Timbuktu (2014)

Deze film in stukjes gekeken. Ik vond het lastig om er echt in te komen en vaak stond mijn hoofd er niet naar. Na een tijdje, ongeveer op de helft, vond ik het verhaal interessanter worden. Het is vreselijk wat er gebeurt, ik heb een hekel aan onderdrukking, maar de film zit wat mij betreft goed in elkaar. Sterk acteerwerk, scherp beeld, mooie landschappen en fijne muziek. Op het eind wist de film mij te raken. Op mij kwam het realistisch over. Het onderwerp is niet helemaal mijn ding en het begin boeide mij niet genoeg, ik vond het vrij traag, maar al met al een voldoende. 3*

Abderrahmane Sissako's (de regisseur van deze film) superieure aanklacht tegen extremisme is zowel een klucht als een tragedie, over de bezetting van het noorden van Mali door moslimextremisten.

In dit verhaal drijft Kidane (Ibrahim Ahmed) samen met zijn vrouw en dochter vee in de duinen rondom Timboektoe in het Afrikaanse land Mali. In de stad lijken lijden bewoners onder het terreurregime van de jihadisten. Kidane en zijn familie is het geweld bespaard gebleven, maar hun lot verandert wanneer Kidane tijdens een worsteling per ongeluk een visser doodt.

Deze Drama film is duidelijk met weinig budget gemaakt, maar het spel en het verhaal maken indruk. Daarin schetsen elegante en rake scènes de hypocrisie en de wereldvreemdheid van de jihadisten, die de bewoners treiteren met bizarre regels, zoals niet voor je huis in de zon mogen zitten. Zo voor mij overigend een nuttige regel zijn, want ik verbrand zeer snel in de zon

Al met al gewoon een goede Drama film, die genomineerd werd voor een "Oscar" en zeven "Césars" won in Frankrijk.

Tja.

De boodschap is iets waar je over na moeten denken, maar om dit beter over te brengen had Sissako zijn film over een klein stadje die wordt overgenomen door jihadisten iets minder een klucht moeten maken en veel betere acteurs moeten hebben.

Het komt gewoon niet geloofwaardig over, waardeloze dialogen en nog waardelozer acteerwerk van de familie. Vooral het kleine meisje is erg slecht, maar het zijn dan ook kinderen. De beelden zijn scherp en de warme en hete sfeer is soms goed voelbaar. Daarnaast is het verhaal rondom de jihadisten een stuk interessanter om te volgen dan de familie.

Het is ook vaak gewoon te saai en te traag, na een uur verslapte mijn aandacht zo stevig dat ik hem maar in 2 delen moest kijken. Om te bedenken dat dit maar 97 minuten duurt. Maar de boodschap schemert goed door en hierbij komen dus ook sommige confronterende beelden op.

De film is te saai, maar ook wel behoorlijk goed soms. Enkele scenes zijn best sterk, en de opening is geweldig. Sissako heeft duidelijk wel iets in gedachte hiermee, en mag het daarom ook zeker weleens overdoen. Ik heb wel vertrouwen in zijn loop.

Mja, degelijke film over een klein woestijndorpje dat plotseling wordt geterroriseerd door een bende jihadisten. Laat vooral de beelden tot je spreken, want veel dialoog zit er niet in de film, maar ook dat viel enigszins tegen. Confronterend bij momenten, maar niet met dezelfde impact die ik had bij bijvoorbeeld The Stoning of Soraya M. (2008) waarbij de steniging echt door merg en been ging (zo frappant hoefde het nu ook niet te zijn).

Wel bij momenten een interessante maar absurde gedachtegang van de jihadisten met belachelijke regels in naam van God. Qua sfeer geslaagd met de soundtrack en mooie beelden. Alleen jammer dat ik me te weinig betrokken voelde met de personages. Het kwam allemaal nogal afstandelijk over.

Volgens JLG een goede film en dat is interessant aangezien het zelden voorkomt dat GODard een recente film goed vindt .

" D.: We'd like to come back to Sissako, his film Timbuktu…

J-L.G.: Yes, it's a good film. " mubi.com

Enkele scènes uit deze film zijn ook te zien in het meesterwerk van JLG , Le livre d'image (2018) .

Dit vond ik op momenten best een fijne film, vooral doordat dit goeddeels een sfeerportret is van het leven van enkele mensen. Vooral de nuance rond de islam is heel aardig. Alle personen in de film zijn moslim dus ergens zitten ze aan dezelfde kant, maar toch ook weer niet met hun verschillende invullingen eraan. Ook de extreemgelovigen zijn geen bloeddorstige moordenaars maar houden zich aan regels in een moskee. Ze zijn new in town, en tasten ook maar wat af. Op die punten scoort de film, naast de soms prima beelden. Richting het eind komt er meer plot en drama in, voor mij was dat onnodig en haalt een deel van de kracht weg en verandert de toon een beetje. Anders was de score zeker hoger geweest. 3,5*.

Bijzonder interessant om een kijk te krijgen in t leven van inwoners van timboektoe. Het is allemaal houtje touwtje en dat past precies. Treurig is t ook als t waarheidsgetrouw is, daar heb ik helaas geen preciese kijk op. Als kijkvermaak wel wat wisselvallig soms zelfs wat louis de funes.

Aanklacht tegen religieus fanatisme en extremisme, en wat dat met de mensen, ook binnen het eigen geloof, doet.

Aanklacht ook tegen de hypocrisie van (veel van) die extremisten; die vaak hun voeten vegen aan hun eigen regels, en zo tonen dat het hen niet om het geloof en god gaat; wel om macht en positioneren.

De preek van de imam naar de jihadisten toe is ongetwijfeld de boodschap die de filmmakers wilden overbrengen naar (een deel van) de kijkers.

Mooi, meeslepend, droevig, soms hard, en niet noodzakelijk optimistisch verhaal; met mooie beelden. 'Timbuktu' als titel en locatie vind ik eerder ongelukkig: ik had eerder de indruk dat we in een dorpje met 102 inwoners zaten. Het beperkte budget allicht.

De voetbalscene is wel heel bijzonder. Niet alleen de humor en de symboliek, er werd ongetwijfeld flink op geoefend: je kan de virtuele bal met het blote oog volgen.