The Hundred-Foot Journey (2014)

Vanaf 9 oktober in de bioscoop (eOne)

Prima feel good movie met veel aandacht voor eten. Prima film met mooie sfeer, lekker luchtig.

Aardige film maar zeker geen must see movie .

Net gezien in Cinecity te Vlissingen. Aardige feel good movie, met Spielberg en Oprah Winfrey als producent. Nou ja, dan weet je dat het een tamelijk voorspelbare film wordt en dat is het ook. Alles wat je van mijlenver aan ziet komen gebeurt dan ook. Toch maakt dat het geen onaardige film en vergeet zeker niet iets te eten mee te nemen naar de bios, want je moet bijna wel eten tijdens deze film. 3,5 *

Overrated, gaat echt van 3,5 naar 3,0 naar 2,5 hoe langer je kijkt. Ik kan best wat zoetsappigheid en overgesatureerde kleurtjes hebben en ik hou van eetfilms maar this takes the cake. Nogal een belediging voor een filmkijker zo'n laf script. 80 minuten was meer dan genoeg geweest.

2,5*

Maar als je niet van eetfilms houdt kun je daar best 1,0* van af trekken. Nee geen aanrader.

2,0* dus

Geweldige "smaakvolle" feelgood movie! Klasse van Lasse!

Het is al snel duidelijk dat dit een film is die als doel heeft je als kijker aan te grijpen. Misschien ook niet zo verrassend als Oprah Winfrey en Spielberg betrokken zijn als producers. De "diepe" teksten waar men mee komt zijn regelmatig ook vreselijk. "You cook to make ghosts". Je ziet het Oprah-publiek al instemmend knikken. Of wat te denken van een na een brandstichting wel heel erg foute "you're a chef, I don't pay you to burn things".

Helen Mirren is een erg goed actrice natuurlijk, maar hier speelt ze met name in het eerste deel van de film wel veel te veel een typetje om er echt wat goeds uit te halen. Aangezien haar personage Madame Mallory heet lijkt ze me Brits, maar ze heeft intussen wel korte Franse zinnetjes en woordjes tussendoor. Het lijkt alsof ze vooral een Engels personage is als excuus voor het spreken van Engels de hele film. Een zinnetje Frans of Hindi tussendoor verandert daar weinig aan.

Mirren speelt nog wel best leuk samen met Om Puri, de andere acteur van niveau in de film. Voor de rest is het weinig allemaal. Verder is dit in alles typisch zo'n indiefilm van bescheiden speelduur, maar ze kiezen ervoor het allemaal onnodig op te rekken. Na een uur lijkt de film zijn conclusie al redelijk bereikt te hebben en gaat het nog maar door. Dan pas wordt je al helemaal gebombardeerd met het ene na het ander sentimentele moment, het laatste half uur in het bijzonder/ Raar ook hoe snel alles dan ineens verloopt. Van een goed opgebouwde spanningsboog is geen sprake. De romances voelen ook weer zo goedkoop en er bijgesleept. 2.0*.

Een niemendalletje, beetje te mager voor mijn smaak. Het is best aangenaam om te bekijken, maar een feelgood film kan je naderhand nog doen glimlachen. En dat deed deze film bij mij niet. Helen Mirren vind ik een heerlijke actrice, maar dit kon zij ook niet redden.De overgang van egoïstisch rotwijf tot een normale vrouw was ook veel te plotseling.

Heerlijke feelgoodmovie met een geweldige cast de chemie tussen Helen Mirren en Om Puri was een genot om naar de kijken ondanks dat deze twee grootheden niet de hoofdrol hadden.

Een mix tussen een familiedrama en een komedie, met idyllische beelden van het landschap, opbloeiende onderlinge verhoudingen en een aantrekkelijke en sympathieke cast, die op een mooie en uitgekiende wijze met heerlijk eten werd vermengd. Maar het verhaal zelf bleef teveel aan de vlakke kant en miste potentie. Om in voedseltermen te spreken: de film miste aroma, het was teveel pretentieloze kitsch. De weinige sociaal kritiek (middels culturele confrontaties) bleef aan de oppervlakte hangen. Voor de werkelijke motivatie van de hoofdpersoon was nauwelijks aandacht. Maar bovenal waren de beelden prachtig.

Na "Chef" weer een film die in het teken staat van lekker eten.

En opnieuw is ook deze feelgood movie een succes.

Bijna alle personages in de film hebben iets aandoenlijks waardoor de "The Hundred-Foot Journey"

als een warme deken over je heen valt. De beelden zijn kleurrijk, de soundtrack aanstekelijk en het verhaal voorspelbaar maar oh zo goed uitgewerkt. De film is uiterst prettig om naar te kijken en laat je achter met een glimlach.

3.5*

geweldige film met mooie sfeer prachtig beelden prima verhaal Dit had ik niet verwacht.

Lekkere (letterlijk en figuurlijk) feelgood-film van de maker van zoveel lekkere feelgood-films, Lasse Hallstrom. Het leuke gegeven (frans sterrenrestaurant krijgt concurrentie van een indiaas restaurant aan de overkant van de straat) krijgt een flinke boost door de eersteklas cast. Veel mooifilmerij, dik aangezette romantiek en handige levenslesjes, maar vooruit, het wordt allemaal met zoveel overgave gebracht dat weerstand bieden zinloos is. Geproduceerd door Steven Spielberg.

Aardige feelgoodfilm over eten met sympathieke personages maar die naarmate de film vordert wat langdradig en traag aandoet.

De foodshots zijn kleurrijk en mooi in beeld gebracht maar ik heb laatst ook de film Chef gezien en daar spatte het allemaal wat meer van het scherm.

Wel denk ik dat ik door deze film deze week nog wel langs het beste Indiase restaurant van Amsterdam 'Mother India' ga om een butter chicken te halen

Deze professionele integratiefilm uit de doos van Oprah is eigenlijk wat traag om écht gelikt te zijn.

Hele leuke feel good / rom komedie!

Film gaat over een indische familie die in parijs terecht komt en daar eenrestaurant begint, daar hebben ze concurentie met een ander restaurant en dat word een hele strijd.

ook worden de eigenaren en chef koks op elkaar verliefd..

EN hoe dat verder gaat....

Prima acteerwerk, leuke achtergrondmuziek, heerlijke film om te zien!

3.5*

Nee,niet Indisch, maar Indiaas.

Even met de ogen dicht genieten van de Oosterse ingrediënten die de westerse sterren komen verwennen. Heerlijk met zo'n cast en zo'n meester-productie.

Zowel gastronomisch als romantisch wordt de thermometer tegen het licht gehouden met een prachtig verhaal waarin culturen mekaar opvrijen zonder afstand te doen van een IJfeltoren waarop de spits een Mochelin-ster pronkt. Eén? Nee toch.

Een aandoenlijke film waarin de stamvader en -moeder primeren.

Om jet in punten uit te drukken lijkt me het maximum onvoldoende. De ogen dicht en op het puntje van je tong een 5,0 punten proeven.

De film was leuk en prachtig qua beelden. Maar gedurende de film had ik toch iets van: dit heb ik al eerder gezien. In welke film? Daar kan ik zo niet op komen.

Dus helaas.. Bekend verhaal, leuke hoofdpersonen dat wel en heerlijke feelgood muziek alleen komt mijn waardering niet hoger dan 3*.

Leuk filmpje, aansprekend thema. Eten en drinken, altijd gezellig. Film speelt zich af in Frankrijk, maar iedereen spreekt Engels, beetje vreemd.

Ach het is eens een keer wat anders. Normaal gesproken ben ik niet zo'n liefhebber van dit genre, maar een kennis zei me dat het een goeie film is, vandaar ik het toch maar geprobeerd heb. Slecht is ie niet, er zitten enkele aardige scene's in. Leuk om gezien te hebben, ondanks het niet echt mijn ding is.

Lasse Hallström staat al haast garant voor een mierzoet feelgood drama. En daarin stelt hij hier niet teleur. Wel vakwerk, tot in perfectie gefilmd in ondergaande-zon kleuren, goed gecaste acteurs die het voorspelbare verhaal moeiteloos brengen. Ook weer erg weinig nieuws onder de ondergaande zon, erg verrassend is het allemaal niet.

Hele fijne film!

Het verhaal is mierzoet, maar dat vond ik in dit geval zeker niet erg. Alles is meer dan perfect in beeld gebracht in prachtige kleuren en op fotogenieke locaties. Ik zag de film onlangs op een regenachtige zondagmiddag en ben na afloop in gillende draf met het water in mijn mond naar een Indiaas restaurant gerend. Dat kwam door de uiterst smakelijke manier waarop de Indiase curriegerechten in de film in beeld werden gebracht. Ik had er spontane trek van gekregen. Voor mij alleen daarom al een dikke 4 sterren!

Hetzelfde effect hier. We hadden al gegeten, maar anders . . . .

Gek hoe deze film me zo sterk kan bekoren.

Het is eigenlijk een opeenstapeling van feelgood en romcom tropes die zeker niet vernieuwend is.

En toch vond ik deze film super.

Oké, eten (en dan vooral goed) is iets waar ik van kan smullen, letterlijk en figuurlijk. Maar dat kan ik ook van een soundtrack of prachtige beelden.

Toch heeft deze film net dat beetje meer.

Vooral ook tof is dat het nergens té wordt. Nergens had ik het gevoel van: 'deze scene, liever niet' of 'deze verhaalboog: hij kon mij gestolen worden'. Op zich al een sterk wapenfeit voor een film van deze duur.

Komt er nog bij dat hoewel alles vrij voorspelbaar is, alles ook heel realistisch is.

En misschien net omdat ik telkens dacht 'eigenlijk kan dit eigenlijk echt wel' dat deze film ruim zijn sterren verdiend i.p.v. dat hij er om moet krabben.

Goeie film over een gezin uit India die een restaurant openen in een klein Frans dorpje. Een mooi en redelijk meeslepend verhaal. Een fijne setting en dito sfeer. Niet bepaald vernieuwend of origineel, maar het kijkt allemaal wel lekker weg. Goed acteerwerk met uiteraard Helen Mirren voorop.

Erg leuke film. Helen Mirren speelt super! De film bulkt van de cliché's, maar als het goed gebracht wordt is daar niks mis mee. Ik heb genoten. Ook van de mooie plaatjes in Frankrijk. Soms bewerkt met computer, maar dat geeft niet. Gewoon genieten en kijken en niet teveel van verwachten.

Leuke en toegankelijke film. Film bevat humor, drama en romantiek en combineert deze stijlvol. Inderdaad wal clichés maar ik denk dat de gemiddelde kijker dat ook verwacht van dergelijke films! Zeker het kijken waard wat mij betreft

Meer feel good dan komedie.