Bai Ri Yan Huo (2014)

Helaas een tegenvallend plot. Dacht op een gegeven moment dat ik niet goed had opgelet en daardoor niet helemaal begreep waar het nou heen ging, maar het gaat daadwerkelijk nergens heen en bloedt maar wat dood. De laatste 'onthulling' voegt maar weinig toe en doet je vooral afvragen wat de film nou wil zeggen. Komt denk ik ook omdat de dame in kwestie nogal onderbelicht blijft. Wel goed voor de mysterie, maar minder voor de punch. Als je het misdaadplotje wat meer loslaat blijft er echter wel een ontzettend sfeervolle film over. Met name geweldig kleurgebruik; telkens zijn ook wel mooie lichtjes geïnstalleerd. Overal fijn korrelig geschoten, maar aan de donkere opnames is te zien dat niet de beste apparatuur is gebruikt. Ook enkele bijzondere cinematografische hoogstandjes. Verder is het in tegenstelling tot mijn verwachting doorspekt met humor wat het toch wel op een ander niveau dan als halfbakken mysterieuze misdaad doet werken. Gelukkig eindigt de film niet als een dronken Beau travail. Wist overigens niet dat de Engelse titel niet de vertaling van de Chinese is. De Chinese titel komt laat in de film opzetten en zou misschien ook een krachtigere Engelse titel zijn. Op basis van wat ik had verwacht teleurstellend, maar toch te genietbaar om lager in te zetten.

Grappig wel hoe zo'n festivalprijs mijn verwachtingen kan kleuren. Niet wat betreft de kwaliteit, maar wel van het type film dat je krijgt. Zeg me als ik het mis heb, maar echte genrecinema is volgens mij zelden succesvol op festivals. Ik wist dat er een detectiveplotje zat aan Black Coal, maar ik dacht dat dit een excuus zou zijn voor een wat zwaardere film. En dan blijkt het doodleuk een volbloed thriller te zijn, met seriemoordenaar en spannende set-pieces en al.

Het is misschien net iets gewichtiger dan het gemiddelde genrewerk, maar dat heeft vooral met de executie te maken. Het helpt soms om vooraf weinig van een film te weten, want dan krijgen je aangename verrassingen zoals dat dit gewoon een Chinese variant op de neo noir blijkt te zijn. Enigszins fatalistisch, met een hoofdpersoon die bijna doelbewust in het gevaar stapt, nauwelijks aangedaan door verdoemenis waarvan hij lijkt te weten dat hij die zal aantreffen. En met een soort van femme fatale. De esthetiek van het genre kent ook een mooie variant: veel spel met licht, maar hier niet zwart-wit, maar met verschillende kleuren van neonlampen. Verder is het vooral de uitvoering van veel belangrijke scènes die net wat unieker zijn dan gewoonlijk en het fris maken. Zo'n schaatscène bijvoorbeeld, of die confrontatie in dat krakende en piepende reuzenrad tijdens onguur weer. Het verhaal is niets bijzonders, maar het wordt met veel gevoel voor stijl verteld.

Wel is het wat traag bij vlagen en het is vreemd dat we aan het einde nog een lang stuk krijgen waarin de vrouw de moord moet reconstrueren. Voegt niets toe. Dat vuurwerk aan het einde wat wel gaaf, zelfs al voegt het aan het geheel weinig toe. Misschien had het eerder moeten plaatsvinden en de dansscène (Beau Travail ja, maar toch ook wel weer lekker) het laatste shot moeten vormen?

Anyway, ik had er meer dan goed plezier mee: 4*.

Wel opvallend trouwens dat een winnaar van zo'n groot festival zo weinig aandacht krijgt. Buiten het festivalcircuit heeft deze zelfs in weinig landen gedraaid. Nederland is bijna uniek omdat hij hier de bioscopen haalde. Merk de laatste tijd wel vaker dat winnaars uit Berlijn en Venetië nog maar weinig doen. Is de focus zo extreem op Cannes komen liggen?

Mjah.

Wat kjijken we in het Westen toch graag naar China "het derdewereldland". Maakt niet uit dat er daar een heuse fimrenaissance is geweest, het is blijkbaar boeiender als alles zich afspeelt in één of ander armtierig stadje, gedrapeerd met personages die blijkbaar nu pas een zak spullenhulp uit de jaren '80 hebben aangekregen.

Niet dat het hippe China altijd even goede films aflevert, maar de complete ondervertegenwoordig en de indehemelprijzing van dit soort films zijn toch opvallend. Heel slecht is het verder niet, maar hoe deze film aan prijzen is gekomen is mij volledig onduidelijk. Een volbloed genrefilm zou ik het in ieder geval niet willen noemen, daarvoor is de sfeer veel te doods en het tempo te laag. Het heeft wel wat weg van Jia's Tian Zhu Ding, maar da's ook geen persoonlijke favoriet.

Visueel is het best lelijk, ondanks wat fel neon. Jammer genoeg niet echt mooi gebruikt. Acteerwerk vond ik wel wat beter en met Lun Mei Gwei (leuk weerzien) in een best mysterieuze rol zit er gelukkig toch een beetje spankracht in de film. Verhaaltje wordt wat warrig gebracht maar is uiteindelijk niet zo lastig te volgen, mist alleen wat een echte climax.

Ik sta meestal niet te springen voor dit soort Chinese armoedecinema, deze film is daar geen uitzondering op. Weinig bijzonder.

2.5*

Warrig waarom.

De teloorgang van een rechercheur, waarbij al vrij vlot en op ongemakkelijke wijze duidelijk wordt gemaakt dat hij op het liefdespad heeft gefaald, valt goed te verklaren wanneer het op het werk ook nog eens misgaat. Behoorlijk misgaat zelfs. Mooi en sfeervol gefilmd wordt dit realistisch aandoende misdaaddrama op surrealistische wijze verteld. Van tegenstellingen gesproken. In eerste instantie is niets hapklaar, maar dankzij de rust die wordt bewaard en de simpele verhaallijn zonder serieuze zijplotjes is de kijker al snel aan het scherm gekluisterd. Want wie en waarom?

Er wordt af en toe wel wat van het uithoudingsvermogen van de kijker gevergd omdat de overgangen vaak raadselachtig zijn en de scènes soms met terugwerkende kracht pas hun betekenis krijgen. Dit maakt de film enigszins origineel, maar dat gegeven weet niet altijd te werken. Zo verslapt de aandacht wel eens door de ietwat warrige vertelwijze in combinatie met het trage tempo. Ook het bijzondere einde zal niet een ieders kopje thee zijn, hoe letterlijk de verwijzing naar het mysterie zelf ook is. Toch kun je moeilijk anders stellen dat Bai Ri Yan Huo - in Nederland uitgebracht als Black Coal - de moeite evengoed waard is.

Goed.

Met dank aan Remain in Light voor het recensie-exemplaar.

Ietwat eigenaardig, maar tegelijkertijd ook best een intrigerend filmpje. Noir in kleur, van een somber winterpalet tot meer fleurige franje. Het zal wel iets met bittere realiteit en een meer gekleurde versie daarvan te maken hebben. Levert een aantal aardige scènes op. Bij de kapper, op de ijsbaan en in het reuzenrad, om eens wat te noemen. Verder draait er een serial killer plotje afgewisseld met een kleine karakterschets van een gebutst agent in een vierkante vertelstijl. Het zwalkt een beetje, net als de hoofdrol, maar zo weet het zich wel van de meute te onderscheiden.

Een tegenvallend misdaaddrama waarbij een voormalig politieagent een moordenaar probeert te ontmaskeren. Simpel gezegd is het verhaal wat eenvoudig, maar doordat de film flink mysterieus is is het nog enigszins om aan te zien. Het tempo is erg traag. Het wordt maar niet spannend, en er had zo nu en dan best een actiescène of wat meer geschoten in mogen worden. wanneer er dan wordt geschoten, dan is het ook vermakelijk. Met name het moment dat in de kapsalon de agenten genadeloos worden afgeschoten door een verdachte . Vooral het personage Zhizhen maakte het flink mysterieus doordat maar niet duidelijk werd wat haar rol was en/of ze betrokken was bij de gebeurtenissen. Het einde was matig uitgewerkt en leek meer afgeraffeld. Hoe verder ik kwam, hoe groter mijn vermoedens werden omtrent dit einde. Een grote tegenvaller, waarbij ik om eerlijk te zijn ook niet kan begrijpen dat deze film een prijs heeft gewonnen.

Mislukte film, deze Chinese neo-noir. Op momenten bloedmooi gefilmd maar de film probeert alleen sfeer te halen uit beelden, niet uit de inhoud zelf, waardoor het een vrij koud ding is geworden. Ook zijn er nogal wat scènes die abrupt eindigen waardoor je als kijker soms het idee hebt wat gemist te hebben maar het helpt ook niet me om in de film te verdwalen. Af en toe wel lekker ruig en bloederig, locaties zijn prima en het acteerwerk is oké. Ook stopt de regisseur af en toe leuke ideeën erin, zoals een camerashot dat van first person in third person wijzigt (op de scooter uit de tunnel). 2,5*.

In 1999 loopt de zoektocht naar een seriemoordenaar uit op een bloedbad dat detective Zhang Zili [Fan Liao] als enige overleeft. Getraumatiseerd en zonder de dader te hebben ontmaskerd legt Zhang zijn werkzaamheden neer. Wanneer vijf jaar later dezelfde moordenaar opnieuw een aantal moorden lijkt te hebben gepleegd, zien Zhang de kans om genoegdoening te krijgen. Samen met zijn ex-partner [Xuebing Wang] gaat hij op eigen houtje op onderzoek. Al snel blijken de moorden een link te hebben met een jonge vrouw [Gwei Lun-Mei] die werkt bij een wasserette.

Prachtig gefilmd en prima geacteerd misdaaddrama bevat een aantal uitstekende actiescènes, waaronder de bloedstollend spannende proloog. Maar Diao's trage regie betekent dat het verhaal zich erg langzaam ontvouwt waardoor je aandacht gemakkelijk verslapt. Gelukkig is er een intrigerende finale.

De afgehakte lichaamsdelen van een man worden gevonden in verschillende steenkoolfabrieken. Rechercheur Zhang Zili gaat op onderzoek uit, maar dat loopt fout. Als vijf jaar later er weer een moordenaar toeslaat wordt zijn hulp ingeroepen en ontdekt hij dat alle slachtoffers in verband staan met dezelfde jonge vrouw. Dit plot klinkt misschien als een spannende detectivethriller uit een Scandinavisch land maar niets minder waar! Deze film komt namelijk uit China en wil een Aziatische Neo-noir zijn. Je weet wel zo'n film waarin een eenzame held en een femme fatale met intriges om elkaar draaien. Het probleem echter met ‘Vuurwerk op klaarlichte dag’ (wat de letterlijke titel is en een locatie in de film) is dat het slimmer wil overkomen dan het in werkelijkheid is. De film reserveert ook (te)veel tijd voor karakterontwikkeling en pogingen om mysterieus en ‘vreemd’ te zijn. Een keuze die ervoor zorgt dat het tempo van de film vertraagd. Daarnaast is die wankele lijn tussen karakterstudie en whodunit ook de reden dat het nooit spannend werd. Wel een vakkundig gefabriceerde misdaadthriller met een paar aardige camerashots en sfeerschepping maar menig Britse en Scandinavische thriller was een pak spannender.