheden die het zal bieden zijn enorm. Je zou bijvoorbeeld een bestaande ruimte aan de andere kant van de wereld, bijvoorbeeld in Australie, kunnen inscannen in een VR-bril, en die bril kunnen dragen in Nederland, en jezelf op die plek in Australie wanen. Als iemand dan in Australie ook die bril draagt, zit je allebei in dezelfde bestaande ruimte (in Australie) zonder dat je hebt hoeven reizen.

Ok, net als bij de introductie van modern digitaal 3D dus. Toen was de verwachting dat er zo ongeveer nu, alleen nog maar 3D films gemaakt zouden worden. VR zal vast fantastisch zijn. Ik ben wat sceptischer, net even 1 uitvinding teveel gezien die het toch niet werd. 3D printen, zou dat niet de hele maak industrie ontwrichten?

Op zich moet ik je wel meegeven dat je zo in de toekomst gelooft, dat ik zowat medelijden heb dat je nu nog ouderwetse films moet kijken, tot het VR Nirvana daar is

Een techniek verslaat in mijn ogen eigenlijk alleen maar een oude techniek als het makkelijker in gebruik is. Zie Netflix, dat is makkelijker als downloaden. Of zelfrijdende auto's dat kan ook nog wel wat worden. Gebruiksgemak is groter. VR weet ik niet, het is nogal veel gedoe met zon bril. Digitale moderne cinema is er gekomen omdat het meer gebruiksgemak bood aan bioscopen en economisch voordeel. Beter beeld was een bijzaak tov de kostenbesparing en het gebruiksgemak.

En je zit toch ondanks dat je daar niet in gelooft met een beperkte hoeveelheid info die mensen aan kunnen en zeker ook willen opnemen. Bodysuit en VR en dan lekker een horror kijken, mwah....Als iets technisch kan, wil nog niet zeggen dat we het ook perse tof vinden. Net als over the top 3D, dat is vermoeiend. Je kan wel steeds meer SFX ertegenaan gooien, surround van alle kanten, butkickers in de stoelen, geur, 360 beeld, bewegende stoelen, etc, etc. Het stukje wat je scherp ziet en waar je op kan focussen veranderd niet wezenlijk. We zijn als mens beperkt.

Steek maar eens twee wijsvingers op en beweeg ze van buitenaf in je gezichtsveld tot je ze allebei scherp ziet. Daar zullen we het mee moeten doen. Wisten ze jaren terug al, zijn SMPTE standaarden voor ontwikkeld. Houd men over het algemeen rekening mee als er een bioscoop ontworpen wordt. Is niet voor niks zo.

Je bedoelt green screen, CG, Rear projection...?

Dan zeg ik vol overtuiging 'nee'! Voor mij moet het tastbaar zijn. Ik zie liever een overduidelijke kartonnen steen waar je tegenaan kunt lopen dan een CG green screen projectie van een gedetaileerde steen die zich niet in dezelfde ruimte lijkt te bevinden als de personages. Want dat merk je bijna altijd. Ze zijn er nog lang niet met CG.

Juist in de schilderkunst wordt je nagenoeg alleen beroemd als je een eigen stijl weet te ontwikkelen, en ja daar komen ook nieuwe technieken bij kijken. Schilderen is niet alleen een kwastje vasthouden. Je kunt heden ten dage wel pointillistische schilderijen maken, maar een Seurat wordt je er niet mee, en het action painten wat Pollack deed is ook alleen maar na te doen, maar zijn status bereik je er niet mee. Toch wordt er nooit gesproken over dat werken van vroegere grootheden, door de eeuwen heen, achterhaald zijn. Ze blijven hun waardering behouden. Ik zie niet in waarom dat met films anders zou zijn.

Hooguit zal het zijn dat schilderkunst niet de massa aantrekt, zoals bij films, die enkel entertaint wil worden en niet verder kijkt dan wat er hier en nu in de bioscoop verschijnt, maar dat het enkel geïnteresseerde liefhebbers aantrekt. Maar juist onder die geïnteresseerde liefhebbers hebben veel klassieke films nog steeds hun waarde en status. Tot op de dag van vandaag.

De gewone mens kijkt toch vooral recente films. De oudste film die veel mensen in hun leven zullen bekijken zal een The Longest Day, The Sound of Music of La Grande Vadrouille zijn, of nog vaker Sneeuwwitje, Pinokkio en Bambi. Een verdwaalde Hitchcock zouden bepaalde mensen ook wel eens durven kijken, maar veel verder dan dat gaan ze echt niet gaan.

Vanaf de jaren '70 zullen films veel vaker gekeken worden. Die generatie die toen 20 jaar was, is nu al 60 jaar en ouder. En toen had je ook een frisse wind door Hollywood met een hele reeks aan meer gewaagde (A Clockwork Orange, Badlands, ... ), meer entertainende films (Jaws, Star Wars) en ook gewoon goede kwaliteitsfilms die een breed publiek aanspreken (The Godfather). Van daaruit is de cinéma die we nu kennen geevolueerd. Alles voor 1970 (of ik dacht preciezer) 1968 is gewoon een volledig ander tijdperk. Films als The Good, The Bad and the Ugly en 2001: A Space Odyssey hebben een nieuwe standaard gezet.

Ieder heeft zo zijn favoriet en minder favoriet klassieker tijdperk. Zo heb ik wat last met stomme films, kan ik weinig mee, op een enkele uitzondering daargelaten. Maar de moderne film pas na '68 laten beginnen, vindt ik wat te makkelijk. Er zijn genoeg zeer vermakelijke films voor die tijd gemaakt. En ook genoeg films die je aan het denken zetten, zoals een goede moderne arthouse film dat zou kunnen doen.

Sweet smell of succes bijvoorbeeld uit '57 is niet alleen maar glad vermaak.

Zou toch leuk zijn moest er wat meer onderbouwde lectuur rond deze materie zijn. Je kan vanuit je eigen beleving wel veel denken te zien, maar dan blijf je toch ook vooral hangen in je eigen leefwereld.

Ooit wel eens wat artikels gelezen rond smaarvorming, waaruit bleek dat dat proces voor de meesten tegen hun 30ste wel z'n beste tijd gehad had, maar over wat er daarna gebeurt is vaak weinig te vinden. Ook over nichebeleving vs massabeleving vind je niet zo heel veel, al heb je wel soorgelijk onderzoek (vaak over de echo chambers van social media, da's een makkelijker onderwerp). Over het sliding retro window en de culturele invloed van 40ers zou toch ook best wat geschreven kunnen worden. Maar die artikels bereiken mij blijkbaar nooit.

Onderhond

Zeker een goed punt, want ik heb toch sterk de illusie dat mijn smaak nog aan het veranderen is, hoe meer films ik zie. Ik ben nu 45. Het lastige is natuurlijk smaak labelen. Misschien is mijn verbindend element tussen die films uit al die verschillende jaartallen, enkel en alleen vloeiend camerawerk. En kom ik eigenlijk geen stap van mijn smaak sweetspot.

3D wordt toch gewoon gebruikt? Het is gewoon geintroduceerd, en films worden ermee vertoond. Het is niet zo dat het een totale flop is. Ik denk dat je het meer moet zien als een mogelijke toevoeging. Er zullen vast mensen zijn die films graag in 3D willen zien, en een grotere groep die het wellicht niet in 3D willen zien. Het klopt dat het geen vervanger is van een gewone film, maar gewoon iets extra's voor degenen die het leuk vinden.

Er is ook geen gebruikersongemak bij 3D, behalve voor de mensen die er koppijn van krijgen. VR ziet er wat onhandig uit met zo'n groot ding op je hoofd, maar kijk even hoe groot de mobiele telefoons in de jaren 80 waren. Die brillen gaan in de toekomst echt wel kleiner worden, waarschijnlijk tot het formaat van een gewone bril. Dan is het net of je een zonnebril draagt.

Ik geloof ook niet dat bedrijven zomaar iets introduceren. Als iets op de markt komt, dan betekent dat dat er bijna altijd een potentiele vraag naar is. Alleen bij VR zijn er nog wel verschillende problemen. Het is nog te duur, je hebt ook een pc nodig die het aankan, en die zijn ook prijzig, en die brillen zijn nog wat onhandig. Daarnaast zijn er nog te weinig spellen en dergelijke.

Vergeet ook niet: de cd kwam in 1982 op de markt, maar het duurde tot aan het midden van de jaren 90 voordat men het massaal gebruikte.

Nee, en toch is het zo. Er zijn genoeg mensen zoals ik die dat vinden. Misschien wel verreweg de meerderheid. Dus ja, vul het zelf maar in zou ik zeggen.

Komt vast wel weer eens weer een keer terug. Maar voor nu worden er geen tv's meer gemaakt met 3D. Wiki 3D maar eens dan, zie je dat dit de 3 of 4e 3D golf was. Ik verwacht met VR eigenlijk hetzelfde. 1e golf techniek die hem net niet helemaal is, 2e golf, etc, etc.

In memoriam: het einde van de 3d tv | 3DTV Magazine - 3dtvmagazine.nl

Ik heb wel eens zon 1e generatie groen/rood 3D film gezien. 10 min. is dan echt de max, voor je hersens zich pijnlijk willen splijten. Wat dat betreft was de laatste golf al stukken beter. Maar ik denk dat het wel weer even duurt, 3D projectie is wat duurder. Met al die brillen, het speciale doek, voorzet filter, etc, etc. Dus dikke kans dat de nieuwe generatie digitale cinema projectoren niet over 3D beschikt. Dus zeg over 10 a 20 jaar weer eens? Of mischien is VR de voortzetting van, wie weet?

Een extra handje zand in je techniek is lineair op weg naar beter en beter theorie:

Kodak will bring back Ektachrome film this year, start selling it in 2018: Digital Photography Review - dpreview.com