Child 44 (2015)

Ik kan hier echt niet meer van maken, al zou ik willen. Wat een snoozefest.

Lang geleden dat ik een film met zo'n boeiend gegeven zó pover uitgewerkt heb gezien. Het script is zwak en de opbouw zo langdradig dat de helft voor de pauze makkelijk weggelaten had kunnen worden. Van spanning was er nauwelijks sprake. Dat komt ook deels door de cast, hoewel Tom Hardy het niet eens heel beroerd doet, is de rest compleet inwisselbaar. Aan die vreselijke nep Russische accenten valt ook niet te wennen.

Wanneer het dan EINDELIJK gaat over de kern, de kindermoorden, kom je ook bedrogen uit want ook hier is de uitwerking zwak. Ineens zijn er 45 kinderen vermoord en zonder boe of bah te zeggen werken ze naar het einde hiervan toe, zonder waardige explicatie. Over een motief hebben ze ook niet lang nagedacht en plots binnen een vingerknip was het duidelijk wie er achter zat. Knap hoor, eerst twee uur lamballen en saaie dialogen voorschotelen en dan binnen een zucht is het hele mysterie opgelost.

Nee, absoluut niet enthousiast. Voor de cast, op Hardy na, hoef je het ook niet te doen want als je je verheugt op de grote namen kom je bedrogen uit. Of je moet van getergde blikken en slechte accenten houden.

Tom Hardy. Dat is eigenlijk de main reason om deze film te zien. Ik neem de accenten maar voor lief in deze film, want zo werkt Hollywood. Al is het wel storend dat niet elke acteur z'n accent vast kan houden. Maar Hardy is gelukkig de meester van accenten. Ondanks de lange film duur wordt de film nooit echt saai, maar helaas ook nooit spannend. Hoewel er wel basis voor is denk in het boek. Maar je wordt nooit echt in het verhaal getrokken omdat het alle kanten oprammelt. Ook weer typisch dat Charles Dance ook weer opduikelt als oude hoge pief. Zie ik hem sinds Game of Thrones wel heel vaak doen. Visueel was de film in orde, enkel de vechtscenes waren wat te snel gefilmd.

3*

Child 44

Tom Hardy moet na zijn stille rol in Mad Max gedacht hebben dat hij ook nog een rol met meer tekst moest vervullen. Zo sleept hij in deze film nog een hoofdrol binnen, zij het ietwat complexer dan zijn andere prestatie. Op naar een veramerikaanst Rusland dan maar...

Helaas kenmerkt het verhaal zich met te veel nevenplotjes, inconsequentie en een te lange spanningsboog. Het begin van de film slaat een duidelijke richting in. Het Rusland van na de oorlog wordt goed weergegeven in een grote theater waar paranoia de hoofdrolspeler is. Deze lijn ontwikkelt zich goed en is vermakelijk. Toch wordt halverwege besloten om over te stappen op een totaal ander verhaal, dat op Tom Hardy na totaal geen connecties heeft met het voorgaande. De rede n van de switch is mij onduidelijk. Van een naoorlogs Rusland schakelen we over naar een zwakke Sherlock Holmes detective serie. Ondertussen wordt een oude vete van zolder gehaald tussen Hardy en Joel Kinnaman, die overigens al in 1941 dood had moeten zijn. Een soldaat die in de Reichstag geen schot durft af te vuren heeft echt geen 4 jaar oorlog overleeft. Weer zo'n rare verhaallijn in een onsamenhangend geheel.

Tom Hardy speelt behoorlijk wisselvallig. In het beging speelt hij alleraardigst en weet hij een relatief goed personage neer te zetten. Naarmate de film echter vordert en de moraalridder tevoorschijn komt zakt hij diep in. De overtuiging en geloofwaardigheid raken uit zijn spel.

Ik weet niet wat de functie van Joel Kinnaman in het hele verhaal was. Als tweede vijand (ik neem aan dat onze Duitse vriend vijand nummer 1 is?) speelt hij een behoorlijk ondergeschikte rol die geen moment goed van de grond komt.

Noomi Rapace speelt als Hardy's vrouw ook redelijk wisselvallig. Ze zwabbert van slappe overtuiging naar relatief te pruimen inzet. Ze creëert echter een personage dat geen moment overtuigend is.

Visueel is de film aardig op orde. Heel authentiek zou ik het niet willen noemen, en Espinosa schuwt niet om wat anachronismen aan te film toe te voegen, maar het is redelijk. Toch ontbreekt er veel sfeer. Door de wisselende verhaallijnen, matige acteurs en te lange speelduur komt je nooit lekker in de film. Een doodzonde.

Child 44 is een zeer tegenvallende productie geworden, waar ik meer van gehoopt had. De verhaallijnen zijn losstaand aardig, maar als geheel functioneert het niet.

2.5*

Goede en solide acteerwerk van de cast daar kan je niet omheen,maar inderdaad die accenten....heel vervelend soms.

Verder ziet de film er prima uit.....mooi zelfs,en audiovisueel ook prima in orde.

De film kijkt leuk weg en is hier en daar best spannend.

Inderdaad een film met meerdere hoofdlijnen zoals mijn bovenbuurman al zegt......prima film

Over de Engels-Russische accenten is hieronder al een en ander geschreven....irritatiepuntje zogezegd maar verder valt er toch weinig op deze film aan te merken. De sfeer onder het Stalinistische regiem wordt uitstekend, lees beklemmend, weergegeven en terwijl de bij aanvang onsympathieke veiligheidsfunctionaris precies weet hoe het er in die wereld van onderdrukking en verraad aan toe gaat, kiezen hij en zijn sympathieke vrouw voor de moeilijke weg.

Prima verhaal met de nodige (psychologische) spanning. Een lange film waarbij ik mij geen minuut heb verveeld.

Redelijk sterke thriller. Het Rusland van de jaren 50 wordt goed neergezet, hard en meedogenloos. Het verhaal is best aardig maar kent een aantal toevalligheden. Het einde is wat makkelijk en te sentimenteel, wat niet passend is bij de rest van de film. De film kijkt wel goed weg en is spannend. Verder ziet de film er fraai uit, met mooi geschoten beelden en rauwe actiescenes. Hardy zet een aardige rol neer, maar niet bijzonder. 3.5/4.0

Het plot hierboven geeft een beetje een vertekend beeld van de film...

Maar los daarvan, een sterke film die de ware aard van de Russen in de koude oorlog goed weergeeft... Haast geen wonder dat Poetin zo'n idioot is.

het verhaal wordt goed opgebouwd en ik zat toch behoorlijk aan de buis gekluistert, van begin tot einde boeiend!

Donker en grimmig verhaal over de Sovjet circa '53 met een sterk vertegenwoordigde cast. Het hulpeloze, wanhopige en volstrekt paranoie karakter van die tijd is goed voelbaar. Gary Oldman is de man, maar helaas weinig in beeld. Toch mist het mij op sommige momenten aan diepgang en hierdoor zijn er stukken bij die de het verhaal wat langdradig maken.

Eigenlijk moet je het ook niet doen: wanneer je het boek reeds hebt gelezen toch de film bekijken, ook al weet je dat die gaat tegenvallen. Hier valt de schade nog mee, al haalt de film het lang niet bij het (geweldige) gelijknamige boek van Tom Rob Smith. De belangrijkste clou uit het boek wordt niet eens gebruikt! Afgezien daarvan is de film sfeervol en spannend genoeg, met een meer dan degelijke cast. Tom Hardy is prima in de hoofdrol. De potpourri van foute Russische accenten stoort natuurlijk direct, maar gelukkig wen je daar wel snel aan. Eén en ander had wel wat rustiger verteld mogen worden en veel scenes missen een adequate opbouw, maar de film is verder vakkundig in elkaar gezet en alles ziet er passend naargeestig uit. Wanneer ik het boek niet zou kennen zou ik de film waarschijnlijk nog wel wat hoger waarderen. Maar ja, dat kan ik nu niet meer terugdraaien...

Best een vrij recente onbekende (ik weet niet of deze film hier in Nederland op grote schaal in de bioscoop te zien was) Thriller / Drama, die zeker wist te boeien en die ook een best indrukwekkende cast had met o.a. Tom Hardy, Noomi Rapace, Vincent Cassel en Gary Oldman (de laatste twee overigens wel in een beperkte rol).

Het sobere verhaal (speelt zich af in de jaren 50 in een streng communistisch Rusland) zat best goed in elkaar (zeker de eerste 45 minuten van het verhaal vond ik sterk en goed en de film heeft een mooie inleiding) en hetzelfde geldt voor de uitvoering ervan, hoewel de film wel wat aan de lange kant is. Verder weet de film ook te boeien en is hij zelfs op bepaalde momenten spannend zoals o.a. de scene in de trein (waar men het voorzien heeft op Tom Hardy) en ook op het einde. Het einde met het adopteren van de twee kinderen, vond ik overigens heel mooi en ontroerend. Het was overigens ook wel apart want in het begin van het verhaal werden de ouders van de twee kinderen nota bene nog vermoord door een irritant teamlid uit het MGB-team van Tom Hardy. Visueel is alles zeer sober (weinig kleur) maar mooi weergegeven en dat paste natuurlijk perfect voor de tijd en plaats waar het verhaal zich in afspeelt.

Dat deze film goed te bekijken valt komt mede door de eerder aangegeven indrukwekkende cast. Met name de twee hoofdrolspelers Tom Hardy (in de rol van Leo Demidov) en Noomi Rapace (in de rol van Raisa Demidov) speelden hun rol goed en overtuigend. Ze mogen dan wel getrouwd zijn in de deze film, maar niet alles is koek en ei tussen hun. Dat ze ietwat met een overdreven Russisch accent praten (zeker Tom Hardy) moet je op de kop toenemen en vond ik persoonlijk niet echt vervelend. Ik had het pas vervelend gevonden als ze Russisch zouden praten (versta ik namelijk niet) of juist puur Engels. Ook de overige cast deed het wel verdienstelijk zoals Joel Kinnaman (in de rol van laffe, jaloerse en irritante MGB mederwerker Vasili) en Gary Oldman (in de rol van sympathieke Generaal Mikhail Nesterov), maar de slechterik (beter gezegd kindermoordenaar) "Tortoise" (gespeeld door Mark Lewis Jones) vond ik eigenlijk niet echt goed uit de verf komen en zeker zijn einde vond ik matig en flauw.

Al met al best een aardige Thriller / Drama (zeker het eerste gedeelte van het verhaal), maar wel eentje die eigenlijk wel veel te lang duurt. Met circa 30 minuten korter en misschien ook wat minder wendingen, was deze film beter uit de verf gekomen.

Child 44 is een matige thriller, gebaseerd op het gelijknamige boek van Tom Rob Smith. De film is vrij onbekend, zelfs als je kijkt naar de bekende cast. Daarom zou deze film weleens stilletjes langs de meeste kijkers kunnen gaan. Dat is in het geval van Child 44 niet eens zo erg. De film mist de nodige spanning en vooral de eerste helft van de film is kortweg saai te noemen. In de tweede helft wordt het allemaal wat spannender maar vallen er een aantal gaten in het verhaal. De film had gerust een halfuur korter mogen duren. Wie denkt dat de kindermoorden centraal staan komt er bedrogen vanaf. De focus ligt duidelijk op de strijd van MGB functionaris Leo Demidov. Jammer genoeg wordt dat in deze film oninteressant weergegeven. De kindermoorden, het cruciale onderdeel van het verhaal, wordt volledig tekortgedaan. Naar mijn mening een slechte interpretatie van het boek.

De cast liegt er niet om, jammer dat deze zo weinig impact heeft. Tom Hardy is een goede acteur en het is zeker fijn als je hem als regisseur kan strikken voor een film. Aan het acteerwerk van Hardy ligt het in ieder geval niet. Het ligt aan de neppe Russische accenten waar ik echt niet aan kan wennen, het povere script en de eentonigheid van de film. Dit alles zorgt ervoor dat Hardy niet goed uit de voeten komt. Hetzelfde geldt voor Noomi Rapace, Gary Oldman en Vincent Cassel. In een film moet er een balans zijn tussen acteren, verhaal en spanning en dat heeft deze film niet. Regisseur Daniel Espinosa had net zo goed een onbekende cast bij elkaar kunnen verzamelen want de grote namen hebben nu alleen maar een hoop geld gekost.

Child 44 gaat uit als een nachtkaars, zonder een indruk achter te laten. Het is officieel een dertien in een dozijn film. Het boek wordt alles behalve eer aan gedaan. Het verhaal heeft veel potentie en is het jammer om te zien dat er een karig resultaat uit voortkomt. Ik zie liever een volledig Russische cast die veel geloofwaardiger en authentieker zal overkomen. Een van de weinige positieve dingen die ik kan noemen na het bekijken van deze film is dat mijn interesse gewekt is om de trilogie van Tom Rob Smith te gaan lezen.

2,5*

Harde en gewelddadige thriller die in het eerste uur uitblinkt door een strakke regie en een helder scenario. Het tweede uur (waarin het onderzoek meer centraal staat) is minder strak uitgewerkt.

Het eerste uur is een prima introductie van karakters en onderlinge verhoudingen. Het sovjet-paradijs is een kille en bureaucratische maatschappij. Niemand is te vertrouwen. Iedereen verlinkt de ander. Iedereen en niemand is schuldig. Deze paranoïde wereld en de dreiging die er van uitgaat, wordt zeer goed verbeeld. Het eerste uur is dan ook spannend.

Het onderzoek naar de moord komt vervolgens niet goed uit de verf. Te veel toevalligheden en onwaarschijnlijkheden beheersen de moordzaak. Geen spannend speurwerk. Wel veel geweld. Hard en stoicijns uitgevoerd.

De sovjet-maatschappij wordt duister en naargeestig weergegeven. Het weer is bijna altijd slecht, de luchten zijn donker en de wegen zijn modderig. Goed voor de sfeer, maar wel einigszins overdreven, lijkt me.

Het acteerwerk van Hardy, Rapace en Oldman is degelijk en ingehouden. Het past bij hun karakters.

Paar maanden geleden het boek gelezen en toen al gegrepen door het verhaal. Deze film is zeer knap gemaakt en de spanning en ook de onmacht zijn zeer goed weergegeven. Boeiend verhaal en de deprimerende sfeer van het Rusland in die tijd wordt perfect neer gezet. Het feit dat deze film in Rusland door kameraad Poetin is verboden, zegt eigenlijk al meer dan genoeg.

Als ik dan toch een minpuntje moet noemen, dan is het inderdaad het accent. Dit werkt eerder storend dan dat het realistisch is. Maar dat is dan ook het enige minpuntje wat ik kan bedenken.

Uiteraard mag iedereen van deze film het zijne denken, we leven ten slotte in een vrij land. Of staat er binnenkort ook hier iemand op de stoep met een uniform aan?

Matige poging voor weer eens een ouderwets Hollywood-epos, waarbij we een groot deel van de USSR in het Stalin-tijdperk doorkruisen.
Politiedienst houdt zich bezig met zuiveringen onder de eigen bevolking en heeft absoluut geen interesse in moorden op kinderen en onze hoofdpersoon krijgt opdracht te bewijzen dat zijn eigen vrouw in feite een spion van het westen is.
Beetje Stalin-onderdrukking, beetje Doctor Zhivago-romantiek en beetje seriemoordenaar, maar eigenlijk slaagt het alledrie maar matig, enkele losse scenes zijn op zich wel geslaagd, maar een groots meeslepend epos wil het maar niet worden....en dan pikken we dat driedubbel overgehaald happy end ook niet.

Helemaal eens met Wendy, mislukte poging tot het maken van een degelijk Hollywood drama. Het plot is op een abstract niveau gewoon dik in orde, en zou ruim voldoende aangrijpingspunten moeten bieden om iets van te maken. Maar de uitwerking schiet tekort, ik vond de film zelfs driekwart van de tijd ronduit saai. En dan die ergerlijke Russische nep-accenten.

Niet echt onder de indruk van dit karikaturale Rusland waarin Hardy met gel-pothelm o.a. "put your hands on the fucking wall roept" en alle Russen er vooral autoritair, droevig en onsympathiek moeten uitzien. Als sfeerbeeld nogal een fiasco. Dan heb je het hele serial killer verhaal dat net iets te veel in de schaduw staat van de dramatische gebeurtenissen rond Leo en Raisa. Soms hondsbrutaal en entertainend is de film zeker wel, met dank aan een hybride cast die bestaat uit enkele Snabba Cash acteurs en enkele van Hollywood's Finest. Jammer dat het acteerwerk dan niet echt op een hoog niveau is. Verveelt niet op een zondagnamiddag maar vond het slechts half geslaagd.

Soms erg vreemde, irritante film. Acteer werk is vaak slecht. Ligt vooral aan het accent. Op één of andere manier komt het verhaal niet echt op gang. Toch bleef ik ook wel weer kijken. Geen topper in ieder geval.

Een mooi degelijke film die vooral uitblinkt in het weergeven van de repressie die in Rusland heerste in de vijftiger jaren. Dat moet absoluut geen pretje zijn geweest, die continue sfeer van achterdocht, wantrouwen en angst.

Ik heb totaal geen problemen met die accenten. Ik vind het pas raar als er allemaal super Amerikaans wordt gesproken.

Het acteerwerk vond ik uitstekend. De film had wel wat korter gekund met al die bij-plotjes, maar storend was het niet. Mooie landschappen overigens!

Een klinisch , donkere film met een sinistere sfeer die de hele film blijft rondwaren. Verhaal is interessant genoeg en de acteerwerk is zeker naar behoren, behalve dat Russisch accent dat op een bepaald moment op de zenuwen ging werken. Verder wordt propaganda hier kennelijk niet geschuwd.

Enfin, zeker geen slechte film, integendeel, de film blijft van begin tot eind boeien.

Matige film over een medewerker van de Russische geheime dienst die een seriemoordenaar op het spoor is. De film speelt zich af midden jaren '50 in het communistische Rusland en ziet er mooi uit. Het verhaal is onevenwichtig en gaat te veel kanten op waardoor alles niet even goed is uitgewerkt. Een cast met aardig wat bekende namen, maar het blijft natuurlijk jammer dat ze Engels praten.

Matig.

Child 44 is een dappere doch matige poging om een thriller vol drama en tijdens een interessante periode uit de geschiedenis te maken. Maar het drama rond Leo en Raisa staat de eigenlijke moordzaak in de weg en dan krijg je als kijker toch snel het idee dat het vleesch noch visch is.

De cast bestaat uit bekende namen, maar ze maken zich allemaal stuk voor stuk belachelijk met hun Russisch accent. De ene al wat harder dan de andere. Gary Oldman en Paddy Considine zijn het ergst.

De makers hadden trouwens ook de taal wat kunnen aanpassen. Tom Hardy roept meermaals de fucks op iedereen af. Tsja, dan is de geloofwaardigheid al vrij snel zoek. De USSR anno 1953 wordt anders lekker grauw voorgesteld en bepaalde taferelen zijn hard genoeg.

2,5

Ik snap de negatieve kritieken wel betreffende de uitwerking van de film,dat had inderdaad beter gekund.Het verhaal kwam zo nu en dan wat onsamenhangend en rommelig over.Ook over de accenten is al genoeg gezegd,dat maakt het er zeker niet geloofwaardiger op.Toch vind ik Child 44 een goede film,de Stalinistische sfeer in de Sovjet-Unie van de jaren vijftig komt ook goed over en ook het scenario bood voldoende aanknopingspunten,zeker wat betreft de thriller elementen.Daarnaast spelen met onder meer Hardy,Rapace,Oldman en Cassel hier natuurlijk niet de minste acteurs mee.Al ben ik het er mee eens dat ze niet allemaal even goed uit de verf komen.Conclusie; interessante film met enkele zeer sterke scenes en een goede cast maar in het achterhoofd komt ook weer dat overbekende zinnetje op......hier had meer ingezeten.

“I would rather spend a lifetime in a shithole like this with you,

than spend one minute in Moscow without you.”

Allereerst eventjes iets verduidelijken. Ik ben geen anticommunist of voorstander van anti-Russische propaganda. Ik ben trouwens ook geen anti-kapitalist of tegenstander van die andere grootmacht aan de andere kant van deze planeet. Ik ben een nietig persoontje die een bescheiden leventje leidt in waarschijnlijk één van de kleinste landen ter wereld. Om deze film te bestempelen als propaganda materiaal tegen de USSR lijkt me in de huidige wereldsituatie toch wel zwaar overdreven. Wie heeft daar in godsnaam baat bij? Zou het niet kunnen zijn dat het een poging is om een beeld te vormen over de omstandigheden waarin gewone mensen in die naoorlogse periode moesten overleven? Of dit al dan niet een vertekend beeld is, kan ik niet beoordelen. Ik ben wel blij dat ik heden ten dage niet in zulke omstandigheden leef.

Wat een deprimerend en angstaanjagend regime moet dat wel geweest zijn waarbij repressie en blinde gehoorzaamheid de voornaamste waarden waren. Het verklikken van anderen als redmiddel. Diegenen die vandaag je bloedbroeders zijn, kunnen de volgende dag je ergste vijanden zijn. Ongeacht je status of rang. Voor je het weet wordt je gedeporteerd naar de verste uithoek van moedertje Rusland om in erbarmelijke omstandigheden smerige karweitjes uit te voeren. Gedegradeerd tot een betekenisloos en verwaarloosbaar iemand. En dat is de sterke kant van deze film. Het portret van een maatschappij onder controle van een politionele instelling, in dit geval de Russische staatsveiligheid (de MGB, voorloper van de KGB) in het naoorlogse post-Stalinregime. De MGB (vergelijkbaar met de Stasi in de DDR) was het veiligheidsapparaat van de USSR dat er op toezag dat de loyaliteit aan het communistische regime overeind bleef. Dissidenten, anticommunistische elementen en politieke tegenstanders (en vervelende individuen werd dan zo’n reden aangesmeerd) werden zorgvuldig opgezocht en verwijderd. Ze waren misschien niet zo gewelddadig als de NKVD, maar koorknaapjes waren het nu ook weer niet.

“Child 44” is grauw, smerig en confronterend. De ellende, de armoede, de paranoia, de uitzichtloosheid en gewetenloze repressie wordt op een indrukwekkende manier in beeld gebracht. Het is zeker geen film waar je vrolijk van wordt. Spijtig genoeg werd het hoofdonderwerp, waar de hele film in feite rond draait, een beetje naar de achtergrond geschoven. Het thema van de seriemoordenaar is nogal povertjes uitgewerkt. Het enige interessante was de manier waarop men met deze misdaden omging. Het bestaan van een seriemoordenaar was ondenkbaar (“There’s no murder in paradise”). Alleen een kapitalistisch regime kan een moordenaar voortbrengen zoals voorgeschreven door de Sovjet-doctrine. De eigenlijke moorden worden karig in beeld waarbij de toch wel vreselijke beelden van kinderlijkjes bijblijven. De uiteindelijke ontknoping en ontmaskering verliep voor mij op een te eenvoudige manier. Verwacht dus geen “Silence of the Lambs made in Russia” maar een soort docudrama over dit kille Sovjet-Unie.

Qua acteren valt er eigenlijk niks op aan te merken. De meeste personages kwamen nogal stereotiep over. Velen zullen het gebruik van het nep Russisch accent hekelen. Misschien terecht, maar persoonlijk draagt dit bij tot de sfeer in de film. Een Rus die perfect Engels spreekt zou bij mij pas onnatuurlijk overkomen. En helemaal het heen en weer zou ik krijgen als de conversaties puur in het Russisch zouden gevoerd worden. Tom Hardy speelt een voortreffelijke rol als de oorlogsheld Leo Demidov die langzaam maar zeker zijn status ziet afbrokkelen. Noomi Rapace (die ik toch wel grandioos vond als Lisbeth Salander in “Män som hatar kvinnor”) staat haar mannetje als de verbitterde vrouw van Leo. En ook Joel “Run all night” Kinnaman vond ik niet slecht als de op wraak beluste Vasili (een angsthaas die dankzij zijn verworven machtspositie dreigend overkomt). Misschien is het omdat ik het boek waarop deze film is gebaseerd nooit heb gelezen, dat ik het een uitstekende film vind. Maar is het geen gouden regel dat boekverfilmingen in de meeste gevallen ontgoochelen?

3*

Een goede misdaad/drama/thriller film...

Sterk en ontroerend verhaal...

Uitstekend acteerwerk...

Bekende acteurs Tom Hardy, Jason Clarke, Vincent Cassel en

Nikolaj Lie Kaas ...

Super mooi HD kwaliteit breedbeeld...

Uitstekend achtergrond geluid/muziek

(Dolby Digital)...

Child 44

Ik moet toegeven, dat ik toch wel echt een Tom Hardy fan begin te worden. Ik ben er laatst al achtergekomen bij Matt Damon, die ik erg fijn vind acteren maar nu ook Tom Hardy. Toch vond ik Child 44 niet de leukste film, vooral niet van Tom Hardy. Child 44 is dan toch een film van Russische kant, niet zozeer WWII gericht maar, het speelt een klein verband met de film mee. Hardy heeft namelijk zo zijn rangen gekregen en zo kom je er achter hoe hij beroemd is geworden binnen Rusland. Ik had graag een versie van WWII oorlog film gezien van Russische kant, die Child 44 misschien wel kon waar maken, toch moet dat nog even op zich laten wachten.

Child 44 is deels gebaseerd op een waargebeurd verhaal. Ik benoem zomenteen even meer over de film maar, ik vind het wel interessant om sommige mensen te laten weten dat dit echt gebeurd is. Child 44 is, zoals ik al zei, lichtelijk gebaseerd op een waargebeurd verhaal, het gaat hierin over de (destijds nog Rusland) Rus, Andrej Romanovitsj Tsjikatilo. Die was benoemd tot 'de Rostov ripper' of 'de Sovjet Hannibal Lecter'. Andrej Romanovitsj Tsjikatilo stond in totaal bekend voor 56 moorden, waarvan hij voor 52 moorden is veroordeeld, en daarbij de doodstraf heeft gekregen. Nu is dit een waargebeurd verhaal, ik wist dat dit zich echt had afgespeeld maar, heb even via Wikipedia de goeie informatie opgezocht omdat ik het maar voor een klein deel wist, alleen dat het gebeurd was en dat hij 'de rostov ripper' werd genoemd.

Nu was het verhaal in Child 44 wel anders, en vond ik dit verhaal soms wat traag en af en toe langdradig waardoor je niet altijd even aandachtig zat te kijken. We zitten in de Sjovet-uni van 1953 waar Leo Demidov, tevens oorlogsheld, achter een paar kindermoorden aanzat. Nadat zijn vrouw verdacht werd van (volgens mij spionage) is hij tijdelijk geschorst en naar Rostov gestuurd. Hier ging het verder met kinder moorden en hij zette alles op alles om het op te lossen.

Ondanks dat het verhaal veel moeite heeft gekost om hem te volgen, omdat hij vaak erg traag werd was, het concept erg fijn. Dankzij de toch wel goeie actie scenes is de film nog goed om te zijn. De begin scene binnen 1945 was mooi en het verhaal werd daardoor mooi doorgetrokken. Qua armoe, en slechte voorziening was hier genoeg beeld van. Ja, de erg leuke actie scenes brachten mij toch nog wel een leuke film, maar het verhaal had wel een tikkeltje beter gekund. Het doel van Child 44 was tenslotte het verhaal van Andrej Romanovitsj Tsjikatilo naar voren te verwerken, toch is dit in mijn oog erg slecht verwerkt aangezien we meer te zien kregen over verraad, armoe en slechte voorzieningen dan daadwerkelijk de seriemoorden, die af en toe wel langs kwamen maar niet echt fantastisch waren. Dat vond ik echt erg zonde .Acteerwerk van Hardy en Noomi Rapace waren voldoende en ik heb toch nog wel genoten van de film. Wat kritische blikken op de film geworpen wat soms pijn deed maar, je kwam de avond toch nog door, dat is het beste!

3.0*

Ik heb het boek gelezen, en het is altijd moeilijk om niet te gaan vergelijken dan. Ik vond het een goede film, met goed acteerwerk, en nee, het "russisch engels" stoorde me niet echt. Wat wel een gemiste kans is, is dat de seriemoordenaar en Leo geen echte link met elkaar hebben en in het boek wel. Ze halen het wel even aan op het einde maar dat komt dan uit het niets en was voor de film helemaal niet nodig. Voor de rest jammer dat Gary Oldman eigenlijk een weinig betekende rol heeft. Over de ontbrekende chemie tussen Hardy en Rapace werd ook al wat gezegd, maar zonder iets te verraden, moet men wel weten dat het de bedoeling was en dat het kunstmatig moest overkomen.

Voor de rest had ik nog de indruk dat er heel wat uitgeknipt is. Mijn vermoeden werd bevestigd toen ik ergens las dat de eerste cut 5 uur was.

Een goede film, met mooie fotografie, maar ergens toch op mijn honger bljiven ziitten. Misschien had Ridley Scott hem ook moeten regisseren ipv enkel produceren.

Een film over de nietsontziende vervolging van (mogelijke) dissidenten in de Sovjet-Unie ten tijde van Stalin. Een tamelijk warrige film, want vreemd genoeg is de rode draad —het opsporen van een kindermoordenaar— in feite niet meer dan een subplotje. Het gaat er veel meer om iedereen op Orwelliaanse wijze in het gareel te houden. Dat laat onverlet dat het op een aantal momenten een spannende film is, mits je de onwaarschijnlijkheden —en die zijn er nogal wat— voor lief neemt.

“If you are so innocent, why do you run?”

Child 44 heeft veel problemen en maakt een rommelige indruk, maar de acteurs en de door Daniel Espinosa gecreëerde sfeer maken wel veel goed. Espinosa wil te veel genres combineren, en Child 44 is een thriller, een moordmysterie, een romantisch drama, een historisch verhaal en ook nog een regelrecht familiedrama. Het is te veel van het goede, en vooral het moordmysterie en het thrillerelement sneeuwen onder. De casting van Paddy Considine als Russische seriemoordenaar helpt daarbij niet. De rol van Oldman is te klein (en overbodig), en alleen Hardy en Rapace weten nog een beetje indruk te maken.

Wat zag ik ooit uit naar deze film, wat zal het waarschijnlijk een aardige film zijn voor een leek, wat is het echter een f*cking drama als je kenner en liefhebber van het boek bent zoals ik.

Om meteen naar met de deur in huis te vallen verliest de film zich van meet af aan in teveel zaken om echte indruk te maken. Tot op zekere hoogte is het zelfs flets en saai hoewel er erg veel moeite gedaan wordt qua achtergrond, decor en stijl. Grootste pijnpunt voor mij is het feit dat het boek zelf zich op grandioze wijze ontwikkelt naar een ontknoping waarin de moordenaar Leo's broertje blijkt te zijn.Iets dat in de film niet wordt uitgespeeld. Sowieso wordt het verhaal wat dat betreft totaal scheef getrokken met alle andere beslommeringen, zo erg dat de zaak zelf pas na een uur enige aandacht lijkt te krijgen. De geschetste strijd met Nikitin is dus ook anders en de voor het gevoel geforceerde afloop slaat helemaal nergens op. Er wordt totaal voorbij gegaan aan dé ontknoping, die het boek juist zo geweldig maakt. Gewoon weg niet te bevatten.

Hardy doet verder overigens zijn best net als Rapace, Kinnaman ook prima, doch is het wat mij betreft water naar de zee dragen. Behalve een plot en ontknoping dat bij voorbaat verloren heeft, is de film te veel volgepropt met andere dingen. De oorlogsheld, de Brodsky kwestie, de kinderen, verschillende keren verraadt, de falende relatie met Raisa...het is teveel, te wollig en maakt nergens echt heel erg indruk. En nogmaals, waarom klopt het verhaal gewoon niet als je zoveel moeite neemt voor alle andere zaken...?

Nee, Child 44 is voor mij een gigantische mislukking en een film waar ik alle geruime tijd tegen op zag weer te zien. Het moge duidelijk zijn. Dit had beter verdient.

De Sovjet Unie probeert het bestaan van een kindermoordenaar te onder het tapijt te vegen om het beld van de perfecte staat hoog te houden. Wanneer de toch al weinig geliefde voormalige Russische agent Leo Demidov [Tom Hardy] besluit de moordenaar op eigen houtje te ontmaskeren, stuit hij op een muur van verzet waarmee hij zijn reputatie, zijn leven en dat van zijn echtgenote [Rapace] in gevaar brengt.

Hardy en Rapace zijn prima en er is goed ondersteunend werk van Gary Oldman en Paddy Considine, maar deze onevenwichtige mix van politieke thriller en moordmysterie komt desondanks nooit op stoom. Dat ligt vooral aan de grote hoeveelheid dialoog en Espinosa's weinig dynamische regie.

prima film met een uitstekende cast.

Tom Hardy, Gary Oldman en Noomi Rapace spelen zeer overtuigend.

heb me prima vermaakt

aanrader

Het zal me altijd ontgaan waarom zowel auteurs als regisseurs voor een dermate grauwe omgeving kiezen en vervolgens bombarderen met karikatuur. Child 44 wordt volkomen volgepropt met situaties die regelrecht uit Hollywood lijken te komen, maar de wereld die hier wordt gereconstrueerd moet dat eigenlijk allesbehalve zijn. Personages zoals Joel Kinnaman en Noomi Rapace horen hier simpelweg niet thuis en leveren ook geen acteerwerk af dat een noemenswaardige indruk achterlaat. Tom Hardy daarentegen doet dat gelukkig wel en speelt een intrigerende hoofdrol. Regisseur Daniel Espinosa haalt zijn beste momenten uit de soms rauwe en opvallend gewelddadige scenes die het tijdsbeeld overtuigend schetsen. De keuze om een moordmysterie te verbinden met een oorlogsachtergrond is tevens subliem gekozen, maar de opstapeling van ongeloofwaardigheden maken het gebeuren uiteindelijk vooral minder interessant om te volgen.

Een misdaad in een misdaad, hoe het communistisch regime, het nazisme op zijn knieën dwingt en vervolgens is overgeleverd aan een dictator die nog erger is dan degene die ze in Berlijn versloegen. Moord bestaat niet in t paradijs, aldus 1 van de one liners. Niet in de gaten hebben dat ze zelf het slachtoffer zijn van hun eigen systeem. Film geeft goede inkijk hoe er wordt omgegaan met burgers die de overheid tartten. Hardy en Rapace zijn elkaars goede tegenspelers icm Kinneman die ook een naziuniform niet zou hebben misstaan. Het Stalinisme..pfff