Bai Ri Yan Huo (2014)

Heeft de prijs voor beste film (Golden Bear) gewonnen in Berlijn.

Acteur Fan Liao de Silver Bear voor beste acteur.

Chinese film wint verrassend hoofdprijs op Berlinale - Film - TROUW - m.trouw.nl

Een mooie gelegenheid om Ye Che / Night Train uit de DVD-kast te trekken. Ben benieuwd of een Nederlandse distributeur dit gaat uitbrengen. Cinéart? Filmfreaks? Contact Film? Wild Bunch? Ik zou het niet durven zeggen.

50 Cent, Timbaland, Eminem en New York Knicks basketbalspeler Carmelo Anthony hebben geïnvesteerd in deze Chinese film.

Bron

Is er uiteindelijk nog iets met deze film gebeurd?

Welke Gouden Beren hebben eigenlijk de Nederlandse Filmhuizen nog meer niet gehaald? Dan moeten we volgens mij heel ver terug in de tijd.

Ik denk tot 1995: L'Appât (1995)

Verneem zojuist dat distributeur Imagine Film de 'Gouden Beer' heeft aangekocht. We gaan het zien ...

Deze week eens opzetten...ik ben benieuwd.

Vanaf 8 januari 2015 in de bioscoop (Imagine)

Helaas een tegenvallend plot. Dacht op een gegeven moment dat ik niet goed had opgelet en daardoor niet helemaal begreep waar het nou heen ging, maar het gaat daadwerkelijk nergens heen en bloedt maar wat dood. De laatste 'onthulling' voegt maar weinig toe en doet je vooral afvragen wat de film nou wil zeggen. Komt denk ik ook omdat de dame in kwestie nogal onderbelicht blijft. Wel goed voor de mysterie, maar minder voor de punch. Als je het misdaadplotje wat meer loslaat blijft er echter wel een ontzettend sfeervolle film over. Met name geweldig kleurgebruik; telkens zijn ook wel mooie lichtjes geïnstalleerd. Overal fijn korrelig geschoten, maar aan de donkere opnames is te zien dat niet de beste apparatuur is gebruikt. Ook enkele bijzondere cinematografische hoogstandjes. Verder is het in tegenstelling tot mijn verwachting doorspekt met humor wat het toch wel op een ander niveau dan als halfbakken mysterieuze misdaad doet werken. Gelukkig eindigt de film niet als een dronken Beau travail. Wist overigens niet dat de Engelse titel niet de vertaling van de Chinese is. De Chinese titel komt laat in de film opzetten en zou misschien ook een krachtigere Engelse titel zijn. Op basis van wat ik had verwacht teleurstellend, maar toch te genietbaar om lager in te zetten.

Wisselvallig, als je de laatste tien minuten ziet had je gehoopt dat er meer van dat soort scènes in hadden gezeten. Als Imamura in zijn beste dagen. Is wel duidelijk nu dat Linklater bestolen is.

白日焰火, Bai ri yan huo - letterlijk vertaald 'Vuurwerk bij daglicht' - ,internationale titel: Black Coal, Thin Ice; teruggebracht tot Black Coal in het Europese filmtheater. Hoe dan ook, het zijn zwarte kolen waar in eerste instantie een arm, en al snel andere ledematen worden gevonden. Het stoffelijk overschot is op miraculeuze wijze over een gebied van duizenden hectaren verspreid. De lokale dienders staan, geconfronteerd met meerdere plaatsen delict, voor een raadsel.

Lees verder

Nogal vaag verhaal dat rommelig wordt verteld. Niet best geacteerd over het algemeen. De grauwe sfeer van het winterse stadje (?) werd wel goed weergegeven.

Is nog het grootste mysterie.

2,5*

Grootste mysterie is dan misschien dat niet alleen de Gouden Beer voor beste film, maar ook de Zilveren Beer voor beste acteur werd gewonnen.

Grappig wel hoe zo'n festivalprijs mijn verwachtingen kan kleuren. Niet wat betreft de kwaliteit, maar wel van het type film dat je krijgt. Zeg me als ik het mis heb, maar echte genrecinema is volgens mij zelden succesvol op festivals. Ik wist dat er een detectiveplotje zat aan Black Coal, maar ik dacht dat dit een excuus zou zijn voor een wat zwaardere film. En dan blijkt het doodleuk een volbloed thriller te zijn, met seriemoordenaar en spannende set-pieces en al.

Het is misschien net iets gewichtiger dan het gemiddelde genrewerk, maar dat heeft vooral met de executie te maken. Het helpt soms om vooraf weinig van een film te weten, want dan krijgen je aangename verrassingen zoals dat dit gewoon een Chinese variant op de neo noir blijkt te zijn. Enigszins fatalistisch, met een hoofdpersoon die bijna doelbewust in het gevaar stapt, nauwelijks aangedaan door verdoemenis waarvan hij lijkt te weten dat hij die zal aantreffen. En met een soort van femme fatale. De esthetiek van het genre kent ook een mooie variant: veel spel met licht, maar hier niet zwart-wit, maar met verschillende kleuren van neonlampen. Verder is het vooral de uitvoering van veel belangrijke scènes die net wat unieker zijn dan gewoonlijk en het fris maken. Zo'n schaatscène bijvoorbeeld, of die confrontatie in dat krakende en piepende reuzenrad tijdens onguur weer. Het verhaal is niets bijzonders, maar het wordt met veel gevoel voor stijl verteld.

Wel is het wat traag bij vlagen en het is vreemd dat we aan het einde nog een lang stuk krijgen waarin de vrouw de moord moet reconstrueren. Voegt niets toe. Dat vuurwerk aan het einde wat wel gaaf, zelfs al voegt het aan het geheel weinig toe. Misschien had het eerder moeten plaatsvinden en de dansscène (Beau Travail ja, maar toch ook wel weer lekker) het laatste shot moeten vormen?

Anyway, ik had er meer dan goed plezier mee: 4*.

Wel opvallend trouwens dat een winnaar van zo'n groot festival zo weinig aandacht krijgt. Buiten het festivalcircuit heeft deze zelfs in weinig landen gedraaid. Nederland is bijna uniek omdat hij hier de bioscopen haalde. Merk de laatste tijd wel vaker dat winnaars uit Berlijn en Venetië nog maar weinig doen. Is de focus zo extreem op Cannes komen liggen?

Jodaeiye Nader az Simin (2011) was daarop in elk geval een uitzondering - die duikt overal in lijsten op.

de focus is denk ik vooral meer verspreid geraakt (het aanbod verbreed)

nu weet ik ook niet of Berlijn ooit hofleverancier geweest is voor 'eindejaarslijstjesfilms'

Misschien is het gewoon een verkeerde herinnering dat Berlijn een jaar of tien geleden enorm belangrijk leek. Niettemin is het toch opmerkelijk hoe weinig Black Coal aan die hoofdprijs gehad lijkt te hebben.

Uit de hoofdcompetitie zag ik er slechts acht. Deze steekt er met kop en schouders bovenuit.

Exact tien jaar geleden won U-Carmen e-Khayelitsha (2005) , dat is nou niet echt een film die veel blijvende sporen heeft achtergelaten. Deze doet het ongetwijfeld beter.

Deze film lijkt mij ook wel wat.

Zoals ik al zei, het is waarschijnlijk een slechte herinnering. Vroeger, toen ik het festivalcircuit maar met een half oog volgde, dacht ik dat Berlijn en Venetië bijna net zo invloedrijk waren als Cannes, maar als je beter kijkt dan zie je toch een aanzienlijk verschil. Was ik me nooit zo van bewust.

Mjah.

Wat kjijken we in het Westen toch graag naar China "het derdewereldland". Maakt niet uit dat er daar een heuse fimrenaissance is geweest, het is blijkbaar boeiender als alles zich afspeelt in één of ander armtierig stadje, gedrapeerd met personages die blijkbaar nu pas een zak spullenhulp uit de jaren '80 hebben aangekregen.

Niet dat het hippe China altijd even goede films aflevert, maar de complete ondervertegenwoordig en de indehemelprijzing van dit soort films zijn toch opvallend. Heel slecht is het verder niet, maar hoe deze film aan prijzen is gekomen is mij volledig onduidelijk. Een volbloed genrefilm zou ik het in ieder geval niet willen noemen, daarvoor is de sfeer veel te doods en het tempo te laag. Het heeft wel wat weg van Jia's Tian Zhu Ding, maar da's ook geen persoonlijke favoriet.

Visueel is het best lelijk, ondanks wat fel neon. Jammer genoeg niet echt mooi gebruikt. Acteerwerk vond ik wel wat beter en met Lun Mei Gwei (leuk weerzien) in een best mysterieuze rol zit er gelukkig toch een beetje spankracht in de film. Verhaaltje wordt wat warrig gebracht maar is uiteindelijk niet zo lastig te volgen, mist alleen wat een echte climax.

Ik sta meestal niet te springen voor dit soort Chinese armoedecinema, deze film is daar geen uitzondering op. Weinig bijzonder.

2.5*

Omdat scènes lukraak en onlogisch worden afgekapt en worden gevolgd door absurdistische futiliteiten, en het acteerwerk niet zelden van Bassie en Adriaan niveau is (hoezo zilveren beer voor beste acteur?) is de spanning van dit film noir-thema bijzonder ver te zoeken.

Als je de film echter puur als een verzameling losse scènes gaat bekijken en de behoefte aan een spannend verhaal een beetje loslaat kan je af-en toe genieten van een fraaie fotografie en een paar aardige vondsten.

Zo, dat was een redelijke tegenvaller. Verwachtingen na de trailer waren uiterst positief, maar ik was helaas lang niet zo onder de de indruk van Black Coal als ik had gehoopt. Ik vond het plot en de karaktermotivaties onnodig 'dwarrelig' en ook visueel had ik er iets meer van verwacht, wellicht overmatig beïnvloed door de poster. Beste film en beste acteur in Berlijn, ik begrijp het tot nog toe niet. Zeker een paar keer gelachen, maar een licht doch sterk aanwezig gevoel van teleurstelling kon ik niet onderdrukken. Het woord 'saai' kwam zelfs opborrelen.

Winnaar van de gouden beer in Berlijn dus dat schepte verwachtingen, die voor mij niet uitkwamen. Ik zag een rommelig, ironisch en luguber filmnoir-drama, waarbij de regisseur zo te zien de broers Coen als voorbeeld genomen had. Wat jammer van de vele absurde, banale en zogenaamde doodkalme humoristische scènes, die voor mij afbreuk deden aan de spanning en de gecreëerde geheimzinnige, beklemmende en melancholieke sfeer. Yi'nan Diao had zonneklaar oog voor de karakters van de personages die gespeeld werden door een overtuigende cast.

Matig en een filmprijs niet waard. Het verhaal is op zich ok maar volgt geen logisch verloop en wordt niet adequaat gepresenteerd om ooit echt boeiend of intrigerend te worden en met losse eindjes in karakterschetsen. Visueel is het ook vrijwel nooit bijzonder...omdat er af en toe gekleurde belichting is? Dat lijkt toevallig want niet duidelijk gericht gebruikt voor effect. Het is een middelmaatse thriller die 3* waard als het einde niet zo raar onveewacht en onbevredigend was. Overschatte film.

Dit kan je toch niet serieus menen? 'Toevallig'.. haha.

Absoluut serieus. Het lijkt maar zelden doelgericht gebruikt en als dat wel zo is, veel te terloops en weinig effectief om iets toe te voegen. Dat doet het misschien enkel bij die scene in het steegje, verder niet.

Maar de kleurtjes belanden natuurlijk niet 'toevallig' in de film, daar gaat wel wat werk aan vooraf. Ik vond het kleurgebruik hier samen met het camerawerk het grootste pluspunt van de film. Het verhaal speelt zich ook niet in een hedendaagse setting af, waardoor er extra goed over is nagedacht. Het is niet een enkele scène in een steegje, maar alle nachtelijke scènes staan bol van de roze, groene en gele (tl) lichtjes.