Carol (2015)

Mooi. Een Christmas Carol voor cinefielen. Vanaf het begin valt de zwevende cameravoering op, die voor mijn gevoel een bepaalde tederheid bevat. Die tederheid correspondeert goed met de blikken die de twee vrouwen wisselen en Haynes weet zo prachtig inzichtelijk te maken hoe het is om aangetrokken te worden tot een andere persoon (niet persé fysiek, maar van mens tot mens). Het acteerwerk helpt hieraan natuurlijk mee. Vooral Rooney Mara, die soms wat weg heeft van Audrey Hepburn, is geweldig. Ook de muziek is goed op z'n plek (het thema deed me overigens erg denken aan Phillip Glass z'n Metamorphosis). Uiteindelijk is Carol niet werkelijk opzienbarend maar wel een fraaie film die eigenlijk niks verkeerd doet.

Het is volgens mij een verbeelding van aantrekkingskracht tussen twee mensen, een aantrekkingskracht waartegen niets bestand is. Dat begint al heel duidelijk met de eerste blik die de twee wisselen (een opmerkelijke parallel met La vie d'Adèle). Therese spreekt zelf ook over verliefdheid trouwens, iets wat haar is overvallen. Of ze daadwerkelijk gelukkig met elkaar zijn/worden valt buiten de scoop van de film.

Mooie film. Vooral het eerste uur is sterk, beetje traag (positief bedoeld) en vooral sfeer scheppend. Daarbij werkt het heerlijke production design ook wel bij. Het is wat grauw en bruin allemaal, maar voelt wel echt aan, in tegenstelling tot die glimmende retrolook die je ook weleens ziet. Verder wordt er prima geacteerd. Blanchett is sowieso prima, al dikt ze haar personage misschien net te veel aan. Toch was ze niet de ster van de film. Ik vind haar technisch dan wel goed en ze is altijd meer dan geloofwaardig, maar blijft altijd een actrice waar je naar kijkt ( zoiets heb ik ook met Meryl Streep). Dan heb ik liever Mara. Ze is sowieso ontzettend schattig met dat kerstmutsje op, of haar wat tuttige kleding, of die jas met capuchon, maar zij glijdt wel in haar personage en weet oprechte emotie over te brengen.

Het tweede uur is wel iets minder. De film raakt meer plotgedreven en zeker tegen het einde is het wat afgeraffeld. Ineens gaat alles heel snel en die hele karakteristieke sfeer van het uur daarvoor verdwijnt naar de achtergrond. Jammer.

Maar goed, interessante film verder waarvan je nooit weet in hoeverre verliefdheid echt oprecht is. Daarvoor zijn de machtsverhoudingen tussen de rijke society dame en het winkelmeisje te groot. Is Mara voor Blanchett misschien een leuk speeltje? Is het voor Mara ook niet vooral iets spannends en even uit de sleur te gaan? Verliefdheid tussen de twee kan wel degelijk (zie de blikken, ze vallen wel degelijk op vrouwen) maar hoeft niet noodzakelijk de enige drijfveer te zijn. De film geeft er niet echt antwoord op, maar dat hoeft ook niet. Dat mysterieuze eraan geeft de film wel kracht. 3,5*.

Divine !

Fantastisch, mooi gemaakte film. Zelden zo een mooi geschoten film gezien, alsof je door een fotoboek van Saul Leiter bladert. Korrelig, close-ups, veel reflecties. 4.5 ster.

Heerlijke Film. Waar voor mij de motieven en gevoelens van Therese, Harge & Abby van moment één duidelijk waren, was de personage Carol complexer en ook een stuk mysterieuzer. Vandaar dat Cate Blanchett er voor mij toch uitspringt als actrice. Geboeid gekeken tot het eind. Van mij had de laatste scene niet gehoeven, had het mooier gevonden als Therese na het huisfeestje gewoon simpel weg liep.

Als ik Carol op tijd gezien had, had hij zeker in mijn top 5 van 2015 gestaan, met 70 andere films achter zich. Prachtig geacteerd door Blanchett en Mara, maakt Todd Haynes een ingetogen verzuchting van Carol, waarbij het vuurwerk van (niet altijd uitgesproken) gevoelens net onder de oppervlakte zit.

Carter Burwells score is de beste van het jaar, en ik luister hem compleet grijs op Spotify.

Ook zeer genoten, bijna perfecte film geeft romantisch en realistisch tijdsbeeld, en een pleidooi voor wilskracht.

Had hier veel meer van verwacht. Het eerste uur gebeurt er vrijwel niets, in ieder geval niet tussen Carol en Therese. Sowieso kan ik altijd weinig met personages die bijna geen woord met elkaar wisselen. Daarvoor hou ik toch teveel van dialogenfilms en mensen die met elkaar praten om elkaar te leren kennen. De ontmoeting van de twee vrouwen vond ik ongeloofwaardig en vrijwel nergens op gebaseerd. Ze gaan lunchen, spreken met elkaar af, maar waarom dit gebeurt wordt eigenlijk nooit duidelijk.

Ook het tweede uur is eigenlijk vrij saai. Het duurt zo lang tot er iets concreets tussen de twee gebeurt dat het me eigenlijk al niet meer zoveel kon schelen allemaal. Waarschijnlijk typisch weer een verhaal dat het als boek hartstikke leuk doet, maar die als film nogal doodvalt. Iets teveel dit soort 50's verhaaltjes gezien ook denk ik, en dan wordt er ook nog eens totaal niets nieuws mee gedaan.

Rooney Mara is leuk, inderdaad een soort hedendaagse Hepburn. Blanchett vond ik een beetje overdone, maar wel precies goed gecast voor de rol die ze speelt.

heel magere 3*

Mooie film met een beetje traag maar gevoelig en romantisch verhaal, prima acteerwerk en de aankleding ziet er ook goed uit. Ook de soundtrack is prachtig.

Blijkbaar is het niemand opgevallen maar in het begin van de film vertelt de man op de fiets dat hij de schema's in een e-mail heeft ontvangen.. Hoe kan dat in 1950 ?

Ben je serieus? Hij zegt "...got the schedules in the mail."

Die 'e' plak je er zelf vooraan.

Uiterst saaie chickflick voor lesbo`s.

De film is erg traag en lijkt veel langer dan twee uur te duren.En dat is meestal geen goed teken.

Ook het constant gekwelde gezicht van Cate Blanchett begon me op ten duur erg tegen te staan.

Dat zal dan wel aan haar rol liggen maar ik weet dat ze veel beter kan als dit.

ok... heb ik te snel gelezen en te snel geïnterpreteerd.. nou, iedereen kan zich vergissen. Het is ook beter zo want ik vond het een goede film.

Lesbos is een eiland in de Egeïsche Zee, lowlander69, maar dat bedoelt u vast niet.

Maar houden homoseksuele vrouwen van 'uiterst saaie chickflicks' dan? Of is Brokeback Mountain ook alleen voor 'nichten'? Met die 5 woordjes is het lastig te ontleden waarom u dat nou vond...

Ik hou niet echt van drama's maar gisteren keek ik Remember en dat vond ik ook een hele goede film, dus wie weet vind ik dit drama ook wel goed. Ik ga hem zeker een keer kijken.

Mooi drama over een ontluikende liefde in tijden dat dat afwijkend gedrag niet bepaald op veel begrip hoefde te rekenen. Niet dat liefde tussen twee mensen van hetzelfde geslacht nu volledig geaccepteerd is, zelfs in ons zo tolerante Nederland, maar de jaren 50 waren andere koek. Niet alleen de omgeving reageert afwijzend, maar ook Therese zelf wist niet goed wat haar overkwam en kon zich maar moeilijk volledig overgeven aan haar gevoelens.

Die twijfel, het halfslachtige accepteren van haar sexualiteit wordt knap overgedragen door Mara Rooney. Blanchett speelt ook goed de rol van rijpere ervaren vrouw waarmee ze alweer haar zesde Oscar-nominatie heeft verdiend, en ook de bijrollen werden goed ingevuld.

Hoewel de film over liefde in tijden van bekrompenheid gaat, is Carol verre van moraliserend. De directe tegenstanders van de romance zijn eigenlijk helemaal niet zo enorm bekrompen, maar belichamen wél de jaren 50. De acties van Harge zijn natuurlijk laakbaar maar ingegeven door wanhoop en frustratie, en ook liefde niet te vergeten, niet zozeer haat omdat zijn vrouw van een andere vrouw houdt. Het vriendje van Therese was zelfs vrij modern, toen hij dacht dat zijn vriendin alleen een tijdelijke crush had op Carol, en zijn reactie was niet buiten proporties. Het is mijns inziens dus absoluut geen film die moet laten zien hoe bekrompen men toen wel niet was zoals ergens wordt gesuggereerd, want dan was het wel veel dikker aangezet.

Klasse hoor. Alles is goed verzorgd aan deze film. De cinematografie en aankleding zijn prachtig, de soundtrack eindelijk weer eens een echt memorabele. Mara en Blanchett maken er ook echt wat moois van. Blanchett vind ik nog niet eens zo heel super acteren eigenlijk, maar ze houdt haar personage wel erg interessant en de chemie met Mara is overduidelijk. Mara is een stuk subtieler maar in deze film duidelijk de betere van de twee. En toch echt eerder de hoofdpersoon lijkt mij, Academy.

De spanning tussen Therese en Carol is vanaf het begin tastbaar en kan lekker sudderen in de film. Het tempo is lekker sloom zonder dat het een moeizaam wegkijkende film wordt. Therese maakt een duidelijke groei door en dit is zo'n helaas best uitzonderlijk film waarin zelfs figuranten vaak nog echte mensen lijken. Dat helpt ook goed voor dat mooie eenzame sfeertje. Het sprankje hoop op het einde van de film verraste me wel aangenaam nadat we heel de film toch vooral de wanhoop van het verlangen naar de liefde hebben gezien. Een gevoelige en romantische film die er vaak haast een sport van maakt alles er niet te dik bovenop te leggen. Je zou de film onterecht voor kil aan kunnen zien. Een dikke 3.5*.

Goed bedoeld ongetwijfeld, maar ik vond het allemaal vrij bloedeloos overkomen. Je krijgt niet echt zicht op wat er omgaat in deze twee vrouwen. Traag wordt hier vaak genoemd, maar dat vind ik juist wel mooi. De schijnbare gelatenheid heb ik meer moeite mee.

Spotlight and The Revenant deserve their Oscars, but where were Carol's? | Peter Bradshaw | Film | The Guardian - theguardian.com

Jammer dat hij niet wat dieper op Carols gebrek aan Oscar Love ingaat. Het viel mij helaas ook op. Ik keek enorm uit naar Spotlight, maar de vele docu's die ik er al over had gezien, hadden ervoor gezorgd dat de film zelf niet zo nieuw meer voelde. Degelijk, maar niet meer zo indrukwekkend of schokkend. Wanneer we het belang van Spotlights boodschap (aan het licht brengen van structureel verdoezelen van grootschalig kindermisbruik) buiten beschouwing laten en puur kijken naar de uitvoering, dan vond ik Carol toch duidelijk de betere film. Maar goed, Carol is niet een soort film die snel Best Picture zou winnen.

Maar er was nog een Oscar die naar Carol had gemoeten. Hoewel ik vorige week nog bij de Maestro in de zaal zat voor de tweede keer in ongeveer een jaar tijd, en hoe blij ik ook ben dat hij dit nog mee mag maken, ik kan niet begrijpen dat Ennio Morricones The Hateful Eight best original score heeft gewonnen boven Carter Burwells wondermooie Carol score.

Binnenkort nog maar eens kijken.

fijne vertolking van 2 vrouwen die echt verliefd zijn. nergens ordinair of irritant. De opbouw qua spanning vond ik ook zeer sterk. Ik hou er wel van. Mooie vrouwen ook, dat is ook niet onprettig.

Klopt! Zijn lofzang komt hier mooi naar voren. Carol is een meesterwerk. Twee uur lang in trance geweest en geen millimeter bewogen in Pathé zaal 2. Verliefd geworden op Carol en een beetje op Mara. Wel of geen oscar doet niets af aan de status van Haynes' prachtige ode aan de liefde (én Kerstmis).

Spotlight is weer zo'n Oscar jury kenmerkende, veilige keuze. Je kan het bijna uittekenen. Prima film, maar niks bijzonders. Er zijn inderdaad ook indrukwekkendere documentaires over het onderwerp gemaakt. Ik las ergens niveau vergelijkingen met "All the President's Men". Onzin natuurlijk. Een 7.5. Niks meer. De Oscars zijn niet mijn ding. Ik volg liever Cannes en Venetië om écht goede films op de radar te krijgen.

CAROL ...Ik kan mij best voorstellen dat er filmliefhebbers zijn die nostalgische neigingen hebben en zich terug willen laten katapulteren naar de tijden van Audrey Hepburn maar deze film heeft teveel van die sfeer en bied op zichzelf niets nieuws. De uitkomst is van in het begin al voorspelbaar en Cate doet haar uiterste best om de mooie verleidster te spelen. Dat ze daar in slaagt is veel meer de verdienste van de cameraman dan van de actrice zelf. Deze laatste heeft er ook voor gezorgd dat ik met plezier hebben zitten kijken naar de camera bewegingen en overgangen, de prachtige melancholische belichtingen en de unieke sfeerschepping. De acteerprestaties zijn voor mij niet van een hoogstaand niveau en de film sleept zich verder naar een verwacht en voorspelbaar einde. Rooney Mara deed haar uiterste best maar heeft het beeldje voor de beste bijrol niet gekregen maar dat was voor mij dan ook geen verrassing.

Erg fijne film.

Zowel in de betekenis van 'prettig' als 'fijnzinnig' overigens. Erg mooi gefilmd, en niet in het minst door Rooney's mooie koppie met schattig passende mutsjes op. Eigenlijk is alles behoorlijk perfect in orde, en daar zit 'm misschien ook precies de makke van de film - het is allemaal wel een beetje braaf en veilig. De cinematografie is erg mooi, maar weinig opzienbarend. De props en vormgeving zijn prima en het tijdsbeeld wordt mooi neergezet, maar we zien niet echt veel spannends dat niet eerder al eens langs gekomen is. De filmmuziek is zo traditioneel als het maar zijn kan.

En dan moet je met je vertelling wel erg sterk staan wil je nog iets met beeldjes van plan zijn, en dat schiet dan net een tikkie tekort - een verrassing mag dat toch nauwelijks zijn. Jammer voor Rooney.

Wat een werkelijk schitterende score van Carter Burwell. Die harp herken je uit duizenden. Prachtig. Had wat mij betreft de Oscar mogen winnen. Maar in ieder geval, 'Carol' is mooi gemaakt, visueel zit 't allemaal meer dan goed en Blanchett en Mara acteren uitstekend. De romance tussen de twee is sterk en overtuigd. Haynes weet me echter niet volledig te pakken te krijgen, maar levert toch een prima stukje vakwerk af.

Best mooie film, maar uiteindelijk qua plot iets te vrijblijvend en emotioneel afstandelijk om echt indruk te maken. Vooral de moeite waard vanwege de sterke rollen van zowel Cate Blanchett als Rooney Mara. Beiden zijn hier uitstekend. Vormt een fraaie double bill met Todd Haynes' eerdere film Far From Heaven, die thematisch in het verlengde van Carol ligt.

Boven aan deze pagina staat dat hij inmiddels uit is op blu-ray. Geldt dat (ook) voor de Nederlandse markt? Ik kan alleen de dvd vinden.

Als hij echt alleen op dvd verschijnt mag je hierbij mijn moppertirade over hoe dieptriest de Nederlandse markt is en dat ze vooral lekker moeten klagen over hoe iedereen buitenlandse blu's importeert alvast noteren. Als ik met m'n ogen dicht zoek heb ik niks gezegd.

Fair point, maar gelukkig is hij in de maak: bol.com | Carol, Movie | Blu-ray

Ook schrijnend: Winter Sleep (Palme winnaar ... ) en Leviathan - twee prachtfilms. Gewoon uitgebracht op het Artificial Eye' label, maar hier is een dvd'tje afdoende! Triest.