Eaten Alive (1976)

gekeken met niet al te hoge verwachtingen en het was precies wat ik had verwacht. in de stijl van TCM maar dan zonder alles wat die film groots maakten. maar hooper heeft grotere dippen gehad. eaten alive is nog best vermakelijk. het sfeertje zit er goed in, vooral dankzij de belichting, de cast is interessant (marilyn burns, ex TCM, dat kleine meisje uit halloween en robert englund) en de over the topness weet ik wel te waarderen. 3*

Na zijn debuut met The Texas Chainsaw Massacre was het voor Hooper beslist geen makkelijke klus om het succes van zijn eerste langspeelfilm te evenaren, laat staan te overtreffen. Ondanks het grotere budget dat Hooper voor z’n tweede film ter zijner beschikking kreeg, zien we een stilistisch gelijkaardige prent. Gelijkaardig, maar op een of andere manier oogt het toch allemaal een stuk meer amateuristisch. Ligt het aan het overdadig gebruik van de rookmachine (hoever kan je gaan om een moerassige smog te suggereren!), de brakke belichting, of is het de overduidelijk nep-ogende krokodil? In ieder geval, Hooper liet zich vangen aan z’n budget en legde teveel de nadruk op effecten in plaats van op suggestie, hét succesingrediënt van TCM.

Hooper wist nochtans Kim Henkel, vaste waarde in de TCM-reeks, te strikken om het op zich originele scenario voor deze horrorfilm te schrijven. Een geschifte hotelbewaarder lokt mensen naar zijn al even afgelegen als afgetakelde hotelletje om aldaar de onwetende slachtoffers met zijn zeis tot krokodillenvoer te reduceren. Met dank aan Neville Brand die op uitstekende wijze de rol van de psychopaat in kwestie wist te vertolken.

Eaten Alive mag dan aaneenhangen van de schoonheidsfoutjes, als lowbudget horrorfilm is hij best genietbaar. We krijgen een verontrustende inkijk in het rurale Amerika van de jaren ’70 waar rednecks de plak schijnen te zwaaien en de buurt onveilig maken voor nietsvermoedende passanten; een thema dat in de jaren ’70 erg in was (zie uiteraard The Texas Chainsaw Massacre, maar ook The Hills Have Eyes, etc.). De setting van het bouwvallige hotelletje doet als dusdanig bijzonder goed dienst als “onherbergzaam, vijandig gebied” en zorgt voor een continu claustrofobisch sfeertje, in dit geval mooi in koor met de schitterende soundtrack. De casting van Robert Englund en Marilyn Burns zal overigens niet ongemerkt voorbij gegaan zijn voor genrefans, maar over het algemeen zijn de acteerprestaties naar de verwachte lowbudget-normen.

Kortom, Eaten Alive is als op zichzelf staande horrorproductie zeker en vast de moeite waard, maar kan op geen enkel moment nog maar uit de schaduw treden van zijn legendarische voorganger. Toch is het raadzaam voor fans van dit zeldzame subgenre, dat de laatste tijd evenwel een boom schijnt te kennen met producties als Hostel, Wolf Creek en Calvaire, om deze film een eerlijke kans te geven en te beoordelen naar zijn kwaliteiten.

Jeeezes, dat was weer een compleet geschifte low-budged horrorprent zonder noemenswaardig verhaal, enkele de moorden zijn goed in beeld gebracht.

't Is wel opvallend in die 70's horrorfilms dat de vrouwen dikwijls naakt rondlopen, dat kom je nog zelden tegen nu 31 jaar later

5/10, niet de moeite waard, enkel voor de Horrorfans die écht alles al gezien hebben.

Daar behoor ik NIET bij, maar ik doe mijn best

p.s. Robert Englund doet ook mee,

zo jong heb'k hem nog nooit gezien

Fikse tegenvaller deze opvolger van The Texas Chainsaw Massacre.

De voorloper is een gruwelijk, intens meesterwerk maar dit....karakters die zo uit een John Lanting klucht lijken te zijn weggelopen.

En dat nekt de film.

Paar schaarse moment weet Tobe Hooper even op aardig sadisme-niveau te komen (kleine meisjes achterna zitten met een grote zeis.....hihihihihi) en er wordt ook aardig in geschreeuwd.

Lekkere soundtrack ook met electronic FX dwars door de voortdurende country-muziek heen.

Maar helaas te schaars allemaal en de film als geheel is voornamelijk irritant.

En Robert Englund als macho????

Blijft voor mij toch die aardige alien uit "V" kan ie nog zo vaak Freddy Krueger hebben gespeeld.

Low budget horror.

De tweede film van Hooper is duidelijk niet goed geslaagd. Maar toch heeft het een leuk en best apart sfeertje. Ook Neville Brand en Mel Ferrer doen het niet slecht en de film vermaakte best. Maar daarna zijn de leuke ingrediënten wel zo'n beetje op. Toch verdient het nog een 2,5.

Wat een heerlijk filmpje blijft dit toch.

Tuurlijk evenaart het Tobe's Texas Chain Saw Massacre niet, maar dit is desondanks een geweldig sfeervolle film.
Lekkere creepy soundtrack, en ook een erg lekker tempo.
Neville Brand zet een erg leuke rol neer als mompelende maniac. De kills zijn niet altijd even goed in beeld gebracht, maar de kill op Mel Ferrer met de zeis door de keel maakt veel goed.
Leuk rolletje ook van Robert Englund.
De krokodil ziet er geweldig cheap uit .

Eaten Alive blijft echt een erg leuk filmpje, met een erg leuke sfeer. Echter alleen voor de liefhebbers van lekkere goedkope shit uit de 70's..

Had geen al te hoge verwachtingen maar ben zeer makkelijk gevallen voor deze typische Tobe Hooper. 't zit hem voornamelijk in de geweldige setting, art-direction en vuiligheid die gelijk aan The Texas Chainsaw Massacre doet denken. Niet half zo spannend als die andere titel maar wel sfeervol met leuke rollen en leuke horrorelementen. Die krokodil werkt nog behoorlijk goed in het verhaal.

De film wordt al stoned/surrealistisch vanaf het begin en kan nooit de sfeer oproepen die Texas Chainsaw Massacre had. Het is allemaal nogal knutselig met zeer bizarre personages. Judd is niet echt dreigend en de krokodil te amateuristisch om te werken. Bovendien ben ik nooit een fan van Freddy Krueger geweest (die man is ook maar een pussy in vergelijking met Jason Voorhees en Michael Myers). Als deze film de referentie was voor England om later Krueger te spelen, verklaart het veel waarom ik me hier ook niet in kan vinden.

Tobe Hooper had als regisseur veel succes met TCM en het is raar dat Eaten Alive meer budget kreeg dan z'n vorige film. Gelukkig heeft dan man daarna toch meer gemaakt en deed hij het terug beter met oa Salem's Lot en Poltergeist (al merk je bij die laatste meer de hand van Spielberg dan van Hooper). Als er één film een remake verdient, en men is daar tegenwoordig toch zo mee bezig, dan is het deze wel. De film is immers gebaseerd op het leven van Joe Ball die in de jaren '30 met z'n alligator verschillende vrouwen vermoorde. Alhoewel we dit concept al wel kennen ondertussen, had hier veel meer ingezeten en hoop ik enigszins in een tweede kans.

Poster > film. Zo spectaculair als de cover doet vermoeden wordt het helaas niet. Een verhaal gebaseerd op moordenaar Joe Ball, die in de jaren '30 enkele moorden op zijn geweten had. Gek genoeg had hij een alligator pit in zijn achtertuin, maar dat hij zijn krokodillen mensen heeft gevoerd is nooit bewezen. Hooper gaat voor zijn eigen waarheid en trakteert ons op de ene na de andere kill.

De sfeer zit er goed in en vooral de rode belichting is goed. Ook de rookmachine draait overuren wat het moeras een stuk onheilspellender maakt, maar belangrijker nog, de low budget krokodil bedekt. Ik had me erop ingesteld dat ik niks van het ding zou zien, dus de scenes waarin de croc daadwerkelijk in actie kwam bevielen me wel. Ook held Englund is leuk om te zien in één van zijn eerste rollen. Het Freddy-loopje is al duidelijk te zien en ik ben ook wel benieuwd hoe hij het in de hoofdrol had gedaan. Want Brand deed het aardig, maar was niet altijd overtuigend. Moest ook lachen om het kleine meisje dat waarschijnlijk gecast is om haar luidste schreeuw.

Eaten Alive is helaas bij vlagen wel langdradig. Sommige scenes vond ik echt te lang duren, zoals Judd die de hele tijd door het motel sloft zonder dat er iets gebeurd, of het moment waarop die moeder zich probeert los te maken op bed en er steeds wordt geswitched tussen haar en Judd. Het stoorde me in ieder geval. Verder denk ik dat er wel meer had in gezeten en ik ben eigenlijk ook wel voor een remake. Animal horror is toch een guilty pleasure van me.

Nauwelijks minder dan Texas Chainsaw Massacre. And I mean it. Briljant hoe Hooper zo'n groots meesterwerk weet op te volgen. Wel schrijnend om te zien hoe dit níet gewaardeerd wordt, maar iets met een reputatie wel. Klasse spat er aan alle kanten van af en die alligator effecten overtreffen álles wat er daarvoor en sindsdien is uitgebracht. Groezelig, benauwd... sleazy meesterwerk!

Vond het zo gek nog niet. Hooper heeft nog duidelijk wat van z'n Texas Chainsaw Massacre vorm te pakken, al raakt hij in dit moeras niet de toppen die hij in Texas haalde. De vibe zit er nog wel degelijk in. Voor een verhaaltje en dergelijke moet je hier natuurlijk niet zijn. Wat er zoal rondloopt, zeurt, murmelt en gilt en met die krok wordt het ook nooit wat. Hij eet af en toe iets op en dat is het wel. Maar goed ook, zo'n nep beest wil je niet ook niet al teveel in beeld hebben.

Eaten Alive moet het vooral hebben van z'n aftandse redneck sfeertje met dampige fotografie rondom het hotel en de troosteloze muziek die daar wordt ingezet. Judd draait door en als hij er dan eens eentje vastprikt, is dat nog best smerig. In al z'n kilheid althans. Verbaast me niks dat deze tot het lijstje van de video nasties heeft geschopt, al heeft dat niet zozeer met de onscreen viezigheid te maken. Die valt best mee. Het is de ronduit akelige ambiance.die het 'm doet.

Psycho on acid

De hoteleigenaar is minstens zo gek als Norman Bates. Moeder is ingewisseld voor een krokodil en zartwit maakt plaats voor hallucinant kleurgebruik. Bava is nooit ver weg.

Fantastisch horrorfilmpje dat het als follow up van de Texas Chain Saw Massacreniet direct kon waarmaken, maar dankzij een geweldige release van Arrow video een herkansing krijgt.

Wat mij betreft een voltreffer. Heerlijke freakshow vol dumb ass red necks en een glansrolletje voor de toekomstige Freddy Krueger, die het prototype voor Quentin Tarantino lijkt te zijn. En of het nu een zeis is of een kettingzaag, Hooper blijft de grootmeester van de krijsende vrouwen.

Fantastisch gekkenhuis. De krokodil maakt het feest compleet.

4,5

Ja, tamelijk geniaal.

Heerlijke horror weer van Tobe Hooper. Net als in TCM, zit hier weer die typische stoffige en smerige sfeer in. Nu wel in Louisiana dan en een ander soort maniak die aan het slachten is.

De sfeer zit wel goed zoals ik net zei. Dit is goed te merken aan de (vaak rode) belichting tijdens de film.

De gek (wat hij wel allemaal niet uitkraamt! )in deze film mag er ook zeker zijn en moord het heerlijk op los. Geweldig hoe hij met een zeis door het hotel stormt.

De soundtrack helpt ook goed mee om de film een gestoorde indruk achter te laten. Mooi is de muziek niet, maar wel lekker maf.

Aan deze film is duidelijk te zien dat hij uit dezelfde hoed komt van de regisseur van The Texas Chainsaw Massacre (1974) maar kan bij die film toch niet in de schaduw staan. Daarvoor mist hij te veel spanning en schrikmomenten. De weirdo Judd had wel iets komisch dat wel, zeker als hij met de zeis achter zijn slachtoffers aan zat. Echt gore heb ik toch niet kunnen ontdekken en die naaktscènes stelden niets voor maar dat is meestal bij Amerikaanse producties dit in tegenstelling tot Italiaanse producties. Wel jammer natuurlijk want die meiden zagen er best wel lekker uit.

Ondanks dat het gebruik van gekleurde verlichting (overwegend rood) en het overmatige gebruik van de studio-rookmachine, de film nog enige sfeer geven was deze tweede film van Tobe Hooper verder maar een gebrekkige, niet effectieve horrorfilm. Deze en TCM hebben wel gemeen dat ze beide losjes zijn gebaseerd op een echte moordenaar; hier was het Joe Ball. En met een hotel en een gestoorde eigenaar had het zowaar trekjes van Psycho (1960) Echter weet Tobe Hooper zijn acteurs blijkbaar niet goed in de hand te houden want Neville Brand als Judd, is verbazingwekkend irritant, hij mompelt en bezorgt zichzelf vaak demente monologen. William Finlay, maakt het zelfs nog gekker, is steeds bezig met vreemde hand bewegingen en blaft als een hond naar zijn vrouw. Tergend waren ook de constante close-ups van het meisje dat steeds schreeuwde. Het zegt waarschijnlijk genoeg over de film als de beste uitvoering komt van de acteur Robert Englund, (Freddy Krueger) en dat terwijl hij nu niet bekend staat als het grootste acteertalent. Tja en als de meeste horror moet komen van een stuntelde Neville Brand met een zeis en een grote plastic krokodil, werd ik best teleurgesteld.

Ik kan hier toch maar weinig goeds over zeggen. Al die voormalige net-niet-sterren moeten zich toch wel even achter de oren hebben gekrabd toen ze het eindresultaat zagen, en als Steven Spielberg zich zorgen maakte over hoe Bruce eruit zou gaan zien zal hij aan de hand van déze film wel hebben beseft dat het altijd erger kan. Goedkoop goedkoper goedkoopst, en afgezien van veel vrouwelijk schoon (en onnodig bloot), een suggestieve geluidsband en een aardige scène ónder het hotel (met dank aan de jonge Kyle Richards als de kleine Angie) scoort dit alleen maar hoog op de so-bad-it's-good-but-not-really-meter.

We zitten een beetje in een redneck context waarbij een schurftige hoteleigenaar zijn klanten intimideert met zijn zeis en er met zijn krokodil een ongewoon huisdier op nahoudt. Wie niet oplet belandt als voedingsmaal voor het beest. Erg goed of veel komt het beest eigenlijk niet op de proppen. Op dat vlak erg ontgoochelend.

Op meerdere punten vlak of zelfs zwakjes: het plot, het acteerwerk dat eerder in overdrive gaat ... Hier en daar wat bloot, maar de aanleiding ertoe was vreemd, zeker wat die knappe blondine betreft.

Meer hillbilly horror dan animal horror en dat is bijzonder jammer. De verwachtingen lagen in dat opzicht volledig verkeerd.