menu

Kreuzweg (2014)

Alternatieve titel: Stations of the Cross

mijn stem
3,62 (164)
164 stemmen

Duitsland / Frankrijk
Drama
107 minuten

geregisseerd door Dietrich Brüggemann
met Lea van Acken, Franziska Weisz en Florian Stetter

De 14-jarige Maria staat vlak voor haar vormsel en bijhorende plechtige communie. Haar geloof is een belangrijk onderdeel van haar persoonlijkheid en ze wordt beheerst door de beginselen die haar streng katholieke familie en de priester haar hebben bijgebracht. Maar er is een heel sterk contrast tussen het gezinsleven, waarin zij zich aan vaste regels moet houden, en het spontane leven als studente.

Trailer

https://www.youtube.com/watch?v=va911iJAhS0

Wanneer je deze, als ook andere ingevoegde media op de site wilt zien, dan moet je hier even toestemming voor geven.

Met het tonen hiervan wordt er mogelijk door een andere partij cookies geplaatst en/of wordt je ip-adres geregistreerd, zonder dat MovieMeter hier invloed op heeft. Lees ons privacybeleid voor meer informatie over hoe MovieMeter met je privacy omgaat.

zoeken in:
avatar van kappeuter
kappeuter (crew)
Vanaf 4 september in de bioscoop (Wild Bunch)

4,0
Al drie stemmen met 4* gemiddeld? Iemand van hen die er wat over wil vertellen?

4,0
Ai, wat moet ik hier voor sterren aan geven. Het was een klamme, nare zit. Visueel en stylistisch is het zeer kaal: in hoofdstukken/scenes ingedeeld, getiteld naar stukken van Jezus' kruisgang, waarbij de camera vrijwel altijd stilstaat. Slechts in 2 scenes beweegt die. Door die aaneengefilmde scenes, soms heel dicht op de huid, word je wel bij de lurven gegrepen en sterk betrokken bij Maria. Dit maakt haar 'kreuzweg' voor de kijker beter invoelbaar.

Er wordt sterk geacteerd door allen, vooral Maria en de onuitstaanbare moeder.

Ik zit vooral met wat de regisseur, Brüggeman, ons nu eigenlijk wil zeggen. Is het een aanklacht tegen fundamentalistisch geloven? Soms lijkt dat zo, maar daarentegen is de hele keuze van Maria door de verwevenheid met Jezus' kruisgang iets wat uitdaagt tot adorering? Of misschien is juist die verwarring de bedoeling, dat we erover gaan nadenken? Daarmee kom ik echter niet tot een conclusie, en ik weet niet of ik dat wel prettig vind...of ik een duidelijke boodschap wil hebben, of het goed vind of met vragen achter te blijven. Het is voor mij ook de vraag wat de bedoeling van de regisseur was, of hij in zíjn opzet bij mij geslaagd is. Daarvoor moet ik me maar eens inlezen. Zeker is wel dat Brüggeman het met ons eens is dat dat kreng van een moeder wel wat steekjes heeft laten van vallen en ons dat aan het eind ook laat zien, maar ook dan weer met een dubbele lading.

Een qua structuur en inhoud sterke film, sterk geacteerd maar dus met de vraag of er een bedoelde boodschap inzit of dat het (bij mij althans) achterblijven met vragen over een eventuele bedoeling gewenst was. Dat kan ook aan mijn begrips/beoordelingsvermogen liggen.

Voor de objectieve kenmerken, de indringende kracht en tergendheid van de film (en de muziekloze aftiteling, heerlijk) geloof ik dat ik toch wel naar 4 sterren neig.

Ongeveer dezelfde gevoelens als Richardus. Aan het begin van de film voelt het aan als een enorme afrekening van de regisseur met het geloof, waarschijnlijk zoals hij dit kent door zijn opvoeding.

Maar volgens mij is de film complexer dan dat. En dan weet de film ook wel degelijk te ontroeren, dan is Maria inderdaad vooral een tragische heldin. Dan is de focus eigenlijk vooral weer de mens, hoe hij/zij zich verhoudt tot de kerk, tot dogma's, tot sociale verwachtingen. Dan is de ondraaglijke last van het verleden voelbaar, dan is de centrale plek van het lijden tot in de vezels aanwezig, dan raakt de film aan het wezen van de mens.

Ik ben hier nog niet klaar mee, genoeg te overdenken.

avatar van wibro
4,5
Uitstekende maar niet makkelijk te beoordelen film, zeker als je de ketenen van het orthodox Rooms Katholicisme zoals ik niet zelf hebt gevoeld. Ik weet er namelijk alles van. Communie, vormsel, biecht. Voor mij zeer bekende termen en ik moest weer gelijk denken aan de jaren vijftig van de vorige eeuw waarin het instituut van de Rooms Katholieke Kerk nog veel macht had en ik van hun indoctrinatie nog lang last heb gehad. Maar ik ga nu off topic. Laat ik het verder over de film hebben.
Wat maakt deze film voor mij nu zo goed. Dat is behalve het uitstekende acteren - vooral van Franziska Weiss als de harteloze moeder - toch vooral dat de regisseur heel duidelijk laat zien wat nu het verschil is tussen ideologie en geloof. In de eerste scène en vooral de uitstekende laatste scènes kwam dat heel duidelijk naar voren. Het Rooms Katholicisme die de absolute voor iedereen geldende waarheid in acht meent te hebben is niet meer dan een ideologie. Met geloof heeft het niets te maken, omdat het geloof altijd subjectief of privé is zoals de de begrafenisondernemer het in de een na laatste scène heel duidelijk verwoordde. Dat kwam de begrafenisondernemer overigens op genadeloze kritiek te staan van Maria's harteloze moeder die de leer van de RK kerk fel verdedigde tot ze daarna in hevig snikken uitbarstte toen ze blijkbaar ineens tot het besef kwam wat ze had aangericht. Ja, berouw komt na de zonde, laat ik het maar eens in een christelijke term uitdrukken. Het is vooral deze en ook de zeer mooie slotscène die mij deed besluiten deze film een zeer hoge waardering te geven.

4,5*

4,0
Fijne analyse, wibro, en dank dat je het licht even zo op die eerste en laatste scene schijnt. Dat verheldert voor mij wat de regisseur naar voren heeft willen brengen. Misschien binnenkort nog maar eens weer zien, en anders later de dvd wel

avatar van barcam
4,5
Schitterende film over de kruistocht overgebracht op een 14 jarig meisje.
Elke stap van de 'kreuzweg' is een scene met vaste camera's die bijna niet bewegen.
Is een soort van aanklacht tegen godsdienst fanatici die hun kinderen meesleuren in hun "geloof" zonder dat die een keuze hebben.
Topfilm.

avatar van Mug
4,5
Mug
Knappe productie. De 14 kruiswegstaties - voor de noobs, 14 taferelen (schilderij, houtsnijwerk noem maar op) die de Kruisweg van Jezus illustreren - op celluloid met ditmaal een 14-jarig meisje (genaamd Maria) als Jezus.

De titel van iedere statie kwam gelukkig in beeld (opfriscursus...) waardoor het geen ver-weg-van-mijn-bed-show wordt. De 14 scenes werden afzonderlijk in 1 take opgenomen, met een stilstaande camera (in 3 scenes verandert de camera - terecht - van positie!). Op het celluloid verschijnt dan ook een tableau-vivant dat daadwerkelijk lijkt op een kruiswegstatietafereel die je kunt vinden in menig rk-kerkje.

Qua vorm zit het wel snor, inhoudelijk ook (ook al kon ik de statie 'Jezus troost de wenende vrouwen' echt niet plaatsen, wat dus een half sterretje aftrek heeft gekost). Maar dat niet alleen.

De film is veel, veel meer. Een aanklacht jegens religieus fanatisme? Ja en nee. Een 'loodzware' vertelling over boetedoening en zaligverklaring? Ja en nee.

De film zit boordevol luchtige, komische elementen die het verhaal een bijzondere schwung meegeven. Om nog maar te zwijgen van de aanwezigheid van 'het mystieke', waar naar mijn mening het rooms-katholieke geloof (en andere religies) bestaansrecht heeft.

avatar van Mochizuki Rokuro
4,0
Mijn favorieten: "9. Jezus valt voor de derde maal onder het kruis." en "14. Jezus wordt in het graf gelegd." Die van de wenende vrouwen was inderdaad niet geheel duidelijk. (dat is toch de biechtscène ?)

Je verloochent je zuidelijke roots niet. Ik als protestant grootgebracht jongen vindt zoiets als dit wel handig: Kruisweg (religie) .

Over de film: ook ik voel het zeker niet als een persoonlijke afrekening van Brüggeman met het geloof. Hij wil wel iets zeggen over de rol van religie, dogma's in onze maatschappij. De veranderingen. Het speelt niet in de Jaren 70/80 toch, maar items die worden aangehaald (teruguit luisteren van teksten en satanische ritmes) speelde vooral in die tijd. Er zijn nu wel meer demonische invloeden. Dat hele gegeven van 'cultuur', verleden en verandering geeft het in elk geval iets van 'actualiteit' of zo.

Maar vooral: het effect van interpretatie en hoe een boodschap wordt gebracht wordt zeer goed gebracht Wat de pastoor in zijn eerste (openingsscène) en in zijn tweede scène (de biecht) zegt en hoe Maria dat oppikt en hoe dat ondanks haar intenties en strijd totaal averechts werkt op haar omgeving. Dat maakte deze film tot zoveel meer dan alleen een film over geloof en de plaats ervan in onze samenleving. De scène met de dokter is misschien wat te dik aangezet, maar ook daar komen enkele andere thema's/waarden aan de orde, zoals verantwoordelijkheid. Ik vond ze heel goed verweven in de film.

Daarnaast zijn de strenge tableaus het puike acteerwerk (de scènes tussen Maria en Christian vond ik erg goed, die met haar moeder nauwelijks minder) en (inderdaad) de humor nog wat pluspunten aan deze opvallende film.

Zijn de eerdere films van Brüggeman vergelijkbaar of is-ie uit zijn slof geschoten?

avatar van Mug
4,5
Mug
Mochizuki Rokuro schreef:
Die van de wenende vrouwen was inderdaad niet geheel duidelijk. (dat is toch de biechtscène ?)

Nope, die scene is de statie "Simon van Cyrene helpt Jezus het kruis te dragen". Ik heb het over de scene waar Maria Christian duidelijk maakt dat het niks wordt zeg maar, allesbehalve troostend, ook al heeft hij nog hoop getuige zijn laatste vraag/wens.

avatar van Mochizuki Rokuro
4,0
toch onder die boom dus, dat dacht ik eerst, maar toen dacht ik dat is Veronika troost (maar dat is de scene thuis met het broertje dus)- kan het zijn dat de film de volgorde heeft omgedraaid? De biechtscene is toch niet de vijfde scene in de film??
Blijkbaar wel - jeez ik moet eens wat geconcentreerder film kijken en de Kruisweg uit mijn hoofd leren!

Toen ik die 14 tableaus net zag heb ik mijn eigen volgorde van de film er tegenaan gezet - en daarin kwam de biecht net voor het Vormsel

Over mijn twee favoriete scènes ben ik zeker

avatar van Mug
4,5
Mug
Nee hoor, je hebt ze niet meer op een rijtje blijkbaar. De keukenscene waar Bernadette op het laatst een zakdoek geeft aan Maria, is de Veronika droogt het aangezicht van Jezus af statie...overduidelijk overigens.

IV - Jezus ontmoet zijn moeder - autorit met mama waar Maria liegt over Christian
V - Simon van Cyrene helpt Jezus - de biecht
VI - Veronica droogt het aangezicht van Jezus af - de keukenscene (nadat Christian heeft gebeld)
VII - Jezus valt voor de tweede mal - gymles waar Christian Maria verdedigt
VIII - Jezus troost de wenende vrouwen - de theatrale onder-de-boom-scene waar Maria Christian als het ware afwijst...het is meer dat de man de wenende Jezus troost met de uitspraak "ik zou het leuk vinden als je me een keer belt"). Dat vond ik dus 'raar' en niet rijmen met de statie.

avatar van Mochizuki Rokuro
4,0
Ik was zaterdag middag even naar het filmhuis terwijl ik de kinderkamer schilderde. Dan kon de verf even drogen. Slecht excuus, maar de film vraagt wat meer rust, dat is duidelijk.

Ik heb m weer, ik had net even wat meer tijd moeten nemen om alle scènes terug te halen. Alledrie de malen dat Jezus onder het kruis valt vond ik trouwens fantastische scènes.

Ik weet niet precies wat er gebeurde met Jezus en de vrouwen en wat die troost inhield. Wat inde film gebeurde is dat Maria (Jezus) haar aanbidder duidelijkheid verschaft over wat je krijgt als je waarlijk gelooft. Dat kan troost bieden. Ik kan me herinneren dat Maria tegen Christian zegt dat hij zijn hart moet volgen en torost kan vinden in waarlijk geloof (ook al wijst ze hem af). Dat is wel toorst, toch (vanuit Jezus' oogpunt)

avatar van Mug
4,5
Mug
Mijn favoriete scene is overigens 'Jezus sterft aan het kruis' waar alles overhoop wordt gehaald op een manier waarop ik zat te hopen ('God hoorde mijn gebed'...hahaha). Wat een prachtig eindshot was dat zeg, een klassiek schilderij. Ik miste nog net wat aureolen.

avatar van Mochizuki Rokuro
4,0
Ja, de compositie van pastoor moeder en kind was werkelijk goed gemaakt - dat broertje had nog niet eens iets hoeven zeggen- dat wordt in scene 13 al aangehaald. Dat is een van de momenten, waarop ik de 'verf' iets te dik aangezet vond.

avatar van Mug
4,5
Mug
Mochizuki Rokuro schreef:
Ik weet niet precies wat er gebeurde met Jezus en de vrouwen en wat die troost inhield. Wat inde film gebeurde is dat Maria (Jezus) haar aanbidder duidelijkheid verschaft over wat je krijgt als je waarlijk gelooft. Dat kan troost bieden. Ik kan me herinneren dat Maria tegen Christian zegt dat hij zijn hart moet volgen en torost kan vinden in waarlijk geloof (ook al wijst ze hem af). Dat is wel toorst, toch (vanuit Jezus' oogpunt)

"Vrouwen van Jeruzalem, huil niet om Mij, huil liever om uzelf en uw kinderen"
Met je interpretatie kan ik wel wat, maar het voelt toch vreemd aan ... meer ook dat in de film Jezus huilt, en 'de vrouwen' niet.

avatar van 93.9
4,0
Weer eens een film waarbij je verslagen de bioscoop verlaat.

Hele goede film.


Djek69
Geen twijfel mogelijk; 1 van de betere films van dit jaar. Goed gelaagd en inventief scenario. Tragisch en ironisch tegelijkertijd.
Alleen de actrice die de moeder speelt is een absolute miscast..wat een slechte overacting. Maar verder een meesterwerkje.

avatar van kappeuter
kappeuter (crew)
Offtopic verwijderd.

avatar van Mr Thee
3,5
Al kan ik alle lof voor deze film wel begrijpen, vond ik het acteerwerk zo af en toe ondermaats (scene in gymzaal, scene op het heuvelpad, tafelscene/ tirade moeder). De slotscenes waren beter geacteerd en spannender dan de scenes ervoor. Deze scenes maken de film Het witte "decor"bij de huisarts, het shot van boven van Christian bij het graf.

Het onderwerp is zwaar, het verloop, het tempo van de film is wat traag. Het past wel, maar het greep me niet altijd. Het boeide me minder door het soms wat gemaakte rollenspel/ acteerwerk.
De hoofdrolspeelster zet een prima prestatie neer. De opbouw/ indeling verdient een pluim. Ondanks alle soberheid en triestheid, kan je als toeschouwer lachen om het ironisch "vertelde" verhaal.

3,5
Film, die me ondersteunt in mijn geloof dat godsdiensten (RK en IS bijvoorbeeld) indoctrineren en levens (en nog veel meer) kapotmaken. Alles wordt geleid door mensen die er op enige manier op vooruit gaan en het geheel instant houden. De dokter had alles in de gaten, maar kreeg het er bij die geïndoctrineerde moeder niet aan het verstand. Die dokter was voor mij een teken dat er ook nog weldenkende mensen op aarde zijn. Triest hoe mensen kunnen stoppen met redelijk denken als de godsdienstwaanzin toeslaat.

avatar van arno74
3,0
Deze film stond al een tijdje op mijn lijstje. Vind het lastig om het te beoordelen.

De film lijkt te willen tonen hoe het leven van Jezus op hypothetische wijze in het heden zou kunnen zijn geweest. De conclusie van de film is dat zo leven verschrikkelijke consequenties heeft. In die zin kun je het zien als (terechte) kritiek op de christelijke kijk op het leven als een verplichte lijdensweg die met de dood wordt verlicht. De film gaat daarin ver en toont de absurditeit van religie die mensen als zwakke wezens opsluit die niet om kunnen gaan met de "verleiding" van "verboden muziek". In die zin is de film goed gelukt en heeft een sterk boodschap. Als ongezouten kritiek op religie vind ik het verhaal uit de film wel sterk.

Aan de andere kant vraag ik me af in hoeverre gezinnen zoals die van Maria echt bestaan, ze zijn in ieder geval (gelukkig) een minderheid binnen de religie. De eerste scène bijvoorbeeld (de "bijbelklas"?) voelt voor mij erg ongeloofwaardig aan, het is extreme indoctrinatie wat daar plaatsvindt, waarbij het de leeringen alles wat natuurlijk is wordt verboden. Ook de rol van de moeder in het verhaal voelt nogal ongeloofwaardig aan. Mijn gevoel zegt dat een en ander nogal wordt overdreven, maar wie weet zijn zulke gezinnen en situaties wel te vinden. Al zit er wel een kern van realiteit in, zo zijn (of waren) Jehova's als de dood voor de verschrikkingen en verleidingen van het o zo duivelse "internet" en is/was het gebruik daarvan voor ze verboden. Eng.

Het einde van de film, waarbij het jongetje na de dood van Maria gaat praten, vond ik too much, dan had ik liever op dat punt een open einde gehad waarbij je niet weet of hij daarna wel of niet gaat praten.

Dat de eerste statie, met de titel "Jezus wordt ter dood veroordeeld", wordt afgebeeld middels een Bijbelklas maakt voor me helder wat het doel is van de regisseur, in feite vertelt hij hier dat je ten dode bent opgeschreven als je je in religie mee laat voeren. In de manier waarop de film hier religie toont zit daar natuurlijk een kern van waarheid in, al vind ik het wel hard/respectloos richting mensen die wel voor religie kiezen.

Er zitten ook zaken in die (volgens mij) niet juist zijn wat het christendom betreft, in de film mag Maria gewoon sterven en vindt iedereen dat wel best, terwijl zelfdoding juist een taboe is binnen het christendom.
Dat vind ik een zwakte van de film.

Een zeer vergelijkbare film die dat beter oplost is Camino (2008), die film scoort wat mij betreft hoger omdat het religie en atheïsme weet te verbinden, en omdat het een stuk realistischer is, niet in de laatste plaats omdat het uitgaat van een waargebeurd verhaal (dat van een dodelijk ziek 13-jarig meisje dat door de kerk zalig is verklaard). In die film kun je net als bij een optische illusie twee verschillende verhalen met twee verschillende boodschappen herkennen, namelijk zowel het religieuze als het atheïstische verhaal, waardoor zowel gelovigen als ongelovigen door die film in hun (on)geloof gesterkt worden, en dat vind ik daar erg knap gedaan. Beide films hebben veel raakvlakken, waaronder de titel (Camino = Weg), het voelt voor mij een beetje aan alsof de regisseur van Kreuzweg daar de inspiratie voor deze film heeft gevonden. Camino vind ik de betere van de twee, ook omdat het als film veel rijker en veelzijdiger is dan alleen maar religie en zowel christenen als atheïsten in hun waarde laat. Wat Kreuzweg wel heeft is dat het verhaal fraai en origineel gebracht wordt d.m.v. de 14 staties.

3*

4,0
Kreuzweg is een imponerende film over godsdienst(waanzin). De boodschap is niet helemaal duidelijk: is de film een kritiek op religie of de (katholieke) kerk die haar gelovigen zo indoctrineert om te offeren voor God dat het resultaat slechts destructie kan zijn of is de film een kritiek op een al te rechtlijnige interpretatie van het geloof waardoor een pubermeisje kan worden vermorzeld onder druk van een dominante en welhaast schizofrene moeder (met religie als vluchtweg) of is de film meer een kritiek op de wereldse samenleving in plaats van religie omdat Maria een wonderverrichtende heilige blijkt (zoals haar moeder achteraf zegt) die nu zeker naast Gods troon zit? Het sterke van de film is denk ik juist dat het ruimte aan alle aspecten van de hedendaagse botsing van religie in een seculiere maatschappij en daarmee evenveel interpretaties van de film geeft.

avatar van Fortune
4,0
Satanische ritmes.

Een van de meest dubbelzinnige films die ik ooit heb gezien, waar het kritiek in twijfel wordt genomen.
Voor de rest een klinische film over een hypocriet, fundamentalistisch religieus gezin met en behoorlijk raak einde waar de interpretatie van het geloof behoorlijk uit de hand loopt.

De manier van filmen past heel goed bij het onderwerp en daarnaast spelen alle acteurs en met name Maria en de moeder heel goed.
Toch apart om de ouderwetse manier van geloven in het heden te zien, dat vooral gebruikt wordt om controle te krijgen over je kinderen met het verspreiden van leugens.

Niet de allerbeste film ooit, maar wel een aanrader als je van klinische, kale films houdt.

4,0
Ik ben geen filmhuiskenner, of wat voor een film kenner dan ook, maar deze film vond ik zo ontzettend fijn om te kijken 4****

avatar van Ebenezer Scrooge
3,5
Best een bijzondere film, soms net iets te dik aangezet, zoals die jongen die tijdens de gymles op de grond gaat zitten en roept dat hij van zijn geloof geen rondjes mag rennen. Wel mooi vond ik het zesde hoofdstuk "Veronica droogt 't gezicht van Jezus af", de scene dat Maria aan de keukentafel in huilen uitbarst en Bernadette haar een zakdoek aanreikt. De moeder speelt voortreffelijk; het ene moment witheet, het volgende moment weer heel vrolijk.

De film Lourdes deed mij toch meer.

Ramon K
Eigenlijk de Ordet van de 21e eeuw, maar inhoudelijk is Kreuzweg misschien zelfs een tikkeltje complexer dan Dreyer's film (en minder hoopvol, en veel kritischer). Ordet is wel beter gemaakt vind ik en Kreuzweg laat helaas wat steekjes vallen; acteerwerk van de 'andere' kinderen tijdens gymles is erbarmelijk, zoals reeds gezegd, en soms mist de film in bepaalde scènes (dokter) de subtiliteit die juist in andere scènes wel terug te vinden is.

Maar beide films zijn erg goed.

avatar van Decec
2,5
Een redelijke dramafilm...
Redelijk verhaal...
Redelijk acteerwerk...
Mooi HD kwaliteit breedbeeld...
Prima achtergrond geluid/muziek
(Dolby Digital)...
Niet echt spannend verhaal...

avatar van Banjo
4,0
Extreme indoctrinatie... kil, sober, en gevoelloos.
Geen eigen keuzes mogen maken, het is gewoon psychische mishandeling.
Wat ben ik dan tot de duivel gekeerd, ik zal branden.

4 sterren

Gast
geplaatst: vandaag om 14:09 uur

geplaatst: vandaag om 14:09 uur

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.