La Isla Mínima (2014)

Mooie sfeervolle film, met prachtige beelden van de natuur. Qua verhaal is het niet geheel bijzonder, maar de spanning, mysterie hebben een hoog gehalte in deze film. Acteerwerk van beide rechercheurs was van erg hoogstaand niveau.

Vond t een prima film. Kan alleen niet zo goed tegen die open eindes. Blijf dan altijd met zoveel vragen zitten: Waarom zijn ze niet achter die andere man gegaan die op de foto stond? En wie was dat eigenlijk? Dat was toch die ene man met die hoed die hij een hand gaf? En zo sterk naar parfum rook. Je had dus Sebastián, Quini en die man met die hoed. Snap niet dat wij niet te zien kregen wie die 3e dader was.. Even leek het trouwens of die rechercheur er achter kwam dat die 3e man z'n eigen collega was. Maar nee dat ging dus alleen over z'n verleden denk ik. Hoe dan ook, jammer dat er geen vervolg was.

La Isla Mínima

Sfeervolle politiethriller. Qua cinematografie, locaties en camerawerk is dit echt briljant gedaan, en acteurs Gutiérrez en Arévalo doen het ook goed. Een beetje True Detective, een beetje Se7en, en vooral die lekkere rauwe en naargeestige sfeer waar de Spaanse thrillers om bekend staan. La Isla Mínima heeft al die ingrediënten. In de jaren 80 zucht het land nog onder de erfenis die Franco heeft achtergelaten, en vooral de verhaallijn rond Juan Robles is interessant. Het is knap dat de verschillende verhaallijnen zo goed samenkomen, en eigenlijk alleen de onthulling van de uiteindelijke moordenaar stelt teleur. Een klein minpuntje.

Sfeervol gemaakte thriller waarin het plot enigszins ondergeschikt is gemaakt aan de sporen die de jarenlange Franco-dictatuur door de Spaanse samenleving heeft getrokken.

Detective over twee rechercheurs die de moord op twee meisjes moeten oplossen. De sfeer van de film die zich afspeelt in 1980 na de periode van Franco is heel goed. Maar het is wel een moeilijke film. Een film voor de ervaren kijker en waarbij je heel goed op moet letten en niet afzwakken. Er doen namelijk heel veel mensen mee die allemaal wel ergens een link met het verhaal hebben. En ook zitten er regelmatig shots in de film die onbeduidend lijken maar die later heel belangrijk voor het verhaal zijn. En eigenlijk is dat het zwakke punt aan de verder prima film. Er gebeurt veel te veel en er doen teveel mensen mee. Heel vaak is 105 minuten een prima tijd voor een film. Vaak ook zelfs te lang. Maar in dit geval was het verhaal misschien meer geschikt voor een miniserie, zodat bepaalde aspecten en personages beter uitgelicht konden worden. Nu kwamen sommige gebeurtenissen en personages soms behoorlijk uit het niets naar voren en moest je goed nadenken waar dit eerder in de film naar te herleiden was.

Als ik een echt goede film zie, dan weet ik het meteen na 5 minuten al dat het heel bijzonder gaat worden. Dit is zo een film. Je ziet de setting met fraaie (drone?)beelden van boven, die ik nog nooit gezien heb in Spaanse films. Het overgrote deel van het land is geel en droog maar La isla Minima speelt zich af in het natste stukje Spanje. En het regent en blijft maar regenen in deze film. NIet allen zakken de personages figuurlijk in drijfzand maar ook letterlijk verzuipen ze in de onderhuidse spanning, de verborgen agenda's en de geheime, sadistische duisteren kanten die het Franco regime bij mensen naar boven heeft gehaald.

Dit is echt een hele knappe film die werkt op zoveel niveaus. Zonder te verzanden in een slappe actie of detective film. Het meandert tussen genres door zonder concessies te doen. Dit is wat deze film zo knap maakt. Vaak zie je dat er wordt gepoogd een genremix te maken maar dat er gefaald word om elke genre voldoende uit de verf te laten komen. Dat is hier zeker niet het geval.

Persoonlijk ben ik ook erg einde gevoelig. Daarom heb ik een milde hekel aan Amerikaanse films, omdat er vaak geforceerd of gemakzuchtig gedaan word op het einde. Deze film is zo ambivalent, je kunt niet eens zeggen of het nou eigenlijk goed eindigt of niet?? Tja er worden wat zaken afgewikkeld, maar de onderhuidse snelkookpan die blijft door sudderen. En de echte schuldigen blijven buiten schot. Terwijl dit op zo een manier wordt gebracht dat je als kijker wel tevreden bent, je zit eigenlijk in hetzelfde schuitje als de hoofdpersonages. Die berustten in de eindstand van zaken. Dit vind ik fantastisch, niet alles hoeft beantwoord, er is geen ultiem goed of kwaad. Er zijn geen winnaars en geen verliezers. Het is prachtig, genuanceerd maar toch krachtig.

Je begrijpt de goede agent, je begrijpt de slechte agent. Je begrijpt waarom ze moeten samenwerken, je begrijpt waarom ze eigenlijk niet echt kunnen samenwerken. Er zijn veel films gemaakt over het Franco regime en de littekens die ze hebben achtergelaten. Maar deze gaat echt onder je huid zitten.

Een Madrileens politieduo gaat op zoek naar een seriemoordenaar in het zuiden van Spanje. Het fijne aan deze detectivethriller is de context die bijzonder is. We spreken ergens begin de jaren 80, net na de dood van Franco. In het zuiden is de tijd blijven stilstaan en de geest van Franco waart nog altijd rond. Het geeft een speciale feeling aan de film.

Ook het decor is sterk met de moeraslanden en de irrigatiekanaaltjes. De uitstekende beelden en camerastandpunten zorgen ervoor dat het maximale er wordt uitgehaald en dit inderdaad geen doorsnee cliché politiethriller wordt.

De omkadering van de film is sterker en belangrijker dan het plot. Moeilijk soms, maar hier lijkt het me wel geslaagd te zijn.

Ik heb deze mooie Spaanse film nu pas gezien en heb er geen spijt van. Gefilmd in een fantastisch gebied in Spanje, geeft iets extra aan deze film. Speelt zich af na de vreselijke Franco periode. Het acteren is echt geweldig, zeker voor een Spaanse film...

Juan Robles [Javier Guitérrez] en Pedro Suárez [Raúl Arévalo] onderzoeken in 1980 de verdwijning van twee meisjes in een onherbergzaam moerasland in Andalusië. Het valt meteen op dat de meeste mensen niet zo rouwig zijn om hun verdwijning, zelfs niet waar de meisjes dood worden aangetroffen. Intrigerend misdaadmysterie met twee stereotype rechercheurs (een veteraan die een ernstige ziekte ontdekt en een jongere collega met bewijsdrang) en een verrassende ontknoping. Rodríguez maakt effectief gebruik van de mistroostige omgeving.