Child 44 (2015)

acteerwerk waswel goed, alleen de engelse taalvond ik nogal ongepast.

Een arm oorlogsland in 1933, en de weeskinderen spreken al engels ?, dan vraag ik me af van wie.

De film verder vond ik ook een beetje warrig qua verhaallijn.

vond het ook allemaal erg langzaam/langdradig, en dus ook saai worden.

het had wel korter gekund.

Volgens mij wordt nergens beweerd dat ze Engels spreken hoor. Ze hebben alleen voor de vorm voor Engels gekozen omdat hij voor de westerse markt bedoeld is. Anders hadden ze voor veel onbekendere acteurs moeten gaan en hadden ze moeten ondertitelen, wat sowieso nooit een optie is.

Ik vond deze ook veel te saai. Kost veel moeite om de aandacht vast te houden.

Child 44

Ik moet toegeven, dat ik toch wel echt een Tom Hardy fan begin te worden. Ik ben er laatst al achtergekomen bij Matt Damon, die ik erg fijn vind acteren maar nu ook Tom Hardy. Toch vond ik Child 44 niet de leukste film, vooral niet van Tom Hardy. Child 44 is dan toch een film van Russische kant, niet zozeer WWII gericht maar, het speelt een klein verband met de film mee. Hardy heeft namelijk zo zijn rangen gekregen en zo kom je er achter hoe hij beroemd is geworden binnen Rusland. Ik had graag een versie van WWII oorlog film gezien van Russische kant, die Child 44 misschien wel kon waar maken, toch moet dat nog even op zich laten wachten.

Child 44 is deels gebaseerd op een waargebeurd verhaal. Ik benoem zomenteen even meer over de film maar, ik vind het wel interessant om sommige mensen te laten weten dat dit echt gebeurd is. Child 44 is, zoals ik al zei, lichtelijk gebaseerd op een waargebeurd verhaal, het gaat hierin over de (destijds nog Rusland) Rus, Andrej Romanovitsj Tsjikatilo. Die was benoemd tot 'de Rostov ripper' of 'de Sovjet Hannibal Lecter'. Andrej Romanovitsj Tsjikatilo stond in totaal bekend voor 56 moorden, waarvan hij voor 52 moorden is veroordeeld, en daarbij de doodstraf heeft gekregen. Nu is dit een waargebeurd verhaal, ik wist dat dit zich echt had afgespeeld maar, heb even via Wikipedia de goeie informatie opgezocht omdat ik het maar voor een klein deel wist, alleen dat het gebeurd was en dat hij 'de rostov ripper' werd genoemd.

Nu was het verhaal in Child 44 wel anders, en vond ik dit verhaal soms wat traag en af en toe langdradig waardoor je niet altijd even aandachtig zat te kijken. We zitten in de Sjovet-uni van 1953 waar Leo Demidov, tevens oorlogsheld, achter een paar kindermoorden aanzat. Nadat zijn vrouw verdacht werd van (volgens mij spionage) is hij tijdelijk geschorst en naar Rostov gestuurd. Hier ging het verder met kinder moorden en hij zette alles op alles om het op te lossen.

Ondanks dat het verhaal veel moeite heeft gekost om hem te volgen, omdat hij vaak erg traag werd was, het concept erg fijn. Dankzij de toch wel goeie actie scenes is de film nog goed om te zijn. De begin scene binnen 1945 was mooi en het verhaal werd daardoor mooi doorgetrokken. Qua armoe, en slechte voorziening was hier genoeg beeld van. Ja, de erg leuke actie scenes brachten mij toch nog wel een leuke film, maar het verhaal had wel een tikkeltje beter gekund. Het doel van Child 44 was tenslotte het verhaal van Andrej Romanovitsj Tsjikatilo naar voren te verwerken, toch is dit in mijn oog erg slecht verwerkt aangezien we meer te zien kregen over verraad, armoe en slechte voorzieningen dan daadwerkelijk de seriemoorden, die af en toe wel langs kwamen maar niet echt fantastisch waren. Dat vond ik echt erg zonde .Acteerwerk van Hardy en Noomi Rapace waren voldoende en ik heb toch nog wel genoten van de film. Wat kritische blikken op de film geworpen wat soms pijn deed maar, je kwam de avond toch nog door, dat is het beste!

3.0*

Zoals gewoonlijk weer een uitstekende Hardy in een verder prima film. Benauwend verhaal, wat donker in beeld gebracht maar zonder te veel dramatiek. Met een ruime 2 uur speelduur inderdaad wel wat aan de lange kant maar dat schijnt er tegenwoordig bij te horen.

Degelijk dramatisch verhaal waarin uiteindelijk de seriemoorden weinig naar voren worden gebracht. Het verhaal wordt wat lang uitgesponnen en heeft meer aandacht voor het leven van de veiligheidsfunctionaris ( Tom Hardy ) i.v.m. verraad, zijn bekommernissen en gevoelens, verbanning waardoor de kindermoorden precies een nevenverhaal gaat lijken. Soms ook wat warrig gebracht aan de kijker. 6/10

Child 44 is verfilmd naar het boek van auteur Tom Rob Smith, dat in Nederland onder de naam Kind 44 werd uitgebracht. Dit boek werd in 2008 op de markt gebracht en was de eerste van een trilogie, waarvan inmiddels alle boeken zijn verschenen. Het verhaal speelt zich in het Rusland van 1953 af en is gebaseerd op het ware verhaal van de Russisch/ Oekraïense seriemoordenaar Andrei Chikatilo. De film werd geregisseerd door de Zweedse regisseur Daniel Espinosa, die eerder de film Safe House afleverde. Met Child 44 gaat hij duidelijk een serieuze kant op, want het verhaal is grimmig en realistisch in elkaar gezet. De regisseur heeft de sfeer dan ook direct goed te pakken, want het grauwe Sovjet-Unie komt geloofwaardig over.

Tom Hardy zet zoals gewoonlijk weer een sterke rol neer en wat opvalt is dat hij op een knappe wijze zijn Russische accent de gehele speelduur van de film weet te behouden. Buiten het feit om dat dat erg knap is, zit er in het taalgebruik ook direct een minpunt aan de film. Ondanks dat de setting compleet Russisch is en de sfeer dat ook uitademt, is de film overduidelijk van Engelse makelij. Wellicht had het deze film goed gedaan als hij ook daadwerkelijk in het Russisch gesproken was. Het is de verdienste van het pakkende verhaal dat je als kijker over dit punt heen kan stappen. Naast Hardy zien we de Zweedse Noomi Rapace in de rol van Raisa Demidov. Raisa is de vrouw van Leo die van landverraad wordt verdacht. De enige uitweg voor Leo lijkt om zijn vrouw aan te geven bij de staat, maar Leo kiest ervoor om dat niet te doen en de twee worden daardoor samen verbannen. Samen besluit hij dan toch om de zaak tot op de bodem uit te gaan zoeken. De film leunt sterk op de wisselwerking tussen Hardy en Rapace, het is dat ook een aanwinst voor de film dat het met de chemie tussen de twee wel goed zit.

Ondanks de chemie tussen de acteurs, is de film bij tijd en wijle wat aan de trage kant. Dit is vooral toe te schrijven aan de situering van de film in het Rusland van de jaren 50 en het tonen van die achtergrond. De overheid regeert met harde hand en criminaliteit is ogenschijnlijk uitgebannen. Een scène waarin dit wel indruk maakt is die op de boerderij, waarin Leo en zijn team achter een vermoedelijke landverrader aanzitten. De familie op de boerderij is echter onschuldig, maar moet de hoogste prijs betalen voor het onderbrengen van de vermoedelijke landverrader. Dit wordt op gruwelijke wijze in beeld gebracht en tegelijkertijd wordt het duidelijk dat Leo met zijn gevoel worstelt. Helaas is het daaropvolgende kwartier weer vrij traag, maar toch is het een gebeurtenis die de toon zet voor de gebeurtenissen in de rest van de film. Het geeft de kijker in ieder geval een goed beeld van hoe het er in de Sovjet-Unie aan toe ging en hoe Stalin met de ijzeren vuist regeerde, zonder enige vorm van genade.

Gary Oldman vertolkt de rol van generaal Mikhail Nesterov. Hij maakt de dienst uit in het gat waar Leo en Raisa naar verbannen worden. Als Leo daar ook in de gaten krijgt dat er kindermoorden worden gepleegd, wordt hem alles helder en zet hij alles op alles om de waarheid boven water te krijgen. Oldman heeft niet een hele grote rol in de film, maar daarentegen wel een hele belangrijke. Als generaal Nesterov ook in de gaten krijgt dat er iets niet klopt, keert hij Leo in eerste instantie de rug toe. Pas als er zich een patroon lijkt te vormen in de kindermoorden, besluit de generaal Leo te steunen. Je voelt de angst die onder de bevolking leeft en Leo krijgt tot overmaat van ramp ook nog eens problemen in zijn relatie met Raisa. Hetgene wat helaas echt afbreuk doet aan het intrigerende verhaal, is het einde. Dat zie je van mijlenver al aankomen en is té cliché. Toch kan het natuurlijk zijn dat dit te maken heeft met de eventuele vervolgfilms, maar het is afwachten op de financiële prestaties van deze film of het wel zover komt.

Child 44 is niet een film voor iedereen, want het geheel zal bij het gros van het publiek daarvoor te traag aanvoelen. Ben jij wel in voor een goeie alternatieve film dan zit je garant. De aangegeven minpunten van de film moet je niet te zwaar aan tillen, want het is een absolute aanrader. Laat je meeslepen door het spannende verhaal en de subliem neergezette sfeer van het Rusland uit 1953 en diens dubieuze praktijken. Dus als je opzoek bent naar een snelle spannende film, sla deze dan maar over. Maar voor ieder die een alternatieve film een warm hart toedraagt is Child 44 een absolute must see.

Onlangs het boek gelezen en daarna de film nog eens herzien. Hoewel het boek beter is (enkele belangrijke details wijken wel af), heb ik wederom toch weer van de film genoten. Hardy zit goed in zijn rol van harde MGB agent en de omslag in zijn houding hebben ze mooi neer weten te zetten. Vond het overtuigend overkomen en de donkere Sovjet sfeer hebben ze goed weten te benaderen. Voor de mensen die deze film goed vinden is Citizen X ook een aanrader.

Een boekverfilming kijken nadat je het boek gelezen hebt is altijd een risico, zeker als het boek je goed bevallen is. Vermakelijke film, maar hij haalt het niveau van het boek nergens. En dat rare taaltje kan maar niet wennen, zeker als het grammaticaal gezien ook nog gebrekkig is. 'Iesj blôt', jaja..

Dit is een slechte film. Niet matig maar gewoon slecht.

Er wordt gesproken in dit forum over de Engelse taal maar dat vind ik op zich niet storend.

Maar waarom in godsnaam Engels met een (wat de makers vinden?) Russisch accent?

Maakt het gewoon kinderlijk.

Net of je naar een aflevering van Allo Allo kijkt met engelse taal en een Frans accent, maar dat was tenminste grappig bedoeld.

Verder hangt de film van onwaarschijnlijkheden en toevalligheden aan elkaar.

Waar is de aanname van de hoofdpersoon op gebaseerd dat de moordenaar uit Rostov komt?

Daar worden inderdaad de meeste lijken gevonden maar dat zegt toch niets?

En als dat al waarschijnlijk is waarom is dan zeker dat hij dan wel op de fabriek voor tractor onderdelen zal werken?

Er wonen honderdduizenden in Rostov en hij kan werkelijk overal werken.

Bij het bezoek aan de fabriek meteen de juiste beambte tegen het lijf gelopen die bijna meteen het juiste dossier uit de la haalt.

En onze held ziet deze man/moordenaar ook prompt lopen?

En dan de chef van onze held, de bad guy, die ook meteen opduikt bij de confrontatie met de moordenaar.

Zeer onwaarschijnlijk allemaal.

Tot slot nog een sentimenteel goedmakertje doordat onze held en zijn vrouw de 2 meisjes van mensen die in het begin vermoord werden gingen adopteren.

Dat was nou net het feelgood tintje waardoor ik deze film één ster geven en dan nog een halve voor de moeite

Het begint sterk, het stuk verdriet uit de geschiedenis m.b,t, de hongersnood opgelegd door tiran, narcist en massamoordenaar Stalin. Hier een rijtje van de ergste moordzuchtige dictators aller tijden, een sterke tweede plaats voor de Russische gek.

Deze prent gaat net als in de film Citizen X over het ontkennen van het bestaan van seriemoordenaars in het voormalige USSR. Mother Russia wilde er niet aan dat ook de Russen te maken hadden met zulke psychopaten, dat kwam alleen maar voor in het decadente kapitalistische Amerika ten slotte. Leo Demidov vecht als participant van het Stalinisme, met harde hand regeren en het uitroeien van de tegenstanders. Met een harde grauwheid wordt het door de regisseur op beeld gezet, het gaat immers over een drama en dat kun je aardig voelen.

Was geen echte fan van regisseur Espinosa, had een paar prenten van de man gezien maar hij kon mij steeds niet pakken met zijn werken. Tot ik deze week Life van hem heb gezien, die heb ik omarmt. Deze prent had ik eerder al eens opgezet maar het was me destijds te traag, vandaag er toch maar weer aan begonnen, de cast en het verhaal trekken me toch weer over de streep. Helaas heeft men bedacht om het Russisch aan te laten voelen door de acteurs een dom accentje aan te meten, bespottelijk.

Al snel wordt het eerste kinderlijkje ontdekt, overduidelijke bewijzen dat het zich hier niet om een ongeluk handelde. Leo wordt op de zaak gezet aangezien hij een zeer bekwame onderzoeker is. Traag wordt je het verhaal ingeloodst, we zien de problemen van de MGB (FSB tegenwoordig). Het aangeven van kennissen en dierbaren wat behoorlijke tegenstrijdige gevoelens oplevert, op elke hoek loert het Stalinistisch gevaar.

Leo wordt uitgezonden naar een gat nabij Rostov, hij en zijn zwangere vrouw moeten hier als straf in erbarmelijke omstandigheden leven terwijl ze luxe waren gewend. Al snel volgen de moorden elkaar op en wordt het steeds meer duidelijk dat het hier om een seriemoordenaar gaat. Leo bemoeit zich met de zaak tot ergernis van zijn superieur, maar dat laat hem koud en gaat verder met zijn onderzoek.

Het verhaal intrigeert me al vanaf het moment dat ik Citizen X zag, Helaas heeft het verhaal hier er nogal wat onderdelen bijgekregen. Waarom snap ik echt niet, het had van mij niet gehoeven. De hoofdpersonen met hun achtergrondverhaal namen teveel tijd in beslag die ik liever besteed zag aan de seriemoordenaar Chikatilo. Ik weet genoeg hoe het leven in de voormalige USSR eruit zag, i.i.g. genoeg over gelezen, ga er dan een documentaire over maken.

Het acteerwerk was goed te noemen op de stupide accentjes na, het script was aardig maar er had veel geskipt kunnen worden in mijn ogen. Het wordt pas boeiend wanneer men achter de dader aanzit, op welke oncontroversiële wijze dan ook maar. Leo lijkt binnen enkele momenten van gehard mens een zachtaardig iemand geworden te zijn, het gaat hem aan het hart wat de slachtoffertjes betreft.

Ach, de kwaliteit van Citizen X heeft het niet in zich. Dat is voor mij simpel te verklaren, Citizen X weet op een veel betere manier het verhaal te vertellen, een directe aanpak die ik met Chilld 44 moest missen. Espinosa wijdt veel te veel uit, 137 minuten is daarmee teveel van het goede. Daardoor kan ik deze film van hem ik niet hoger beoordelen dan met 3**, dit had echt anders gekund met deze cast en het gegeven verhaal over één van de bekendste seriemoordenaars uit de geschiedenis. Dit beoordeel ik als een redelijk doorgeslagen drama met bedenkelijke ontwikkelingen op te simpele wijze. De regisseur laat de zoektocht grotendeels achterwege en ook nog eens met plotgaten, daarnaast laat het verhaal grotendeels ondersneeuwen door teveel matige achtergrond informatie van de hoofdpersonages. Eeuwig zonde.

Ik heb het boek gelezen, en het is altijd moeilijk om niet te gaan vergelijken dan. Ik vond het een goede film, met goed acteerwerk, en nee, het "russisch engels" stoorde me niet echt. Wat wel een gemiste kans is, is dat de seriemoordenaar en Leo geen echte link met elkaar hebben en in het boek wel. Ze halen het wel even aan op het einde maar dat komt dan uit het niets en was voor de film helemaal niet nodig. Voor de rest jammer dat Gary Oldman eigenlijk een weinig betekende rol heeft. Over de ontbrekende chemie tussen Hardy en Rapace werd ook al wat gezegd, maar zonder iets te verraden, moet men wel weten dat het de bedoeling was en dat het kunstmatig moest overkomen.

Voor de rest had ik nog de indruk dat er heel wat uitgeknipt is. Mijn vermoeden werd bevestigd toen ik ergens las dat de eerste cut 5 uur was.

Een goede film, met mooie fotografie, maar ergens toch op mijn honger bljiven ziitten. Misschien had Ridley Scott hem ook moeten regisseren ipv enkel produceren.

Halverwege uitgezet. Dat het boek niet precies verfilmd wordt (en waarom eigenlijk niet) moet je accepteren. Dat je dan een film krijgt die van los zand aan elkaar hangt, waar geen intrinsieke motivatie van karakters aan af te lezen is en mensen iets doen omdat anders de volgende scene niet kan plaatsvinden...

Tom Hardy doet (in de eerste helft althans, verder kwam ik niet) niet echt zijn best. Dat gaf voor mij de doorslag.

Ik zet zelden een film uit maar deze is een verspilling van je tijd.

Spannend Verhaal

Niet alleen gaat het hier om een seriemoordenaar maar vooral de dagelijkse angst waaronder de mensen leefden in deze periode maken de film meer dan interssant.

Redelijke film. Maar valt tegen als je het boek al hebt gelezen. Vooral de constante dreiging van aangeven of aangegeven worden is in het boek veel geloofwaardiger.

Het boek vond ik in elk geval heel spannend en vooral beklemmend, daarom was ik vooraf een beetje huiverig voor de verfilming omdat de score hier niet zo hoog is. Het paranoïde sfeertje dat het boek zo goed maakt is in de film helaas wat afwezig en het einde is wel heel Amerikaans en suikerzoet. Maar al met al toch een prima film.

Tom Rob Smith baseerde zijn debuut op het waargebeurde verhaal van de Oekraïense kindermoordenaar Andrej Tsjikatila, beter bekend als de Rostov Ripper die in de jaren tachtig van de vorige eeuw meer dan vijftig kinderen en vrouwen heeft omgebracht. Zijn eerste slachtoffer maakte hij in 1978, hij vermoordde een 9-jarig meisje waarvoor later in 1983 een man genaamd Aleksander Kravtsjenko ten onrechte werd opgepakt en zelfs geëxecuteerd. Pas na de executie gingen de autoriteiten bij de familie van Kravtsjenko langs, die tot dan toe nog geen idee had van het overlijden van Kravtsjenko. Het verschijnsel seriemoord bestond simpelweg niet ten tijde van de Sovjet-dictatuur; zulke dingen werden onder het tapijt geschoven onder het mom van, wat in de film zo mooi wordt gezegd: There can be no murder in paradise.

Onlangs schreef Smith nog het script voor het geweldige tweede seizoen van American Crime Story, The Assassination of Gianni Versace. Fans van Patrick Bateman/American Psycho zullen bij deze serie ongetwijfeld hun hart ophalen. De soundtrack is echt geweldig, een mix van klassieke muziek en verschillende popliedjes uit de eighties en nineties, waaronder het schitterende Vienna van Ultravox dat in de laatste aflevering te horen is op het moment dat Cunanan Versace doodschiet bij de poort van zijn huis. Het nummer werd toevallig ook al gebruikt in de niet geheel onomstreden serie 13 Reasons Why, ook al in de slotaflevering.

Dit is een hele slechte film die van toevalligheden en onwaarschijnlijkheden aan elkaar hangt.

Onvoorstelbaar dat hij nog zo goed scoort.

En tot slot nog een sentimenteel nietszeggend einde om er als het ware toch nog een happy end aan te geven.

Dit vind ik toch wel een teleurstellende film. Niet vanwege de cast, want die was prima. Ook de sfeer van het na-oorlogse Sovjet Unie was, hoewel niet erg diep uitgewerkt, wel goed weergegeven. De film zelf stelde teleur omdat het allereerst (met name in het begin) een beetje warrig was, alsof er hele stukken miste. Daarnaast kon het verhaal zoals dit was uitgewerkt mij ook niet boeien, zonde want dit was toch wel heel veelbelovend. Ik wist dat deze film gebasseerd was op een echte Russische seriemoordenaar, maar als ik dan later op Wikipedia lees dat die moorden pas vanaf eind jaren zeventig plaatsvonden en de film dus eigenlijk volledig fictief is, dan is dat extra teleurstellend. Grootste punt van kritiek is toch wel dat die hele moordenaar slechts miniem aan bod komt en ook totaal niet goed wordt uitgewerkt. De film draait meer om een M(K)GB Agent die verbannen wordt en geheel onlogisch toch weer terug gaat naar Moskou op de kindermoorden te proberen op te lossen.. Dankzij de cast en sfeer 3 sterren, maar 2.5 had ook zo maar gekund.

Een film over de nietsontziende vervolging van (mogelijke) dissidenten in de Sovjet-Unie ten tijde van Stalin. Een tamelijk warrige film, want vreemd genoeg is de rode draad —het opsporen van een kindermoordenaar— in feite niet meer dan een subplotje. Het gaat er veel meer om iedereen op Orwelliaanse wijze in het gareel te houden. Dat laat onverlet dat het op een aantal momenten een spannende film is, mits je de onwaarschijnlijkheden —en die zijn er nogal wat— voor lief neemt.

“If you are so innocent, why do you run?”

Child 44 heeft veel problemen en maakt een rommelige indruk, maar de acteurs en de door Daniel Espinosa gecreëerde sfeer maken wel veel goed. Espinosa wil te veel genres combineren, en Child 44 is een thriller, een moordmysterie, een romantisch drama, een historisch verhaal en ook nog een regelrecht familiedrama. Het is te veel van het goede, en vooral het moordmysterie en het thrillerelement sneeuwen onder. De casting van Paddy Considine als Russische seriemoordenaar helpt daarbij niet. De rol van Oldman is te klein (en overbodig), en alleen Hardy en Rapace weten nog een beetje indruk te maken.

Wat zag ik ooit uit naar deze film, wat zal het waarschijnlijk een aardige film zijn voor een leek, wat is het echter een f*cking drama als je kenner en liefhebber van het boek bent zoals ik.

Om meteen naar met de deur in huis te vallen verliest de film zich van meet af aan in teveel zaken om echte indruk te maken. Tot op zekere hoogte is het zelfs flets en saai hoewel er erg veel moeite gedaan wordt qua achtergrond, decor en stijl. Grootste pijnpunt voor mij is het feit dat het boek zelf zich op grandioze wijze ontwikkelt naar een ontknoping waarin de moordenaar Leo's broertje blijkt te zijn.Iets dat in de film niet wordt uitgespeeld. Sowieso wordt het verhaal wat dat betreft totaal scheef getrokken met alle andere beslommeringen, zo erg dat de zaak zelf pas na een uur enige aandacht lijkt te krijgen. De geschetste strijd met Nikitin is dus ook anders en de voor het gevoel geforceerde afloop slaat helemaal nergens op. Er wordt totaal voorbij gegaan aan dé ontknoping, die het boek juist zo geweldig maakt. Gewoon weg niet te bevatten.

Hardy doet verder overigens zijn best net als Rapace, Kinnaman ook prima, doch is het wat mij betreft water naar de zee dragen. Behalve een plot en ontknoping dat bij voorbaat verloren heeft, is de film te veel volgepropt met andere dingen. De oorlogsheld, de Brodsky kwestie, de kinderen, verschillende keren verraadt, de falende relatie met Raisa...het is teveel, te wollig en maakt nergens echt heel erg indruk. En nogmaals, waarom klopt het verhaal gewoon niet als je zoveel moeite neemt voor alle andere zaken...?

Nee, Child 44 is voor mij een gigantische mislukking en een film waar ik alle geruime tijd tegen op zag weer te zien. Het moge duidelijk zijn. Dit had beter verdient.

Vond het allemaal net niet, er hangt doorheen de film wel 'fijn' sfeertje, maar film an sich deed me niet veel. Het gegeven heeft zeker potentieel, maar ts hier té pover uitgewerkt. Was beetje een middelmatig drama.

Beetje te saai en het duurt allemaal veel te lang. Redelijk.

De Sovjet Unie probeert het bestaan van een kindermoordenaar te onder het tapijt te vegen om het beld van de perfecte staat hoog te houden. Wanneer de toch al weinig geliefde voormalige Russische agent Leo Demidov [Tom Hardy] besluit de moordenaar op eigen houtje te ontmaskeren, stuit hij op een muur van verzet waarmee hij zijn reputatie, zijn leven en dat van zijn echtgenote [Rapace] in gevaar brengt.

Hardy en Rapace zijn prima en er is goed ondersteunend werk van Gary Oldman en Paddy Considine, maar deze onevenwichtige mix van politieke thriller en moordmysterie komt desondanks nooit op stoom. Dat ligt vooral aan de grote hoeveelheid dialoog en Espinosa's weinig dynamische regie.

prima film met een uitstekende cast.

Tom Hardy, Gary Oldman en Noomi Rapace spelen zeer overtuigend.

heb me prima vermaakt

aanrader

Het zal me altijd ontgaan waarom zowel auteurs als regisseurs voor een dermate grauwe omgeving kiezen en vervolgens bombarderen met karikatuur. Child 44 wordt volkomen volgepropt met situaties die regelrecht uit Hollywood lijken te komen, maar de wereld die hier wordt gereconstrueerd moet dat eigenlijk allesbehalve zijn. Personages zoals Joel Kinnaman en Noomi Rapace horen hier simpelweg niet thuis en leveren ook geen acteerwerk af dat een noemenswaardige indruk achterlaat. Tom Hardy daarentegen doet dat gelukkig wel en speelt een intrigerende hoofdrol. Regisseur Daniel Espinosa haalt zijn beste momenten uit de soms rauwe en opvallend gewelddadige scenes die het tijdsbeeld overtuigend schetsen. De keuze om een moordmysterie te verbinden met een oorlogsachtergrond is tevens subliem gekozen, maar de opstapeling van ongeloofwaardigheden maken het gebeuren uiteindelijk vooral minder interessant om te volgen.

Ik het het boek gelezen: UIT BOEKENMETER

Het boek was vele malen beter dan de film

Child 44 - Tom Rob Smith (2008) - BoekMeter.nl

Child 44 - Tom Rob Smith (2008)

Alternatieve titel: Kind 44

mijn stem

108 stemmen

Engels

Thriller

436 pagina's

Eerste druk: Simon & Schuster, Londen (Verenigd Koninkrijk)

Het is 1953. Al jaren houdt dictator Jozef Stalin de Sovjet-Unie in een ijzeren greep. In Stalins arbeidersparadijs is een seriemoordenaar actief die kinderen vermoordt. Maar in de Sovjet-Unie zijn zulke misdaden onmogelijk. Er bestaan alleen politieke misdaden. Wie alleen al denkt dat een Sovjetburger tot die moorden in staat is, pleegt een misdaad en kan de kogel krijgen, of sterft een tergend langzame dood in de goelags. Voor de dood van de kinderen is altijd een logische verklaring: een ongeluk, buitenlandse spionnen - dossier gesloten. Hoe los je een onmogelijke misdaad op? Leo Demidov is een jonge, ambitieuze en toegewijde officier van de meedogenloze geheime dienst. Hij kent geen twijfels over het beleid van de Communistische Partij. Maar de seriemoordenaar blijft actief en de kindermoorden gaan door. Het lijkt er sterk op dat de moorden Demidov volgen, dat ze op de een of andere manier met hem te maken hebben. Leo beseft al snel dat hij de moordenaar van al die kinderen, wie het ook is, moet stoppen. Voordat hij zelf wordt vermoord. Twijfel slaat toe bij Demidov. Zijn vijanden binnen de muren van de Lubyanka, het hoofdkwartier van de geheime dienst, ruiken bloed en chanteren hem. Leo moet zijn loyaliteit aan de Partij bewijzen maar dat kan alleen als hij zijn vrouw Raisa verraadt.

Een misdaad in een misdaad, hoe het communistisch regime, het nazisme op zijn knieën dwingt en vervolgens is overgeleverd aan een dictator die nog erger is dan degene die ze in Berlijn versloegen. Moord bestaat niet in t paradijs, aldus 1 van de one liners. Niet in de gaten hebben dat ze zelf het slachtoffer zijn van hun eigen systeem. Film geeft goede inkijk hoe er wordt omgegaan met burgers die de overheid tartten. Hardy en Rapace zijn elkaars goede tegenspelers icm Kinneman die ook een naziuniform niet zou hebben misstaan. Het Stalinisme..pfff