Bai Ri Yan Huo (2014)

En die zijn daar op een normale nacht niet als wij daar zouden lopen. Er was geen lijn of opzettelijke beeldspraak/symboliek met dat licht te herkennen, ook geen opvallend doelmatig gebruik om sfeer op te wekken. Héél sporadisch en ook dan niet overtuigend. Nee echt, behalve het wel aardige misdaadverhaaltje is het verder enkel behoorlijk opgeblazen door de 'kenners' die achter zo'n Berlijnse jury aanhobbelen. Zo'n "Anderson - A Pigeon Sat..." gevalletje.

Veel van die lichtjes zijn daar op een normale nacht inderdaad niet, die zijn voor de film geïnstalleerd. En al mocht dat niet zo zijn, dan zijn de locaties blijkbaar voortreffelijk gekozen en is goed werk geleverd in de post-productie.

En krijgen we nu weer dat vermoeiende juryverhaaltje met recensenten en kenners die slaafs volgen? Bij mij speelt dat in ieder geval totaal niet mee in de beoordeling, alleen in de anticipatie. Niet dat ik me overigens een 'kenner' zou noemen (maar het was denk ik ook niet (speciaal) naar mij toe gericht). Ik vond het misdaadverhaaltje juist tegenvallen en roem de film om andere aspecten. Een 3.5*/4.0* film voor mij.

Ik heb niet een bevestiging gelezen of gehoord nee, maar het lijkt mij gewoon vrij sterk dat een vrij distinctief belichtingspakket op een dergelijke locatie aanwezig is. Als je wat plaatjes googlet zie je ook dat er duidelijk aandacht aan is besteed. In een bepaald overzichtsshot zie je zelfs een groene en roze tl-buis in een aftandse reguliere bus geplaatst. Het is inderdaad geen Enter the Void of Spring Breakers, maar vond het hier juist wel effectief op een wat meer ingetogen manier.

Warrig waarom.

De teloorgang van een rechercheur, waarbij al vrij vlot en op ongemakkelijke wijze duidelijk wordt gemaakt dat hij op het liefdespad heeft gefaald, valt goed te verklaren wanneer het op het werk ook nog eens misgaat. Behoorlijk misgaat zelfs. Mooi en sfeervol gefilmd wordt dit realistisch aandoende misdaaddrama op surrealistische wijze verteld. Van tegenstellingen gesproken. In eerste instantie is niets hapklaar, maar dankzij de rust die wordt bewaard en de simpele verhaallijn zonder serieuze zijplotjes is de kijker al snel aan het scherm gekluisterd. Want wie en waarom?

Er wordt af en toe wel wat van het uithoudingsvermogen van de kijker gevergd omdat de overgangen vaak raadselachtig zijn en de scènes soms met terugwerkende kracht pas hun betekenis krijgen. Dit maakt de film enigszins origineel, maar dat gegeven weet niet altijd te werken. Zo verslapt de aandacht wel eens door de ietwat warrige vertelwijze in combinatie met het trage tempo. Ook het bijzondere einde zal niet een ieders kopje thee zijn, hoe letterlijk de verwijzing naar het mysterie zelf ook is. Toch kun je moeilijk anders stellen dat Bai Ri Yan Huo - in Nederland uitgebracht als Black Coal - de moeite evengoed waard is.

Goed.

Met dank aan Remain in Light voor het recensie-exemplaar.

Rommelig en vreemd gecut op momenten. Prachtig in beeld met kleuren gebracht en de emotie uitgebuit. Heb genoten van de film, ruw en daarnaast enorm aandoenlijk. Prima gecombineerd en daardoor sterk. Het script is ook van een sterk niveau.

godver!! wat een spoiler van jewelste in de trailer hier boven!

Ietwat eigenaardig, maar tegelijkertijd ook best een intrigerend filmpje. Noir in kleur, van een somber winterpalet tot meer fleurige franje. Het zal wel iets met bittere realiteit en een meer gekleurde versie daarvan te maken hebben. Levert een aantal aardige scènes op. Bij de kapper, op de ijsbaan en in het reuzenrad, om eens wat te noemen. Verder draait er een serial killer plotje afgewisseld met een kleine karakterschets van een gebutst agent in een vierkante vertelstijl. Het zwalkt een beetje, net als de hoofdrol, maar zo weet het zich wel van de meute te onderscheiden.

Een tegenvallend misdaaddrama waarbij een voormalig politieagent een moordenaar probeert te ontmaskeren. Simpel gezegd is het verhaal wat eenvoudig, maar doordat de film flink mysterieus is is het nog enigszins om aan te zien. Het tempo is erg traag. Het wordt maar niet spannend, en er had zo nu en dan best een actiescène of wat meer geschoten in mogen worden. wanneer er dan wordt geschoten, dan is het ook vermakelijk. Met name het moment dat in de kapsalon de agenten genadeloos worden afgeschoten door een verdachte . Vooral het personage Zhizhen maakte het flink mysterieus doordat maar niet duidelijk werd wat haar rol was en/of ze betrokken was bij de gebeurtenissen. Het einde was matig uitgewerkt en leek meer afgeraffeld. Hoe verder ik kwam, hoe groter mijn vermoedens werden omtrent dit einde. Een grote tegenvaller, waarbij ik om eerlijk te zijn ook niet kan begrijpen dat deze film een prijs heeft gewonnen.

Mislukte film, deze Chinese neo-noir. Op momenten bloedmooi gefilmd maar de film probeert alleen sfeer te halen uit beelden, niet uit de inhoud zelf, waardoor het een vrij koud ding is geworden. Ook zijn er nogal wat scènes die abrupt eindigen waardoor je als kijker soms het idee hebt wat gemist te hebben maar het helpt ook niet me om in de film te verdwalen. Af en toe wel lekker ruig en bloederig, locaties zijn prima en het acteerwerk is oké. Ook stopt de regisseur af en toe leuke ideeën erin, zoals een camerashot dat van first person in third person wijzigt (op de scooter uit de tunnel). 2,5*.

In 1999 loopt de zoektocht naar een seriemoordenaar uit op een bloedbad dat detective Zhang Zili [Fan Liao] als enige overleeft. Getraumatiseerd en zonder de dader te hebben ontmaskerd legt Zhang zijn werkzaamheden neer. Wanneer vijf jaar later dezelfde moordenaar opnieuw een aantal moorden lijkt te hebben gepleegd, zien Zhang de kans om genoegdoening te krijgen. Samen met zijn ex-partner [Xuebing Wang] gaat hij op eigen houtje op onderzoek. Al snel blijken de moorden een link te hebben met een jonge vrouw [Gwei Lun-Mei] die werkt bij een wasserette.

Prachtig gefilmd en prima geacteerd misdaaddrama bevat een aantal uitstekende actiescènes, waaronder de bloedstollend spannende proloog. Maar Diao's trage regie betekent dat het verhaal zich erg langzaam ontvouwt waardoor je aandacht gemakkelijk verslapt. Gelukkig is er een intrigerende finale.

De afgehakte lichaamsdelen van een man worden gevonden in verschillende steenkoolfabrieken. Rechercheur Zhang Zili gaat op onderzoek uit, maar dat loopt fout. Als vijf jaar later er weer een moordenaar toeslaat wordt zijn hulp ingeroepen en ontdekt hij dat alle slachtoffers in verband staan met dezelfde jonge vrouw. Dit plot klinkt misschien als een spannende detectivethriller uit een Scandinavisch land maar niets minder waar! Deze film komt namelijk uit China en wil een Aziatische Neo-noir zijn. Je weet wel zo'n film waarin een eenzame held en een femme fatale met intriges om elkaar draaien. Het probleem echter met ‘Vuurwerk op klaarlichte dag’ (wat de letterlijke titel is en een locatie in de film) is dat het slimmer wil overkomen dan het in werkelijkheid is. De film reserveert ook (te)veel tijd voor karakterontwikkeling en pogingen om mysterieus en ‘vreemd’ te zijn. Een keuze die ervoor zorgt dat het tempo van de film vertraagd. Daarnaast is die wankele lijn tussen karakterstudie en whodunit ook de reden dat het nooit spannend werd. Wel een vakkundig gefabriceerde misdaadthriller met een paar aardige camerashots en sfeerschepping maar menig Britse en Scandinavische thriller was een pak spannender.