Whiplash (2014)

Everybody remember, Lincoln Center and its ilk use these competitions to decide who
they are interested in and who they are not. And I am not gonna have my reputation in
that department tarnished by a bunch of fucking limp-dick, sour-note, flatter-than-their-
girlfriends, flexible-tempo dipshits. Got it?

Sterke drama / muziek film waarbij hoge emoties en heftige confrontaties met regelmaat
van het scherm afspatten. Steengoede cast, subliem acteerwerk, zeer overtuigende rollen,
intens geacteerde scenes en een boeiend / meeslepend verhaal maken Whiplash (2014)
tot een ware must see.

Kijk en oordeel zelf!

J.K. Simmons is fantastisch maar buiten dat was Whiplash voor mij een tegenvaller. Personage van Andrew vond ik ronduit irritant en het verhaal had echt niet zo heel veel nieuws in petto. Maar goed, ik ben voor het eerst geïnteresseerd geraakt in jazz en het was strak gefilmd. 2,5*

Whiplash

Na Whiplash twee keer in de bios te hebben gezien, wilde ik hem nog een keer op dvd bekijken. Toch even controleren of hij op een 17 inch laptop ook zo'n verpletterende indruk zou maken. Ik kan al vast verklappen dat het weer een onvergetelijke filmervaring is geworden.

Whiplash was mijn favoriete film uit 2014 (misschien wel één van mijn favoriete films die ik heb ooit heb gezien). Het verhaal sprak mij direct aan en de uitvoering was van ongekende klasse. J.K. Simmons heeft terecht een Oscar gewonnen voor zijn rol als muziekleraar (of drill sergeant, dat past beter bij het personage) Terence Fletcher.

Chazelle heeft voor een kleinschalige aanpak gekozen en de camera zit dicht op de huid van de acteurs. Er worden weinig zijpaden bewandeld en als dat al gebeurd (het vriendinnetje van Andrew, de vader), dan wordt dat gebruikt om de personages meer inhoud en diepte te geven. Fletcher is de brute muziekleraar die zijn studenten als een citroen uitperst om een nieuw muzikaal genie te ontdekken. Andrew is het nieuwe slachtoffer maar gelukkig kiest Chazelle niet voor de makkelijke weg. Andrew is zelf namelijk ook redelijk onuitstaanbaar en alles moet wijken voor het grote doel, één van de beste drummers ooit te worden. De clash tussen leraar en leerling heeft hierdoor een nieuwe dimensie omdat je weet dat Andrew zelf ook tot het uiterste wil gaan. Allebei willen ze (als het moet ten koste/door middel van de ander) hun uiteindelijke doel verwezenlijken en wij als kijker kunnen genieten van de verbale, muzikale en soms bijna fysieke confrontaties.

De muziekscènes zijn ongelooflijk knap gefilmd. Je ziet het zweet, bloed en de opoffering van het scherm spatten. Vooral bij de eindscène komt alle gekte, genialiteit en opgekropte spanning tot een uitbarsting, waarbij je niet in de gaten hebt dat je minutenlang ademloos en met zweethanden hebt zitten kijken (zelfs achter een 17 inch laptop). Whiplash was niet half zo'n goede film geworden zonder de twee acteurs, J.K. Simmons en Miles Teller. Beide heren zijn geweldig op dreef en samen met Chazelle vormen ze een drie-eenheid. Zonder één van de drie was Whiplash nog steeds een redelijk goede film geworden, maar samen tillen ze de film naar de muzikale stratosfeer.

Met (te?) hooggespannen verwachtingen begonnen aan de film en het wilde bij mij niet 'klikken'. De muziekscenes zijn fraai gefilmd, de personages hebben voor mij te weinig 'geschiedenis'. Fletcher lijkt losjes gebaseerd op Hugh Laurie's House (maar dan zonder pijnstillers); manipulatief en kwaadaardig.

Wow!!! Wat een onverwacht goede en bijzondere film! Geweldig camerawerk en heerlijke muziek.

Heel intens. Geweldig hoe Whiplash op de emoties weet in te spelen. Simmons speelt fantastisch een ontzettende schoft, Teller speelt de geplaagde jonge muzikant met verve. Het verhaal is erg goed tot ontwikkeling gebracht en weten je helemaal mee te krijgen. Het zijn toch vooral de muzikale uitspattingen die de show stelen. Ik ben niet echt een heel groot liefhebber van Jazz, maar vind het hier passen en het ligt erg lekker in het gehoor. De drumsolo's zijn fantastisch en weten vooral veel adrenaline op te pompen. Vooral in de fantastische "faster!!" scene.

Is hier een speciale aanleiding voor??

Of een foutje?

Mochizuki Rokuro

Een vreemde bug die ik niet kan verklaren, via automatische koppeling (script).

Ik heb de koppeling met het bioscoopreleasedata-systeem maar verwijderd en de juiste datum handmatig opnieuw ingevoerd.

Dankjewel voor het melden!

Leuk maar niet bijzonder, veel cliches... snap de hoge score niet...

Welke clichés bedoel je dan?

Louter de personages zelf zijn al een stel wandelende clichés.

Wow... de gehele film vraag ik me af waar het naar toe gaat met deze twee. Dan lijkt op een gegeven moment de situatie realistischer te worden, waarbij de twee na een avondje bijkletsen op het punt lijken te staan om vrienden te worden. Het einde maakt zoveel goed in deze film.

Ik vind het lastig om hier iets over te schrijven zonder van de inhoud iets te verklappen. Ik denk overigens niet dat de film voor iedereen is weg gelegd. Tja... gewoon kijken en zelf interpreteren/ervaren.

Halfje omhoog na hem voor de derde keer te hebben gezien. Deze film is gewoon een topper.

top film.

Goed geacteerd, meeslepend verhaal, terwijl de Jazz-wereld me eigenlijk niet zo interesseert.

Ik vond de hoofdrolspelers niet cliche, maar juist geloofwaardig,

Eindscene briljant. Wel een open einde, daar kan niet elke primaat tegen

Zware tegenvaller.

Op zich een leuk uitgangspunt, maar de clichematige uitwerking en vooral de "Louis van Gaal" act van Simmons zijn echt tenentrekkend. Gelukkig sluit het onderwijs dit soort types uit.

Of wilde hij prikkelen? Op zoek naar de nieuwe Charlie Parker ? Yeeaahh right.....!

Miles Teller acteert goed, zoals altijd, en ook de muziek klinkt best lekker.

Verder snel vergeten.

Een goede muziekfilm met goede casting. Heeft mij wel beroerd hoe ver iemand wil gaan in het bereiken van de top en datgene wat hem drijft. Bijna alle facetten komen aan bod.

Zo boeiend was deze film toch niet?

Fikse tegenvaller. De muzikale aankleding is prima, maar qua plot en acteerwerk kon het mij niet bekoren. De personages missen elke vorm van diepgang en enigszins interessante plotlijnen worden direct weer afgekapt. Simmons' personage is een karikatuur, veel meer dan schreeuwen en schelden zit er niet in.

Ik sluit me aan bij reacties als die van arno74, eRCee, BBarbie...

Gegeven, acteerwerk en muziek waren knap, maar het geheel vond ik niet overtuigend: te karikaturaal, geen sprake van passie voor muziek, en vooral gebrek aan opbouw/spanningsboog. Ik kreeg namelijk op de duur de indruk naar een aaneenrijging van extreme solonummertjes te kijken, zowel muzikaal als extra-muzikaal...

Wat bedoel je in deze met extra-muzikaal i.t.t. muzikaal?

Met "extra-muzikaal" bedoel ik buiten de muziek zelf.

Is deze film ook leuk als je niet van muziek enzo houdt?

Wat bedoel je met 'niet van muziek houden'?

Heel simpel dat je niet van de muziek houd. Dus als je de muziek herrie vind is de film dan nog steeds leuk?

Dat zegt mij genoeg, niet de moeite waard dus lijkt me. Thx.

@johnhendrikos: De beste films gaan over niet boeiende onderwerpen!

Muziek is de bevestiging van het leven. De wiskundige benadering van Whiplash de ontkenning ervan. Rotprent.

Alleen de laatste 20 minuten zijn al een prijskwotering waard en al zijn er in feite alleen maar de fel gemotiveerde drummer en de onhandelbare leraar in het verhaal, meer dan eens vliegen de vonken van het scherm en maakte ik wel de bedenking dat ge geen thriller nodig hebt om het spannend en boeiend te houden.

Puik camerawerk (close-ups) en natuurlijk de heel aparte vertolking van J.K.Simmons.

Ik vermoed dat jack_inthebox bedoelt dat muziek - en dan nog wel jazz-muziek - in deze film niet de juiste betekenis krijgt, Movsin. En al is zijn eindoordeel nogal extreem, ik kan hem hierin wel volgen...

?Whiplash? Gets Jazz All Wrong - The New Yorker - newyorker.com

'The movie has no music in its soul - and, for that matter, it has no music in its images.'