Omen IV: The Awakening (1991)

For it is the number of a man

De originele trilogie is geëindigd en Damien is dood. Deel IV wordt om deze reden dan ook vaak als een buitenbeentje van de reeks gezien maar dat is fout want The Awakening past juist perfect in de reeks.

Het grote verschil met de vorige drie Omens is dat deze keer de rol van de antichrist is weggelegd voor een klein meisje in plaats van een jongen/man. Dit wordt natuurlijk opgelost door de meest voor de hand liggende oplossing, Delia is Damiens dochter. Daar zit dan ook meteen minpunt want we krijgen niets te zien dat deze beweringen staven buiten een documentje met de naam van Damien op. Ik had dan ook graag wel geweten wie dan juist Delia haar moeder is. Ook heel het vreemde einde waaruit blijkt dat Alexander eigenlijk een tweelingbroer is van Delia ging me te ver. Jammer eigenlijk want tot deze laatste 10 minuten was The Awakening eigenlijk dik op weg op dezelfde score te eindigen als deel II. Het grote pluspunt aan dit deel is de toevoeging van Delia. Op zich niet zo speciaal maar het idee om haar als een compleet rotkind neer te zetten is bijzonder treffend. Ik vond het in ieder geval geweldig om te zien hoe ze elke keer haar adoptiemoeder manipuleerde, irriteerde en compleet gestoord maakte. Het heerlijke was dan ook dat Delia goed genoeg wist wat ze deed. Ook heel het psychische aspect met de Kirlian foto kon me nog wel boeien. Deel IV is dan ook het beste te vergelijken met de eerste twee delen doordat Othenin-Girard en Montesi zich niet laten vangen door de simpele oplossing om het goed te laten overwinnen maar er voor kiezen om het kwade te laten triomferen over het goede. Films over de antichrist mogen voor mijn part altijd zo eindigen.

The Omen IV krijgt natuurlijk al een extra puntje door de leuke rol van Don S. Davis. In Twin Peaks en Stargate vind ik hem heerlijk en ik verbaasde me er dan eerlijk gezegd ook over om hem hier te vinden. Faye Grant en Michael Woods spelen hun rollen als moeder en vader ook met verve. Deze keer proberen de makers niet om de rollen van Peck en Remick uit het eerste deel te evenaren (bij Remick is dat nu niet echt moeilijk) maar wordt er gekozen voor een complete nieuwe invulling van de rollen. Zeker en vast niet slecht. Net zoals Harvey Stephens in het eerste deel een geweldige keuze was voor de rol van Damien is Asia Vieira dat zonder twijfel ook voor Delia. Ze heeft diezelfde heerlijke evil blik in haar ogen. Michael Lerner zet eigenlijk ook nog wel een goede rol neer als cynische detective, al had zijn dood wel wat beter gekund. Iets dat in het algemeen wel beter mocht. Rest van de cast is ook gewoon goed.

Dit vierde deel is eigenlijk serieus ondergewaardeerd en is dan ook wel een pak beter als het derde deel. De moorden zijn iets minder dan deel 1 en ook de sfeer is niet meer zo benauwd maar voor de rest komt The Awakening toch serieus in de buurt van de sterke film die het origineel is. De reeks blijft de moeite waard, over de remake zal ik morgen wel oordelen.

3*

Zowaar nog de beste van de eerste vier.

Dat deze buiten de originele reeks valt is wel te begrijpen. Damien (the antichrist) komt maar eens om de zoveel 1000 jaar, maar blijkbaar is zijn kind genoeg om weer een nieuwe cyclus te starten? Binnen het originele verhaal klopt deze film in ieder geval voor geen meter.

Verder jammer dat het een echte TV-film is, want de vrouwelijke antichrist is in ieder geval een stuk actiever. Er gebeurt eindelijk eens wat in deze reeks. Meer dan enkel wat in het rond gestaar.

Goed wordt het nooit, film duurde ook net iets te lang, maar leuk dat er eindelijk eens wat actie op het scherm komt. Sommige moorden zijn zelfs nog aardig in beeld gebracht, zoals de metalen bol en de laadklep.

Muziek is trouwens wel enorm belabberd, ook het acteerwerk (die dokter!) is bij momenten niet te pruimen.

Gek genoeg mij hier meer mee vermaakt dan met de andere delen. Zegt nog steeds niet veel, maar het is in ieder geval iets.

1.5*

Overbodig deel dit, deel 3 had een prima einde aan de reeks gemaakt, dus waarom nog een deel....

Dit deel komt helaas nergens in de buurt van de eerste 3 delen, van de beste horror reeks ooit gemaakt. Het is dat jij in de dvd box zit die ik van de reeks had, anders had ik deze niet gekeken. De film lijkt een beetje op een slecht aftreksel van het eerste deel van de reeks, maar dan met een meisje ipv. Damien.

Een Omen film zonder Damien en zonder goed verhaal. het enige goede aan de film is de heerlijke muziek uit het originele deel. Uit respect voor de rest van de reeks, en voor de geweldige muziek wil ik deze film nog wel 2 sterren geven, maar als je hem nog niet gezien hebt, stop dan met kijken bij deel 3. Dat was een mooie eind van de reeks geweest dan Omen IV: the Awakening.

2*

Tien jaar na The Final Conflict werd speciaal voor het tv-publiek nog een vierde deel van The Omen geproduceerd. Dat vierde deel is een overbodig deel dat niet meer doet dan dat het domweg bepaalde elementen uit de voorgaande delen verzamelt en die zonder enige creatieve bewerking herhaalt. Het enige opmerkelijke verschil is waarschijnlijk dat de antagonist deze keer niet van mannelijke origine is, maar wordt vertolkt door een meisje.

Geproduceerd als tv-film. Dat is te zien aan de speciale effecten en het bloedgehalte. Beide zijn aangepast aan de strengere fatsoensnormen waar een tv-film aan dient te voldoen. Dat betekent amper enige brute actie van betekenis. Dat betekent amper een druppeltje bloed. Dat betekent dat dit overbodige deel een bijzonder braaf deel is.

Spanning is er nauwelijks. Wel wordt gepoogd om met behulp van slow motion de actiescènes heftiger te doen lijken. Ik neem tenminste aan dat de bedoeling van een vertragend beeld is om spanning op te wekken. Het werkt niet. Ook in de slow motion blijft de actie verstoken van spanning.

De duistere koormuziek uit het eerste deel wordt ook weer te voorschijn gehaald. Op zich prima muziek die de spanning kan doen oplopen indien toegepast op de juiste momenten. In deze film gaat dat niet op. Het “Ave Satani” klinkt dan wel onheilspellend maar wordt amper ondersteunend ingezet om de spanning te verhogen. In plaats daarvan klinkt het op hele onlogische momenten.

Omen IV: The Awakening is een brave, een gebrekkige en een overbodige film.

Het vierde deel die min of meer een beetje in de vergetelheid is geraakt en zeker niet zonder geldige reden. Regisseursduo Jorge Montesi en Dominique Othenin-Girard maken er vooral een popcornfilm van, met minder uitleg en meer horror. Alhoewel de film er voor mij persoonlijk vermakelijker mee wordt, is het natuurlijk wel zo dat het op inhoudelijk vlak een stuk slapper is dan de voorgaande delen. Het acteerwerk is daarnaast erg pover, waardoor geen van de personages echt uit de verf komen. Het nieuwe kind daarentegen doet het wel aardig en heeft vooral meer te doen. Het zorgt al bij al voor een totaal andere sfeerzetting die geregeld best rommelig uitpakt, maar niettemin aardig wegkijkt en tussendoor wat lekker lompe moordscenes kent. Van subtiele spanningsopbouw of geslaagde sfeer echter allesbehalve sprake.

De eerste film is prima, de tweede valt al flink tegen, de derde is een ramp. Laatst vond ik deze en ik kon het niet laten, hoewel deze er eigenlijk niet bij hoort. Het verhaal sluit alleen heel geforceerd aan. En het werd voor TV gemaakt. Twee nieuwe uitgangspunten: Deze gaat over een meisje en naast het normale Christelijke gebrabbel wordt er hier ook een stevige scheut toegevoegd van wat in de jaren '90 new age heette (die term hoor je niet zo veel meer).

De vorige twee film slaagden er al niet in om sfeervol (als de eerste) te zijn. En met de duidelijke budgetbeperkingen van de TV en een vrij zielloze regie doet deze het al niet veel beter. De film is tussen de moordscenes soms gezocht en vaak ook best saai. Minder een totale mislukking dan het derde deel en niet zo totaal overbodig als de remake uit 2006, maar veel scheelt het niet. Eigenlijk is alleen de eerste de moeite waard.